Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Aκρυλαμίδιο-η επικίνδυνη χημική ουσία που σχηματίζεται στα τρόφιμα

 Τι είναι το επικίνδυνο ακρυλαμίδιο που σχηματίζεται στα τρόφιμα;

Το ακρυλαμίδιο είναι μία χημική ένωση που σχηματίζεται στα τρόφιμα με φυσικό τρόπο κατά το ψήσιμο σε υψηλή θερμοκρασία, π.χ. ψήσιμο σε φούρνο ή σχάρα ή τηγάνισμα.

To ακρυλαμίδιο είναι η χημική ουσία που σύμφωνα με τους επιστήμονες μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για διάφορους τύπους καρκίνου.

Παράγεται όταν αμυλούχες τροφές (ψωμί, πατάτες κ.α) ψήνονται ή τηγανίζονται για πολλή ώρα σε υψηλές θερμοκρασίες.
Η διαδικασία αυτή αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου και η Ευρωπαϊκή Ένωση με έναν νέο κανονισμό, που ισχύει από σήμερα, υποχρεώνει πλέον τους κατασκευαστές να πάρουν άμεσα μέτρα, όπως γράφει η γερμανική εφημερίδα Die Zeit.
Οι τηγανητές πατάτες, τα πατατάκια, τα κράκερ, το ψωμί, τα μπισκότα, τα δημητριακά και ο καφές δεν αποτελούν μόνο «δεξαμενές» θερμίδων αλλά και πλούσιες πηγές της διατροφικής απειλής που ονομάζεται ακρυλαμίδιο. 

Οι επιστήμονες του Εθνικού Ιδρύματος Καρκίνου των ΗΠΑ (NCI) είναι κατηγορηματικοί: από μελέτες σε τρωκτικά έχουν διαπιστώσει ότι η έκθεση στο ακρυλαμίδιο αυξάνει τον κίνδυνο για διάφορους τύπους καρκίνου.
Ειδικότερα, στο σώμα το ακρυλαμίδιο μετατρέπεται σε μια ένωση η οποία ονομάζεται γλυκιδαμίδιο και προκαλεί μεταλλάξεις και βλάβες στο DNA. Παρ' όλα αυτά, στις επιδημιολογικές μελέτες η σύνδεση αυτή δεν ανιχνεύεται εύκολα.

Οι ερευνητές ωστόσο δεν πείθονται,  σημειώνοντας ότι τα ασυμβίβαστα ευρήματα από μελέτες σε ανθρώπους συγκριτικά με τις αντίστοιχες μελέτες σε πειραματόζωα μπορούν να αποδοθούν  στη δυσκολία του προσδιορισμού της πρόσληψης ακρυλαμιδίου ενός ατόμου με βάση την αναφερόμενη διατροφή του.
Η κατάσταση δε περιπλέκεται ακόμα περισσότερο εάν συνυπολογίσει κανείς ότι τα επίπεδα ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με τον κατασκευαστή, τον χρόνο μαγειρέματος, τη μέθοδο και τη θερμοκρασία της διαδικασίας μαγειρέματος.
Πάντως, υπό τα ανησυχητικά αυτά δεδομένα, στην Καλιφόρνια η Δικαιοσύνη αποφάσισε πρόσφατα ότι η αλυσίδα καφέ Starbucks θα πρέπει να προειδοποιεί τους καταναλωτές για τις πιθανές βλαβερές επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό των προϊόντων που σερβίρει.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση προχώρησε πρόσφατα ένα βήμα παραπέρα, θεσπίζοντας μέτρα άμβλυνσης του κινδύνου, ακολουθώντας μια στρατηγική μείωσης του ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα.  Ετσι, μεταξύ άλλων προβλέπονται συγκεκριμένες διαδικασίες για τις εταιρείες τροφίμων, καθώς και συστάσεις για τους καταναλωτές που μαγειρεύουν στο σπίτι.

