Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

7 λόγοι για να πείτε «ναι» σε ένα ποτήρι φρέσκο χυμό

Ο λόγος για τους απολαυστικούς, χρωματιστούς και ευωδιαστούς φυσικούς χυμούς!

Μπορούν να καταναλωθούν όλες τις ώρες της ημέρας, από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ. Μπορούν να μας συνοδεύσουν παντού, στο γραφείο, στην εκδρομή, στο γυμναστήριο, στο τρένο. Αποτελούν, από την μία, αναπόσπαστο μέρος κάθε ισορροπημένου διαιτολογίου και από την άλλη δεν λείπουν από τις συστάσεις των διαιτολόγων, όταν θέλουμε να χάσουμε βάρος.
Συνδυάζουν πολλαπλά οφέλη για τον οργανισμό μας και παρ’ όλα αυτά χωρούν μέσα σε ένα ποτήρι. Ο λόγος για τους απολαυστικούς, χρωματιστούς και ευωδιαστούς φυσικούς χυμούς!

Και σαν τα παραπάνω να μην ήταν αρκετά, εμείς σας έχουμε 7 ακόμα λόγους για να πείτε ένα δυνατό «ναι», την επόμενη φορά που η μαμά σας θα σας ρωτήσει «να σου στύψω ένα χυμό;».
Ποιοι είναι αυτοί;
1)Είναι πολύ πλούσιοι σε θρεπτικά συστατικά, καθώς περιέχουν μεγάλες ποσότητες βιταμινών, μεταλλικών και ιχνοστοιχείων.
Σε γενικές γραμμές, η κατανάλωση τους είναι ισοδύναμη με την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, με εξαίρεση την έλλειψή τους σε φυτικές ίνες.
Με άλλα λόγια, αποτελούν την αμέσως καλύτερη επιλογή μετά την κατανάλωση φρέσκων φρούτων.
2)Ανάλογα με τα φρούτα και τα λαχανικά που θα επιλέξετε, μπορεί να περιέχουν από καθόλου έως ελάχιστα λιπαρά.
3)Δεν σας επιβαρύνουν με επιπλέον αλάτι και ζάχαρη.
4)Μπορούν να αντικαταστήσουν κάποιες από τις μερίδες φρούτων και λαχανικών, που λένε οι ειδικοί ότι πρέπει να καταναλώνουμε μέσα στην ημέρα.
Βέβαια, έχετε υπόψη σας ότι οι περιέχουν αρκετές θερμίδες, επειδή για ένα ποτήρι χυμού χρησιμοποιούνται αρκετές μερίδες φρούτων ή λαχανικών.
5)Αποτελούν πολύτιμη πηγή νερού.
Έτσι, όταν οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν και οι ανάγκες του οργανισμού σας σε νερό αυξάνονται, μπορείτε αντί για κάποιο αναψυκτικό να προτιμήσετε έναν φρεσκοστυμμένο χυμό (ιδιαίτερα αν δεν μπορείτε να πιείτε άλλο νερό!).
6)Προσφέρονται σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων, αρωμάτων και γεύσεων.
Έτσι, δεν τους βαριέστε ποτέ και μπορούν να καλύψουν όλα τα γούστα.
7)Η κατανάλωσή τους έχει συνδεθεί με πολλές θετικές επιδράσεις στην υγεία μας.
Για παράδειγμα, λόγω των αντιοξειδωτικών τους ουσιών, προσφέρουν προστασία από παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος.
Επίσης, η κατανάλωσή τους έχει συσχετιστεί με την πρόληψη ουρολοιμώξεων και την προστασία των ματιών και του εγκεφάλου.
vita.gr

Ανακαλύπτοντας τον μηχανισμό της αυτοφαγίας

αυτοφαγία-πρόκειται για μια ζωτικής σημασίας –αλλά παραγνωρισμένη μέχρι πρόσφατα– βιολογική λειτουργία που επιτρέπει στα κύτταρα να «αποδομούν» και να «ανακυκλώνουν» τα διάφορα κυτταρικά «απορρίμματα», π.χ. μη λειτουργικές πρωτεΐνες, κατεστραμμένα κυτταρικά οργανίδια, βλαπτικές χημικές ουσίες, επικίνδυνους μικροοργανισμούς κ.ο.κ.

