Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2015

ξέρετε ότι πίνοντας με καλαμάκι...

προκαλούμε ρυτίδες γύρω από το στόμα μας;
και βέβαια όχι όταν πίνουμε μιά-δυό φορές την εβδομάδα
αλλά
καθημερινά και κατ'επανάληψη... 
όταν λοιπόν πίνουμε όλα μας
τα ποτά
τα αναψυκτικά
και
τα ροφήματά μας με καλαμάκι προκαλούμε ρυτίδες γύρω από το στόμα μας ενώ οι ήδη υπάρχουσες γίνονται πιό έντονες
και
όσο περνούν τα χρόνια και το δέρμα γίνεται πιό αδύνατο από την έλλειψη κολλαγόνου και ελαστίνης οι ρυτίδες αυτές γίνονται όλο και πιό έντονες...
εδώ ένα βίντεο για το πως μπορούμε να τονώσουμε τους μύες του προσώπου μας με απλές ασκήσεις!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!
thalia

Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2015

Βότανα και υπέρταση – Βότανα που ρυθμίζουν με ασφάλεια την αρτηριακή πίεση

Βότανα και υπέρταση
Υπέρταση , αυτή η επίμονη αύξηση της αρτηριακής πίεσης πάνω από συγκεκριμένα επίπεδα , η οποία ταλαιπωρεί – δυστυχώς – πολλά άτομα.
Και τα στοιχεία επιβεβαιώνουν πως τα ποσοστά της όλο και ανεβαίνουν.
Εκτιμάται ότι αγγίζει περίπου το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Ανήκει στις σύγχρονες παθήσεις της εποχής μας και κατά κανόνα αντιμετωπίζεται με αλλαγές στον τρόπο ζωής μας και διατροφής μας.
Είναι γνωστό πως ως μέρος του σχεδίου θεραπείας της , οι γιατροί τονίζουν το σημαντικό ρόλο που παίζουν οι διατροφικές επιλογές μας και γενικά ο τρόπος ζωής μας και επισημαίνουν πως η μείωση της αρτηριακής πίεσης μας διασφαλίζει ότι δεν θα υποφέρουμε από τις καταστροφικές παρενέργειες που μπορεί να προκύψουν όταν αυτή είναι σε υψηλά επίπεδα
Έτσι η αλλαγή στη διατροφή μας καθίσταται αναγκαία αν θέλουμε να βρίσκεται η πίεσή μας σε ισορροπία.
Ας εξετάσουμε λοιπόν τη διατροφή μας και αν τα παρακάτω τρόφιμα-βότανα δεν..

Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2015

Αμινοξέα και ο σημαντικός τους ρόλος στην υγεία μας

Αμινοξέα – Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε τις βιταμίνες, έχουμε ακούσει για τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όλα τα εσπεριδοειδή περιέχουν βιταμίνη C, αλλά τι γνωρίζουμε για τα αμινοξέα;
Γνωρίζουμε ότι είναι οι δομικοί λίθοι του οργανισμού μας;
Γνωρίζουμε ότι αποτελούν τα δομικά συστατικά των πρωτεϊνών, τα οποία καθορίζουν και τις ιδιότητές τους;
Ας δούμε λοιπόν…
Και μπορούμε να πούμε χωρίς υπερβολές πως είστε φτιαγμένοι από αμινοξέα!
Διότι τα αμινοξέα είναι θεμελιώδη μόρια που παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην φυσιολογία των έμβιων οργανισμών άρα
και στη φυσιολογία τη δική μας-των ανθρώπων.
Αυτές οι μικροσκοπικές οργανικές ουσίες – τα βασικά δομικά συστατικά της ζωής μας – συνδέονται σε αλυσίδες πεπτιδίων και πολυπεπτιδίων για να δημιουργήσουν τις πρωτεΐνες, οι οποίες με τη σειρά τους θα αποτελέσουν κομμάτι-κομμάτι το σώμα μας!
Δεν είναι καθόλου υπερβολή όταν λέμε ότι η υγεία μας εξαρτάται από τον ανεφοδιασμό του σώματός μας καθημερινά με τα απαραίτητα αμινοξέα.
Όταν ένας οργανισμός έχει ανεπάρκεια σε ένα ορισμένο αμινοξύ λόγω διαιτητικών περιορισμών ή λόγω μεταβολικών προβλημάτων μπορεί να οδηγηθεί σε πολύ-πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας...

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2015

Κυτταρίτιδα ,ναι υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης αλλά θέλει προσπάθεια

Κυτταρίτιδα,
κυτταρίτιδα,κυτταρίτιδα!

Μια πρώτη ματιά για το πως μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε.
Λοιπόν για να μειωθεί η κυτταρίτιδα απαιτούνται διατροφικές θυσίες – με λίγα λόγια:
1) αύξηση στο μέγιστο της κατανάλωσης του νερού-οπωσδήποτε-
2) αύξηση στο μέγιστο της κατανάλωσης των φρούτων και των λαχανικών
3) αύξηση στο μέγιστο των ωμών ή των,σε χαμηλές θερμοκρασίες, μαγειρεμένων φαγητών
4) αύξηση των δημητριακών και οσπρίων ολικής αλέσεως όπως:
ρύζι
φακές
φάβα
φασόλια
ρεβίθια
κριθαρένια παξιμάδια!