Ο κανονισμός της ΕΕ θα ισχύει για κάθε εκμετάλλευση που παράγει, μεταποιεί ή εμπορεύεται προϊόντα πατάτας, ψωμιού,  ζαχαροπλαστικής, δημητριακών για πρωινό, παιδικές τροφές, προϊόντα καφέ ή υποκατάστατα καφέ. Για την ιστορία πάντως, το ακρυλαμίδιο είναι στο… στόχαστρο της ΕΕ από το 2010, όταν τα κράτη-μέλη υποχρεώθηκαν να μετρούν την περιεκτικότητα σε ακρυλαμίδιο στα τρόφιμα ανά τακτά χρονικά διαστήματα και να υποβάλλουν τα δεδομένα στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA).

Με βάση τα δεδομένα αυτά, οι επιστήμονες ανέπτυξαν στρατηγικές για τη μείωση των επιπέδων ακρυλαμιδίου στην παραγωγή και στη μεταποίηση τροφίμων, οι οποίες είναι πλέον υποχρεωτικές για όλες τις εταιρείες τροφίμων στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Οι μετρήσεις που ενοχοποιούν τα τρόφιμα: Πριν από μερικά χρόνια το Πανεπιστήμιο  της Στοκχόλμης σε συνεργασία με τον Σουηδικό Φορέα Ελέγχου Τροφίμων έβαλε στο... μικροσκόπιο διάφορες λιχουδιές, μεταξύ των οποίων τηγανητές πατάτες, τσιπς, ψωμί και φρυγανιές που είχαν υποστεί υψηλή θερμιδική επεξεργασία. Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά, καθώς μετρήθηκαν πολύ υψηλές ποσότητες ακρυλαμιδίου (250-3.900 μg ανά kg τροφίμου).
Αντίθετα, τα μπισκότα, τα γλυκά καθώς και τα βραστά τρόφιμα εμφάνιζαν χαμηλές συγκεντρώσεις ακρυλαμιδίου (< 30 μg/kg).
Αντίστοιχες έρευνες έχουν διεξαγάγει και άλλοι ευρωπαϊκοί φορείς ελέγχου τροφίμων (π.χ. στη Φινλανδία, στην Ολλανδία και στην Αγγλία), καταλήγοντας σε αντίστοιχα αποτελέσματα αναφορικά με τις τηγανητές πατάτες και τα τσιπς, αναφέροντας όμως ελαφρώς χαμηλότερες τιμές για το ψωμί (30-60 μg/kg) και τα διάφορα δημητριακά που χρησιμοποιούνται ως πρωινό (30-180 μg/kg).

Το τρόφιμο ωστόσο τα οποία ενοχοποιούν περισσότερο οι επιστήμονες εξαιτίας κυρίως της αυξημένης και καθημερινής κατανάλωσής του είναι το ψωμί.
Σημειώνεται ότι σχετικές μελέτες διεξάγονται και στη χώρα μας από τον Ενιαίο Φορέα Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) σε συνεργασία με το Γενικό Χημείο του Κράτους. Ειδικότερα, στο πλαίσιο παρακολούθησης των παραγόντων κινδύνου, πραγματοποιεί ελέγχους σε τρόφιμα στα οποία η περιεκτικότητα σε ζάχαρα και σε υδρατάνθρακες είναι υψηλή, όπως πατάτες, τσιπς, δημητριακά, καφές, μπάρες δημητριακών, μπισκότα, κράκερ, παξιμάδια κ.ά. Σε αυτά γίνονται δειγματοληψίες για να προσδιοριστούν και τα επίπεδα ακρυλαμιδίου.
4+1 συμβουλές για πιο υγιεινό αποτέλεσμα
- Βάλτε τις κομμένες πατάτες σε κρύο νερό για μισή ώρα. Πριν τις τηγανίσετε, στραγγίξτετες καλά.
- Βράστε τις πατάτες πριν τις βάλετε στο τηγάνι. Στα διάφορα αμυλούχα βραστά τρόφιμα δεν έχει αναφερθεί σύνθεση ακρυλαμιδίου.
- Φροντίστε όταν τηγανίζετε τις πατάτες η θερμοκρασία του ελαιολάδου να μην ξεπερνά τους 175°C.
- Μην αφήνετε τις πατάτες να πάρουν σκούρο χρώμα.. Μόλις γίνουν χρυσαφένιες, βγάλτε τες από το τηγάνι ή τη φριτέζα.
- Μην καταναλώνετε τις καμένες πατάτες ή τα κομμάτια εκείνα που είναι πολύ σκούρα.

