Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Τι έτρωγαν οι Ελληνες το 1600 π.Χ.; - το πλούσιο πιάτο του αρχαίου Σαντορινιού

Ο αρχαιολόγος Χρίστος Ντούμας μας μιλά για τις νοστιμιές που απολάμβαναν οι πρόγονοί μας 3.500 χρόνια πριν
Τι έτρωγαν οι Ελληνες το 1600 π.Χ.; Ο αρχαιολόγος Χρίστος Ντούμας αφήνει για λίγο στην άκρη τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο Ακρωτήρι της Θήρας και μας μιλά για τις νοστιμιές που απολάμβαναν οι πρόγονοί μας 3.500 χρόνια πριν σε μια ομολογουμένως απολαυστική κουβέντα.
Αφορμή η συμμετοχή του στις Μέρες Γευσιγνωσίας του Μουσείου Μπενάκη (9-11/5) και συγκεκριμένα στην εκδήλωση-συζήτηση «Γευσίπλους - Χαρτογραφώντας τον γαστρονομικό πολιτισμό του Αιγαίου» (Παρασκευή, 6 μ.μ., αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη στην Πειραιώς). Εκεί, ο διευθυντής της ανασκαφής του Ακρωτηρίου και ομότιμος καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών θα παρουσιάσει στο κοινό την ιστορική και αρχαιολογική διάσταση του πολιτισμού και της γαστρονομίας του Αιγαίου.
Βρίσκουμε σοφή τη σύνδεση της γαστριμαργίας με τον πολιτισμό στη... νόστιμη αυτή διοργάνωση, που, εκτός από έκθεση παραγωγών και γευσιγνωσίες, περιλαμβάνει πολλά χάπενινγκ, εκδηλώσεις αλλά και Φεστιβάλ Γαστριμαργικού Κινηματογράφου. Την τιμητική τους έχουν οι Κυκλάδες και το Αιγαίο και κάπου εδώ μπαίνει ο κ. Ντούμας, που μας «ξεναγεί» στις βρώσιμες πρώτες ύλες που φύλαγαν στις κουζίνες τους οι κάτοικοι της προϊστορικής Σαντορίνης: πρώτες ύλες που τόσο καλά διατήρησε η τέφρα του ηφαιστείου...
«Βρήκαμε πολλά κατάλοιπα καρπών, μέσα σε δοχεία που φυλάσσονταν στα σπίτια. Καθώς έπεσε η τέφρα απανθρακώθηκαν και έτσι διατηρήθηκαν», εξηγεί ο Χρ. Ντούμας. «Οι καρποί αυτοί ήταν προϊόντα καλλιεργειών -γι' αυτό και έχουμε γνώσεις για τις καλλιέργειες εκείνης της εποχής. Βρήκαμε φάβα, φακές, κριθάρι-, σε ένα μάλιστα πιθάρι γεμάτο τέφρα βρήκαμε αποτυπώματα αμύγδαλων. Εντοπίσαμε επίσης πολλά κουκούτσια ελιών θρυμματισμένα, άρα μιλάμε για παραγωγή λαδιού. Βρήκαμε και ένα πιθάρι με σαλιγκάρια, αν και τα συγκεκριμένα ήταν εισαγωγής! Επρόκειτο για κρητικά σαλιγκάρια».
Βρήκαν όμως και πάρα πολλούς σπόρους από σύκα: «Αυτή ήταν η ζάχαρή τους. Και βέβαια, το σύκο ήταν το καθαρτικό τους!» (χαμογελάει).
- Βρήκατε και υπολείμματα ψαριού;
«Μέσα σε πιθάρια εντοπίσαμε αποξηραμένα ψάρια και κόκαλα ψαριών. Μάλιστα, καθώς σκάβαμε σε βαθιά στρώματα, για τα θεμέλια των στύλων του στεγάστρου, βρήκαμε γάρον (garum κατά τους Ρωμαίους). Πρόκειται για μια πάστα από ψάρι, λιχουδιά για τους Ρωμαίους. Η αριστοκρατία απολάμβανε το καλύτερο μέρος του ψαριού, ενώ η "πλέμπα" και ο στρατός χρησιμοποιούσαν τα κεφάλια, τις ουρές, τα πτερύγια. Βρήκαμε ένα τέτοιο πιθαράκι και επρόκειτο για σημαντική ανακάλυψη μιας και απέδειξε ότι 1.500 χρόνια πριν τους Ρωμαίους, το έφτιαχναν στη Θήρα. Είναι βέβαια χαρακτηριστικό ενός λαού που ζει με και από τη θάλασσα...»
