Το σώμα κραυγάζει… όσα το στόμα αποσιωπά

"Η ασθένεια ειναι μια σύγκρουση μεταξύ της προσωπικότητας και της ψυχής"
Η φράση "η ασθένεια είναι μια σύγκρουση μεταξύ της προσωπικότητας και της ψυχής" αποδίδεται στον Άγγλο γιατρό Edward Bach (Έντουαρντ Μπαχ, 1886–1936), γνωστό για την ανάπτυξη του συστήματος των ανθοϊαμάτων Bach!
"Η ασθένεια είναι στην ουσία το αποτέλεσμα σύγκρουσης μεταξύ της Ψυχής και του Νου, και δε θα μπορέσει ποτέ να εξαλειφθεί παρά μόνο εάν και εφόσον καταβληθεί ψυχική και νοητική προσπάθεια. 
Τέτοιες προσπάθειες, αν γίνουν με κατανόηση, μπορούν να θεραπεύσουν και να προλάβουν την ασθένεια απομακρύνοντας αυτούς τους βασικούς παράγοντες που είναι η πρωταρχική αιτία. 
Μία προσπάθεια που ρυθμίζεται μόνο από το σώμα δεν μπορεί παρά να διορθώσει το πρόβλημα ΜΟΝΟ επιφανειακά, αλλά δεν είναι ίαση, καθώς η αιτία είναι ακόμα εν ενεργεία και μπορεί από στιγμή σε στιγμή να εκδηλώσει ξανά την παρουσία της σε κάποια άλλη μορφή!
Στην πραγματικότητα, σε πολλές περιπτώσεις η φαινομενική ανάρρωση είναι επιβλαβής, καθώς κρύβει από τον ασθενή την πραγματική αιτία των προβλημάτων του, και στην ικανοποίηση της φαινομενικά ανανεωμένης υγείας, ο νοσογόνος παράγοντας (το  παθογόνο αίτιο), περνώντας απαρατήρητο, ενδέχεται να ισχυροποιηθεί" λέει μεταξύ άλλων πολλών, ο  γιατρός Edward Bach!

                  ...και συνεχίζω με ένα κείμενο** που έχω στο αρχείο μου:

[ -. Το σώμα κραυγάζει… όσα το στόμα αποσιωπά**

"Η ασθένεια είναι μια σύγκρουση ανάμεσα στην προσωπικότητα και την ψυχή". - Έντουαρντ Μπαχ

Πολλές φορές…

Το κρυολόγημα κάνει τη μύτη να τρέχει, όταν το σώμα δεν κλαίει.

Ο λαιμός φράζει, όταν δεν μπορείς να εκφράσεις όσα σε βασανίζουν.

Το στομάχι καίει, όταν ο θυμός δεν βρίσκει διέξοδο.

Ο διαβήτης εισβάλλει, όταν η μοναξιά πονάει.

Το σώμα παχαίνει, όταν η δυσαρέσκεια σε πιέζει.

Ο πονοκέφαλος σε καταβάλλει, όταν οι αμφιβολίες πληθαίνουν.

Η καρδιά εξασθενεί, όταν το νόημα της ζωής μοιάζει να χάνεται.

Η αλλεργία εμφανίζεται, όταν η τελειομανία γίνεται αφόρητη.

Τα νύχια σπάνε, όταν οι άμυνές σου απειλούνται.

Το στήθος σφίγγεται, όταν η υπερηφάνεια σε κρατά δέσμιο.

Η πίεση ανεβαίνει, όταν ο φόβος σε φυλακίζει.

Οι νευρώσεις σε παραλύουν, όταν το εσωτερικό παιδί γίνεται δυνάστης σου.

Ο πυρετός ανεβαίνει, όταν οι άμυνες ξεπερνούν τα όρια της ανοσίας.

Τα γόνατα πονούν, όταν η υπερηφάνειά σου αρνείται να λυγίσει.

Ο καρκίνος σκοτώνει, όταν κουράζεσαι να "ζεις"

Κι εσύ; Οι πόνοι που κρατάς σιωπηλούς πώς μιλούν μέσα από το σώμα σου;

Η ασθένεια δεν είναι κακή• σε προειδοποιεί ότι έχεις πάρει τον λάθος δρόμο.