πηγή: Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ)
tanea.gr
http://195.134.76.37/chemicals/chem_acrylamide.htm

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Τούρτα μωσαϊκό με πραλίνα φουντουκιού

 
Τούρτα μωσαϊκό με εθιστική πεντανόστιμη πραλίνα φουντουκιού
Πολλές φορές αναζητάμε γλυκάκια με εύκολες και γρήγορες συνταγές,χωρίς όμως να υστερούν σε γεύση,γλύκα και νοστιμιά.
Τι γλυκύτατο και νοστιμότερο από μια τούρτα μωσαϊκό με πραλίνα φουντουκιού
Παραλλαγές υπάρχουν αμέτρητες,όλες γεμάτες γλύκα και νοστιμιά.
 Ένα είναι σίγουρο.
Το μωσαϊκό αρέσει σε όλους μας και πετυχαίνει πάντα.
Το μόνο πουη χρειάζεται είναι λιώσιμο και ανάμειξη των υλικών και κάποιο χρόνο στο ψυγείο για να παγώσει.
Τα βασικά μας υλικά είναι τέσσερα-
Σοκολάτα,
Κρέμα γάλακτος,
Μπισκότα και
Πραλίνα φουντουκιού!
Ούτε ζάχαρες,ούτε βούτυρα,ούτε αυγά,μόνο αγαπημένη σοκολάτα σε μιά γευστικότατη συνύπαρξη προς ευχαρίστηση των γευστικών μας αδένων
Η πραλίνα φουντουκιού με την κρεμώδη υφή της μας χαρίζει όλη της τη νοστιμιά μέσα από αυτό το εθιστικό γλυκάκι που μπορούμε να το ετοιμάσουμε  ακόμη κι αν η ζαχαροπλαστική δεν είναι το φόρτε μας,γιατί το γλυκάκι αυτό είναι από τα γλυκά που η ακρίβεια των υλικών δεν είναι ζωτικής σημασίας.
Tούρτα μωσαϊκό λοιπόν με πραλίνα φουντουκιού
και θα χρειαστούμε:
  • για την τούρτα-
300g σοκολάτα γάλακτος με φουντούκια, τεμαχισμένη σε μικρά κομμάτια
¾ κούπας κρέμα γάλακτος -180ml
1 κούπα πραλίνα φουντουκιού -περίπου 300g
1 συσκευασία μπισκότα τύπου πτι-μπερ, σπασμένα σε μικρά κομμάτια -230g
για τη βάση-
8-10 μπισκότα τύπου πτι-μπερ
¼ κούπας γάλα -60ml
  • για το γλάσο-
100g σοκολάτα κουβερτούρα, τεμαχισμένη σε μικρά κομμάτια
¼ κούπας κρέμα γάλακτος-60ml
3 κ.σ. πραλίνα φουντουκιού -45g
  • για τη διακόσμηση*
5-6 μπισκότα τύπου πτι-μπερ, χοντροτριμμένα στο multi
σοκολατάκια μπαλίτσες-ότι προτιμάμε
50g λευκή σοκολάτα, τεμαχισμένη σε μικρά κομμάτια
1 κ.σ. σπορέλαιο -15ml**