Για να αποτιμήσει κανείς την πραγματική γνωστική και πρακτική αξία των φετινών Νόμπελ, οφείλει να εξετάσει το πώς προέκυψαν και γιατί τελικά επιλέχθηκαν, τη συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, οι συγκεκριμένες έρευνες.
Σήμερα θα παρουσιάσουμε τα φετινά Νόμπελ στην Ιατρική και τη Χημεία.
Θα ήταν αφελές να πιστεύει κανείς ότι η επικράτηση και η ευρύτερη αποδοχή μιας νέας επιστημονικής ιδέας είναι μια αμιγώς ορθολογική διεργασία, όπου η «αλήθεια» επιβάλλεται αυτομάτως λόγω κάποιων επαρκών πειραματικών ή εμπειρικών επιβεβαιώσεων.

Πώς λοιπόν δικαιολογείται η ετήσια επιλογή επιβράβευσης με Νόμπελ ορισμένων ερευνών και όχι κάποιων άλλων που θεωρούνται εξίσου ενδιαφέρουσες ή καλά τεκμηριωμένες;

Η απάντηση δεν είναι πάντοτε σαφής, επειδή ο επιστημονικός ανταγωνισμός είναι εξίσου λυσσαλέος με τον οικονομικό-πολιτικό ανταγωνισμό.

Με τη διαφορά όμως ότι ο επιστημονικός ανταγωνισμός διέπεται από πιο αυστηρούς κανόνες και αποτιμάται (συνήθως) με πιο αντικειμενικά κριτήρια.
Κάτι που επιβεβαιώνεται και από την απονομή των φετινών βραβείων Νόμπελ σε πρωταγωνιστές των λεγόμενων «σκληρών» επιστημών: Ιατρική, Φυσική, Χημεία.
Στο σημερινό άρθρο παρουσιάζουμε τα φετινά Νόμπελ στην Ιατρική και τη Χημεία, ενώ στο επόμενο θα εξετάσουμε αναλυτικά την επιβράβευση των συγκεκριμένων ερευνών στη Φυσική.

♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦

Το φετινό βραβείο Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας κέρδισε επάξια ο κορυφαίος Ιάπωνας κυτταρικός βιολόγος Γιοσινόρι Οσούμι (Yoshinori Ohsumi) από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Τόκιο για τις πολυετείς έρευνές του που τον οδήγησαν στην αποκάλυψη του θεμελιώδους κυτταρικού μηχανισμού της αυτοφαγίας.

Πρόκειται για μια ζωτικής σημασίας –αλλά παραγνωρισμένη μέχρι πρόσφατα– βιολογική λειτουργία που επιτρέπει στα κύτταρα να «αποδομούν» και να «ανακυκλώνουν» τα διάφορα κυτταρικά «απορρίμματα», π.χ. μη λειτουργικές πρωτεΐνες, κατεστραμμένα κυτταρικά οργανίδια, βλαπτικές χημικές ουσίες, επικίνδυνους μικροοργανισμούς κ.ο.κ.

Οι πρώτες υποψίες για την ύπαρξη ενός κυτταρικού μηχανισμού αυτο-αποδόμησης και ανακύκλωσης διατυπώθηκαν κατά τη δεκαετία του 1960.

Κυρίως χάρη στις πρωτοποριακές ανακαλύψεις του Βέλγου Christian de Duve για τη λειτουργία των «λυσοσωμάτων»: τα ενδοκυτταρικά κυστίδια που περιβάλλονται από μια μεμβράνη και περιέχουν ισχυρά υδρολυτικά ένζυμα για την αποδόμηση τόσο των μεγαλομορίων (π.χ. πρωτεΐνες, κυτταρικά απόβλητα) όσο και των κυτταρικών οργανιδίων ή μικροοργανισμών που θα βρεθούν μέσα στα λυσοσώματα.

Ο Christian de Duve, ο οποίος το 1974 κέρδισε το Νόμπελ για την ανακάλυψη των λυσοσωμάτων, ήταν ο πρώτος που υπέθεσε ότι όλα τα κύτταρα πρέπει να διαθέτουν μια λειτουργία αυτο-αποδόμησης και ανακύκλωσης την οποία ονόμασε «αυτοφαγία», από τις ελληνικές λέξεις «εαυτόν» και «τρώω».

Ομως, τις επόμενες τρεις δεκαετίες ελάχιστη πρόοδος έγινε στην κατανόηση αυτής της περίπλοκης κυτταρικής-βιοχημικής διεργασίας.

Νόμπελ Ιατρικής-Φυσιολογίας
Η κατάσταση άλλαξε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν ο Γιοσινόρι Οσούμι πραγματοποίησε τις πρώτες σημαντικές ανακαλύψεις του σχετικά με τα γονίδια που ρυθμίζουν την αυτοφαγία στον μονοκύτταρο ζυμομύκητα και κατόπιν στα πολυκύτταρα θηλαστικά.

Με τα πρωτοποριακά του πειράματα, ο Ιάπωνας κυτταρολόγος κατάφερε να αποκαλύψει, σταδιακά, τους περίπλοκους κυτταρικούς μηχανισμούς της αυτοφαγίας.

Πράγματι, όποτε τα κύτταρα ενός οργανισμού βρίσκονται υπό πίεση ή σε καταστάσεις stress, λόγω έλλειψης τροφής, μόλυνσης ή τραυματισμού, τότε ενεργοποιούν τον μηχανισμό της αυτοφαγίας και μάλιστα είναι γενετικά προγραμματισμένα να το κάνουν!

Γιατί κέρδισε η αυτοφαγία;
Οι περισσότεροι ειδικοί στο πεδίο των βιοϊατρικών ερευνών ήταν βέβαιοι ότι το φετινό Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας θα το κερδίσουν οι πρωταγωνιστές της ανακάλυψης του «CRISPR/Cas9», του πανίσχυρου νέου εργαλείου της γενετικής μηχανικής που επιτρέπει την εστιασμένη, αποτελεσματικότατη και πάμφθηνη «κοπτική-ραπτική» όλων των γονιδίων.

Αντίθετα με όλες τις προβλέψεις, η επιτροπή του βραβείου Νόμπελ επέλεξε φέτος να βραβεύσει τις κυτταρολογικές μελέτες του Γιοσινόρι Οσούμι για την αυτοφαγία.

Από το 1993, αυτός ο ερευνητής μελέτησε στο εργαστήριό του στο Τόκιο τις γονιδιακές, βιοχημικές και κυτταρολογικές προϋποθέσεις του περίπλοκου κυτταρικού μηχανισμού της αυτοφαγίας, αναδεικνύοντας την αποφασιστική λειτουργία που αυτή επιτελεί στη φυσιολογική ζωή αλλά και την παθολογία των κυττάρων μας.

Γεννημένος στην Ιαπωνία το 1945, ο Γιοσινόρι Οσούμι σπούδασε βιολογία στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Αφού ειδικεύτηκε στο περίφημο Ινστιτούτο Rockefeller στη Νέα Υόρκη επέστρεψε στο Τόκιο, όπου μέχρι σήμερα διευθύνει τη Μονάδα Κυτταρικής Βιολογίας.

Σε μια εποχή όπου το κυρίαρχο βιοϊατρικό Παράδειγμα επιτάσσει ολοένα και πιο γονιδιοκεντρικές και εξατομικευμένες ιατρικές-θεραπευτικές πρακτικές, η επιλογή να επιβραβεύσουν με το Νόμπελ Ιατρικής μια τόσο βασική και όχι άμεσα εφαρμόσιμη έρευνα μοιάζει σχεδόν προκλητική.

Η αρχική, όμως, έκπληξη ή η καχυποψία μας υποχωρεί μόλις συνειδητοποιήσουμε τη θεμελιώδη λειτουργία που επιτελεί η αυτοφαγία στη φυσιολογική ζωή και την παθολογία των κυττάρων.

Για παράδειγμα, θεωρείται πλέον βέβαιο ότι εμπλέκεται άμεσα στην εμφάνιση νευροεκφυλιστικών παθήσεων (όπως η νόσος του Πάρκινσον) αλλά και στην ανάπτυξη διαφόρων μορφών καρκίνου.

Επομένως, αν μάθουμε να ενεργοποιούμε ή να απενεργοποιούμε επιλεκτικά τον κυτταρικό μηχανισμό της αυτοφαγίας, τότε ίσως καταφέρουμε να αντιστρέψουμε τις παθολογικές συνέπειες διάφορων ασθενειών!

Διόλου περίεργο που αρκετοί ερευνητές περιγράφουν την αυτοφαγία ως «ουροβόρο όφι», δηλαδή το φίδι ή ο δράκος που τρώει την ουρά του αποτελεί ένα προεπιστημονικό (αλχημιστικό) σύμβολο που αναπαριστά ικανοποιητικά -αλλά μονοδιάστατα!- αυτήν την πολυεπίπεδη ομοιοστατική διεργασία «αυτο-αποδόμησης» και ταυτόχρονα «αυτο-ανακύκλωσης» που ρυθμίζει τη φυσιολογική λειτουργία και την υγεία των κυττάρων μας.