Ο δρόμος προς την ευτυχία δεν είναι ευθύς. 

Υπάρχουν στροφές που ονομάζονται "Λάθη", υπάρχουν φανάρια που ονομάζονται "Φίλοι", προειδοποιητικά φώτα που ονομάζονται "Οικογένεια" και όλα αυτά προσεγγίζονται ή απομακρύνονται αν διαθέτεις ένα εφεδρικό λάστιχο που ονομάζεται "Απόφαση", 

έναν ισχυρό κινητήρα που ονομάζεται "Αγάπη", 

μια καλή ασφάλεια που ονομάζεται "Πίστη", 

άφθονο καύσιμο που ονομάζεται "Υπομονή".- ]

                    σημειώσεις δικές μου:

Το "αποσιωπά" του τίτλου υποδηλώνει κάτι που μένει ανείπωτο, συνειδητά ή ασυνείδητα.

Στην πρόταση "Το σώμα παχαίνει, όταν η δυσαρέσκεια σε πιέζει", το "σφίγγει" ή "πιέζει", μεταφέρει την αίσθηση μιας εσωτερικής πίεσης που γίνεται ασφυκτική.

Η δύναμή του κειμένου βρίσκεται στην ποιητική μεταφορά του σώματος ως φορέα της εσωτερικής μας δυσφορίας. 

Και ίσως με ρωτήσετε τι βρίσκω ενδιαφέρον σε αυτό το κείμενο; 

Το ό,τι μας προσκαλεί να κοιτάξουμε το σώμα μας όχι μόνο ως ένα σύνολο οργάνων, 

ιστών και βιοχημικών διεργασιών, αλλά και ως μέρος μιας ολόκληρης ανθρώπινης εμπειρίας, στην οποία συνυπάρχουν τα συναισθήματα, 

οι σκέψεις, 

οι φόβοι, 

οι επιθυμίες και οι σιωπές μας!

Και υπάρχει κάτι ακόμη που με αγγίζει ιδιαίτερα - μερικές φορές, πριν αναζητήσουμε τι προσπαθεί να μας πει το σώμα μας, χρειάζεται να αναρωτηθούμε πόσο καιρό έχουμε πάψει να ακούμε τον εαυτό μας.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι κάθε ασθένεια κρύβει κάποιο συναισθηματικό μήνυμα. 

Σημαίνει όμως ότι ο άνθρωπος είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια διάγνωση και ότι η φροντίδα του δεν εξαντλείται πάντοτε στην αντιμετώπιση των σωματικών συμπτωμάτων.

Για αυτό πρέπει να εξερευνούμε αυτές τις ιδέες με δύο πράγματα ταυτόχρονα -  ανοιχτό πνεύμα και κριτική σκέψη. 

Να μη φοβόμαστε τις βαθιές ερωτήσεις, αλλά και να μη βιαζόμαστε να βαφτίζουμε κάθε όμορφη σκέψη αλήθεια.

Έτσι, άλλωστε, γεννιούνται οι πιο ενδιαφέρουσες συζητήσεις.