Εκτέλεση
Τεμαχίζουμε τη σοκολάτα γάλακτος σε μικρά κομμάτια και τη βάζουμε σε ένα μπολ.
Σε ένα κατσαρολάκι, σε χαμηλή φωτιά, ζεσταίνουμε την κρέμα γάλακτος μέχρι να αχνίζει έντονα,χωρίς να την αφήσουμε να βράσει.
Αποσύρουμε από την φωτιά και προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος στο μπολ με τη σοκολάτα. Αφήνουμε 1 λεπτό να μαλακώσει η σοκολάτα και ανακατεύουμε με μια σπάτουλα,μέχρι να λιώσει εντελώς και να προκύψει ένα λείο μείγμα.
Προσθέτουμε την πραλίνα φουντουκιού και ομογενοποιούμε.
Ρίχνουμε τα σπασμένα μπισκότα μας λίγα-λίγα και ανακατεύουμε, μέχρι να καλυφθούν καλά με το μείγμα σοκολάτας-πραλίνας.
Καλύπτουμε με μεμβράνη τον πάτο μιας κουμπωτής φόρμας, με διάμετρο 18-20cm.
Αδειάζουμε μέσα το μείγμα μας και πιέζουμε καλά με ένα κουτάλι, ώστε να πάρει το σχήμα της φόρμας και να μην υπάρχουν κενά.
  • Για τη βάση:
Βουτάμε τα μπισκότα για λίγα δευτερόλεπτα στο γάλα,προσοχή δεν πρέπει να μας λιώσουν, και τα στρώνουμε στην επιφάνεια του γλυκού, σπάζοντας μερικά για να καλύψουμε τυχόν κενά.
Bάζουμε την τούρτα στο ψυγείο για περίπου 4 ώρες ή μέχρι να σταθεροποιηθεί και να μπορέσουμε να τη γλασάρουμε.
Ξεφορμάρουμε προσεκτικά, περνώντας ένα μαχαίρι περιμετρικά στα τοιχώματα της φόρμας για να ξεκολλήσει και αναποδογυρίζουμε την τούρτα πάνω σε μια σχάρα με ποδαράκια.
Ακουμπάμε τη σχάρα πάνω σε ένα κομμάτι λαδόκολλα.
  • Για το γλάσο:
Τεμαχίζουμε την κουβερτούρα σε μικρά κομμάτια και τη βάζουμε σε ένα μπολ.
Σε ένα κατσαρολάκι, σε χαμηλή φωτιά, ζεσταίνουμε την κρέμα γάλακτος μέχρι να αχνίζει έντονα και την προσθέτουμε στο μπολ με τη σοκολάτα.
Αφήνουμε 1 λεπτό να μαλακώσει η σοκολάτα και ανακατεύουμε με μια σπάτουλα,μέχρι να λιώσει εντελώς και να προκύψει ένα λείο μείγμα.
Προσθέτουμε την πραλίνα φουντουκιού και ομογενοποιούμε.
Περιχύνουμε αμέσως την τούρτα με το γλάσο, αδειάζοντας το στο κέντρο της και απλώνοντας το προς τα πλαϊνά με τη βοήθεια της σπάτουλας.
Βάζουμε στη χούφτα μας λίγο τριμμένο μπισκότο και καλύπτουμε τα πλαϊνά πιέζοντας ελαφρά, ώστε να κολλήσει πάνω στο γλάσο.
Αν θέλουμε, διακοσμούμε την τούρτα με τα σοκολατάκια και τη λευκή σοκολάτα, που λιώνουμε μαζί με το σπορέλαιο σε μπεν μαρί.
Περιμένουμε να σταθεροποιηθεί το γλάσο και μεταφέρουμε την τούρτα προσεκτικά σε πιατέλα.
Τη διατηρούμε στο ψυγείο μέχρι το σερβίρισμα.
Σημειώσεις
Σε σύνολο για την τούρτα μας θα χρειαστούμε
250ml κρέμα γάλακτος
500g σοκολάτα γάλακτος με φουντούκια,
300ml κρέμα γάλακτος,
500g πραλίνα φουντουκιού και
375g μπισκότα.
* αν θέλουμε μπορούμε να παραλείψουμε τη διακόσμηση
 ** όλες οι ποσότητες είναι στο περίπου,5gr πάνω, 5gr δεν θα μας δημιουργήσουν κάποιο πρόβλημα στην εξέλιξη του γλυκού μας.
~~~~~~~~~~
thalia-botanologia.blogspot.gr
~~~~~~~~~~
πρωτότυπη συνταγή στο-kouzinista.gr

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Πιλάφι-ένα πεντανόστιμο πιάτο

Πιλάφι µε µανιτάρια,καρότο,κρεμμύδι,πράσο.

Ένα πεντανόστιμο,υγιεινό πιάτο που μας προσφέρει ενέργεια και ισορροπία.
Για τέσσερις μερίδες θα χρειαστούμε:
400 γρ. ρύζι αρμπόριο ή κάποιο άλλο ρύζι της αρεσκείας µας.
100 γρ. µανιτάρια αποξηραμένα
δύο καρότα, καθαρισµένα και τριµµένα στο χοντρό του τρίφτη
ένα μεγάλο κρεμμύδι ψιλικομμένο,
ένα πράσο κομμένο σε ροδέλες,
δύο σκελίδες σκόρδο, λιωµένες,
μισό κουταλάκι του γλυκού κουρκούμι,
δύο κούπες ζεστό νερό
μία κουτ. σούπας φρέσκο χυµό λεµονιού
τέσσερα πέντε κλωνάρια µαϊντανός , ψιλοκοµµένο
δυό τρία κλωνάρια άνιθο ψιλοκομμένο,
λάδι,
αλάτι,
πιπέρι.
-Βάζουμε τα αποξηραμένα μανιτάρια σε ένα ποτήρι με χλιαρό νερό να μουλιάσουν για 10 με 15 λεπτά μέχρι να μαλακώσουν και στη συνέχεια τα βγάζουμε προσεκτικά ένα-ένα και τα κόβουμε σε πολύ μικρά κομμάτια και τα αφήνουμε να στραγγίξουν από το νερό.
-Σε µια κατσαρόλα αναλόγου μεγέθους βάζουμε το λάδι και το αφήνουμε να ζεσταθεί λίγο και προσθέτουμε
τα ψιλοκομμένα μανιτάρια,
το κρεμμύδι,
το πράσο,
το σκόρδο και
το καρότο.
Ανακατεύουµε απαλά και συνεχίζουμεµε το σοτάρισμαµα για περίπου άλλα τρία λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν λίγο.
-Ρίχνουμεµε το νερό με προσοχή, και περιμένουμε λίγο μέχρι να αρχίσει να αρχίσει να κοχλάζει.
-Προσθέτουμε το ρύζι,
το κουρκούμι,
το αλάτι και
το πιπέρι και χαµηλώνουµε τη θερµοκρασία σε μέτρια προς χαµηλή, ανακατεύουµε απαλά, σκεπάζουμεµε την κατσαρόλα και σιγοβράζουµε για περίπου 20  λεπτά, μέχρι να μαλακώσει το ρύζι και να πιει όλα τα υγρά του.

-Αποσύρουµε από τη φωτιά, προσθέτουμε το λεμόνι,σκορπίζουµε πάνω το µαϊντανό και τον άνιθο, ανακατεύουµε απαλά και αφήνουµε σκεπασμένη την κατσαρόλα μας για δυό-τρία λεπτά να "ξεκουραστεί" το φαγητό μας,και
σερβίρουµε.
thalia-botanologia.blogspot.gr

Οι μέλισσες και η σχέση τους με τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου

Οι μέλισσες κρύβουν «μυστικά» λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου

Τι ανακάλυψαν βρετανοί ερευνητές
Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ ανακάλυψαν ότι παρατηρώντας μια αποικία μελισσών μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα τους βασικούς μηχανισμούς της ανθρώπινης συμπεριφοράς, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Scientific Reports.
Οι επιστήμονες μελέτησαν ένα θεωρητικό μοντέλο του πως οι μέλισσες αποφασίζουν αν θα χτίσουν μια κυψέλη και αντιμετώπισαν την αποικία ως έναν μοναδικό υπεροργανισμό που επιδεικνύει μια συντονισμένη αντίδραση σε εξωτερικά ερεθίσματα, όμοια με τον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο τρόπος που οι μέλισσες «μιλούν» μεταξύ τους και λαμβάνουν αποφάσεις είναι συγκρίσιμος με τον τρόπο που πολλοί ξεχωριστοί νευρώνες στον εγκέφαλο αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.

Παλαιότερες έρευνες είχαν δείξει ότι ο εγκέφαλος του ανθρώπου και άλλων ζώων ακολουθεί τους λεγόμενους ψυχοφυσικούς νόμους. Μεμονωμένοι εγκεφαλικοί νευρώνες, όμως, δεν υπακούουν σε αυτούς τους νόμους, αν και το κάνει το σύνολο του εγκεφάλου.

Ομοίως, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ακόμα κι αν μεμονωμένες μέλισσες δεν υπακούουν τους ψυχοφυσικούς νόμους, ο υπεροργανισμός της αποικίας το κάνει.
Το κεντρικό εύρημα λοιπόν είναι ότι οι υπεροργανισμοί μπορεί να υπακούσουν τους ίδιους νόμους με τον ανθρώπινο εγκέφαλο και αυτό είναι σημαντικό διότι σημαίνει ότι ο μηχανισμοί που παράγουν τέτοιους ψυχοφυσικούς νόμους δεν υπάρχουν μόνον στον εγκέφαλο, όπως πίστευαν μέχρι πρότινος οι ερευνητές.

Η διαπίστωση αυτή δίνει τη δυνατότητα στους επιστήμονες να κατανοήσουν τις βασικές αρχές που παράγουν τέτοιους νόμους, μελετώντας υπεροργανισμούς, όπως οι αποκίες μελισσών, πράγμα πολύ απλούστερο από την παρατήρηση εγκεφαλικών νευρώνων σε πραγματικό χρόνο, όταν για παράδειγμα λαμβάνεται μια απόφαση.
Η μελέτη θα βοηθήσει επίσης στην καλύτερη κατανόηση και εξερεύνηση των νόμων του εγκεφάλου, όπως ο νόμος του Pieron, ο νόμος του Hicks και ο νόμος του Weber.

Ο νόμος του Pieron θεωρεί ότι ο εγκέφαλος είναι ταχύτερος στη λήψη αποφάσεων μεταξύ δύο επιλογών υψηλής ποιότητας. Ο εγκέφαλος είνα βραδύτερος όταν οι δύο επιλογές είναι χαμηλής ποιότητας.
Όταν παρατήρησαν την αποικία των μελισσών οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ήταν ταχύτερη στην λήψη απόφασης μεταξύ δύο σημείων υψηλής ποιότητας για το χτίσιμο της κυψέλης. 

Ομοίως ο νόμος του Hick υποστηρίζει ότι ο εγκέφαλος είναι βραδύτερος στη λήψη αποφάσεων όταν ο αριθμός των επιλογών είναι αυξημένος. Στην παρούσα μελέτη διαπιστώθηκε ότι το μελίσσι ήταν βραδύτερο στη λήψη απόφασης όταν όντως είχαν πολλές επιλογές σημείων για να φτιάξουν την κυψέλη τους.

Ο νόμος του Weber υποστηρίζει ότι ο εγκέφαλος μπορεί να επιλέξει την καλύτερης ποιότητας επιλογή όταν υπάρχουν ελάχιστες ποιοτικές διαφορές μεταξύ των επιλογών. Πράγματι στο συγκεκριμένο μοντέλο μελέτης με τις μέλισσες παρατηρήθηκε μια γραμμική σχέση μεταξύ ελάχιστης ποιοτικής διαφοροποίησης μεταξύ των σημείων για κυψέλη και την κατά μέσο όρο ποιότητα.

