Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

πως ξαλμυρίζουμε τον μπακαλιάρο και γιατί τρώμε μπακαλιάρο την 25η Μαρτίου

Το έθιμο του μπακαλιάρου
Παραδοσιακό έδεσμα της ημέρας του Ευαγγελισμού, η οποία έχει πια διττή σημασία για τον Ελληνισμό, καθώς συμπίπτει από το 1838 με τον εορτασμό της Επανάστασης του 1821, είναι ο μπακαλιάρος και μάλιστα συνοδεία της γνωστής σκορδαλιάς.
Γιατί τρώμε μπακαλιάρο την 25η Μαρτίου
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η παλαιότερη και πιο αυστηρή χρονική περίοδος νηστείας για την ορθόδοξη εκκλησία.
Από την καθιέρωσή της, περί τον 4ο αιώνα μ.Χ., προβλέπεται κατά τα μοναχικά πρότυπα ξηροφαγία με τους πιστούς να τρώνε μόνο μια φορά την ημέρα κι αυτή μετά τις 3 το μεσημέρι.
«Μέσα στην περίοδο της Τεσσαρακοστής η νηστεία καταλύεται, διαφοροποιείται δηλαδή, τρεις φορές, δίνοντας μια ευκαιρία στους πιστούς για ενδυνάμωση μιας και η νηστεία αυτή είναι η πιο αυστηρή, αφού δεν επιτρέπεται ούτε το λάδι» εξηγεί στο «Βήμα» ο αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, κ. Παναγιώτης Σκαλτσής.
Η πρώτη από αυτές τις εξαιρέσεις γίνεται ανήμερα της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπως έχει καθιερωθεί η 25η Μαρτίου.
Πρόκειται για μια χαρμόσυνη εορτή μέσα στην περίοδο του πένθους της Σαρακοστής και όπως εξηγεί ο κ. Σκαλτσής, «επειδή είναι θεομητορική εορτή, αφιερωμένη στην Παναγία και ως εκ τούτου ιδιαίτερα σημαντική για τα μοναχικά τυπικά, καταλύονται το ψάρι, το έλαιο και ο οίνος».
Η Ιστορία του Βακαλάου ή Μπακαλιάρου  
Η ιστορία του ψαρέματος του βακαλάου είναι πηγή θρύλων που μάλλον ξεκίνησαν τότε που οι Βίκινγκς κυνήγησαν τους μπακαλιάρους φθάνοντας στην άλλη άκρη της θάλασσας και είχε αποτέλεσμα να ανακαλύψουν και αυτοί με τη σειρά τους, μετά τους Ελληνες-Κινέζους, τον Νέο Κόσμο ή αλλιώς Αμερική.
Μετά ήρθαν οι αινιγματικοί Βάσκοι ψαράδες, οι οποίοι εμπορευματοποίησαν τον μπακαλιάρο από τον Μεσαίωνα και τον πάστωσαν.
Όταν οι Βάσκοι πάστωσαν τον μπακαλιάρο πέτυχαν δύο πολύ σημαντικά πράγματα.
Πρώτον, το παστό ψάρι τους έτρεφε στα μακρινά ταξίδια στον άγριο βόρειο Ατλαντικό και δεύτερον, είχαν στα χέρια τους ένα προϊόν το οποίο είχε μεγάλη διάρκεια ζωής και ήταν σχετικά φθηνό.
Αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την παρουσία του μπακαλιάρου στην ελληνική αγορά είναι πιθανότατα οι Άγγλοι.
Εξετάζοντας την ιστορία του εμπορίου μεταξύ της Ελλάδας και της Αγγλίας, διαπιστώνει πως οι Άγγλοι έστελναν μεγάλες ποσότητες μπακαλιάρου, τον οποίο αντάλλασσαν με σταφίδες.
Ίσως μάλιστα, για αυτόν τον λόγο να βρίσκουμε στην Αχαΐα και
στην Κορινθία, με γνωστή και μεγάλη παραγωγή σταφίδας, αλλά και γενικότερα στην Πελοπόννησο τον μεγαλύτερο πλούτο συνταγών με μπακαλιάρο.
Ο μπακαλιάρος είναι προτιμότερο να τρώγεται φρέσκος για να παίρνουμε όλες τις θρεπτικές του αξίες.
Αλλά και ο παστός παρότι έχει χάσει θρεπτικές αξίες είναι επίσης θρεπτικά αξιόλογος.
Σύμφωνα με τον ISGEM (www.matis.is) ο ξαρμυρισμένος μπακαλιάρος διατηρεί τις ουσίες όπως: ω-6, ω-3, Ασβέστιο, Φώσφορο, Σίδηρο, Μαγνήσιο, Κάλιο, Βιταμίνη Β12 και άλλα.
Από τους καλύτερους παστούς μπακαλιάρους θεωρείται ο υγράλατος βακαλάος της Ισλανδίας (Gadus Morhua).
Ψαρεύεται στο βόρειο Ατλαντικό ωκεανό που είναι από τους πιο καθαρούς και πλούσιους υγροβιότοπους στον κόσμο.
Επίσης λένε πως τον ψαρεύουν με παραγάδι κοντά στις ακτές.
Συμβουλές
Η επιτυχία του μαγειρέματος είναι στο σωστό ξαλμύρισμα.
Το ξαλμύρισμα πρέπει να γίνεται στο ψυγείο με κρύο νερό, και σε αναλογία 1 κιλό βακαλάος προς 3-4 κιλά αλατισμένο νερό, σαν να ξεπαγώνει στο φυσικό του περιβάλλον.
Αλλάζουμε το νερό 3-4 φορές την ημέρα.
Το μαγείρεμα πρέπει να είναι ολιγόλεπτο, διαφορετικά θα στεγνώνει το κρέας και χάνεται η νοστιμιά του. Μικρά κομμάτια στον φούρνο θέλουν 12-14 λεπτά, μεγάλα κομμάτια στον φούρνο περίπου 20 λεπτά και τηγανητός πρέπει να έχει κάψει το λάδι και ο χρόνος τηγανίσματος να μην υπερβεί τα 10 λεπτά.
Ο ξαλμυρισμένος μπακαλιάρος, αφού μαριναριστεί για ένα βράδυ, τρώγεται και ωμός.
Αγοράζουμε φύλλα μπακαλιάρου με λευκό κρέας, παχιά σάρκα και καλοσχηματισμένη, με ελαφριά λάμψη από το αλάτι. 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
πηγές πληροφόρησης και περισσότερες πληροφορίες στους παρακάτω συνδέσμους: