Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

η γαλατσίδα -η euphorbia peplus του Διοσκουρίδη και η θεραπεία του καρκίνου του δέρματος

~~~~~~~~~~~~~~~~
σε πολλά γραπτά Αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων - όπως στον Ηρόδοτο- παρατηρούμε ότι και μόνο μιά πιθανή οργή των θεών δρούσε αποτρεπτικά υποχρεώνοντας τους ανθρώπους να σέβονται την φύση και κατ΄επέκταση τα δάση.
Μελετώντας δε τη στωική φιλοσοφία παρατηρούμε πως
πυρήνας της είναι η θέση και η σχέση του ανθρώπου με τη φύση.
Σύμφωνα με τις απόψεις των Στωικών ο άνθρωπος αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του φυσικού περιβάλλοντός του, διέπεται από τους άτεγκτους φυσικούς νόμους και η ευτυχία και η ευδαιμονία του εξαρτώνται από την αρμονική σχέση μ’ αυτούς.
H σχέση αυτή είναι απόλυτα
συγγενική καθότι ανάμεσα σ’ όλα τα φυσικά όντα υπάρχει η καθολική
συμπάθεια.
Πυρήνας και κεντρική ιδέα της στωικής φιλοσοφίας είναι το απόφθεγμα «Oμολογουμένως τη φύσει ζην».
Σύμφωνα με την άποψη των Στωικών, ο άνθρωπος για να μπορέσει να βρει την ηρεμία και την ευδαιμονία οφείλει να ζει σε αρμονία με τη φύση.
Πρωταρχικό πρόβλημα στη φιλοσοφία τους είναι ο καθορισμός της έννοιας «φύση». 
Tι δηλαδή ακριβώς εννοούμε με τον όρο «φύση» και ποια είναι η θέση και η σχέση του ανθρώπου απέναντί της, γιατί μόνο εκείνος που γνωρίζει κατά βάθος την φύση και τη θέση του σ’ αυτήν είναι σοφός.
Όσο για το μάρκετιν, ο νοητικά αποσυντονισμένος μέσος κάτοικος του πλανήτη προτιμά ένα γυαλιστερό αυτοκίνητο από μια καθαρή ατμόσφαιρα...
Θα πρέπει - όμως - να συνειδητοποιηθεί ότι η απαραίτητη ύλη για να δομηθεί ένα ανθρώπινο σώμα είναι κατά κύριο λόγο το φαγητό και κατά δευτερεύοντα λόγο έρχεται η κατοικία, η ενδυμασία, το αυτοκίνητο και τα λοιπά υλικά αγαθά όπως αυτά χαρακτηρίζονται τα οποία παρέχουν τη βιοποριστική στήριξη στο ανθρώπινο σώμα...
δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η  σχέση και σύνδεση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον, που αποτελεί γι’ αυτόν το λίκνο της ύπαρξής του, είναι άμεση και βέβαια
ο άνθρωπος σε όλους τους πολιτισμούς, έχοντας ανεπτυγμένο το ένστικτο της αυτοπροστασίας, προσπάθησε να καταπολεμήσει ασθένειες χρησιμοποιώντας υλικά προερχόμενα από το φυσικό του περιβάλλον.
Βασίστηκε κυρίως στην παρατήρηση του φυσικού κόσμου. 
Έτσι, οι γνώσεις για τις θεραπευτικές δυνάμεις της φύσης χάνονται στα βάθη των αιώνων...
Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν πολλά ξυλώδη φυτικά είδη στην καθημερινότητά τους.
Χρησιμοποιούσαν το κυπαρίσσι (Cupressus sempervirens) στις κατασκευές,
τη δάφνη (Laurus nobilis) και την ελιά (Olea europaea) ως φαρμακευτικά ή εδώδιμα...
Επίσης εκτός από τα γνωστά ξυλώδη φυτικά είδη, χρησιμοποιούσαν και πολλά ποώδη, κυρίως στη διατροφή τους και ως φαρμακευτικά,τα γνωστά μας ως βότανα, όρος που θα ήταν η βάση για τη σύγχρονη ονομασία της επιστήμης των φυτών, τη «Βοτανική».
Η σύγχρονη επιστημονική ονομασία πολλών φυτών επίσης, βασίζεται σε ονομασίες και
σε χαρακτηρισμούς των αρχαίων Ελλήνων, όπως για παράδειγμα η Aristolοchia, αναφερόμενη από το Διοσκουρίδη ως «άριστα βοηθείν ταίς λοχοίς»
Τα περισσότερα είδη που περιγράφονται από το Θεόφραστο, το Διοσκουρίδη και άλλους αρχαίους συγγραφείς, αναφέρονται για τη σημαντική φαρμακευτική τους αξία, και σε πολλές περιπτώσεις έχουν βοηθήσει τη σύγχρονη ιατρική στην καταπολέμηση διαφόρων παθήσεων π.χ. τέτανο, ρευματισμούς, αιμορραγίες, νεφρίτιδα ή ως αντισπασμωδικά, αντιφλεγμονώδη κ.ά.
Το δίκταμο (Origanum dictamnus) με την ικανότητα να επουλώνει πληγές - Διοσκορίδης -, αλλά και να θεραπεύει παθήσεις της χολής και των πνευμόνων - Ιπποκράτης -, απέκτησε από πολύ νωρίς μεγάλη φήμη ως θαυματουργό φυτό.
Ως επουλωτικό σε πληγές και εγκαύματα πρώτου βαθμού χρησιμοποιούσαν και το βαλσαμόχορτο
(Hypericum perforatum) στο οποίο ο Γαληνός και ο Διοσκουρίδης αποδίδουν διουρητικές, επουλωτικές, εμμηναγωγές και αιμοστατικές ιδιότητες.
Η γνωστή σήμερα γαλατσίδα (Euphorbia peplus) πιθανότατα είναι ο «πέπλος» του Διοσκουρίδη, που χρησιμοποιήθηκε από την εποχή του Ιπποκράτη ως ιατρικό καθαρτικό...*
* http://appliedmaths2.ee.duth.gr/TO%20PHYSIKO%20PERIVALLON%20STIN%20ARCHAIA%20ELLADA.pdf
η γαλατσίδα λοιπόν
που το εκχύλισμα της έχει χρησιμοποιηθεί ως παραδοσιακό θεραπευτικό βότανο εδώ και αιώνες και που οι επιστήμονες τα τελευταία χρόνια την έχουν υποβάλει σε σκληρές κλινικές δοκιμές
και γιατί; 
διότι προσφέρει τη δυνατότητα μιας ήπιας θεραπείας κατά των καρκίνων του δέρματος...
οι ερευνητές, που παρουσίασαν τη σχετική μελέτη στο βρετανικό περιοδικό δερματολογίας “British Journal of Dermatology”
έκαναν πειράματα με 36 ασθενείς που υπέφεραν από καρκίνο του δέρματος...
από τις 36 αυτές περιπτώσεις οι περισσότερες ήταν ελαφρύτερες μορφές καρκίνου του δέρματος και μπορούσαν  εύκολα να θεραπευτούν με χειρουργική αφαίρεση ή με άλλες μορφές θεραπείας αλλά υπήρχαν
περιπτώσεις όπου οι συνήθεις θεραπείες απέτυχαν ή κρίθηκαν ακατάλληλες...
στις περιπτώσεις αυτές οι βρετανοί γιατροί έδωσαν στους ασθενείς εκχύλισμα γαλατσίδας - Euphorbia peplus - το οποίο οι πάσχοντες άπλωσαν στις πάσχουσες περιοχές του δέρματός τους μια φορά τη μέρα...
μετά από ένα μήνα οι περισσότερες δερματικές βλάβες είχαν εξαφανιστεί πλήρως και κανένα ίχνος του όγκου δεν διακρινόταν στις σχετικές κλινικές εξετάσεις...
σε όσους ασθενείς η ανταπόκριση ήταν μερική ακολούθησε δεύτερος γύρος θεραπείας και
μετά από 15 μήνες το 68,5%  των δερματικών βλαβών όλων των ασθενών  συνέχιζαν να είναι εξαφανισμένες...
οι ερευνητές συνέχισαν και συνεχίζουν της  μεγάλης κλίμακας μελέτες ώστε
να διερευνηθεί εκτενέστερα η ενεργή ουσία Ingenol mebutate της ευφορβίας στη θεραπείας των δερματικών καρκίνων...
επίσης οι μελέτες έχουν δείξει ότι η Ingenol mebutate της ευφορβίας όταν εφαρμόζεται στο δέρμα δεν σκοτώνει μόνο τα καρκινικά κύτταρα
αλλά
διεγείρει την αντίδραση των λευκών κυττάρων -γνωστά και ως ουδετερόφιλα -του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς τα οποία
μειώνουν τον κίνδυνο υποτροπής  με την καταστροφή  τυχόν υπολειμμάτων κακοήθων κυττάρων τα οποία θα μπορούσαν να επανεμφανίσουν την ασθένεια...
http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1365-2133.2010.10184.x/abstract
http://www.bbc.co.uk/news/health-12275507
http://jjjtir.files.wordpress.com/2011/01/j-1365-2133-2010-10184-x.pdf
http://www.radiumweed.com.au/
επίσης η  Αυστραλιανή εταιρία η Peplin Biotech διενήργησε και διενεργεί έρευνες για το χυμό της ευφορβίας ως μία απλή τοπική θεραπεία για συγκεκριμένους τύπους καρκίνου του δέρματος
όπως βασικά καρκινώματα τα οποία είναι οι πιο συνηθισμένοι τύποι καρκίνου στον άνθρωπο...
η εταιρεία ξεκίνησε της έρευνές της ορμώμενη από την έτσι και αλλιώς χρήση της γαλατσίδας χρόνια πριν από τους ανθρώπους της Αυστραλίας οι οποίοι
χρησιμοποιούσαν το γαλακτώδες χυμό της ευφορβίας για να θεραπεύουν καρκινογενή σημάδια στην επιδερμίδα τους...
ο φρέσκος χυμός της ευφορβίας επαλείφεται στο σημείο του δέρματος με το πρόβλημα και
μετά από μερικές ημέρες το σημείο εξελίσσεται σε μια εκτεταμένη,πρησμένη πληγή η οποία στη συνέχεια  ξεραίνεται και πέφτει...
σύμφωνα λοιπόν με την Peplin Biotech, ο χυμός διεισδύει στο δέρμα και καταστρέφει τα κακοήθη κύτταρα...
http://www.leo-pharma.com.au/Home/LEO-Pharma/LEO-Pharma-Australia/The-Role-of-Peplin-Operations-Pty-Ltd.aspx
όλα τα είδη της ευφορβίας στον κόσμο: http://www.desert-tropicals.com/Plants/Euphorbiaceae/Euphorbia.html
thalia