"Η μελέτη είναι εντυπωσιακή γιατί δείχνει ότι μια αποικία μελισσών υπακούει στους ίδιους νόμους με τον ανθρώπινο εγκέφαλο όταν πρόκειται για τη λήψη αποφάσεων. Επίσης ενισχύει τη θεωρία ότι τα μελίσσια είναι σχεδόν όμοια με ολοκληρωμένους οργανισμούς, και συντίθενται από έναν μεγάλο αριθμό πλήρως ανεπτυγμένων και αυτόνομων μονάδων που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους για να παραχθεί μια συλλογική αντίδραση", σχολιάζει ο Δρ Αντρεατζιοβάννι Ρέινα, ερευνητής στο Τμήμα Επιστήμης Ηλεκτρονικών Υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ.
πηγή του άρθρου:tovima.gr

Ο εγκέφαλος δεν είναι αποθήκη αναμνήσεων και εμπειριών

 
Μπορεί εμείς να έχουμε την αίσθηση ότι βγάζουμε τις θύμησές μας από το σεντούκι του πολυπλοκότερου οργάνου μας, όμως όλα τα επιστημονικά δεδομένα συνηγορούν υπέρ του αντιθέτου
Η πεποίθηση ότι οι αναμνήσεις και οι γνώσεις μας αποθηκεύονται στον εγκέφαλο είναι τόσο γενική και απόλυτη ώστε κάθε αντίλογος εκλαμβάνεται ως παραδοξολογία. Τι άλλη εξήγηση πέραν αυτής της εγγραφής των εμπειριών στη μνήμη μπορεί να υπάρξει για την επανειλημμένη ανάδυση των ίδιων βιωμάτων και γνώσεων στη συνείδηση; Αλλά η απουσία εναλλακτικών ερμηνειών του φαινομένου και η πιεστική ανάγκη μιας εύλογης ερμηνείας του δεν συνιστούν τεκμήριο ότι όντως οι εμπειρίες εγγράφονται στη μνήμη ή στον εγκέφαλο. Κι αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο από τον Πλατωνικό Σωκράτη: "Είναι λοιπόν η μνήμη μας κέρινη πλάκα όπου χαράζονται οι γνώσεις μας, ή μήπως είναι οι γνώσεις μας σαν τα πουλιά και η μνήμη μας κλουβί όπου τα φυλάμε;" ρωτά τον μαθητευόμενο γεωμέτρη Θεαίτητο. Ελέγχοντας κι οι δυο τους τις λογικές επιπτώσεις αυτών των υποθέσεων συμφώνησαν ότι, εν τέλει, η μνήμη δεν μπορεί να είναι κήρινον εκμαγείον ούτε περιστερεών παντοδαπών ορνίθων· ότι η υπόθεσις της διαφυλάξεως των αναμνήσεων σε οτιδήποτε "δοχείο" δεν ευσταθεί.

Ωστόσο, κάπου 25 αιώνες αργότερα, τόσο οι επιστήμονες όσο και το ευρύτερο κοινό επιμένουμε να πιστεύουμε - πράγμα το οποίο φαίνεται και από τον τρόπο που εκφραζόμαστε - ότι όλες οι αναμνήσεις μας εγγράφονται στον εγκέφαλο εν είδει νευρωνικών κυκλωμάτων. Πώς όμως τεκμηριώνεται επιστημονικά αυτή η κατά τα άλλα ευλογότατη υπόθεση; Δύο βασικά είδη μεθόδων έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί για τον σκοπό αυτόν: το πρώτο και παλαιότερο είναι η μελέτη των επιπτώσεων των διαφόρων εγκεφαλικών κακώσεων στη μνήμη.
Το δεύτερο συνίσταται στην εφαρμογή των νέων τεχνολογιών απεικονίσεως των λειτουργιών του ανθρωπίνου εγκεφάλου εν δράσει.
Φαίνεται λοιπόν ότι και τα δύο είδη συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν εξειδικευμένες περιοχές στον εγκέφαλο για διάφορα είδη γνώσεων, όπως επί παραδείγματι για τη γνώση και την αναγνώριση προσώπων, τοπίων, χωμάτων, κ.λπ.· εν ολίγοις, περιοχές οι οποίες κατά τη γνώμη πολλών και εγκρίτων επιστημόνων περιέχουν τα μνημονικά κυκλώματα των αντιστοίχων εννοιών.

