Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

Ασπιρίνη-μιά ιστορική αναδρομή

βρισκόμαστε στο 400π.χ.....
ο μεγάλος γιατρός....
ο Ιπποκράτης για να θεραπεύσει τους ασθενείς του από διάφορους πόνους και παθήσεις όπως....
τον πυρετό.....
τους πονοκεφάλους
τις ισχιαλγίες....
τα αρθριτικά και διάφορα άλλα....
παρασκεύαζε μία σκόνη πικρή από τον φλοιό της ιτιάς καθώς και....
ένα πικρό αφέψημα από τα φύλλα της ιτιάς και της λεύκας....
αυτά τα δύο - την σκόνη και το αφέψημα των δύο δέντρων- χρησιμοποιούσε ο μεγάλος γιατρός σαν αναλγητικά και αντιπυρετικά φάρμακα....
ο οποίος αναφέρεται σε κάποιες φαρμακευτικές ουσίες οι οποίες παρασκευάζονταν από την σκόνη του φλοιού της ιτιάς και της λεύκας....και....
ξαναβρίσκουμε τα εκχυλίσματα από τους φλοιούς και τα φύλλα των δύο δέντρων στο Πεδάνιο Διοσκουρίδης(40-90μ.χ).........
ανάμεσα στην πληθώρα των βοτάνων και των φυτών που χρησιμοποιούσε ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης ήταν και τα εκχυλίσματα και οι σκόνες από τα δύο δέντρα....
χρησιμοποιούσε εκχυλίσματα φύλλων λεύκας για τους κολικούς και....
τα εκχυλίσματα της ιτιάς για τους πόνους των αρθρώσεων...
τους πυρετούς....
την ουρική αρθρίτιδα....
και στην πορεία των χρόνων το 129μ.χ έρχεται στην ζωή ο άλλος μεγάλος γιατρός της αρχαιότητας....
ο οποίος μελέτησε και τις αντισηπτικές ιδιότητες των εκχυλισμάτων των φλοιών και των φύλλων των δύο δέντρων...
της λεύκας και της ιτιάς....
πειραματίστηκε και μελέτησε τις θεραπευτικές ιδιότητες των εκχυλισμάτων σε έλκη και πληγές....
και προχωράμε στον χρόνο και ερχόμαστε στο 1763......
όπου ο Άγγλος κληρικός Edmund Stone στέλνει μιά επιστολή στις 25 Απριλίου του 1763 στον τότε πρόεδρο της Βασιλικής Εταιρείας George Parker....
στην οποία εξυμνεί τις θεραπευτικές ιδιότητες του φλοιού και των φύλλων της ιτιάς.....
στην επιστολή αυτή ο συγγραφέας περιγράφει πως από τον φλοιό της ιτιάς παρασκεύασε μια λευκή σκόνη η οποία....
είχε αντιπυρετικές...
αναλγητικές και...
αντιφλεγμονώδης ιδιότητες.....
η επιστολή κέντρισε το ενδιαφέρον του τότε ιατρικού κόσμου ο οποίος....
έψαχνε  ένα νέο αναλγητικό φάρμακο το οποίο....
να ήταν αποτελεσματικό ώστε να αντικαταστήσει το λάβδανο που χρησιμοποιούσε μέχρι τότε.....
ο ίδιος ο Edmund Stone είχε πειραματιστεί με τον φλοιό της ιτιάς στην προσπάθειά του να θεραπεύσει την ελονοσία:
είχε πάρει ένα κιλό φλοιό ιτιάς τον είχε αποξηράνει....
τον είχε κονιορτοποιήσει και είχε παρασκευάσει μία άσπρη σκόνη την οποία....
είχε χορηγήσει σε άτομα που έπασχαν από ελονοσία......
η θεραπεία ήταν αποτελεσματική.....
έτσι με αυτόν τον τρόπο ο Άγγλος ιερέας έφερε στο προσκήνιο -για άλλη μια φορά-τις αποτελεσματικές θεραπείες των φύλλων και του φλοιού της ιτιάς και παρέκαμψε την κινίνη.....
ένα πανάκριβο για την εποχή φάρμακο που χρησιμοποιούσαν για την θεραπεία των πυρετών και της ελονοσίας.....
την κινίνη την οποία παρασκεύαζαν από ένα δέντρο της Νοτίου Αμερικής "το δέντρο του Περού"- Peruvian cinchona officinales-......
και άνοιξε τον δρόμο στους φαρμακοποιούς και χημικούς της εποχής των Ναπολεόντειων πολέμων....
οι οποίοι στράφηκαν στην ιτιά διότι....
η εισαγωγή -λόγω των ναυτικών αποκλεισμών-της κινίνης είχε περιοριστεί και οι τιμές της ήταν πια άκρως απαγορευτικές....
και να΄μαστε στο φαρμακολογικό ινστιτούτο του Μονάχου εν έτος 1828....
........................................................................................
και η συνέχεια αύριο......thalia

photo
photo