Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Κορτιζόλη,η κατεξοχήν ορμόνη του στρες.

Κορτιζόλη, η ορμόνη του στρες: Πως να την αντιμετωπίσετε

Η κορτιζόλη είναι μία ορμόνη με ιδιαίτερα  κακή φήμη. Όχι εντελώς αδικαιολόγητα. Θεωρείται η κατεξοχήν ορμόνη του στρες.
Σε περίπτωση που το στρες είναι στιγμιαίο (π.χ. όταν τρέχουμε να προλάβουμε το λεωφορείο για να μην το χάσουμε) δεν υπάρχει πρόβλημα με την κορτιζόλη.
Αλλά αν υπάρχει υπερκορτιζολισμός, δηλαδή χρόνια ανεβασμένη παραγωγή κορτιζόλης στο σώμα, κάτι που δηλώνει συνεχές άγχος και στρες (όπως συμβαίνει στην κατάθλιψη), τότε η κορτιζολη μπορεί να προκαλέσει πολλές παρενέργειες, ακόμα και ασθένειες.

Η χρησιμότητα της κορτιζόλης
Η παραγωγή της κορτιζόλης έχει αγαθές προθέσεις: να δώσει ενέργεια στο σώμα όταν αυτό βρεθεί σε συνθήκες στρες (stress). Σκεφτείτε έναν πρωτόγονο άνθρωπο που ξαφνικά βλέπει μπροστά του ένα ζώο το οποίο είναι θανάσιμος εχθρός του. Στη θέα αυτή, το σώμα του απελευθερώνει διάφορες ορμόνες για να ανταπεξέλθει στην κατάσταση. Ο εγκέφαλος ενεργοποιεί γρήγορα τα νεύρα που ξεκινούν από κέντρα ελέγχου του εγκεφαλικού στελέχους. Αυτό προκαλεί απελευθέρωση νοραδρεναλίνης από ποικίλες δομές και αδρεναλίνης από τα επινεφρίδια.

Η απελευθέρωση των ορμονών θεμελιώνει την αντίδραση μάχης ή φυγής – η άμεση αντίδραση που πρέπει να συμβεί ως απάντηση στον κίνδυνο. Όλοι αναγνωρίζουμε την αρχική αίσθηση μουδιάσματος, την εφίδρωση, την αυξημένη εγρήγορση, τους γρήγορους παλμούς, την αύξηση της αρτηριακής πίεσης και γενικά το αίσθημα φόβου που νιώθουμε, αμέσως μετά από το στρεσογόνο ερέθισμα. Ανάμεσα στις ορμόνες που δίνουν ορμή στους μυς για να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο είναι και η κορτιζόλη η οποία τροφοδοτεί το αίμα με ενεργειακά καύσιμα όπως είναι η γλυκόζη και τα λιπαρά οξέα.

Το πρώτο που κάνει η κορτιζόλη είναι να αυξήσει αμέσως τη γλυκόζη στο αίμα (το σάκχαρο του αίματος) διασπώντας το γλυκογόνο που είναι αποθηκευμένο στο συκώτι. Επίσης προωθεί τη μετατροπή ορισμένων αμινοξέων σε γλυκόζη, μια διαδικασία που ονομάζεται γλυκονεογένεση. Ακόμη, ενισχύει τη λιπόλυση, την έξοδο των λιπαρών οξέων από τις αποθήκες τους προς το αίμα.
Με λίγα λόγια, η κορτιζόλη μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση που προκαλεί στρες, όπως όταν δεχόμαστε σωματική επίθεση. Μας διευκολύνει να χρησιμοποιήσουμε την ενέργεια που έχουμε αποθηκευμένη στο σώμα μας. Η ορμόνη είναι ένας μηχανισμός επιβίωσης. Μάλιστα μια προσωρινή αύξηση της κορτιζόλης επιφέρει μια ήπια ευφορία στον εγκέφαλο.

Η κορτιζόλη δεν αυξάνεται μόνο όταν υπάρχει φυσική απειλή. Αυξάνεται πάντα όταν υπάρχει stress στον οργανισμό για οποιοδήποτε λόγο. Παραδείγματα αποτελούν η ασθένεια, η μυϊκή εξάντληση, ο πυρετός, ο πόνος, η χειρουργική επέμβαση, η υπογλυκαιμία ή ακόμα και το άγχος. Στις καταστάσεις αυτές, η κορτιζολη αυξάνεται με σκοπό να κινητοποιήσει τον μεταβολισμό του οργανισμού προς την κατεύθυνση της προσαρμογής του προς το παράγοντα που προκάλεσε το στρες.

Υπερκορτιζολισμός και επιπτώσεις
Μπορεί η κορτιζόλη να είναι ένας τρόπος αντιμετώπισης στις περιπτώσεις φυσικής απειλής και γενικότερα του στρες αλλά αυτό το δώρο γίνεται εχθρός όταν ζούμε σε κατάσταση μόνιμου άγχους. Το σώμα απελευθερώνει συνεχώς περίσσεια ενέργεια καθώς νιώθει ότι απειλείται σε μόνιμη βάση και αυτό αυξάνει τις πιθανότητες για ένα μεγάλο αριθμό ασθενειών που σχετίζονται με το μεταβολισμό, όπως ο διαβήτης και η παχυσαρκία. Έτσι οι αγαθές προθέσεις τη κορτιζόλης δημιουργούν πρόβλημα στις σημερινές αγχώδεις συνθήκες ζωής.

Το επίμονο στρες κάνει αυτόν τον μηχανισμό επιβίωσης να δουλεύει με εντατικούς ρυθμούς υπονομεύοντας τον θετικό ρόλο της ορμόνης. Μακροχρόνια, τα υψηλά επίπεδα κορτιζόλης έχουν κακά αποτελέσματα. Προβλήματα στον ύπνο, αποκαρδιωμένη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, ανωμαλίες στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα ακόμα και αύξηση του κοιλιακού λίπους. Και βέβαια η κορτιζόλη αυξάνει την όρεξη και οδηγεί σε αύξηση του βάρους.

Θεωρείται διαβητογόνος ορμόνη διότι με τον καιρό η κορτιζόλη, όταν βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, αποδυναμώνει τη διαχείριση της γλυκόζης και καθιστά αδύνατη την αντίδραση του σώματος στην ινσουλίνη. Προκαλεί δηλαδή αντίσταση στην ινσουλίνη, μια κατάσταση που μπορεί να εξελιχθεί σε διαβήτη τύπου 2. Μία έρευνα έδειξε πως πιθανότατα το 64% των ανθρώπων που έχουν πληγεί με καταστροφικά γεγονότα στη ζωή τους να είναι διαβητικοί χωρίς καν να το γνωρίζουν. Αυτό δείχνει τον καταστροφικό ρόλο που μπορεί να παίζει το άγχος.
Ένα άλλο κακό που κάνει ο υπερκορτιζολισμός είναι ότι αποδομείται ο μυϊκός ιστός (επειδή τα αμινοξέα μετατρέπονται σε γλυκόζη). Η μυϊκή μάζα ελαττώνεται, ενώ υπάρχει κίνδυνος για οστεοπόρωση. Το δέρμα εμφανίζεται πιο γερασμένο διότι καταστρέφεται το κολλαγόνο. Παράλληλα, παρεμποδίζει την ανάπτυξη νέου μυϊκού ιστού μέσω της πρωτεϊνοσύνθεσης. Με την ισχυρή παρουσία της κορτιζόλης, το λίπος έχει την τάση να συγκεντρώνεται στον τράχηλο και τον κορμό.
Η κορτιζόλη εμποδίζει τη βιταμίνη D η οποία είναι μια στεροειδής ορμόνη, αλλά το ίδιο είναι και η κορτιζόλη. Οι ορμόνες για να λειτουργήσουν σε ένα κύτταρο χρειάζονται υποδοχείς. Έτσι, ανεξάρτητα το πόσο βιταμίνη D λαμβάνουμε από τη διατροφή και τον ήλιο, εάν δε μπορεί να βρει τους υποδοχείς της μένει ανενεργή και σιγά σιγά αποδομείται και απομακρύνεται από τον οργανισμό. Η κορτιζόλη λοιπόν μειώνει την αποτελεσματικότητα του υποδοχέα της βιταμίνης D.

Η κορτιζόλη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, και κυρίως τα λεμφοκύτταρα. Με τον τρόπο αυτό, αυξάνεται η επιρρέπεια του οργανισμού απέναντι στις λοιμώξεις. Αυτή την αρνητική δράση της κορτιζόλης αντιμετωπίζει μία άλλη ορμόνη, η DHEA. Η αλληλεπίδραση των δύο ορμονών είναι που επιτρέπει στο ανοσοποιητικό σύστημα να λειτουργεί φυσιολογικά, ακόμα και σε περιόδους μεγάλου στρες. Ωστόσο, η παραγωγή της DHEA μειώνεται με την ηλικία. Ένα άτομο ηλικίας 70 ετών, παράγει το 10-20% της ποσότητας της DHEA που παράγει ένας 30άρης. Η έλλειψή της DHEA σε προχωρημένες ηλικίες δίνει την ευκαιρία στην κορτιζόλη να εξουδετερώσει τα ουδετερόφιλα κύτταρα, με συνέπεια να αποδεικνύεται εξαιρετικά επικίνδυνο το στρες για τους ηλικιωμένους.
Ανάμεσα σ’ όλα τα άλλα δεινά, ο υπερκορτιζολισμός αποτελεί κίνδυνο και για την καρδιά.
Είναι γνωστό ότι το χρόνιο στρες μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του κινδύνου για έμφραγμα (καρδιακή προσβολή), εγκεφαλικό ή άλλο καρδιαγγειακό νόσημα.
Μέχρι πρόσφατα, όμως, δεν είχε αποκαλυφθεί ο σύνδεσμος μεταξύ χρόνιου στρες και καρδιακής νόσου.
Μια μελέτη ωστόσο έδειξε ότι υψηλά επίπεδα κορτιζόλης αυξάνουν σημαντικά τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα όσα πιστευόταν μέχρι τώρα, σύμφωνα με τα οποία το στρες είναι μεν παράγοντας αυξημένου καρδιαγγειακού κινδύνου, αλλά όχι από τους μείζονες.
Η νέα μελέτη έδειξε, ότι το στρες είναι, ίσως, ο ισχυρότερος παράγοντας κινδύνου για καρδιακά προβλήματα.

Όταν υπάρχει υπερέκκριση κορτιζόλης, μπορεί να παρατηρηθούν ακόμα και ψυχικές διαταραχές.
Eπιστήμονες του Πανεπιστημίου της Washington αύξησαν τεχνητά τα επίπεδα κορτιζόλης σε 15 εθελοντές, για να ανακαλύψουν πως τέσσερις μέρες αργότερα οι 14 από αυτούς είχαν προβλήματα απομνημόνευσης.
Τέλος, η κορτιζόλη μπορεί να προκαλέσει έλκος στο γαστρεντερικό σύστημα ή να αναζωπυρώσει παλαιό έλκος.
Το πόσο κακό κάνει η υπερβολική έκκριση κορτιζόλης φαίνεται από το γεγονός ότι προκαλεί το σύνδρομο Cushing.
Να σημειωθεί τέλος ότι το χρόνιο στρες είναι δυνατόν να εξαντλήσει κάποια στιγμή γα επινεφρίδια και να μην μπορούν να παράγουν αρκετή κορτιζόλη (και άλλες ορμόνες όπως είναι η αδρεναλίνη και η αλδοστερόνη).
Σ’ αυτή την κατάσταση εμφανίζεται η λεγόμενη “κόπωση των επινεφριδίων” που οδηγεί στο σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.

Η αντιμετώπιση
Μέχρι στιγμής ελάχιστες μελέτες έχουν γίνει για το αν η κορτιζόλη μπορεί να μειωθεί παίρνοντας μέτρα κατά του στρες.
Ο κιρκάδιος ρυθμός της κορτιζόλης ρυθμίζεται από το ρυθμό ύπνου – ξυπνήματος.
Οι εκκρίσεις χαρακτηρίζονται από μικρή αύξηση το πρωί η οποία κορυφώνεται γύρω στις 8 π.μ.
Κατόπιν αρχίζει σταδιακά να μειώνεται μέχρι τα μεσάνυχτα όπου τα επίπεδα της κυκλοφορίας είναι τα μικρότερα.
Για τους ενήλικες οι φυσιολογικές τιμές είναι 8-24 mg/dl από τις 8 μέχρι τις 10 το πρωί και 2-17 mg/dl από τις 4 μέχρι τις 6 το απόγευμα.