- Κρέας έτρωγαν;
«Βρήκαμε άφθονα κόκαλα από αιγοπρόβατα (που αποτελεί βασικό είδος κτηνοτροφίας και σήμερα στα νησιά), ελάχιστα βοοειδή (στα νησιά δεν μπορούν να εκθρέψουν μεγάλα ζώα) και πολύ λίγο κυνήγι (κουνέλια, αποδημητικά πουλιά). Βρήκαμε όμως πάρα πολλά κατάλοιπα από αχινούς, αχιβάδες, κυδώνια και άλλα παρεμφερή θαλασσινά».
- Εχουμε ιδέα πώς τα μαγείρευαν ολ' αυτά;
«Ξέρουμε πως είχαν τριποδικές χύτρες -που σημαίνει ότι, αν μη τι άλλο, έβραζαν. Γιαχνί πάντως δεν νομίζω πως έφτιαχναν, αφού δεν είχαν ντομάτες. Σήμερα μπορεί να μιλάμε για τα περίφημα σαντορινιά ντοματάκια, όμως οι ντομάτες μας ήρθαν από την Αμερική! Βρήκαμε επίσης ταψιά και φορητά τριποδικά φουρνάκια: φωτιά από πάνω, φωτιά από κάτω και ταψάκι με καπάκι και πορτούλα. Ενα είδος γάστρας με πόδια».
- Τι σας εξέπληξε πιο πολύ από αυτά που ανακαλύψατε;
Κρατευτές σουβλακιώνΚρατευτές σουβλακιών
«Οι Κρατευτές: πάνω τους έψηναν σουβλάκια. Είχαν εγκοπές αλλά και τρυπούλες για να κυκλοφορεί ο αέρας και να μην σβήνουν τα κάρβουνα. Ηταν πολύ εργονομικοί. Στην άκρη τους είχαν το σχήμα κεφαλής κριαριού. Και εξσφάλιζαν και ένα υγιεινό ψήσιμο, αφού το λίπος έπεφτε».
- Δηλαδή, το σουβλάκι είναι δικό μας έδεσμα... Κι όμως, κάποιοι σήμερα νομίζουν ακόμα πως είναι τουρκικής προέλευσης.
«Το σουβλάκι κατάγεται από το Αιγαίο. Οι Τούρκοι ήρθαν το 1453 μ.Χ. Κάποτε είχα μια κουβέντα με έναν διαπρεπή Τούρκο αρχαιολόγο, τον ελληνιστή Εκρέμ Ακουργκάλ. Και του έλεγα ότι έχουμε δανειστεί κι εμείς πολλά από την τουρκική κουζίνα. Φερνοντάς του ως παράδειγμα τον κεφτέ. Και μου λέει: "Είστε αφελής. Οι Τούρκοι όταν ήρθαν εδώ ήταν νομάδες. Δεν είχαν κουζίνα. Απλώς υιοθέτησαν τη βυζαντινή κουζίνα. Ας μην κοροϊδευόμαστε: η λέξη "κεφτές" δεν είναι τούρκικη. Είναι η βυζαντινή λέξη "κοπτόν κρέας...". Και πράγματι, θυμάμαι ακόμα τη μαμά μου και τη γιαγιά μου να κόβουν γρήγορα και σταυρωτά το κρέας με δύο κοφτερά μαχαίρια κάνοντας το κιμά!».
- Οι ανασκαφές του Ακρωτηρίου αποτελούν τα παλαιότερα τεκμήρια για το τι έτρωγαν οι Ελληνες;
«Οχι. Υπάρχουν σκόρπια ευρήματα και από τη νεολιθική εποχή (5η και 4η χιλιετία π.Χ.) σε Θεσσαλία, Μακεδονία, Θράκη. Ομως στο Ακρωτήρι, χάρη στο ηφαίστειο, πρώτη φορά βρέθηκαν τόσο πολλά μαζεμένα -και τόσο καλά διατηρημένα. Σκεφθείτε πως στις λάβες της Σαντορίνης υπάρχουν εγκλείσματα φυτών όπως τα φοινικόδεντρα ή οι ελιές που χρονολογούνται 60.000 χρόνια πριν από σήμερα. Και αποκαλύπτουν ένα κλίμα που δεν διαφέρει από το σημερινό. Στα πρώιμα ιστορικά χρόνια, την 5η, 4η ή 3η χιλιετία π.Χ., ο άνθρωποι άρχισαν να καλλιεργούν την ίδια αυτή άγρια χλωρίδα».