                            Nelson Torres

**Το κείμενο είχα εντοπίσει πριν πολλά χρόνια σε διάφορα ιστολόγια και ιστοσελίδες, κυρίως Ισπανικές.
Το έχω στο αρχείο μου και πολλές φορές έψαχνα στοιχεία για τον αρθρογράφο του.
Τα περισσότερα στοιχεία δείχνουν σαν αρθρογράφο τον Nelson Torres.
Ο Nelson Torres Jiménez, είναι συγγραφέας και ιδρυτής του Ινστιτούτου Ψυχογλωσσολογίας της Βενεζουέλας.
Η επίσημη ιστοσελίδα του αναφέρει σπουδές στην κοινωνική εργασία, μεταπτυχιακό στην ψυχολογία και διδακτορικό στη φιλοσοφία και την ψυχογλωσσολογία.
Το κείμενο ίσως προέρχεται από κάποιο βιβλίο του Torres, πιθανώς από το La venganza del inconsciente (Η εκδίκηση του ασυνειδήτου), ή μπορεί να ήταν αρχικά μια αυτοτελής δημοσίευση που διαδόθηκε μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων και ιστολογίων.
Μια σημαντική ένδειξη για την προέλευση του κειμένου είναι η δημοσίευση στις 8 Απριλίου 2011,σε ισπανόφωνο ιστολόγιο με τίτλο "El cuerpo grita… lo que la boca calla" που το είχε αποδώσει στον Nelson Torres, αναφέροντάς τον ως ψυχίατρο και ειδικό στην ψυχονευροανοσογλωσσολογία στη Βενεζουέλα.Το κείμενο τεκμηριωμένα κυκλοφορούσε στο διαδίκτυο τουλάχιστον από τον Απρίλιο του 2011.
                  κείμενο* και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia-botanologia.gr
*εκτός του κειμένου εντός των αγκυλών
https://www.youtube.com/@IVEPSI.NelsonTorres

https://www.critica.com.pa/opinion/el-cuerpo-grita-lo-que-la-boca-calla-65010?utm_source=chatgpt.com
https://miaguilucho.wordpress.com/2011/04/29/el-cuerpo-grita-lo-que-la-boca-calla/
https://katy-pasitoscortos.blogspot.com/2011/04/el-cuerpo-grita-lo-que-la-boca-calla.html?utm_source=chatgpt.com

τι δεν βλέπουμε σε ένα κουνουπίδι...

να μαι και γω το κουνουπίδι!
μόλις ήρθα και θα ήθελα να σας πω δυό λόγια γνωριμίας για μένα!
λοιπόν...
...είμαι το κουνουπίδι, με τις πυκνές, λευκές ταξιανθίες του και κρύβω μέσα στην απλότητά μου έναν μικρό διατροφικό θησαυρό -
έχω θερμίδες μόνο 25!
έχω πρωτεΐνη 1,9 γρ.
έχω συνολικούς υδατάνθρακες 4,9 γρ.
φυτικές ίνες 2,0 γρ.
ζάχαρη 1,9 γρ.
λίπος 0,28 γρ
βιταμίνη C 48,20 mg (το 54% της ημερήσιας αξίας μιας διατροφής των 2000 θερμίδων - καταπληκτικό!)
βιταμίνη Κ 15,5 μg
βιταμίνη Β9/φολικό οξύ 57 μg
κάλιο 142 mg
ασβέστιο 22 mg
σίδερο 0,42 mg
μαγνήσιο 12 mg
φώσφορο 26 mg
νάτριο 30 mg
νερό 92,1 γρ.....και
όλα αυτά σε 100γρ κουνουπίδι!
Ένα λαχανικό που συχνά περνά απαρατήρητο, ενώ η θρεπτική του αξία και οι πολλαπλές δυνατότητές του στην κουζίνα μας το καθιστούν έναν πολύτιμο σύμμαχο της καθημερινής μας διατροφής.
Βιταμίνες,
μέταλλα,
φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικές ενώσεις συνθέτουν το πλούσιο διατροφικό του προφίλ, συμβάλλοντας στην εύρυθμη λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος, στην υποστήριξη του ανοσοποιητικού μας μηχανισμού και στη διατήρηση της καρδιαγγειακής μας υγείας. 

Παράλληλα, η χαμηλή ενεργειακή του αξία και η σχετικά μικρή περιεκτικότητά του σε υδατάνθρακες το καθιστούν μια ενδιαφέρουσα επιλογή για όσους επιθυμούν να διαχειριστούν το σωματικό τους βάρος ή να εμπλουτίσουν τη διατροφή τους με περισσότερα λαχανικά.
Ωστόσο, όπως συμβαίνει και με άλλες τροφές, το κουνουπίδι έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες. 