Ποιός είναι
Γεννημένος στην Ιαπωνία το 1945, ο Γιοσινόρι Οσούμι σπούδασε βιολογία στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο.

Αφού ειδικεύτηκε στο περίφημο Ινστιτούτο Rockefeller στη Νέα Υόρκη επέστρεψε στο Τόκιο, όπου μέχρι σήμερα διευθύνει τη Μονάδα Κυτταρικής Βιολογίας.

Από το 1993 μελετά εκεί τις γονιδιακές, βιοχημικές και κυτταρολογικές προϋποθέσεις του περίπλοκου κυτταρικού μηχανισμού της αυτοφαγίας, αναδεικνύοντας την αποφασιστική λειτουργία που αυτή επιτελεί στη φυσιολογική ζωή αλλά και την παθολογία των κυττάρων μας.
efsyn.gr

Ο θηλασμός προστατεύει τα παιδιά από νόσο Crohn και ελκώδη κολίτιδα

τα παιδιά που θήλασαν έστω και για μικρό χρονικό διάστημα έχουν χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης  Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου αργότερα στη ζωή τους.

Σύμφωνα με αμερικανική μελέτη
Ο θηλασμός μειώνει τις πιθανότητες εκδήλωσης νόσου Crohn και ελκώδους κολίτιδας στα παιδιά, σύμφωβνα με αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Alimentary Pharmacology and Therapeutics. Μάλιστα, η διάρκεια του θηλασμού φαίνεται να καθορίζει και τον βαθμό προστασίας.
Ερευνητές του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης και της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ αξιολόγησαν 35 μελέτες, που είχαν διεξαχθεί από το 1961 έως το 2016 στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την Ασία.
Σ’ αυτές συμμετείχαν τόσο παιδιά όσο και ενήλικες και τα στοιχεία για τη διάρκεια του θηλασμού προήλθαν από συμπληρωμένα ερωτηματολόγια.
Ανέλυσαν στοιχεία από 7.536 ασθενείς με νόσο του Crohn και 7.353 με ελκώδη κολίτιδα, ενώ την ομάδα ελέγχου αποτέλεσαν 330.222 άτομα.

Παρότι υπήρχε ανομοιογένεια των συμπεριλαμβανόμενων στην ανασκόπηση μελετών, αλλά και ορισμένοι άλλοι περιορισμοί, όπως η αδυναμία αξιολόγησης της επίδρασης του χρόνου απογαλακτισμού στον κίνδυνο εμφάνισης ΙΦΝΕ, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά που θήλασαν έστω και για μικρό χρονικό διάστημα έχουν χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ΙΦΝΕ αργότερα στη ζωή τους.

Οι ερευνητές αφού συνέκριναν στοιχεία ασθενών που κατά τη διάρκεια της βρεφικής ηλικίας είχαν θηλάσει για τρεις ή έξι μήνες και ασθενών που είχαν τραφεί με άλλους τρόπους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, διαπίστωσαν ότι η σχέση είναι αναλογική: όσο περισσότερο θηλάζει το βρέφος  τόσο μεγαλύτερη είναι η μείωση του κινδύνου εμφάνισης ασθενειών.
Επιπλέον, από τα αποτελέσματα της μελέτης φάνηκε ότι ο θηλασμός για 12 μήνες ή περισσότερο αύξησε περαιτέρω την πιθανότητα προστασίας από τη νόσο του Crohn απ' ότι μια σκωληκοειδεκτομή.

Όπως αναφέρεται στα συμπεράσματα της ανασκόπησης, ο θηλασμός δεν παρέχει στα βρέφη μόνο τα απαραίτητα για την ανάπτυξή τους διατροφικά στοιχεία, ούτε προστατεύει τα νεογέννητα μόνο από τις λοιμώξεις.
Η μελέτη φέρνει στο φως στοιχεία που αφορούν στην επίδραση της ευεργετικής αυτής πρακτικής σε άτομα διαφόρων εθνικοτήτων, σύμφωνα με τα οποία τα βρέφη των Ασιατών προστατεύονται περισσότερο από την εμφάνιση της νόσου του Crohn, συγκριτικά με αυτά των Καυκάσιων, ενδεχομένως εξαιτίας του υψηλότερου ποσοστού παιδικών λοιμώξεων στην Ασία, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει ΙΦΝΕ. «Επομένως, η ισχυρότερη μείωση των λοιμώξεων από το θηλασμό σε αυτόν τον πληθυσμό μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη μείωση των ΙΦΝΕ», τονίζεται.