Η περίφημη μεσογειακή διατροφή έχει πολύ μακρινές ρίζες τελικά...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
πηγή πληροφόρησης:www.enet.gr
Της ΕΥΑΝΝΑΣ ΒΕΝΑΡΔΟΥ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
thalia

Ελιόψωμο:από τη βόλτα μου στη χώρα των blogs

πολλές φορές στη βόλτα μου στη χώρα των blogs ανακαλύπτω μικρά διαμάντια...
αναρτήσεις διαφόρων ενδιαφερόντων...
άλλοτε
εντυπωσιακές
άλλοτε
χρήσιμες
άλλοτε
απολαυστικές
ενημερωτικές
χιουμοριστικές...
μερικές από αυτές είναι τόσο χρήσιμες και απολαυστικές που υποκύπτω στον πειρασμό της αναδημοσίευσης
και μεταφέρω από το Γαργαντούα:http://gargantoua.blogspot.gr
 ~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ελιόψωμο
Περιττό  να περιγράψουμε εκτενώς τα περί υγιεινής διατροφής,ορισμός της οποίας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το ελιόψωμο!
~~~~~~~~~~~~~
τα υλικά
750 γρ αλεύρι κίτρινο
300 γρ ελιές μαύρες (γλυκιές η αλμυρές ,όχι ξινές)
3 μέτρια κρεμμύδια ξερά
μία κουταλιά της σούπας ζάχαρη
ι κουταλιά  της σούπας αλάτι
2 κουταλιές της σούπας θυμάρι 
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
11/2 φλιτζάνια του τσαγιού ελαιόλαδο
~~~~~~~~~~~~~~~~~
 παρασκευή
Κόβουμε τις ελιές σε τρία κομμάτια την κάθε μία αφαιρώντας ταυτόχρονα το κουκούτσι.
Αφού τις κόψουμε ξαναελέγχουμε μην μας ξέφυγε κουκούτσι μέσα στα κομμάτια γιατί η τιμή ενός δοντιού ισούται με την τιμή ενός καλού σκούτερ!
Καθαρίζουμε και κόβουμε τα κρεμμύδια σε φέτες, όχι πολύ λεπτές.
Αχνίζουμε λίγο τα κρεμμύδια (δεν πρέπει να μαλακώσουν πολύ)
Προσθέτουμε τις ελιές και  1/2 φλιτζάνι λάδι.
Ανακατεύουμε για λίγο και τα κατεβάζουμε απ το μάτι.
Αν οι ελιές είναι γλυκιές προσθέτουμε μία κοφτή κουταλιά σούπας αλάτι.
Ανακατεύουμε καλά το αλεύρι με τη ζάχαρη το θυμάρι και τη μαγιά.
Διαλύουμε το αλάτι σε τρία ποτήρια ζεστό νερό και τα ρίχνουμε στο αλεύρι.
Ζυμώνουμε με κουτάλι μάλλον όχι με τα χέρια αφού θέλουμε μια πολύ μαλακή ζύμη.
Προσθέτουμε τα κρεμμύδια με τις ελιές και όλο το λάδι τους και ξαναζυμώνουμε για να ενσωματωθούν.
Ρίχνουμε 1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο σε μεγάλο ταψί λαδώνοντας και τα τοιχώματα.
Αδειάζουμε μέσα τη ζύμη και την απλώνουμε  πατώντας με λαδωμένα χέρια.
Τώρα ανάλογα με τα γούστα σας,μπορείτε να προσθέσετε ακόμα 1/2 φλιτζάνι λάδι από πάνω ,αν σας αρέσουν τα λιπαρά,ειδάλλως το 1 φλιτζάνι είναι αρκετό.
Το αφήνουμε (στα ζεστά) να σηκωθεί και το ψήνουμε όπως το ψωμί για 50 λεπτά περίπου 
Καλή επιτυχία!
 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~