5) αύξηση αφεψημάτων και εγχυμάτων τα κατάλληλα για την κυτταρίτιδα,όπως το έγχυμα δεντρολίβανου.
6) κατάργηση-των κορεσμένων και ζωικών λιπών όπως...
read more:https://botanologia.gr/kyttaritida-nai-yparchei-tropos-antimetopisis-alla-thelei-prospatheia/

Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2015

Αγκινάρα -δυναμώνει το ανοσοποιητικό μας,προστατεύει το συκώτι μας

Αγκινάρα – η ικανότητα της αγκινάρας να δυναμώνει το ανοσοποιητικό μας και να προστατεύει το συκώτι μας είναι ευρέως γνωστή.
Το συκώτι μας εκτελεί πάνω από 400 βασικές λειτουργίες!
Αυτό το ζωτικής σημασίας όργανο εργάζεται σκληρά κάθε μέρα για να φιλτράρει τις τοξίνες και τα απόβλητα από το σώμα μας καθώς και να εκτελέσει εκατοντάδες άλλους σκοπούς,
όπως το φιλτράρισμα του αίματός μας
και
την παραγωγή της χολής, που χρειάζεται για να αφομοιωθούν και να απορροφηθούν λίπη,βιταμίνες,μέταλλα και όποιο άλλο απαραίτητο στοιχείο χρειάζεται ο ο οργανισμός μας.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως χρειάζεται την αμέριστη  προσοχή μας και προστασία μας!
Τόσα κάνει για μας.
Και υπάρχουν πολλά χρήσιμα βότανα-φυτά που μπορούν και να το βοηθήσουν και να το προστατέψουν και
πολλές φορές να το ιάνουν αν τυχόν έχει χάσει την ισορροπία του...
read more:https://botanologia.gr/agkinara-dynamonei-to-anosopoiitiko-mas-prostateyei-to-sykoti-mas/

Οι δράσεις των βοτάνων: Μέντα – το ιδανικότερο βότανο για το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου

Μέντα  – Mentha × piperita, ή Mentha balsamea Wild.
– και σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου
Το λάδι της μέντας έχει θετικά αποτέλεσμα στην κινητικότητα του εντέρου και ανακουφίζει από τα συμπτώματα του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου.
Το κύριο συστατικό του αιθέριου ελαίου της μέντας είναι η μενθόλη, η οποία χαλαρώνει τους λείους μύες, όπως αυτούς που βρίσκεται στο παχύ έντερο.
Αυτή η επίδραση μειώνει τους  σπασμούς του εντέρου.
Ερευνητές από πανεπιστήμια του Καναδά και της Νέας Υόρκης μετά από έρευνες που διεξήγαγαν σε μία μεγάλη ομάδα ατόμων που έπασχαν από το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου επιβεβαίωσαν κάτι που εδώ και πολλά χρόνια η λαϊκή σοφία και παράδοση το είχε σαν δεδομένο.
Όταν κάποιος έπασχε από το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, για τη θεραπεία του χρησιμοποιούσε ένα πολύ αποτελεσματικό για την περίπτωση βότανο:
Τη μέντα...

Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2014

2015!!!