Τα αντιβακτηριακά συστατικά και τα αντισώματα που υπάρχουν στο μητρικό γάλα μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο φαίνεται να υπάρχει αυτή η προστασία, σύμφωνα με την ομάδα.
Η επίδρασή τους μπορεί να είναι άμεση ή έμμεση, ενισχύοντας την έμφυτη ανοσία του βρέφους.

«Πλέον ενισχύεται η πεποίθηση ότι ο θηλασμός θωρακίζει τα παιδιά ενάντια και στις  Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσους του Εντέρου, οι οποίες πιστεύεται ότι προκαλούνται από μια αδυναμία του ανοσοποιητικού συστήματος να φιλοξενήσει την εντερική μικροχλωρίδα, δηλαδή τους μικροοργανισμούς του εντέρου», σχολιάζει ο γενικός χειρουργός Δρ Αναστάσιος Ξιάρχος, πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής.

Η σύνθεση του μικροβιώματος του εντέρου  και οι παράγοντες που το επηρεάζουν αποκτούν τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερη θέση μεταξύ των παραγόντων ανάπτυξης και εξέλιξης των Ιδιοπαθών Φλεγμονωδών Νόσων του Εντέρου (ΙΦΝΕ).
Σύμφωνα με έρευνες, η μικροβιακή ισορροπία του εντέρου είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στις επιδράσεις στην πρώιμη βρεφική ηλικία.

Ο θηλασμός είναι ήδη γνωστό ότι λειτουργεί προστατευτικά ποικιλοτρόπως.
Για παράδειγμα, τα αντισώματα που περνούν από τη μητέρα στο βρέφος το προστατεύουν από λοιμώξεις κατά την παιδική ηλικία.
Επίσης, τα βρέφη που θηλάζουν διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη, αλλεργιών και άσθματος.

Όσον αφορά στην προστασία από την εμφάνιση ΙΦΝΕ, παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι ο θηλασμός ρυθμίζει τη σύνθεση της μικροχλωρίδας του εντέρου και δύναται έτσι να μειώσει την πιθανότητα που έχει ένα άτομο να παρουσιάσει κάποιο φλεγμονώδες νόσημα του εντέρου.
tovima.gr

Ποιες είναι οι αναγκαίες βιταμίνες για τα παιδιά;

Ποιες είναι οι πιο σημαντικές βιταμίνες και μέταλλα που πρέπει να λαμβάνει το παιδί σας από τη διατροφή του;