Ιδού κάποιοι τρόποι με τους οποίους μπορείτε να ρίξετε τη κορτιζόλη αν βρίσκετε σε υψηλά επίπεδα.
1. Ο διαλογισμός.
Ο διαλογισμός βοηθά να μειωθεί σημαντικά η κορτιζόλη και η αρτηριακή πίεση. Αυτό έδειξε μια μελέτη σε άτομα που έκαναν διαλογισμό για έξι εβδομάδες. Παρομοίως, οι συμμετέχοντες σε άλλη μελέτη του πανεπιστημίου Μαχαρίσι, που διαλογίζονταν καθημερινά για τέσσερις μήνες μείωσαν την κορτιζόλη κατά μέσο όρο 20%.

2. Ακούστε μουσική.
Η μουσική έχει ηρεμιστική επίδραση στον εγκέφαλο, ειδικότερα όταν έχουμε στρες.
Ομάδα επιστημόνων του πανεπιστημίου της Οσάκα στην Ιαπωνία έπαιξαν μουσική σε μία ομάδα ασθενών που θα υποβάλλονταν σε κωλονοσκόπηση και κατέγραψαν μείωση 65% στην κορτιζόλη σε σύγκριση με άλλη ομάδα ασθενών που δεν άκουσε μουσική.

3. Ο ύπνος μειώνει την κορτιζόλη.
Φυσιολογικά η παραγωγή της κορτιζόλης μειώνεται από τα μεσάνυχτα έως τις τέσσερις το πρωί.
Το να μένει κάποιος ξύπνιος μετά τα μεσάνυχτα διαταράσσει το φυσιολογικό μοτίβο έκκρισης και μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένα επίπεδα της ορμόνης στον οργανισμό.
Ποια είναι η διαφορά του να κοιμάται κανείς έξι αντί για οκτώ ώρες; 50% παραπάνω κορτιζόλη στο αίμα.
Όταν μία ομάδα πιλότων κοιμήθηκε έξι ώρες ή λιγότερες για μία εβδομάδα ενώ βρίσκονταν σε υπηρεσία η κορτιζόλη στο σώμα τους αυξήθηκαν σημαντικά και παρέμειναν στην κατάσταση αυτή για δύο εικοσιτετράωρα, σύμφωνα με μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Αεροδιαστιμικής Ιατρικής.
Ο μεσημεριανός ή απογευματινός ύπνος μειώνει επίσης την κορτιζόλη σε όσους δεν καταφέρνουν να κοιμηθούν οκτώ ώρες το βράδυ.

4. Πιείτε τσάι.
Ανακούφιση και ηρεμία δίνει το τσάι (πράσινο ή μαύρο) σε όσους το επιλέγουν. Εθελοντές που συμμετείχαν σε μελέτη ερευνητών του University College London (UCL) στους οποίους δόθηκε μία αποστολή που προκαλούσε στρες έδειξε ότι η κορτιζόλη στα άτομα που πίνουν τσάι συστηματικά ήταν μειωμένα κατά 45% σε σύγκριση με εκείνα που δεν έπιναν τσάι.
Βέβαια, ξέρουμε ότι η καφεΐνη όντως αυξάνει την κορτιζόλη (το τσάι περιέχει καφεινη) αλλά αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να σας τρομάζει.
Ίσως τα φυτοχημικά όπως οι πολυφαινόλες και τα φλαβονοειδή να ευθύνονται για την ηρεμιστική ιδιότητα που έχει το τσάι.

5. Βγείτε με έναν φίλο και γελάστε.
Ένας καλός φίλος που σας κάνει να λύνεστε στα γέλια καταφέρνει περισσότερα από το σας κάνει να ξεχνάτε τα προβλήματά σας:
Ρυθμίζει τα επίπεδα κορτιζόλης στον οργανισμό σας και μπορεί να τα ρίξει ακόμα και 50%.
Το γέλιο είναι αρκετό για να κατεβάσει τα επίπεδα κορτιζόλης στα μισά, λέει μια μελέτη του πανεπιστημίου Loma Linda.

6. Το μασάζ μειώνει την κορτιζόλη.
Το μασάζ ρίχνει κατά 30% τα επίπεδα κορτιζόλης σύμφωνα με μελέτες της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Μαιάμι.
Εκτός από το να κρατά σε χαμηλά επίπεδα την κορτιζόλη, το μασάζ μειώνει το στρες προτρέποντας την παραγωγή ντοπαμίνης και σεροτονίνης – δύο ορμονών που μας κάνουν να αισθανόμαστε όμορφα.

7. Βάλτε στη ζωή σας την άσκηση.
Αυτό εκ πρώτης όψεως φαίνεται περίεργο.
Όλα τα είδη του στρες (φυσικό ή συναισθηματικό) δίνουν σήμα στον οργανισμό να αυξήσει τα επίπεδα της κορτιζόλης στο αίμα.
Η άσκηση είναι ένα είδος στρες που παράγει προσωρινά κορτιζόλη.
Αλλά σύντομα η κορτιζόλη επανέρχεται στη φυσιολογική τιμή της μετά το τέλος της άσκησης.
Η συστηματική άσκηση, χωρίς υπερβολικό τρόπο, τείνει να μειώνει τη σύνηθες ποσότητα της κορτιζόλης στο αίμα, ελαττώνοντας τα συμπτώματα του στρες.
botanologia.blogspot.gr

Ακάρεα οικιακής σκόνης-house dust mites

Τα ακάρεα αποτελούν μια ευρέως διαδεδομένη ομάδα εντόμων, τα οποία απαντώνται σε μεγάλο αριθμό μικροπεριβαλλόντων.
Τα ακάρεα αποτελούν μια ευρέως διαδεδομένη ομάδα εντόμων (αρθροπόδων) τα οποία απαντώνται σε μεγάλο αριθμό μικροπεριβαλλόντων.
Η οικογένεια των Pyroglyphidae απαρτίζεται κυρίως από «ακάρεα φωλεών» τα οποία συμβιούν με πουλιά και θηλαστικά.

Τα ακάρεα της οικογενείας αυτής που απαντώνται εντός των κατοικιών ονομάζονται «ακάρεα της οικιακής σκόνης» -house dust mites.
Η ανάλυση δειγμάτων σκόνης από σπίτια στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και από άλλες χώρες έδειξε ότι τα ακάρεα Dermatophagoides pteronyssinus, Dermatophagoides farinae και Euroglyphus maynei αποτελούν το 90-100% του πληθυσμού των ακάρεων τα οποία ανευρίσκονται στα στρώματα και το 70-95% των ακάρεων που διαπιστώνονται στα χαλιά και τις μοκέτες, ανεξαρτήτως γεωγραφικής κατανομής.

Στην Ελλάδα τα κυρίαρχα είδη είναι το Dermatophagoides pteronyssinus (ηπειρωτική Ελλάδα) και το Dermatophagoides farinae (νησιά). Υψηλά επίπεδα ακάρεων διαπιστώνονται το καλοκαίρι και στις αρχές του φθινοπώρου όταν η υγρασία κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα.
Τα χαμηλότερα επίπεδα παρατηρούνται κατά τις περιόδους με τις υψηλότερες θερμοκρασίες και τη χαμηλότερη σχετική υγρασία.

Ποιοι παράγοντες καθορίζουν την παρουσία των ακάρεων της οικιακής σκόνης σ' ένα σπίτι;
Διαπιστώθηκε ότι, τα μόνιμα χαλιά και οι μοκέτες (από τοίχο σε τοίχο), φιλοξενούν σημαντικά μεγαλύτερο αριθμό ακάρεων σε σύγκριση με τα ξύλινα πατώματα ή τα πατώματα με πλακάκια. Σημαντικό επίσης ρόλο παίζει και το πέλος των χαλιών/ μοκετών με τα ακάρεα να δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στα χαλιά με μεγάλο και χαλαρό πέλος.

Ο αριθμός των ακάρεων δεν μειώνεται σημαντικά με το συχνό και συστηματικό σκούπισμα με ηλεκτρική σκούπα.
Άλλοι παράγοντες όπως η ηλικία του σπιτιού, η ηλικία του στρώματος, η ηλικία του χαλιού ή της μοκέτας και η παρουσία ή η απουσία κατοικίδιων ζώων δεν έχουν συσχετισθεί με υψηλότερα επίπεδα ακάρεων. Τα ακάρεα διατρέφονται με την πιτυρίδα του ανθρώπου (νεκρά κύτταρα της επιδερμίδας που πέφτουν καθημερινά από το σώμα μας), έχουν ανάγκη τη θερμότητα του ανθρωπίνου σώματος και επιζητούν την υγρασία επειδή το σώμα τους κατά 75-80% αποτελείται από νερό.
Έτσι τα στρώματα των κρεβατιών αποτελούν το ιδανικό μικροπεριβάλλον για την ανάπτυξή τους. Ο αριθμός των ακάρεων σε ένα στρώμα 5ετίας μπορεί να είναι από 5.000 έως 15.000 ακάρεα ανά τετραγωνικό εκατοστό στρώματος...!
Τα αλλεργιογόνα των ακάρεων προέρχονται κυρίως από τα περιττώματά τους τα οποία εισπνέονται από τους ευαισθητοποιημένους ασθενείς οι οποίοι στη συνέχεια εκδηλώνουν τα ανάλογα συμπτώματα.

Πρόληψη
Η τοποθέτηση ειδικών θηκών στα στρώματα, τα μαξιλάρια και τα παπλώματα σε συνδυασμό με τα ειδικά ακαρεοκτόνα μειώνει σημαντικά τα επίπεδα των ακάρεων στα κρεβάτια.

Το ειδικό προστατευτικό κάλυμμα ALCON απομονώνει πλήρως το στρώμα, μαξιλάρι ή πάπλωμα. Είναι κατασκευασμένο από ειδικό αντιαλλεργικό υλικό [πολυεστέρα, βαμβάκι και πολυουρεθάνη] που εμποδίζει πλήρως την έξοδο των ακάρεων της οικιακής σκόνης από το εσωτερικό του στρώματος και την είσοδο τροφών ή πιτυρίδας.
Είναι αδιάβροχο αλλά διαπερατό στους υδρατμούς και επιτρέπει στην υγρασία του σώματος να εισέλθει στο στρώμα, εξασφαλίζοντας έτσι άνεση ύπνου.Πλένεται στο πλυντήριο στους 40 βαθμούς Κελσίου.

Η διατήρηση των καταλλήλων συνθηκών θερμοκρασίας και υγρασίας παίζει επίσης σημαντικό ρόλο για τον πολλαπλασιασμό των ακάρεων. Σε γενικές γραμμές, το υπνοδωμάτιο πρέπει να μοιάζει με «δωμάτιο νοσοκομείου», χωρίς περιττά πράγματα, καλά τακτοποιημένο, χωρίς χαλιά και μοκέτες, με όλα τα ρούχα μέσα σε ντουλάπες.
πηγή:iatronet.gr
botanologia.blogspot.gr

Διαβήτης τύπου 1-Αυξάνονται τα περιστατικά του στην Ευρώπη

Τα νέα διαγνωσμένα περιστατικά διαβήτη τύπου 1 («παιδικού») αυξάνονται με μέσο ετήσιο ρυθμό 3,4% στην Ευρώπη, κατά την τελευταία 25ετία.

Αν αυτή η τάση συνεχισθεί, τότε σε 20 χρόνια τα περιστατικά θα έχουν διπλασιασθεί, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Κρις Πάτερσον του βρετανικού Πανεπιστημίου Κουίνς του Μπέλφαστ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Diabetologia" της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μελέτη του Διαβήτη, μελέτησαν στοιχεία από 22 ευρωπαϊκές χώρες (η Ελλάδα δεν συμπεριλαμβανόταν) για περιστατικά σε παιδιά έως 14 ετών σε βάθος 25 ετών.

Διαπιστώθηκε μια σχεδόν πανευρωπαϊκή τάση διαχρονικής αύξησης των περιστατικών, με αποκορύφωμα την Πολωνία (6,6% ετησίως).
Τα ποσοστά αύξησης είναι παρόμοια σε αγόρια και κορίτσια έως τεσσάρων ετών (3,7% ετησίως και στα δύο φύλα) και σε ηλικίες πέντε έως εννέα ετών (3,4% και 3,7% αντίστοιχα), αλλά στην ηλικιακή ομάδα δέκα έως 14 ετών η ετήσια αύξηση είναι μεγαλύτερη στα αγόρια (3,3%) από ό,τι στα κορίτσια (2,6%).
Οι επιστήμονες τόνισαν την ανάγκη «να υπάρξει βελτίωση στον έλεγχο του σακχάρου του αίματος με πιο εξελιγμένες μεθόδους χορήγησης ινσουλίνης, καθώς και με αυξημένες επενδύσεις στις υπηρεσίες υγείας».
πηγή:kathimerini.gr

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

Ζάχαρη και άγχος,ποια η σχέση τους

Οι βλαβερές συνέπειες που μπορεί να έχει για τη σωματική υγεία σας έχουν μελετηθεί καλά, για αυτό μιλάμε τόσο πολύ για τη μείωση της ζάχαρης ώστε να χάσετε βάρος και να μειώσετε τον κίνδυνο ασθενειών.
Ενώ η διακοπή των γλυκών μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα ένα πιο υγιή οργανισμό, είναι και η επίδραση της ζάχαρης στην ψυχική μας υγεία που αξίζει να εξετάσουμε.
Η ζάχαρη σε «ανεβοκατεβάζει»
Εάν η ιδέα σας να αντιμετωπίσετε το άγχος περιλαμβάνει ένα τσιζκέικ και ένα μπράουνι, υπάρχει μια καλή πιθανότητα να γνωρίζετε ακριβώς τι είναι η έξαψη από ζάχαρη.
Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι μπορεί να νιώσουν έξαρση και μετά κουρασμένοι με ελάχιστη δυσφορία, υπάρχει μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων που πληρώνουν ένα μεγάλο τίμημα για να τρώνε πάρα πολλή ζάχαρη.
Αυτό συμβαίνει επειδή η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας επεξεργασμένης ζάχαρης μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα ανησυχίας, ευερεθιστότητας και θλίψης - κάτι που μπορεί να αποβεί πολύ βλαβερό σε άτομα με κατάθλιψη ή άγχος.
Αλλά γιατί η ζάχαρη προκαλεί τέτοιο πρόβλημα;
Όταν τρώτε πολλή ζάχαρη, το σώμα σας απελευθερώνει ινσουλίνη για να βοηθήσει στην απορρόφηση της περίσσειας γλυκόζης στην κυκλοφορία του αίματος και στη σταθεροποίηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Αυτό είναι καλό, έτσι; Οχι απαραίτητα.
Γιατί: Η υπερκατανάλωση ζάχαρης κάνει το σώμα σας να εργάζεται σκληρά για να επιστρέψει στα κανονικά επίπεδα.
Αυτά τα σκαμπανεβάσματα μπορεί να σας κάνουν να νιώσετε νευρικός και ευερέθιστος.
Αν έχετε άγχος ή κατάθλιψη, αυτά τα συμπτώματα είναι πιθανώς αυτά που αντιμετωπίζετε ήδη σε καθημερινή βάση. Η ζάχαρη απλώς θα τα επιδεινώνει.
Αν δεν προκαλεί άγχος, σίγουρα το κάνει χειρότερο
Εάν έχετε θέμα με το άγχος, τότε ξέρετε πόσο καταστροφική μπορεί να είναι η ζάχαρη.
Τα σκαμπανεβάσματα που προαναφέρθηκαν μπορεί να σας κάνουν να αισθανθείτε ευερέθιστοι, ασταθείς και με ένταση – δηλαδή όλες αυτές πο παρενέργειες που μπορεί να επιδεινώσουν το άγχος σας.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η ζάχαρη μπορεί επίσης να αποδυναμώσει την ικανότητα του σώματός σας να ανταποκρίνεται στο στρες, με αποτέλεσμα να νιώσετε άγχος και τελικά να μην καταφέρετε να αντιμετωπίσετε την αιτία του στρες.
Έχουν υπάρξει μερικές μελέτες που έχουν εξετάσει τη σχέση μεταξύ ζάχαρης και άγχους, αλλά και οι δύο έγιναν σε αρουραίους. Ενώ τα ευρήματα έδειξαν μια σαφή σχέση μεταξύ της πρόσληψης ζάχαρης και του άγχους, οι ερευνητές θα ήθελαν να δουν περισσότερες μελέτες που γίνονται στον άνθρωπο.
Η ζάχαρη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης κατάθλιψης
Είναι δύσκολο να αποφύγεις να φας ένα γλυκό, ειδικά μετά από μια δύσκολη μέρα.
Και όταν ασχολείσαι με την κατάθλιψη, μερικές φορές τα τρόφιμα μπορούν να χρησιμεύσουν ως μια μορφή θεραπείας.
Αλλά αυτός ο φαύλος κύκλος της κατανάλωσης ζάχαρης για να μετριάσει τα συναισθήματά σας θα κάνει τα συμπτώματά σας της θλίψης, της κόπωσης και της απελπισίας χειρότερα.
Η υπερκατανάλωση ζάχαρης προκαλεί ανισορροπίες σε ορισμένες χημικές ουσίες του εγκεφάλου.
Αυτές οι ανισορροπίες μπορούν να οδηγήσουν σε κατάθλιψη και μπορεί ακόμη και να αυξήσουν τον μακροπρόθεσμο κίνδυνο εμφάνισης διαταραχής ψυχικής υγείας σε μερικούς ανθρώπους.
Στην πραγματικότητα, μια μελέτη του 2017 διαπίστωσε ότι οι άνδρες που κατανάλωναν μεγάλη ποσότητα ζάχαρης (67 γραμμάρια ή περισσότερο) κάθε μέρα ήταν 23% πιθανότερο να λάβουν μια διάγνωση κλινικής κατάθλιψης μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.
Παρόλο που η μελέτη αφορούσε μόνο τους άνδρες, η σχέση μεταξύ ζάχαρης και κατάθλιψης είναι επίσης εμφανής στις γυναίκες.
Η διακοπή των γλυκών μοιάζει με κρίση πανικού
Όταν πρόκειται να σταματήσετε την επεξεργασμένη ζάχαρη, πολλοί άνθρωποι προτείνουν να την κόψετε μαχαίρι. Αλλά εάν έχετε ιστορικό κρίσεων πανικού, ίσως δεν είναι καλή ιδέα.
Η διακοπή της ζάχαρης δεν είναι ευχάριστη.
Μπορεί να προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες, όπως άγχος, ευερεθιστότητα, σύγχυση και κόπωση. Αυτό οδήγησε τους ειδικούς να εξετάσουν αν τα συμπτώματα διακοπής από τη ζάχαρη μπορούν να μιμηθούν αυτά ορισμένων φαρμάκων.
"Τα αποδεικτικά στοιχεία στη βιβλιογραφία δείχνουν ουσιαστικές παραλληλίες και επικαλύψεις μεταξύ των ουσιών και της ζάχαρης", εξηγεί ο Uma Naidoo, MD, που θεωρείται ειδικός τροφίμων στη Harvard Medical School.
Όταν κάποιος καταναλώνει σε μεγάλη ποσότητα ένα φάρμακο η ναρκωτικό, όπως η κοκαΐνη, εισέρχεται σε μία κατάσταση στερητικού συνδρόμου όταν σταματά να το παίρνει.
Ο Naidoo λέει ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν υψηλές ποσότητες ζάχαρης στη διατροφή τους μπορούν επίσης να βιώσουν στερητικά διακοπής εάν σταματήσουν ξαφνικά να καταναλώνουν ζάχαρη.
Αυτός είναι ο λόγος που αν κόψει μαχαίρι κάποιος που πάσχει από άγχος τη ζάχαρη μπορεί να μην είναι η καλύτερη λύση.
Η ζάχαρη μπορεί να έχεις αρνητικές επιδράσεις στον εγκέφαλό σας
Οι ερευνητές του UCLA διαπίστωσαν ότι μια διατροφή σταθερά υψηλή σε φρουκτόζη από ζαχαρούχα στοιχεία όπως η σόδα επιβραδύνει τον εγκέφαλό σας, γεγονός που μπορεί να παρεμποδίσει τη μνήμη και τη μάθηση.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα γονίδια στον εγκέφαλο θα μπορούσαν να καταστραφούν από τη φρουκτόζη.
Αυτό μπορεί να επηρεάσει τη μνήμη και τη μάθηση και μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε νόσο του Alzheimer, διαβήτη και καρδιακή νόσο.
Ωστόσο η μελέτη αυτή έγινε σε αρουραίος, αλλά αξίζει να μειώσετε γενικότερα την λήψη φρουκτόζης ή ζάχαρης.
πηγή:iatronet.gr

Πορτοκάλια - και ένα μυρωδάτο κέικ καλυμμένο με κρέμα πορτοκαλιού

Μυρωδάτο κέικ πορτοκαλιού καλυμμένο με κρέμα πορτοκαλιού
Ένα εύκολο, αφράτο και γευστικότατο κέικ πορτοκαλιού καλυμμένο με υπέροχη κρέμα με άρωμα πορτοκαλιού.
Μια εύκολη, για αρχάριους, συνταγή για ένα υπέροχο κέικ που θα απολαύσετε όλες τις ώρες και σε όλες τις περιστάσεις.
Υλικά συνταγής
Για το κέικ:
125 γρ. βούτυρο, μαλακωμένο καλά, σε θερμοκρασία δωματίου + 2 κ.γ. επιπλέον για το άλλειμα φόρμας
3/4 φλ. τσαγιού ζάχαρη ψιλή κρυσταλλική
2 αυγά
1/4 φλ. τσαγιού γάλα
1/4 φλ. τσαγιού χυμό πορτοκαλιού
1 ½ φλ. τσαγιού αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, κοσκινισμένο
1/2 κ.γ. μπέικιν πάουντερ
2 κ.σ. ξύσμα πορτοκαλιού
Για την επικάλυψη:
1/3 φλ. τσαγιού βούτυρο (75 γρ.) μαλακωμένο, σε θερμοκρασία δωματίου
1 ½ φλ. τσαγιού ζάχαρη άχνη, κοσκινισμένη
2 κ.σ. χυμό πορτοκαλιού
1 κ.γ. ξύσμα πορτοκαλιού

Παρασκευή
Για το κέικ:
Προθερμαίνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς και βουτυρώνετε ένα μακρόστενο ταψάκι για κέικ διαστάσεων 20×10 εκ,εναλλακτικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα στρογγυλό ταψάκι φόρμα, με αποσπώμενη βάση διαμέτρου 20 εκ.
Ρίχνετε στο κάδο του μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη και τα χτυπάτε για 1 λ να αφρατέψει το μείγμα. Προσθέτετε τα αυγά συνεχίζοντας το χτύπημα μέχρι να ενσωματωθούν.
Τέλος προσθέτετε όλα τα υπόλοιπα υλικά για το κέικ και συνεχίζετε το χτύπημα για 2 λ μέχρι να ομογενοποιηθούν καλά όλα τα υλικά.
Ρίχνετε το μείγμα στη βουτυρωμένη φόρμα, ισιώνετε την επιφάνεια και ψήνετε το κέικ σας στο προθερμασμένο φούρνο για 35-40 λ ή μέχρι μια οδοντογλυφίδα που θα βυθίσετε στο κέντρο του θα βγεί στεγνή.
Το βγάζετε από το φούρνο, το αφήνετε για 5 λ μέσα στο ταψί να “σταθεί” και μετά το ξεφορμάρετε σε μικρή μακρόστενη πιατέλα.
Το αφήνετε στην άκρη μέχρι να κρυώσει εντελώς.
Για την επικάλυψη:
Σε ένα μπολ ρίχνετε όλα τα υλικά για την επικάλυψη και τα χτυπάτε πολύ καλά με το μίξερ μέχρι να ενσωματωθούν τα υλικά και αφρατέψει το μείγμα.
Όταν κρυώσει καλά το κέικ το καλύπτετε με τη κρέμα επικάλυψης και σερβίρετε.
\Προαιρετικά μπορείτε πάνω από τη βουτυρόκρεμα να πασπαλίσετε ξύσμα πορτοκαλιού ή ινδοκάρυδο ή ψιλο-θρυμματισμένους ξηρούς καρπούς.
botanologia.gr

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2018

Φρούτα και λαχανικά - εύκολοι τρόποι για να τρώμε περισσότερα και εμείς και τα παιδιά μας

Λαχανικά και φρούτα – και ναι,θέλουμε να τρώμε περισσότερα αλλά δεν βρίσκουμε τον τρόπο,για αυτό ας δούμε κάποιους εύκολους τρόπους που θα μας βοηθήσουν.
Πολλές φορές παρατηρούμε ότι ενώ θέλουμε να τρώμε περισσότερα φρούτα και λαχανικά,δυσκολευόμαστε λόγω της φύσης των τροφίμων αυτών.
Υπάρχουν όμως τρόποι και πρακτικές που μπορούν να μας βοηθήσουν να αυξήσουμε την ποσότητα των φρούτων και των λαχανικών στην διατροφή μας.
Λοιπόν –
1) προσθέτουμε φέτες ροδάκινου ή μπανάνες πάνω στα δημητριακά μας το πρωί.
2) προσθέτουμε φέτες μήλου αν τρώμε νυφάδες βρώμης-και πρέπει να τρώμε- για πρωινό μας.
3) τρώμε ένα πορτοκάλι αντί για πατατάκια για πρόγευμα.
4) προσθέτουμε μπανάνες σε ένα γιαουρτάκι για απογευματινό σνακ.
5) σερβίρουμε μια εύγευστη φρουτοσαλάτα για επιδόρπιο , με ηλιόσπορους και κολοκυθόσπορους πασπαλισμένα με κανέλα και σταγόνες μελιού.
6) έχουμε πάντα αποξηραμένα βερίκοκα στο γραφείο μας για όταν πεινάσουμε.
7) προσθέτουμε μικρά κομμάτια φρούτων στις σαλάτες μας όπως....

Το Σώμα μας έχει τη τάση να είναι Υγιές

Πoιο είναι το μυστικό της ιατρικής επιστήμης;
Πως επικουρεί η ιατρική στην ίαση του ανθρώπινου οργανισμού;
Για να απαντήσουμε στα πιο πάνω ερωτήματα θα χρειαστεί να ρίξουμε μια ματιά στην ίδια τη ζωή και τη φύση του ανθρώπου.

Είναι παρατηρήσιμο γεγονός ότι ως άνθρωποι έχουμε τη φυσική τάση να αναζητάμε τη χαρά και την ευχαρίστηση, είτε σε σωματικό είτε σε πνευματικό επίπεδο. Η αναζήτηση της ευχαρίστησης (ή Ευδαιμονίας όπως την περιγράφει ο Πλάτωνας) είναι τόσο ισχυρό κίνητρο που μπορεί να μας δώσει τη δύναμη να υπομείνουμε και πολύ δυσάρεστα πράγματα στη προσμονή να την επιτύχουμε.

Η αναζήτηση της χαράς και της ευχαρίστησης εξ ορισμού συμπεριλαμβάνει την προσπάθεια απομάκρυνσης από το πόνο και τη δυστυχία. Αυτά είναι χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν την ίδια τη ζωή και φαίνεται να είναι κοινά σε όλα τα έμβια όντα.
Η παραπάνω παρατήρηση έχει γίνει στο παρελθόν από πολλούς φιλόσοφους και ερευνητές και μας δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε περισσότερο την ίδια τη ζωή και τους νόμους που τη διέπουν.
Η ευχαρίστηση συνδέεται άμεσα με το να είμαστε υγιείς, να νοιώθουμε γεμάτοι ενέργεια, αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία για να αντιμετωπίσουμε τη ζωή και το μέλλον. Στις μέρες μας όμως φαίνεται ότι όλα τα παραπάνω είναι όλο και πιο δύσκολο να επιτευχθούν. Υπάρχει ελπίδα να αλλάξουμε μια σταδιακά επιδεινούμενη εικόνα τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο;

Ζωή και Φυσικοί Νόμοι
Ας υποθέσουμε ότι μας πέφτει το κινητό μας τηλέφωνο από τα χέρια, καταλήγει στο πάτωμα και ραγίζει η οθόνη του. Ποιες είναι οι πιθανότητες αν το αφήσουμε και περιμένουμε για ένα μικρό ή μεγαλύτερο χρονικό διάστημα να το ξαναβρούμε χωρίς ραγίσματα και πλήρως λειτουργικό ξανά; Πιστευετε ότι αν το βάζαμε σε γύψο θα βοηθούσε στο ανακτήσει την αρχική λειτουργική του κατάσταση;
Σύμφωνα με την εμπειρία μας αλλά και το 2ο νόμο της Θερμοδυναμικής (κλάδος της φυσικής επιστήμης που μελετά τις ιδιότητες της ενέργειας και της ύλης σε σχέση με τη θερμότητα) η πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο είναι απλά μηδενική.   
Ο 2ος νόμος της θερμοδυναμικής δηλώνει ότι το σύμπαν οδηγείται σε μια συνεχή αποδιοργάνωση και ότι τελικά θα καταλήξει σε θερμικό θάνατο (θα ισορροπήσει σε μια κατάσταση όπου δεν θα υπάρχει καμία κίνηση και διαφορά θερμότητας).

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες επιστημονικές και φιλοσοφικές συζητήσεις τα τελευταία  100 χρόνια αφορά τη σχέση της ζωής με τον παραπάνω νόμο και κατά πόσο η ζωή αψηφά ή όχι τον παραπάνω νόμο της φυσικής.
Ας επεκτείνουμε την παρατήρηση που κάναμε με το κινητό στο ανθρώπινο σώμα και ας υποθέσουμε ότι καθώς καρφώνουμε ένα καρφί στο τοίχο χτυπάμε το μεγάλο μας δάκτυλο . Τι θα αναμέναμε σε μια τέτοια περίπτωση μετά από το χρονικό διάστημα ενός μηνός;  Θα αναμέναμε να έχει ιαθεί πλήρως και να είναι ξανά λειτουργικό. Αν συνέβαινε κάτι διαφορετικό, θα ανησυχούσαμε και πολύ πιθανόν να πηγαίναμε στο γιατρό.
Θεωρούμε λοιπόν ως δεδομένη την ικανότητα επούλωσης του ανθρώπινου οργανισμού παρότι κάτι τέτοιο δεν παρατηρείται στην ανόργανη ύλη και δεν προβλέπεται από τους νόμους της φυσικής. 
Πως συμβαίνει λοιπόν και τα ζωντανά πλάσματα, έστω και για περιορισμένα χρονικά διαστήματα, οδεύουν προς υψηλότερες καταστάσεις οργάνωσης;

Δεν είναι ο σκοπός μου με το παρόν να λύσουμε το ομολογουμένως ενδιαφέρον επιστημονικό πρόβλημα, αλλά να σας επιστήσω την προσοχή ότι το ανθρώπινο σώμα έχει την εγγενή ιδιότητα της αυτοίασης και της επαναφοράς του, κατά το δυνατόν, σε μια φυσιολογική κατάσταση λειτουργίας.
Καμία χειρουργική επέμβαση ή ιατρική πράξη δεν θα λάμβανε χώρα ή δεν θα είχε αποτέλεσμα αν δεν υπήρχε αυτή η ιδιότητα της ζωής. Να οργανώνει την ύλη και την ενέργεια έστω και για πεπερασμένα χρονικά διαστήματα.

Όπως το έθεσε πολύ όμορφα ο Βολταίρος τον 18ο αιώνα:
«Η τέχνη της ιατρικής επιστήμης, συνίσταται στο να απασχολεί την προσοχή του ασθενούς
ενώ η φύση πραγματοποιεί το θεραπευτικό της έργο.»  
Με διαφορετικά λόγια ο Ιπποκράτης περιέγραψε το ίδιο πράγμα:
'Ασκέειν, περὶ τὰ νουσήματα, δύο, ὠφελέειν, ἢ μὴ βλάπτειν.

Με απλά λόγια ο γιατρός για να επιτύχει θεραπεία επί των νοσημάτων θα πρέπει να κάνει δύο πράγματα, να ωφελήσει και να μην προξενήσει βλάβη. Η ικανότητα αυτοίασης είναι δεδομένη και αυτό που πρέπει ο γιατρός να προσέξει είναι να επιφέρει μεγαλύτερη ωφέλεια παρά βλάβη για να επιτύχει τη θεραπεία ενός νοσήματος.
Η συγκεκριμένη αρχή είναι σήμερα μια από τις κύριες επιταγές της Ιατρικής Ηθικής και βασική αρχή κατά την άσκηση της επείγουσας ιατρικής σε όλο το κόσμο.
Το Σώμα μας έχει τη τάση να είναι Υγιές
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το σώμα μας έχει τη τάση να είναι υγιές.
Δεν τείνει να αρρωστήσει όπως πολλοί από εμάς πιστεύουμε. Η νόσος προκύπτει γιατί οι βλάβες που προκαλούμε με τις ενέργειες ή τις παραλείψεις μας είναι συνήθως περισσότερες από την ικανότητα του οργανισμού να διορθώσει.
Πάνω από 10.000 αλλοιώσεις συμβαίνουν καθημερινά σε κάθε μας κύτταρο. Ειδικοί αντιοξειδωτικοί και άλλοι μηχανισμοί διορθώνουν την πλειοψηφία από αυτές τις αλλοιώσεις.

Είναι δική μας επιλογή αν θα συνεχίσουμε να προσθέτουμε αλλοιώσεις μέσα από μια κακή διατροφή, καπνίζοντας, κάνοντας υπερβολική χρήση αλκοόλ, καταναλώνοντας φάρμακα με το παραμικρό και εκεί που δεν χρειάζεται ή αν θα βοηθήσουμε το σώμα μας να κρατά τους μηχανισμούς επιδιόρθωσης σε καλή κατάσταση καταναλώνοντας φρέσκες τροφές, πίνοντας άφθονο νερό, κάνοντας άσκηση και καλύπτοντας τις ανάγκες για του οργανισμού μας  στα απαραίτητα συστατικά που έχει ανάγκη ώστε να δημιουργεί υγεία αντί για νόσο.

Στην Υγειά Σας! 
https://www.drtsoukalas.com/subject.php?id=135

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος

Τι είναι ο εγκέφαλος;
Τι είναι το μυαλό; Το μυαλό είναι ένα πολύπλοκο όργανο το οποίο αποτελεί μέρος του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ) και είναι το πιο ογκώδες και γνωστό τμήμα του εγκεφάλου.
Βρίσκεται στο μπροστινό και ανώτερο τμήμα της κρανιακής κοιλότητας και υπάρχει σε όλα τα σπονδυλωτά όντα.
Μέσα στο κρανίο, ο εγκέφαλος πλέει σε ένα διαυγές υγρό που ονομάζεται εγκεφαλονωτιαίο υγρό, το οποίο επιτελεί λειτουργίες προστασίας ,τόσο φυσικές όσο και ανοσολογικές.
Είναι ο εγκέφαλος ένας μυς;
Συχνά ακούμε ότι πρέπει να εξασκούμε το μυαλό αλλιώς αυτό ατροφεί, όπως οι μύες, ωστόσο πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι το μυαλό δεν είναι μυς.
Δεν αποτελείται από μυοκύτταρα, δηλαδή μυικά κύτταρα, αλλά αποτελείται από εκατομμύρια νευρώνες που ενώ συνδέονται με άξονες και δενδρίτες, μπορούν να ρυθμίσουν όλες και κάθε μία από τις λειτουργίες του σώματος και του μυαλού.
Ξεκινώντας από τη λειτουργία της αναπνοής, περνώντας στην τροφή ή στον ύπνο, μέχρι την ικανότητα να συλλογιζόμαστε, να ερωτευόμαστε ή να διαφωνούμε με κάποιον, όλα αυτά περνάνε από τον έλεγχο του εγκεφάλου.
Τι είναι ο εγκέφαλος;
Σε τί χρησιμεύει το μυαλό;
Λειτουργίες του εγκεφάλου.
Ως ουσιαστικό τμήμα του εγκεφάλου και του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ), το μυαλό θα μπορούσε να οριστεί ως ο υπεύθυνος για τη διαχείριση και τη ρύθμιση των περισσότερων λειτουργιών του σώματος και του νου.
Από ζωτικές λειτουργίες, όπως η αναπνοή ή η λειτουργία των καρδιακών παλμών, περνώντας στον ύπνο, την πείνα ή τη δίψα, μέχρι και ανώτερες λειτουργίες, όπως η λογική, η μνήμη, η προσοχή, ο έλεγχος των συναισθημάτων και της συμπεριφοράς...
Ό,τι συμβαίνει στη ζωή μας, στον ξύπνιο και στον ύπνο, είτε δηλαδή αναπνέουμε ή καταπίνουμε, βλέπουμε, ακούμε, αγγίζουμε ή γευόμαστε, διαβάζουμε ή γράφουμε, τραγουδάμε ή χορεύουμε, σκεφτόμαστε σιωπηλά ή δυνατά, αγαπάμε ή μισούμε, περπατάμε ή τρέχουμε, προσχεδιάζουμε ή ενεργούμε αυθόρμητα, φανταζόμαστε ή δημιουργούμε, κλπ...
Για να φτιάξουμε μια λίστα, μερικές από τις λειτουργίες που πραγματοποιεί ο εγκέφαλος είναι:

  • Ο έλεγχος ζωτικών λειτουργιών: Όπως ο έλεγχος της θερμοκρασίας, της αρτηριακής πίεσης, του καρδιακού ρυθμού, της αναπνοής, του ύπνου, του φαγητού.
  • Λαμβάνει, επεξεργάζεται, ενσωματώνει και ερμηνεύει όλες τις πληροφορίες που παίρνει από τις αισθήσεις: Την όραση, την ακοή, τη γεύση και την οσμή.
  • Ελέγχει τις κινήσεις που κάνουμε και τη στάση του σώματος: Περπάτημα, τρέξιμο, ομιλία, ορθοστασία.
  • Είναι υπεύθυνος για τα συναισθήματά μας και τη συμπεριφορά μας.
  • Μας επιτρέπει να σκεφτόμαστε, να συλλογιζόμαστε, να νιώθουμε, να υπάρχουμε...
  • Ελέγχει τις ανώτερες νοητικές λειτουργίες: Τη μνήμη, τη μάθηση, την αντίληψη, τις εκτελεστικές λειτουργίες...

"Οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν ότι ο εγκέφαλος είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τις χαρές, τις απολαύσεις, το γέλιο και τη διασκέδαση, τη θλίψη, την απόγνωση και το θρήνο.
Και χάρη στον εγκέφαλο, ειδικά, έχουμε αποκτήσει τη σοφία και τη γνώση και βλέπουμε, ακούμε και γνωρίζουμε τι είναι αηδιαστικό και τι είναι όμορφο, τι είναι κακό και τι είναι καλό, τι είναι γλυκό και τι άγευστο...
Και χάρη σε αυτό το όργανο τρελαινόμαστε και παραληρούμε και οι φόβοι και οι τρόμοι μας επιτίθενται...
Πρέπει να ανεχόμαστε όλα αυτά, όταν ο εγκέφαλος δεν είναι υγιής...
Και υπό αυτή την έννοια είμαι της γνώμης ότι η εσωτερική άσκηση του ανθρώπου είναι η μεγαλύτερη δύναμη" Ιπποκράτης (s.IV aC) Περί ιερής νόσου.

Ο Ιπποκράτης ήδη αντιλαμβανόταν ότι, ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι από τις πιο πολύπλοκες δημιουργίες, αινιγματικές και ταυτόχρονα τέλεις στο σύμπαν. Στην εποχή του, ο Ιπποκράτης και οι σύγχρονοί του δεν μπορούσαν να φανταστούν όλα αυτά που θα καταφέρναμε να μάθουμε για τον εγκέφαλο.
Χάρη στις τεχνολογικές προόδους στη νευροαπεικόνιση και στον τομέα της ιατρικής, της βιολογίας, της ψυχολογίας και της νευροεπιστήμης γενικά έχουμε καταφέρει να αποκρυπτογραφήσουμε μεγάλα μυστήρια σε ό,τι αφορά την ανατομία και τη λειτουργία τους.
Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί άγνωστοι παράγοντες και αβεβαιότητες που πρέπει να επιλυθούν.
πηγή:cognifit.com

Οι ιοί, τα βακτήρια και οι μύκητες

 
Οι περισσότεροι από αυτούς τους οργανισμούς δε μας προκαλούν ασθένειες, γιατί βρίσκονται υπό τον έλεγχο του ανοσοποιητικού μας συστήματος. Αλλά, αν αποδυναμωθεί αυτό το σύστημα ή έρθει σε επαφή με κάποιο μικροοργανισμό κατά του οποίου δεν υπάρχουν αντισώματα, τότε αρρωσταίνουμε. 
Τα μικρόβια που μπορούν να εισβάλουν στο σώμα μας βρίσκονται παντού, στον αέρα, στο φαγητό και στα φυτά, μέσα και πάνω στα ζώα, στο χώμα και στο νερό και κυριολεκτικά σε οποιαδήποτε επιφάνεια.
Κυμαίνονται από μικροσκοπικούς οργανισμούς μέχρι μεγαλύτερα παράσιτα.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους οργανισμούς δε μας προκαλούν ασθένειες, γιατί βρίσκονται υπό τον έλεγχο του ανοσοποιητικού μας συστήματος.
Αλλά, αν αποδυναμωθεί αυτό το σύστημα ή έρθει σε επαφή με κάποιο μικροοργανισμό κατά του οποίου δεν υπάρχουν αντισώματα, τότε αρρωσταίνουμε.
Πολλά είδη μικροοργανισμών προκαλούν μολυσματικές ασθένειες.

Υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να καταπολεμήσουν πολλές από τις λοιμώξεις που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα

Βακτήρια
Τα βακτήρια είναι μονοκυτταρικοί οργανισμοί (σπάνια πολυκύτταροι), που είναι ορατοί μόνο με μικροσκόπιο, ωστόσο συνήθως έχουν μεγαλύτερο μέγεθος από τους ιούς.
Απαντώνται σε οποιοδήποτε περιβάλλον, από τους πάγους των πολικών περιοχών μέχρι τις ερήμους των τροπικών περιοχών και από τις κορυφές των υψηλότερων βουνών μέχρι τα βάθη των Ωκεανών.
Εντοπίζονται πάνω στα σώματα ζώων και φυτών καθώς και στο έδαφος

Τα βακτήρια εμφανίζονται συνήθως σαν κοντά ραβδιά (βάκιλοι) ή σαν στρογγυλά κύτταρα (κόκκοι), είναι αυτάρκη και πολλαπλασιάζονται με διαίρεση.

Το όνομα βακτήρια (λέγονται και βακτηρίδια αλλά αυτό δεν είναι τόσο σωστό), προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη “βακτηρία” που σημαίνει ράβδος, ή μπαστούνι, λόγω του σχήματος που είχαν οι πρώτοι εξ αυτών μικροοργανισμοί που είχαν παρατηρηθεί κάτω από το μικροσκόπιο.
Ωστόσο τα βακτήρια μπορεί να έχουν διάφορα σχήματα όπως:
  • Σφαιρικό (χαρακτηρίζονται ως κόκκοι).
  • Ραβδοειδές (χαρακτηρίζονται ως βάκιλοι).
  • Σπειροειδές (χαρακτηρίζονται ως σπειρύλλια).
  • Καμπυλόγραμμες ράβδοι (χαρακτηρίζονται ως δονάκια).
Τα περισσότερα βακτήρια είναι ενεργά όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος είναι πάνω από +5 βαθμούς Κελσίου.
Το ανώτατο όριο δραστηριότητας των εδαφίων βακτηρίων είναι η θερμοκρασία των +37  βαθμοί Κελσίου.
Πέραν των +70 βαθμών Κελσίου πεθαίνουν ή καθίστανται ανενεργά.
Σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες παρατηρείται μια μορφή χειμερίας νάρκης.

Όταν τα λοιμογόνα βακτήρια εισχωρούν στο σώμα, αυξάνονται σε αριθμό και πιθανότατα παράγουν ισχυρές χημικές ουσίες, τις τοξίνες, που καταστρέφουν συγκεκριμένα κύτταρα στους ιστούς που εισβάλλουν και μας κάνουν να αρρωσταίνουμε.
Μερικές από τις πιο γνωστές ασθένειες που προκαλούνται από βακτήρια είναι ο σταφυλόκοκκος, η escherichia ,το πιο σημαντικό τους είδος είναι τα γνωστά κολοβακτηρίδια, ο στρεπτόκοκκος, τα χλαμύδια, ο αιμόφιλος, ο γονόκοκκος και οι ρικέτσιες.

Δεν είναι όλα τα βακτήρια επιβλαβή.
Κάποια που τα συναντούμε μέσα στο σώμα μας, όπως στο στόμα και στην εντερική οδό, είναι ωφέλιμα, για παράδειγμα τα βακτήρια που ονομάζονται προβιοτικά τα οποία φαίνεται πως μειώνουν τις λοιμώξεις.
Άλλα παραδείγματα μη παθογόνων βακτηριδίων είναι αυτά που προκαλούν τη ζύμωση του ψωμιού και τη ζύμωση ,βράσιμο, του μούστου κ.ά.
Οι μικροβιολογικές έρευνες απόδειξαν ότι παντού υπάρχουν βακτήρια.

Ιοί
Στην απλούστερη τους μορφή οι ιοί είναι κάψουλες που περιέχουν γενετικό υλικό.
Οι ιοί, σε αντίθεση με τα βακτήρια, δεν μπορούν να αναπαραχθούν από μόνοι τους.
Όταν εισβάλουν στο σώμα, οι ιοι εισέρχονται σε μερικά από τα κύτταρα, τα καταλαμβάνουν και αναγκάζουν αυτά τα κύτταρα-ξενιστές στην παραγωγή των τμημάτων που χρειάζονται, για να πολλαπλασιαστούν.
Οι έρευνες του κύκλου ζωής των ιών έδειξαν ότι το κύτταρο που προσβάλλεται από έναν ιό περνά υπό τον έλεγχο των γενετικών πληροφοριών του ιού.
Γίνεται κατά κάποιον τρόπο κατάληψη του κυττάρου, έτσι ώστε να παράγει τα απαιτούμενα υλικά για την αναπαραγωγή και την σύνθεση πρωτεϊνών των ιών. Κατά τη διαδικασία αυτή, το κύτταρο-ξενιστής τελικά καταστρέφεται.
Μερικοί ιοί, όπως π.χ. ο ιός του έρπητα, αναπαράγονται μέσα στον πυρήνα του κυττάρου.

Η πολιομυελίτιδα, το AIDS, το κοινό κρυολόγημα και η γρίπη είναι μερικές από τις ιογενείς ασθένειες.
Οι ρετροϊοί είναι μια κατηγορία ιών που προκαλούν καρκίνο στα ζώα και στον άνθρωπο.
Οι καρκινογόνοι ιοί μεταμορφώνουν τα κύτταρα σε καρκινικά.

Μύκητες
Οι μύκητες εμφανίζουν τεράστια ποικιλία και υπάρχουν παντού.
Η μούχλα, οι ζυμομύκητες και τα μανιτάρια είναι όλα είδη μυκήτων.
Οι μύκητες διακρίνονται βασικά σε δύο μεγάλες κατηγορίες, τους ζυμομύκητες και τους υφομύκητες.
Οι ζυμομύκητες είναι σφαιρικοί ή ελλειψοειδείς σχηματισμοί ενώ οι υφομύκητες ή νηματοειδείς μύκητες, αποτελούνται από κυλινδρικούς σχηματισμούς, τις υφές, που μεγαλώνουν με διακλαδώσεις σχηματίζοντας αποικίες.
Πάνω από 50.000 είδη μυκήτων έχουν περιγραφεί αλλά λιγότερα από 300 έχουν συσχετισθεί με ασθένειες στον άνθρωπο.
Προφανώς, τα μανιτάρια δεν είναι μολυσματικά, αλλά ορισμένοι ζυμομύκητες και ευρωτομύκητες μπορεί να είναι. Ο μύκητες είναι μονοκύτταροι οργανισμοί, ελαφρώς μεγαλύτεροι από τα βακτήρια.