Σε ορισμένους ανθρώπους μπορεί να προκαλέσει φούσκωμα ή πεπτική δυσφορία, ενώ περιέχει φυσικές ενώσεις, γνωστές ως βρογχοκηλογόνες, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία του θυρεοειδούς υπό συγκεκριμένες συνθήκες, κυρίως όταν συνυπάρχει ανεπαρκής πρόσληψη ιωδίου.
Η κατάλληλη προετοιμασία και το μαγείρεμα μπορούν να περιορίσουν ορισμένες από αυτές τις επιδράσεις.
Έτσι, το κουνουπίδι δεν είναι απλώς ένα ακόμη λαχανικό στο τραπέζι μας.
Είναι μια υπενθύμιση πως η θρεπτική αξία δεν κρύβεται πάντοτε σε ό,τι εντυπωσιάζει, αλλά συχνά σε ό,τι παραμένει απλό, προσιτό και οικείο.
Με τη διακριτική του παρουσία, μπορεί να δώσει γεύση και ποικιλία στα γεύματά μας, ενώ παράλληλα συμβάλλει, ως μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής, στη φροντίδα του οργανισμού μας.
                επίλογος
Η ενσωμάτωση του κουνουπιδιού στη διατροφή μας είναι εύκολη και ευέλικτη, επιτρέποντάς μας να απολαμβάνετε τα οφέλη του για την υγεία μας σε διάφορες νόστιμες μορφές.
Κάθε χειμώνα είναι η εποχή του και θα το δούμε να φιγουράρει, μαζί με το μπρόκολο και την μάπα σε όλους τους πάγκους των παραγωγών μας, λαϊκές μας αγορές!

Είναι εκεί και μας περιμένουν!

Δεν τα αγνοούμε!

                    έρρωσθε!!!

   κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia-botanologia.gr

Πριν από την ασθένεια : το ανοσοποιητικό σύστημα και η εσωτερική ισορροπία του οργανισμού μας!

Tο ανοσοποιητικό μας σύστημα είναι από τα σημαντικότερα συστήματα του οργανισμού μας – είναι ένα σύνθετο δίκτυο κυττάρων και πρωτεϊνών που υπερασπίζεται τον οργανισμό μας από τις μολύνσεις.
Το ανοσοποιητικό μας σύστημα διατηρεί ένα αρχείο για κάθε μικρόβιο που έχει νικήσει ποτέ, ώστε να μπορεί να το αναγνωρίσει και να το καταστρέψει γρήγορα εάν αυτό ξανά-εισέλθει στο σώμα.
Ανωμαλίες του ανοσοποιητικού μας συστήματος μπορούν να οδηγήσουν σε αλλεργικές παθήσεις, ανοσοανεπάρκειες και αυτοάνοσες διαταραχές.

Aν μπορούσαμε να δούμε σε μία κινηματογραφική ταινία την δράση του ανοσοποιητικού μας συστήματος και την προσπάθειά του να μας κρατήσει υγιείς εκτός από τη συγκίνηση που θα νιώθαμε θα τρέχαμε αμέσως να το βοηθήσουμε και θα προσέχαμε υπερβολικά να μην του γίνουμε εμπόδιο σε αυτή του την προσπάθεια.
Aς το κάνουμε λοιπόν, ας το βοηθήσουμε και ας προσέχουμε, κάθε φορά, να μην του γινόμαστε εμπόδιο.
Tο ανοσοποιητικό σύστημα είναι από τα σημαντικότερα συστήματα του οργανισμού.
Αυτό είναι υπεύθυνο και αυτό καθορίζει την κατάσταση του οργανισμού,
είναι ένα σύνθετο αμυντικό και αποδοτικό σύστημα, είναι η ασπίδα που έχει στηθεί μπροστά στους εισβολείς.
βακτήρια,
μύκητες,

παράσιτα, τίποτα δεν μπορεί να προσπελάσει ένα ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα...

συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/i-astheneia-den-prokaleitai-apo-mikrovia-alla-apo-to-exasthenismeno-anosopoiitiko-mas-systima/

αγγούρι - όταν η φύση ξεδιψά την επιδερμίδα μας με ένα δροσερό φιλί.

Για το αγγούρι έχω μιλήσει διεξοδικά στο άρθρο μου Αγγούρι – το γνωστό μας άγνωστο καλοκαιρινό φρούτο,  εδώ σας μεταφέρω ένα μικρό απόσπασμα, το οποίο αφορά την πολύτιμη βοήθεια του αγγουριού στην επιδερμίδα μας!
λοιπόν...