κι αν ο χρόνος γύριζε πίσω;
ροδοκόκκινες γαλοπούλες, μπολ με  punch, marrons glacés στο ασημόχαρτο...
Τα Χριστούγεννα του '50 και του '60 η μεταπολεμική Ελλάδα ανακαλύπτει την ευδαιμονία –εκεί που, λένε, θα γυρίσουμε...
Τσουχτερό κρύο. 
"Για την Αθήνα του '58, πρωτόγνωρο.
Η ουρά, όμως, έφτανε συχνά μέχρι την αρχή της Βουκουρεστίου",
ομολογεί ο Γιώργος Μπιτσόπουλος. 
Τρίτη γενιά στο περίφημο ζαχαροπλαστείο Αριστοκρατικόν, που βρισκόταν Βουκουρεστίου 2 και στη συνέχεια Βουκουρεστίου 6, απέναντι από το Παλλάς, θυμάται τις δεκαετίες του '50-'70 σαν να ήταν χθες:
"Ο θόρυβος του τραμ, από του Γκύζη μέχρι την πλατεία Συντάγματος, διαπερνούσε τα πάντα. 
Και τις μέρες των Χριστουγέννων γινόταν κοσμοσυρροή.
Κυρίες με μαντό στη σειρά για ένα κόκκινο κουτί σοκολατάκια αραπάκια, δικηγόροι για ένα ποτήρι Cinzano στα όρθια στην μπάρα του Ορφανίδη - μεγαλομπακάλικου της εποχής που έφερε πρώτο γαλλικό ζαμπόν, ροκφόρ και κονσέρβες καβούρι Chatka - , στη θέση του κοσμηματοπωλείου Καίσαρης, και νεαρές που δοκίμαζαν γαλλικό στου Zonar's, Φλόκα και Ζαχαράτου, γωνία Σταδίου και πλατείας Συντάγματος, μετά τα ψώνια της τελευταίας στιγμής.
Ηταν η εποχή των οικογενειακών πάρτι.
Μπορεί να πηγαίναμε σε σπίτια φίλων -στο καζίνο της Πάρνηθας και τα νυχτερινά κέντρα όπου τραγουδούσε ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα μόνον παραμονή Πρωτοχρονιάς, αλλά ποτέ ανήμερα των γιορτών"
Για την ακρίβεια, ήταν μια άλλη Ελλάδα:
"Από το μέσον του '50 μέχρι αρχές '70, ο κόσμος διασκέδαζε πολύ.
Δεν ήταν πλούσιος, το αντίθετο· αλλά έβγαινε περισσότερο, υπήρχε μια υπόγεια χαρά της ζωής", εξηγεί ο Φώτης Κρικζώνης, θρύλος στην μπάρα του εστιατορίου 17, που άνοιξε το 1957, συγκεντρώνοντας τους πάντες –από την Ελένη Βλάχου της Καθημερινής μέχρι τον Κωνσταντίνο Καραμανλή– για ένα Βull Shot και Dry Martini, του οποίου η φήμη έφτασε μέχρι τους Νew York Times.
"Όλα φαίνονταν καινούρια και ελπιδοφόρα"
"Από το μέσον του '50 μέχρι αρχές '70, ο κόσμος διασκέδαζε πολύ. 
Δεν ήταν πλούσιος, το αντίθετο· αλλά έβγαινε περισσότερο, υπήρχε μια υπόγεια χαρά της ζωής"
Ο Φρανκ Σινάτρα και ο Ελβις στο πικάπ, οι γαλοπούλες με το θερμόμετρο, που το κοινό υποδέχθηκε με τιμές αρχηγού κράτους, οι αγγλικές πουτίγκες του ζαχαροπλαστείου Ελληνικόν, τα πιροσκί του Πέτρογκραντ και του Τσίτα στη Στοά Νικολούδη, στην Πανεπιστημίου, οι τούρτες Mont Blanc με κάστανο και Saint-Honoré με σου στο Desirée μαζί με εγχώριες σαμπάνιες Cair.
Και αργότερα, τη δεκαετία του '70, τα ογκρατέν, τα σουφλέ, οι γαρίδες κοκτέιλ και τα βολοβάν με καπνιστό σολομό, εξωτικό προϊόν στην αστική Αθήνα, λεπτοκομμένο για πρώτη φορά στο μπακάλικο των αδελφών Βασιλόπουλου, στη Σταδίου.
Στα βιβλιοπωλεία, ιλουστρασιόν επανεκδόσεις του Τσελεμεντέ και της νέας ελληνικής κουζίνας της Χρύσας Παραδείση και της Σοφίας Σκούρα, και στα περίπτερα τα τεύχη της Γυναίκας, που έδιναν συμβουλές για χριστουγεννιάτικο μπουφέ κατά το αμερικανικό στυλ, ενώ τα ισόγεια του Ακρον-Ιλιον-Κρυστάλ, του Λαμπρόπουλου και του Μινιόν ήταν ασφυκτικά γεμάτα με χριστουγεννιάτικα δέντρα και μπάλες από Γαλλία και Ιταλία.
"Σήμερα, φαίνονται όλα σαν να άλλαξαν μέσα σε μία στιγμή.
Από τη δεκαετία του '50, όμως, όπου οι αναμνήσεις του πολέμου ήταν ακόμα έντονες, μέχρι τη δεκαετία του '70 χρειάστηκε χρόνος –και πείσμα– για να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της», εξηγεί ο Κώστας Φιλίππου.
Ο ίδιος ήταν ακόμα παιδί στην μπακαλοταβέρνα που ξεκίνησε το 1923 ο παππούς του από το Διχώρι Φωκίδας στη Δεξαμενή, στον περιφερειακό Λυκαβηττού, όταν ήταν ακόμα χωματόδρομος, αλλά θυμάται τις κατσαρόλες του στρατού με την κοτόσουπα που έβγαινε τα μεσημέρια της Παραμονής, το φρικασέ, τους λαχανοντολμάδες, μεγάλη επιτυχία και σήμερα, τα γιουβαρλάκια και τον πατσά για τους ξενύχτηδες που έρχονταν την επομένη από το ρεβεγιόν του Χίλτον και του Μεγάλη Βρετανία. 
"Ηταν ένας κόσμος που ήθελε να ζει".........
Με λίγα και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, καλά. - ένα όμορφο κείμενο της Ρόζα Κράμερη που μου άρεσε...