Η Candida είναι ένα παράδειγμα ζυμομύκητα που προκαλεί λοιμώξεις.
Μπορεί να προκαλέσει μυκητιασική στοματίτιδα, μία μόλυνση του στόματος και του λαιμού, σε βρέφη και σε άτομα που έχουν πάρει αντιβιοτικά ή έχουν κάποιο πρόβλημα στο ανοσοποιητικό τους σύστημα.
Είναι επίσης υπεύθυνοι για τους περισσότερους ερεθισμούς από πάνα που οφείλονται σε μόλυνση.

Να σημειωθεί ότι ο μύκητας Penicillium notatum παράγει μια ουσία, την πενικιλλίνη, το πρώτο αντιβιοτικό που ανακαλύφθηκε στην ιατρική ιστορία.
Η ανακάλυψη έγινε από τον Άγγλο γιατρό Alexander Fleming, ο οποίος, ενώ έκανε πειράματα με βακτήρια, πρόσεξε ότι σε μια καλλιέργεια τα βακτήρια δεν αναπτύχθηκαν σε ένα μέρος όπου αναπτύχθηκε “μούχλα”.
Ερεύνησε με προσοχή τον μύκητα αυτό.
Τα σπόρια του ήταν τοποθετημένα με τέτοιο τρόπο που έδιναν την εντύπωση πινέλου και έτσι ο μύκητας ονομάστηκε Penicillium.

Πρωτόζωα
Τα πρωτόζωα είναι μονοκύτταροι οργανισμοί που μπορούν να ζουν στο σώμα ως παράσιτα.
Πολλά πρωτόζωα κατοικούν στην εντερική οδό και είναι ακίνδυνα.
Άλλα μπορεί να προκαλέσουν ασθένειες.
Συχνά οι οργανισμοί αυτοί περνούν μέρος του κύκλου της ζωής τους έξω από τον άνθρωπο ζώντας σε τρόφιμα, στο χώμα, σε νερό ή σε έντομα.
Η ελονοσία και η λαμβλίαση προκαλούνται από πρωτόζωα παράσιτα.
Τα πρωτόζωα έχουν συνήθως μεγέθη που κυμαίνονται από 10 έως 52 μικρόμετρα, οπότε γίνονται εύκολα ορατά με τη χρήση μικροσκοπίου αλλά μπορούν να μεγαλώσουν μέχρι και το 1 χιλιοστό.

Έλμινθες
Συγκαταλέγονται στα μεγαλύτερα παράσιτα.
Αν αυτά τα παράσιτα ή τα αβγά τους εισέλθουν στο σώμα σας, εγκαθίστανται στην εντερική οδό, στους πνεύμονες, στο ήπαρ, στο δέρμα ή ακόμα και στον εγκέφαλο σας, όπου ζουν με θρεπτικά συστατικά του σώματος σας.
Οι συνηθέστεροι σκώληκες είναι οι πλατυέλμινθες και οι ασκαρίδες.

Αντιμετωπίζοντας τις λοιμώξεις
Μικρόβια και αντιμετώπιση
Οι περισσότερες βακτηριακές λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιβιοτικά, ουσίες που παράγονται από μικροοργανισμούς που σκοτώνουν άλλα βακτήρια.
Μερικά αντιβιοτικά παράγονται από συνθετικούς αντιβακτηριακούς παράγοντες.

Δυστυχώς τα αντιβιοτικά δεν έχουν καμία επίδραση στους ιούς.
Έχουν αναπτυχθεί μερικά φάρμακα που βοηθούν στον έλεγχο των ιογενών λοιμώξεων, αλλά συνήθως δε θεραπεύουν τη μόλυνση.
Παρ’ όλα αυτά, η ανάπτυξη εμβολίων που μπορούν να αποτρέψουν συγκεκριμένες ιογενείς λοιμώξεις οδήγησε στην εξάλειψη αρκετών θανατηφόρων ασθενειών, όπως η ευλογιά και η πολιομυελίτιδα.
Μερικά εμβόλια είναι επίσης αποτελεσματικά κατά των βακτηριδίων, όπως ο τέτανος και η διφθερίτιδα.

Οι παρασιτικές λοιμώξεις που προκαλούνται από πρωτόζωα και σκουλήκια μπορούν συχνά να αντιμετωπιστούν με τα κατάλληλα φάρμακα.
Η ελονοσία, μία λοίμωξη από πρωτόζωα, μπορεί να αποτραπεί με την τακτική χρήση συγκεκριμένων φαρμάκων.
Υπάρχουν επίσης αντιμυκητιασικά φάρμακα για τη θεραπεία μολύνσεων όπως το πόδι του αθλητή, κνησμός της βουβωνικής περιοχής και τριχοφυτία.
botanologia.gr

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2018

Πως φτιάχνουμε αρωματικά λάδια με βότανα

 
Για να φτιάξουμε αρωματικά λάδια με βότανα το μόνο που χρειάζεται είναι ένα αεροστεγές γυάλινο μπουκάλι, αρωματικά βότανα ή μπαχαρικά και αγνό παρθένο ελαιόλαδο.
Οι βασικοί κανόνες είναι οι εξής:
Καταρχάς το ελαιόλαδο καλό είναι να είναι αγνό παρθένο.
Τα μπουκάλια, καλό να είναι γυάλινα, όχι μόνο για αισθητικούς λόγους αλλά γιατί στα πλαστικά αλλοιώνεται η μυρωδιά του λαδιού μετά από κάποιο καιρό. Επίσης καλό είναι να κουμπώνει με φελλό και όχι με πώμα, γιατί είναι πιο αεροστεγής ο φελλός.

Αν χρησιμοποιήσουμε μικρά μπαχαρικά (κόκκους πιπεριού πχ), υπάρχουν 3 τρόποι ώστε να μην πέφτουν στα φαγητά που ρίχνουμε το ελαιόλαδο.

  • - Πρώτος όταν έχει περάσει η διαδικασία ωρίμανσης και αρωματισμού, σουρώνουμε το ελαιόλαδο και αφαιρούμε τα μικρά μπαχαρικά.
  • - Δεύτερος τα τοποθετούμε σε κάποιο ειδικό μαγειρικό η οργανικό δίκτυ έτσι ώστε να μην διασκορπίζονται στο ελαιόλαδο αλλά και να το αρωματίζουν ταυτόχρονα.
  • - Τρίτος χρησιμοποιούμε τα ειδικά πώματα που έχουν τα ελαιόλαδα του εμπορίου ή τα πώματα με φελλό με το λεπτό μεταλλικό στόμιο που αφήνουν λίγο λίγο το ελαιολαδο να χυθεί σουρώνοντας το επίσης.

Τα βότανα για να μεταδώσουν καλύτερα τα αρώματα τους καλύτερα να είναι φρέσκα και όχι αποξηραμένα (αν και με αποξηραμένα μπορεί να γίνουν πάλι). Αν είναι φρέσκα τα πλένουμε πάρα πολύ καλά πριν τα βάλουμε στο λάδι και τα στραγγίζουμε σε μια καθαρή πετσέτα. Ανακατεύουμε καλά πριν από κάθε χρήση. Τα διατηρούμε πάντα μακριά από ήλιο και εστίες θερμότητας.

Υπάρχουν 2 μέθοδοι παρασκευής, η ωρίμανση αφήνοντας το κάποιο καιρό μέχρι να το χρησιμοποιήσουμε (συνήθως 2-3 εβδομάδες) και η μέθοδος του βρασίματος στην οποία θερμαίνουμε τα υλικά με το λάδι σε χαμηλή θερμοκρασία για κάποια ώρα ώσπου να πάρει τα αρώματα τους και μετά μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε άμεσα όταν κρυώσει.
Εγώ προσωπικά προτιμώ την ωρίμανση.

Τα αρωματικά ελαιόλαδα είναι κατάλληλα κυρίως για σαλάτες, για τελείωμα και για μαρινάρισμα.
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στο μαγείρεμα αλλά ίσως αλλοιωθούν τα αρώματα τους ή να γίνουν λίγο έντονα στο φαγητό.

Ελαιόλαδο αρωματισμένο με ρίγανη(1)
Χρησιμοποιείται σε: καλοκαιρινές σαλάτες και ψητά ψάρια.
Τρία κλαδάκια ρίγανη
2 κουτ. σούπας κόκκους μαύρου πιπεριού
2 φλιτζάνια παρθένο ελαιόλαδο
Ένα μπουκάλι στεγνό, καθαρό, αεροστεγές που να χωράει δυο φλιτζάνια λάδι.
Βάζουμε στο μπουκάλι όλα τα υλικά και το σφραγίζουμε. Το τοποθετούμε σε σκοτεινό και δροσερό ντουλάπι. Το ανοίγουμε ύστερα από μια βδομάδα φροντίζοντας να το ανακινούμε που και που. Το λαδάκι μας διατηρείται για 6 μήνες και πριν από κάθε χρήση το ανακατεύουμε πολύ καλά.

Ελαιόλαδο αρωματισμένο με ρίγανη(2)
Χρησιμοποιείτε σε μαρινάρισμα ψητών κρεατικών
Ένα λίτρο παρθένο ελαιόλαδο
2 κλαδάκια ρίγανη
2 κλαδάκια θυμάρι
Ένα μπουκάλι στεγνό, καθαρό, αεροστεγές που να χωράει ένα λίτρο λάδι.
Βάζουμε στο μπουκάλι όλα τα υλικά και το σφραγίζουμε καλά
Το τοποθετούμε σε σκοτεινό και δροσερό ντουλάπι.
Έτοιμο προς χρήση μετά από 2-3 εβδομάδες.

Ελαιόλαδο αρωματισμένο με δάφνη και κανέλα
Χρησιμοποιείται σε: βραστές πατάτες και βραστά κρύα κρέατα (μοσχάρι, κοτόπουλο)
3-4 φυλλαράκια δάφνη
μερικούς σπόρους δάφνης
ένα ξυλαράκι κανέλας
τη φλούδα από ένα πορτοκάλι
2 φλιτζάνια παρθένο λάδι
Ένα μπουκάλι στεγνό, καθαρό, αεροστεγές που να χωράει δυο φλιτζάνια λάδι.
Πλένουμε προσεκτικά τα φύλλα της δάφνης και τα στεγνώνουμε, τα ρίχνουμε στο μπουκάλι, προσθέτουμε τους σπόρους και τη κανέλα.
Πλένουμε πολύ καλά το πορτοκάλι, το στεγνώνουμε, αφαιρούμε τη φλούδα και τη ρίχνουμε στο μπουκάλι.
Κλείνουμε το μπουκάλι και το βάζουμε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος τουλάχιστον για μια βδομάδα αλλά που και που πρέπει να το ανακινούμε.
Το λαδάκι μας διατηρείται για 6 μήνες και πάντα το κουνάμε καλά πριν από κάθε χρήση.

Ελαιόλαδο αρωματισμένο με δενδρολίβανο
Χρησιμοποιείται σε: βραστές πατάτες όπως και σε κρέατα, πουλερικά, ψάρια ψημένα στη σχάρα.
2-3 κλωναράκια φρέσκο δενδρολίβανο
2 κουτ. σούπας ολόκληρους κόκκους ροζ πιπεριού
2 φλιτζάνια παρθένο ελαιόλαδο
Ένα μπουκάλι στεγνό, καθαρό, αεροστεγές που να χωράει δυο φλιτζάνια λάδι.
Πλένουμε πολύ καλά το δενδρολίβανο και στεγνώνουμε εντελώς με πετσέτα κουζίνας.
Ρίχνουμε το δενδρολίβανο στο μπουκάλι, προσθέτουμε το πιπέρι και γεμίζουμε με το λάδι.
Σφραγίζουμε το μπουκάλι και το διατηρούμε σε σκοτεινό δροσερό ντουλάπι για μια βδομάδα φροντίζοντας όμως να το ανακινούμε πότε- πότε. Το αρωματικό μας λαδάκι διατηρείται 6 μήνες και θυμόμαστε να το ανακινούμε πολύ καλά πριν από κάθε χρήση.