και θα χαρακτήριζα το αγγούρι ως τη δροσοσταλιά της φύσης που ξυπνά την ομορφιά μας!

Το απόλυτο φυσικό ελιξίριο ενυδάτωσης και αναζωογόνησης για το δέρμα μας!

                        -. και να πως και γιατί χρησιμοποιώ το αγγούρι και τον χυμό του για την επιδερμίδα μας!΄

Η κατάψυξη του χυμού αγγουριού για περίπου τέσσερις ώρες δημιουργεί δροσιστικά παγάκια που μπορούν να ανακουφίσουν προσωρινά το πρόσωπο, να μειώσουν την εμφάνιση του πρηξίματος και να αφήσουν το δέρμα μας με μια αίσθηση φρεσκάδας.
Και γιατί αυτό;
Ισχύει ο ισχυρισμός "Η κατάψυξη του χυμού αγγουριού για περίπου τέσσερις ώρες δημιουργεί δροσιστικά παγάκια, τα οποία μπορούν να καταπραΰνουν προσωρινά το πρόσωπο, να μειώσουν το πρήξιμο και να χαρίσουν αίσθηση αναζωογόνησης στην επιδερμίδα";
Ναι, ο ισχυρισμός αυτός ισχύει απόλυτα. 
Η χρήση παγωμένου χυμού αγγουριού στο πρόσωπό μας είναι μια ασφαλής και αποτελεσματική φυσική μέθοδος για την άμεση ανακούφιση της επιδερμίδας.
Η αποτελεσματικότητά του βασίζεται σε δύο κύριους παράγοντες:
1. στην επίδραση του κρύου/Κρυοθεραπεία - η χαμηλή θερμοκρασία από τα παγάκια προκαλεί στιγμιαία σύσπαση των αιμοφόρων αγγείων (αγγειοσυστολή). 
Αυτό μειώνει άμεσα το πρήξιμο (ειδικά στην περιοχή κάτω από τα μάτια) και καταπραΰνει τυχόν φλεγμονές ή κοκκινίλες, κάνοντας το πρόσωπο να φαίνεται πιο ξύπνιο και αναζωογονημένο.

Οι κλασικές φέτες αγγουριού στα μάτια δεν είναι μύθος - τα αντιοξειδωτικά του βοηθούν στη λεύκανση της περιοχής και στη μείωση της κούρασης.
2. στις πανίσχυρες ιδιότητες του αγγουριού - τα πανίσχυρα συστατικά του αγγουριού προσφέρουν βαθιά ενυδάτωση, 
αντιοξειδωτική προστασία και βοηθούν στη μείωση του ερεθισμού του δέρματος, χαρίζοντας μια έντονη αίσθηση φρεσκάδας και αναζωογόνησης.

Σημειώσεις:
-. συμβουλή εφαρμογής - μερικές φορές ο πάγος μπορεί να δημιουργήσει το γνωστό μας "έγκαυμα του πάγου".
Για να το αποφύγουμε δεν εφαρμόζουμε το παγάκι απευθείας στο γυμνό μας δέρμα, ειδικά αν έχουμε πολύ ευαίσθητη επιδερμίδα.
Τι κάνουμε;
Τυλίγουμε το παγάκι σε ένα λεπτό, καθαρό πανί ή γάζα και κάνουμε απαλό μασάζ με κυκλικές κινήσεις.
Αυτό ήταν...........

-. συμβουλές για σπιτικές μάσκες - 

α. για λιπαρό δέρμα με τάση ακμής - ανακατεύω χυμό αγγουριού με λίγες σταγόνες χυμό λεμονιού...

β. για βαθιά ενυδάτωση, πολτοποιώ αγγούρι και το αναμειγνύω με μία κουταλιά γιαούρτι ή τζελ αλόης...

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia - botanologia.gr

Μουσταλευριά – την αγαπήσαμε, την αγαπάμε και θα την αγαπάμε!