Ο οργανισμός μας χρειάζεται ορισμένες απαραίτητες βιταμίνες και μέταλλα για να λειτουργεί σωστά.
Και ο καλύτερος τρόπος για να προσλάβουμε αυτά τα αναγκαία θρεπτικά συστατικά είναι μέσα από μια ισορροπημένη, υγιεινή διατροφή.
Δυστυχώς, όμως, αυτό δεν είναι πάντα το ίδιο εύκολο στην πράξη όσο στην θεωρία, ειδικά για μικρά παιδιά, ενώ γίνεται όλο και πιο δύσκολο να ελέγξουμε τη διατροφή τους όταν ξεκινούν το σχολείο.
Αν ανησυχείτε για τη διατροφή του παιδιού σας, θα ήταν πολύ χρήσιμο να μιλήσετε με τον παιδίατρό σας και με έναν διαιτολόγο, για να σας προτείνει τις καλύτερες λύσεις.
Προς το παρόν, όμως, ας ρίξουμε μια ματιά στα πιο αναγκαία θρεπτικά συστατικά που έχει ανάγκη το παιδί σας, όπως και στις ποσότητες που χρειάζεται να λαμβάνει καθημερινά για να βρίσκεται η υγεία του στην καλύτερη κατάσταση.
Βιταμίνη D
Η βιταμίνη D είναι αναγκαία επειδή βοηθάει τον οργανισμό μας να απορροφά καλύτερα τα μέταλλα όπως το ασβέστιο.
Συνεπώς, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο χτίσιμο γερών οστών και δοντιών στα παιδιά.
Είναι πολύ σημαντική για την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού μας συστήματος, την παραγωγή ινσουλίνης και την ανάπτυξη των κυττάρων μας.
Τα πολύ μικρά παιδιά, ηλικίας από 6 μήνες μέχρι και 5 χρόνια θα ήταν καλό να λαμβάνουν τη βιταμίνη αυτή σε συμπλήρωμα, ειδικά αν μένετε σε περιοχή που δεν υπάρχει αρκετή ηλιοφάνεια, ώστε ο οργανισμός του παιδιού να την συνθέσει μόνος του.
Βιταμίνη Α
Η βιταμίνη Α είναι αναγκαία για την όραση και για την ανάπτυξη των οστών στα παιδιά.
Επιπλέον, βοηθάει στην καλή υγεία και ανάπτυξη των κυττάρων και των ιστών, και προστατεύει από τις μολύνσεις—κάτι που την κάνει ιδιαίτερα σημαντική κατά την περίοδο που το παιδί σας ξεκινάει το σχολείο, άρα θα έρθει σε επαφή με πολλούς μικροοργανισμούς.
Από την ηλικία των 4 και μετά, το παιδί σας πρέπει να λαμβάνει περίπου 400mcg αυτής της βιταμίνης καθημερινά.
Βιταμίνη C
Όλοι γνωρίζουμε ότι η βιταμίνη C είναι από τα πιο σημαντικά θρεπτικά συστατικά για την υγεία μας, και πως οφείλουμε να λαμβάνουμε τις απαραίτητες ποσότητες καθημερινά, καθώς ο οργανισμός μας δεν μπορεί να την αποθηκεύσει.
Η βιταμίνη αυτή διατηρεί τα ούλα των παιδιών υγιή, βοηθάει στην παραγωγή και την καλή υγεία των ερυθρών αιμοσφαιρίων, των οστών και των ιστών.
Ακόμα πιο σημαντικός είναι ο ρόλος που παίζει στην προφύλαξη του ανοσοποιητικού μας συστήματος.
Τα παιδιά ηλικίας 4-8 ετών πρέπει να λαμβάνουν περίπου 25mg αυτής της βιταμίνης καθημερινά.
Ασβέστιο
Το ασβέστιο, όπως γνωρίζουμε, χτίζει γερά οστά και δόντια, βοηθάει στο πήξιμο του αίματος και στηρίζει τη σωστή λειτουργία των νεύρων και των μυών.
Τα παιδιά με γονείς που πάσχουν από δυσανεξία στη λακτόζη, ή που πάσχουν και τα ίδια, συνήθως δεν λαμβάνουν ικανοποιητικές ποσότητες αυτού του σημαντικού μετάλλου, που το βρίσκουμε σε μεγάλη συγκέντρωση στα γαλακτοκομικά, πρακτικά καθιστώντας τα συμπληρώματα ανάγκη.
Τα παιδιά άνω των 5 ετών πρέπει να λαμβάνουν κατά μέσο όρο 700mg ασβεστίου καθημερινά.
Σίδηρος
Τα παιδιά που ακολουθούν χορτοφαγική ή vegan διατροφή, τείνουν συχνά να έχουν έλλειψη σιδήρου.
Ο σίδηρος είναι αναγκαίος, καθώς βοηθάει τον οργανισμό μας να παράγει αιμοσφαιρίνη.
Αν πάσχουμε από έλλειψη σιδήρου, υπάρχουν πιθανότητες να προκληθεί αναιμία—δύο από τα συχνότερα συμπτώματά της στο παιδί είναι η συνεχής κούραση και η ευερεθιστότητα.
Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να θυμάστε ότι οι υψηλές δόσεις σιδήρου στα παιδιά μπορεί να είναι από επικίνδυνες μέχρι και θανατηφόρες, άρα φροντίστε (στην περίπτωση που χρησιμοποιείτε συμπληρώματα) να είστε πάρα πολύ προσεκτικοί και να ακολουθείτε αυστηρά τις οδηγίες του γιατρού σας.
Ψευδάργυρος
Αυτό το μέταλλο είναι πάρα πολύ σημαντικό για τον οργανισμό, καθώς είναι απαραίτητο για τη σωστή ανάπτυξη του παιδιού, και τη σωστή λειτουργία του πεπτικού συστήματος.Τα παιδιά από 4 μέχρι 8 ετών πρέπει να καταναλώνουν περίπου 5mg ψευδαργύρου καθημερινά
~~~~~~~~~~~~~
photo:google.gr