Ελαιόλαδο αρωματισμένο με καυτερή πιπεριά
Χρησιμοποιείται σε: σαλάτες και λαχανικά ψητά ή / και βραστά.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τη παρασκευή σπιτικής μαγιονέζας.
1 βαζάκι κάπαρη στο αλάτι
2 φρέσκες καυτερές πιπερίτσες
2 φλιτζάνια τσαγιού παρθένο ελαιόλαδο
Ένα μπουκάλι στεγνό, καθαρό, αεροστεγές που να χωράει δυο φλιτζάνια λάδι.
Ξεπλένουμε τη κάπαρη από το αλάτι και τη στεγνώνουμε σε πετσέτα κουζίνας. Πρέπει να στεγνώσει εντελώς.
Ξεχωρίζουμε δυο κουταλιές κάπαρη και τις ψιλοκόβουμε.
Ρίχνουμε τη ψιλοκομμένη κάπαρη, την ολόκληρη κάπαρη και τις πιπεριές στο μπουκάλι.
Γεμίζουμε με το λάδι.
Σφραγίζουμε το μπουκάλι και το φυλάμε σε ένα ντουλάπι για μια βδομάδα χωρίς να το ανοίξουμε.
Πριν το χρησιμοποιήσουμε το ανακινούμε πολύ καλά.
Αυτό το αρωματικό λαδάκι κρατάει 6 μήνες και το διατηρούμε πάντα σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.

Ελαιόλαδο αρωματισμένο με λεμόνι
Χρησιμοποιείται σε: ψάρια και κοτόπουλο σχάρας
Τη φλούδα από ένα μεγάλο λεμόνι
2 κλωνάρια ρίγανη
2 κουτ. σούπας κόκκους πολύχρωμο πιπέρι (exotic)
Ένα μπουκάλι στεγνό, καθαρό, αεροστεγές που να χωράει δυο φλιτζάνια λάδι.
Πλένουμε πολύ καλά το λεμόνι, το στεγνώνουμε και κόβουμε όλη τη φλούδα του.
Ρίχνουμε τη φλούδα στο μπουκάλι, προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά και σφραγίζουμε.
Αποθηκεύουμε το λαδάκι μας σε σκοτεινό και δροσερό ντουλάπι για μια βδομάδα φροντίζοντας να το ανακινούμε που και που.
Το αρωματικό μας λαδάκι διατηρείται για 4 μήνες και το ανακινούμε πολύ καλά πριν από κάθε χρήση.

Ελαιόλαδο αρωματισμένο με βότανα
Χρησιμοποιείται σε: μακαρονάδες, βραστές πατάτες και βραστό κοτόπουλο
5-6 κλωναράκια μαϊντανό
3-4 κλωναράκια φρέσκα ρίγανη (αν δεν έχετε μην χρησιμοποιήσετε ξερή)
2 σκελίδες σκόρδο καθαρισμένες
2 κουτ. κόκκους μαύρου πιπεριού
1 καυτερή πιπερίτσα
3-4 φυλλαράκια φρέσκο φασκόμηλο
2 φλιτζάνια παρθένο ελαιόλαδο
Ένα μπουκάλι στεγνό, καθαρό, αεροστεγές που να χωράει δυο φλιτζάνια λάδι.
Πλένουμε πολύ καλά και στεγνώνουμε τα βότανα.
Τα ψιλοκόβουμε και τα ρίχνουμε στο μπουκάλι, προσθέτουμε και τις σκελίδες σκόρδου κομμένες στη μέση κατά μήκος, τη πιπερίτσα και το πιπέρι, γεμίζουμε με λαδάκι.
Σφραγίζουμε το μπουκάλι και το ανακινούμε πολύ καλά.
Διατηρούμε το λαδάκι μας σε σκοτεινό και δροσερό ντουλάπι για μια βδομάδα φροντίζοντας να το ανακινούμε συχνά.
Διατηρείται για 2 μήνες.

Ελαιόλαδο με βασιλικό
Βάζετε 600 ml ελαιόλαδο σε μια κατσαρόλα, και το αφήνετε σε χαμηλή φωτιά μέχρι “ν’ αραιώσει” και να ανοίξει λίγο το χρώμα του (περίπου στους 40 C)
Το κατεβάζετε από τη φωτιά και προσθέτετε 3 κ.σ. φυλλαράκια βασιλικού και τ’ αφήνετε να κρυώσει.
Φιλτράρετε το λάδι και μετά το αδειάζετε στο μπουκάλι προσθέτοντας, αν χρειαστεί κι άλλο λάδι μέχρι να γεμίσει και επίσης ένα κλαδί βασιλικό.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το αρωματικό αυτό λάδι σε σαλάτες.
Επίσης, μπορείτε να το ανακατέψετε με τοματόζουμο ή χυμό λεμονιού ή με άσπρο ξίδι από κρασί και να το προσθέσετε σε φαγητά και σαλάτες.

Ελαιόλαδο με δεντρολίβανο και πράσινο πιπέρι
Βήμα 1ο. Πλένετε 3 κλαράκια δεντρολίβανο και τα σκουπίζετε καλά με μια πετσέτα. (Mπορείτε αντί για δεντρολίβανο να χρησιμοποιήσετε 3 κουταλιές θυμάρι).
Βήμα 2ο. Βάζετε προσεχτικά το δεντρολίβανο και 7 κόκκους πιπεριού σε ένα καθαρό γυάλινο μπουκάλι.
Βήμα 3ο. Με τη βοήθεια ενός χωνιού, ρίχνετε μέσα 1 λίτρο ελαιόλαδο.
Βήμα 4ο. Κλίνεται καλά το μπουκάλι και το φυλάτε σε δροσερό και σκοτεινό μέρος για 3 εβδομάδες, ανακινώντας το ανά διαστήματα. Είναι ιδανικό για ψητό ψάρι και κρέας.

Ελαιόλαδο με βασιλικό και σκόρδο
Bήμα 1ο. Πλένετε 1/2 φλιτζάνι φύλλα φρέσκου βασιλικού και τα σκουπίζετε καλά με μια πετσέτα.
Bήμα 2ο. Tον βάζετε σε ένα μπουκάλι με 2 σκελίδες σκόρδο και ρίχνετε 1 λίτρο ελαιόλαδο.
Bήμα 3ο. Kλείνετε καλά το μπουκάλι και το φυλάτε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος για 2 εβδομάδες, ανακινώντας το πού και πού.
Bήμα 4ο. Aνοίγετε το μπουκάλι, σουρώνετε το ελαιόλαδο, το βάζετε σε ένα άλλο μπουκάλι και είναι έτοιμο.
Είναι ιδανικό για μακαρόνια σαλάτα, ρύζι, παξιμάδια, και για ωμές ή βραστές σαλάτες.

Ελαιόλαδο με δάφνη, γαρίφαλο και κανέλα
Bήμα 1ο. Πλένετε 4 φύλλα δάφνης και τα σκουπίζετε καλά με μια πετσέτα.
Bήμα 2ο. Bάζετε σε ένα καθαρό γυάλινο μπουκάλι τη δάφνη, 1 κουταλιά γαρίφαλα, 2 ξυλάκια κανέλας και γεμίζετε το μπουκάλι με 1 λίτρο ελαιόλαδο.
Bήμα 3ο. Kλείνετε καλά το μπουκάλι και το αφήνετε σε δροσερό και σκοτεινό μέρος για 20 ημέρες.
Bήμα 4ο. Mόλις το ανοίξετε, το μεταγγίζετε σε άλλο μπουκάλι και αφαιρείτε τη δάφνη, το γαρίφαλο και την κανέλα.
Είναι ιδανικό για να μαρινάρετε κρέας ή για να το προσθέσετε σε βραστά κρέατα.

Ελαιόλαδο με βασιλικό και σκόρδο
Βήμα 1ο. Πλένετε 1/2 φλιτζάνι φύλλα φρέσκου βασιλικού και τα σκουπίζετε καλά με μια πετσέτα.
Βήμα 2ο. Τον βάζετε σε ένα μπουκάλι με 2 σκελίδες σκόρδο και ρίχνετε 1 λίτρο ελαιόλαδο.
Βήμα 3ο. Κλίνετε καλά το μπουκάλι και το φυλάτε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος για 2 εβδομάδες, ανακινώντας το πού και πού.
Βήμα 4ο. Ανοίγετε το μπουκάλι, σουρώνεται το ελαιόλαδο, το βάζετε σε ένα άλλο μπουκάλι και είναι έτοιμο.
Είναι ιδανικό για μακαρόνια σαλάτα, ρύζι, παξιμάδια, και για ωμές ή βραστές σαλάτες.

Ελαιόλαδο με λιαστές ντομάτες
Μερικές σταγόνες από το ελαιόλαδο αυτό μπορούν να “χτίσουν” μια πολύ πλούσια γεύση σε ψητά τυριά, όπως η φέτα και το χαλούμι, ή σε κάποια κρύα σαλάτα με βάση τα μακαρόνια.
Χρησιμοποιήστε τις ντομάτες και την κάππαρη για να φτιάξετε ωραίες σάλτσες.
Συστατικά:
2 φλιτζάνια εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, 6 λιαστές ντοματούλες ψιλοκομμένες, 2 κουταλιές της σούπας κάππαρη (αγοράστε μικρές ντομάτες τύπου Σαντορίνης κατά προτίμηση).
Τις σκουπίζετε μ’ ένα μαλακό, βαμβακερό πανί και τις κόβετε στη μέση, ή στα τέσσερα, αν είναι πολύ μεγάλες.
Τοποθετείτε τις ντομάτες πάνω σε μια ξύλινη επιφάνια, ή πάνω σ’ ένα ψάθινο πλέγμα.
Τις πασπαλίζετε με άφθονο χοντρό αλάτι, τις σκεπάζετε μ’ ένα τουλουπάνι και τις αφήνετε στον ήλιο, μέχρι να συρρικνωθούν και να χάσουν όλα τα υγρά τους. Το βράδυ, καλό είναι να βάζετε τις ντομάτες μέσα, ώστε να μη μαλακώσουν από την υγρασία της νύχτας.
Ανάλογα με την ηλιοφάνεια και το μέγεθος της ντομάτας θα χρειαστείτε 8-12 ημέρες.
Τοποθετείτε σε βάζο εναλλάξ μια στρώση ντομάτες, μια κάππαρη και γεμίζετε με ελαιόλαδο.
Κλείνετε καλά και φυλάγετε σε δροσερό και σκοτεινό μέρος για 2 εβδομάδες πριν το χρησιμοποιήσετε.

Άλλες Ιδέες για μείγματα
• Βασιλικός, ξύσμα λεμονιού, τσίλι πιπεριά
• Δεντρολίβανο, θυμάρι, ρίγανη, φασκόμηλο
• Άνηθος, ξύσμα λεμονιού, σκόρδο
• Φρέσκος κόλιαντρος, ξύσμα λάιμ, τσίλι πιπεριά
• Ματζουράνα, θυμάρι, ρίγανη
πηγή:ftiaxno.gr

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018

Δίαιτα - Η αδυναμία του οργανισμού να χάσει περαιτέρω κιλά

Όταν κολλάει η ζυγαριά
Είναι φυσιολογικό να «κολλάει» η ζυγαριά στο πλαίσιο μιας δίαιτας;
Και πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το φαινόμενο;
Ένα αρκετά συχνό φαινόμενο, το οποίο παρατηρείται στο πλαίσιο μιας προσπάθειας απώλειας βάρους, είναι η αδυναμία του οργανισμού να χάσει περαιτέρω κιλά μετά την απώλεια κάποιων αρχικών και η σταθεροποίησή τους.
Το αποτέλεσμα είναι να «κολλάει» η ζυγαριά και να βλέπουμε ότι παραμένουμε στα ίδια κιλά.