     Μουσταλευριά – ένα ενεργειακό, παραδοσιακό ελληνικό γλύκισμα

Μουσταλευριά – μούστος – σταφύλι

Αυτή η εποχή είναι η εποχή του τρύγου των αμπελιών,

του μούστου,

του πετιμεζιού,

της μουσταλευριάς.

Τον προηγούμενο αιώνα, τον 20ο, γιατί ναι, μην το ξεχνάμε, εδώ και κάποια χρόνια διανύουμε τον 21ο, σε πάρα πολλά σπίτια της ελληνικής επαρχίας τρυγούσαν,

πατούσαν τα σταφύλια για να ετοιμάσουν το κρασί, “έκοβαν” το μούστο για να φτιάξουν πετιμέζι και μουσταλευριά και διάφορα άλλα γλυκίσματα που ήταν τα δικά τους “snacks” για όλη την περίοδο του χειμώνα.

Κάθε χρόνο λοιπόν αυτή την εποχή προσπαθώ να ξεκλέψω χρόνο και να κάνω τη δική μου μουσταλευριά, με μούστο που κάνω μόνη μου

Και σας περιγράφω πως...

συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/moystaleyria-ena-energeiako-paradosiako-elliniko-glykisma/

Τηγανίτες με πετιμέζι και σκληρό αλεύρι στάρινο-μιά εξαίσια λιχουδιά!

Τηγανίτες με πετιμέζι – από τις ξεχασμένες λιχουδιές του τόπου μας!
Τηγανίτες, και μη νομίζετε ότι είναι μιά λιχουδιά των μεταγενέστερων Ελληνικών χρόνων…όχι…
Οι τηγανίτες, αυτό το επίπεδο, στρογγυλό και λεπτό σε πάχος έδεσμα, το οποίο παρασκευάζουμε με ένα είδος χυλού φτιαγμένο από αλεύρι και νερό είναι γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων!
Τις πρώτες βεβαιωμένες γραπτές μαρτυρίες τις βρίσκουμε στους αρχαίους Έλληνες και στα έργα ποιητών του 5ου αιώνα όπως του Κρατίνου και Μάγνη.
Τις ονόμαζαν τηγανίτες ή ταγηνίες – λέξεις που προέρχονται από τη λέξη τάγηνον – το γνωστό μας τηγάνι!
Οι πρώτες ύλες και για τις αρχαϊκές τηγανίτες ήταν
το αλεύρι,
το νερό,
το λάδι,
το πετιμέζι ή και
το μέλι!
Στην αρχαία Ελλάδα βρίσκουμε ακόμα και τους σταιτίτες, που ήταν ένα είδος...
συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/tiganites-me-petimezi-kai-skliro-aleyri-starino-mia-exaisia-lichoydia/

Πετιμέζι, ανασκόπηση του θαυμάσιου και εξαίσιου γλυκαντικού

Πετιμέζι το θεσπέσιο, 
σταφύλια τα νόστιμα,
τα θρεπτικά,
τα πολύτιμα.
Σταφύλια της ποικιλίας των  χρωμάτων και των γεύσεων...
Τα συλλέγουμε - τα τρυγάμε - από τον Αύγουστο μέχρι και τον Οκτώβριο και χαιρόμαστε
το κρασί τους,
το μούστο τους,
τη μουσταλευριά τους,
τα μουστοκούλουρά τους,
το πετιμέζι τους αλλά και
τα χαιρόμαστε σαν φρούτα, μόνα τους ή σε φρουτοσαλάτες ακόμα και σε υπέροχους φρέσκους χυμούς.
Στο άρθρο μου όμως αυτό, θα περιοριστώ στο πετιμέζι, που σε προηγούμενα άρθρα μου σας έδειξα πως μπορούμε εύκολα να το ετοιμάσουμε.

Και θα σας δείξω πως, αφού το φτιάξουμε, το χρησιμοποιούσαν στο παρελθόν και πως μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε σήμερα...
...λοιπόν
το παχύρρευστο αυτό ελιξίριο είναι ένα θαύμα που
μας γλυκαίνει,
μας θρέφει...
συνέχεια του άρθρου μου: https://botanologia.gr/petimezi-anaskopisi-toy-thaymasioy-kai-exaisioy-glykantikoy/