Αυτό που πρέπει κατ’ αρχάς να πούμε είναι ότι πρόκειται για μια εξέλιξη η οποία παρατηρείται συχνά και δεν πρέπει να μας ανησυχεί και να μας αποθαρρύνει από τη συνέχιση της προσπάθειάς μας.
Οφείλεται στο γεγονός ότι χάνοντας βάρος η απώλεια κιλών συνοδεύεται πάντα και από απώλεια υγρών και μυϊκού ιστού.
Επειδή όμως ο μυϊκός ιστός σχετίζεται άμεσα και ρυθμίζει σε μεγάλο ποσοστό τον βασικό μας μεταβολισμό, δηλαδή τις καύσεις μας, η απώλεια αυτού προκαλεί και μια μείωση των θερμίδων που «καίει» κανείς ημερησίως.
Συνήθως η ζυγαριά «κολλάει» όταν:
1. Η δίαιτα που ακολουθείται είναι πολύ αυστηρή και ολιγοθερμιδική, ιδιαιτέρως όταν αυτό γίνεται από το ξεκίνημά της.
2. Οταν δεν υπάρχει παράλληλα φυσική δραστηριότητα.
Τι κάνετε λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις;
* Αυξήστε τη φυσική σας δραστηριότητα.
Η άσκηση, κυρίως αεροβική, όπως περπάτημα, τρέξιμο, κολύμπι, διάδρομος, ποδήλατο, και λίγα βάρη, βοηθάει στο να αυξήσουμε τον μεταβολισμό μας, δηλαδή τις καύσεις μας, να διατηρήσουμε τη μυϊκή μας μάζα και να επαναφέρουμε τον οργανισμό σε ένα καλό επίπεδο.
* Μη μειώνετε τις θερμίδες που προσλαμβάνετε.
Η μείωση αυτή μπορεί να επιφέρει περαιτέρω μείωση των καύσεών σας και το «κόλλημα» να γίνει πολύ χειρότερο.
Αντίθετα, όταν βλέπετε ότι παρά τις όποιες προσπάθειες δεν επιτυγχάνεται επιθυμητό αποτέλεσμα, καλό είναι για μία εβδομάδα να μπαίνετε σε μια συντήρηση τρώγοντας απλώς προσεκτικά, για να επαναφέρετε τον οργανισμό σας.
* Αυξήστε ελαφρώς την ποσότητα της πρωτεΐνης που προσλαμβάνετε.
Οι πρωτεΐνες για να μεταβολιστούν από τον οργανισμό χρειάζεται να δαπανηθούν περισσότερες θερμίδες, αυξάνοντας έτσι τη μεταγευματική λεγόμενη θερμογένεση.
Τρόφιμα πλούσια σε πρωτεΐνες είναι το κρέας, το ψάρι, το κοτόπουλο, το αβγό, τα γαλακτοκομικά.
* Ενισχύστε την ποσότητα των υγρών που καταναλώνετε.
Το νερό βοηθάει στην απομάκρυνση των άχρηστων ουσιών που παράγονται όταν χάνεται βάρος και στην καλύτερη αποτοξίνωση του οργανισμού.
* Αυξήστε τις φυτικές ίνες στη διατροφή σας.
Πολλές φορές η ένταξη σε μια δίαιτα μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα, η οποία σαφέστατα δυσχεραίνει τον ρυθμό της απώλειας βάρους.
Οι φυτικές ίνες συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία του εντέρου.
Τρόφιμα που περιέχουν φυτικές ίνες είναι τα φρούτα, τα λαχανικά, τα δημητριακά και όλα τα προϊόντα ολικής αλέσεως.
                    Αυτό λοιπόν που απαιτείται είναι να μην απογοητευόμαστε, αλλά να λαμβάνουμε σε συνεργασία με τον διαιτολόγο μας μέτρα αντιμετώπισης.
Και ίσως το πιο δραστικό είναι η συνέχιση της δίαιτάς μας χωρίς περαιτέρω αυστηρές περικοπές (διότι τότε το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο) αλλά με ενίσχυση της φυσικής μας δραστηριότητας.
Η «θυσία» είναι μικρή αν θέλουμε να επιτύχουμε μια περαιτέρω συνέχιση της απώλειας βάρους αργότερα.
πηγή:vita.gr
botanologia.gr

Πανελλαδική έρευνα-Καθόλου ενθαρρυντικά τα στοιχεία για την υγεία και τη διατροφή των Ελλήνων.

Νέα στοιχεία για τα χρόνια νοσήματα και τις διατροφικές συνήθειες του ελληνικού πληθυσμού ανακοινώθηκαν σε ημερίδα στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα στοιχεία προκύπτουν από την “Πανελλαδική Μελέτη Διατροφής και Υγείας” που διεξήχθη σε δείγμα 4600 ατόμων, με αντιπροσωπευτικό δείγμα του ελληνικού πληθυσμού.
Η μελέτη διεξήχθη από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών με Επιστημονικό Υπεύθυνο τον Καθηγητή Διατροφής του Ανθρώπου, κ. Αντώνη Ζαμπέλα.

Η επιστημονική συνεργάτης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου και του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Δρ Εμμανουέλλα Μαγριπλή παρουσίασε στοιχεία πρόσληψης μακροθρεπτικών συστατικών, που καταδεικνύουν ότι ο ελληνικός πληθυσμός έχει διατροφικές συνήθειες που προσδίδουν λίπος, κορεσμένα λιπαρά και πρωτεΐνη πάνω από τις συστάσεις.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα κορεσμένα λιπαρά πρέπει να μειωθούν κατά 30% στον υγιή γενικό πληθυσμό και κατά περίπου 50% στα άτομα υψηλού κινδύνου καρδιαγγειακών νοσημάτων, όπως οι υπερχοληστερολαιμικοί και οι διαβητικοί ασθενείς.
Τρόφιμα που συνεισφέρουν στην υψηλή πρόσληψη είναι τα προϊόντα ζωικής προέλευσης.

Αντίθετα, η πρόσληψη πολυακόρεστων λιπαρών οξέων θεωρείται χαμηλή.
Τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα έχουν ευεργετικές ιδιότητες και καλές πηγές πρόσληψής τους είναι οι ξηροί ανάλατοι καρποί και οι σπόροι, καθώς και τα λιπαρά ψάρια όπως η σαρδέλα, ο σολομός και το σκουμπρί.
Χαρακτηριστικά, η μελέτη έδειξε ότι η πρόσληψη πολυακόρεστων λιπαρών οξέων ήταν περίπου 5% επί της ενέργειας, όταν συστήνεται πρόσληψη 6-10%.
Η πρόσληψη φυτικών ινών ήταν για το συνολικό δείγμα της μελέτης περίπου 25 γραμμάρια την ημέρα όταν οι συνιστώμενες ημερήσιες προσλήψεις είναι 25-35 γραμμάρια, ενώ  το 60% του πληθυσμού προσλάμβανε ποσότητες κάτω από την κατώτατη συνιστώμενη πρόσληψη.

Η κα Μητσοπούλου από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο παρουσίασε τα στοιχεία που αφορούν στις προσλήψεις βιταμινών και ανόργανων στοιχείων.
Η μελέτη υπέδειξε ότι υπάρχει χαμηλή πρόσληψη των λιποδιαλυτών βιταμινών Α, Ε και Κ αλλά ιδιαίτερα μεγάλο πρόβλημα υπάρχει με τη βιταμίνη D, λαμβάνοντας επίσης υπόψη το γεγονός ότι υπάρχουν πολύ λίγα τρόφιμα που είναι καλές πηγές της.

Στις υδατοδιαλυτές βιταμίνες του συμπλέγματος Β η πρόσληψη είναι ικανοποιητική, όμως χαμηλές είναι οι προσλήψεις του φυλλικού οξέος.
Όπως αναφέρθηκε, στις ΗΠΑ υπάρχει ήδη νομοθεσία που κάνει υποχρεωτικό τον εμπλουτισμό των αλεύρων με φυλλικό οξύ.
Από τα ανόργανα στοιχεία χαμηλή πρόσληψη υπάρχει στο ασβέστιο, στο κάλιο και στο μαγνήσιο, ενώ χαμηλή πρόσληψη παρατηρήθηκε και στον σίδηρο στις γυναίκες σχεδόν σε όλες τις ηλικιακές ομάδες.
Ο σίδηρος επίσης είναι ένα σημαντικό στοιχείο διότι λόγω της έμμηνης ρήσης ένα ποσοστό περίπου 10% των γυναικών έχουν ανάγκες υψηλότερες των συστάσεων.
Αντίθετα, η πρόσληψη νατρίου ήταν υψηλή κάτι που αυξάνει τον κίνδυνο υπέρτασης.
Η συνολική πρόσληψη είναι ακόμα υψηλότερη γιατί σε αυτά τα ποσά δεν συνυπολογίστηκε η προσθήκη αλατιού κατά το μαγείρεμα ή/και στο τραπέζι.

Στα πλαίσια της ημερίδας, τον επιπολασμό των χρόνιων νοσημάτων ανέπτυξε ο καθηγητής του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου Δημοσθένης Παναγιωτάκος.
Μεταξύ άλλων, ο κος Παναγιωτάκος υπέδειξε ότι ενώ η θνησιμότητα της καρδιαγγειακής νόσου φαίνεται να ακολουθεί πτωτική πορεία τα τελευταία 20 - 30 έτη στην Ελλάδα, η νοσηρότητα και οι συναφείς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου έχουν αύξηση, που σε ορισμένες περιπτώσεις θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και ως δραματική.

Περίπου 5% των ανδρών και 2% των γυναικών έχουν υποστεί κάποιο καρδιαγγειακό επεισόδιο, ενώ ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η εμφάνιση της νόσου δεν είναι πια προνόμιο της “τρίτης” ηλικίας, αλλά εμφανίζεται σε άτομα πολύ νεότερων ηλικιών, ακόμα και μικρότερα των 35 ετών.
Επίσης, 1 στους 5 έχει αυξημένα επίπεδα αρτηριακής πίεσης, ενώ λιγότεροι από τους μισούς φαίνεται να μπορούν να διαχειριστούν τις αυξημένες τιμές μέσω της φαρμακευτικής αγωγής. Αυξημένες τιμές λιπιδίων φαίνεται να έχουν περίπου 1 στους 4 Έλληνες, ενώ τα ποσοστά φτάνουν στο 50%+ στα άτομα άνω των 60 ετών.

Ο σακχαρώδης διαβήτης επιπολάζει περίπου στο 6-7% του πληθυσμού, ενώ το υπερβάλλον βάρος/παχυσαρκία αγγίζει το 60% στους άνδρες και το 40% στις γυναίκες.
Ένας στους πέντε Έλληνες ακολουθούσε πλήρως καθιστική ζωή, ενώ μόλις το 40% των ανδρών και των γυναικών είχε επαρκή επίπεδα σωματικής δραστηριότητας.
Περίπου 1 στους 4 άνδρες και γυναίκες είχε έναν τουλάχιστον από τους κλασσικούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, ενώ στα άτομα άνω των 40 ετών το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 50% του ελληνικού πληθυσμού.
Το μόνο παρήγορο είναι το γεγονός ότι οι καπνιστικές συνήθειες φαίνεται να έχουν σταθεροποιηθεί σε ποσοστά.
Ο κύριος Ζαμπέλας έκλεισε με το συμπέρασμα και την προτροπή η βιομηχανία τροφίμων να πάρει πρωτοβουλίες για την βελτίωση των προϊόντων που παράγει ενώ το Υπουργείο Υγείας και άλλα συναρμόδια Υπουργεία, όπως το Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Γεωργίας και Τροφίμων και ο ΕΦΕΤ να σχεδιάσουν προγράμματα παρέμβασης για την βελτίωση της διατροφικής κατάστασης του πληθυσμού, κάτι που θα μειώσει τα χρόνια νοσήματα, θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής και θα μειώσει την οικονομική επιβάρυνση του Υπουργείου Υγείας για την θεραπεία νοσημάτων, στα οποία, για την εκδήλωσή τους, η διατροφή παίζει σημαντικότατο ρόλο.
ΠΛΗΡΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΕΛΕΤΗΤΩΝ ΕΡΕΥΝΑΣ
  • Αντώνης  Ζαμπέλας Καθηγητής Διατροφής του Ανθρώπου Τμήμα Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής του ΑνθρώπουΓεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Επιστημονικός Υπεύθυνος ΠΑΜΕΔΥ
  • Aναστασία - Βασιλική Μητσοπούλου Τμήμα Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής του Ανθρώπου Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • Εμμανουέλλα Μαγριπλή Επιστημονική Συνεργάτης Τμήμα Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής του Ανθρώπου Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών & Honorary Research Associate, Center for Statistics in Medicine, University of Oxford
  • Δημοσθένης Παναγιωτάκος Αναπληρωτής Πρύτανης Καθηγητής Βιοστατιστικής, Μεθοδολογίας της Έρευνας και Επιδημιολογίας Τμήμα Επιστήμης Διαιτολογίας-Διατροφής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο
πηγή πληροφόρησης:agro24.gr