Αλλά, όπως απεδείχθη στον διάλογο «Θεαίτητος» τον οποίο προ ολίγου εμνημόνευσα, το φαινομενικώς εύλογο δεν είναι κατ' ανάγκη αληθές. Αναμφιβόλως υπάρχουν εξειδικευμένες περιοχές οι οποίες ενεργοποιούνται επιλεκτικώς: μία όταν αναγνωρίζουμε πρόσωπα, μια άλλη όταν αναγνωρίζουμε τοπία, κι άλλες για χρώματα, για σωματικές κινήσεις, για αντικείμενα που μεταχειριζόμαστε, για κυρίως οπτικά ερεθίσματα, για κυρίως ακουστικά και ούτω καθ' εξής. Οταν δε μια εξειδικευμένη περιοχή υφίσταται βλάβες λόγω τραυματισμών, νεοπλασιών, εγκεφαλικών επεισοδίων ή νευροεκφυλιστικών νόσων πράγματι εκπίπτει και η επάρκεια με την οποία αναγνωρίζεται η αντίστοιχη κατηγορία εννοιών και αντικειμένων.

Από προσεκτικότερη όμως ανάλυση των κλινικών και των νευροαπεικονιστικών αυτών δεδομένων προκύπτει άλλο συμπέρασμα, το οποίο συνάδει με την άποψη ότι οι εξειδικευμένες περιοχές περιέχουν νευρωνικούς μηχανισμούς αναλύσεως αισθητικών σημάτων από το περιβάλλον και σημάτων τα οποία παράγονται από άλλους, παρόμοιους μηχανισμούς και όχι μνημονικά κυκλώματα.
Πολλοί παράγοντες καθιστούν το συμπέρασμα αυτό ευλογότερο, εάν όχι απολύτως αναγκαίο. Θα αναφερθώ εδώ στους βασικότερους:
Εάν, φέρ' ειπείν, η εξειδικευμένη "περιοχή προσώπων" ή η "περιοχή χρωμάτων"  ήταν αποθήκη κυκλωμάτων, καίτοι πεπερασμένη, θα έπρεπε να περιέχει άπειρα τέτοια κυκλώματα δεδομένου ότι αναγνωρίζουμε δυνάμει άπειρο αριθμό χρωμάτων και προσώπων. Επιπλέον, καμία βλάβη σε καμία περιοχή του εγκεφάλου δεν έχει ποτέ προκαλέσει αμετάκλητη απώλεια μιας συγκεκριμένης εμπειρίας ή μιας κατηγορίας εννοιών όπως θα αναμένετο εάν κάθε ανάμνηση ήταν κωδικευμένη σε ένα κύκλωμα. Αντιθέτως, αμετάκλητη απώλεια αναγνωρίσεως όλων των οπτικώς (ή ακουστικώς ή απτικώς, κ.λπ.) προσλαμβανομένων αντικειμένων  παρατηρείται μόνον όταν οι νευρωνικοί μηχανισμοί επεξεργασίας των αντιστοίχων ερεθισμάτων υφίστανται βλάβες, όπως σε περιπτώσεις αγνωσίας ή αφασίας.

Αλλά, εάν κανένα μέρος του εγκεφάλου δεν λειτουργεί ως αποθήκη αναμνήσεων αλλά όλα τα μέρη του περιέχουν μηχανισμούς επεξεργασίας νευρωνικών σημάτων, πώς εξηγείται η απόλυτη πεποίθηση ότι, επί παραδείγματι, το πρόσωπο ή το τοπίο που βλέπουμε το έχουμε ιδεί στο παρελθόν (και γι' αυτό, άλλωστε, το «ανα-γνωρίζουμε»); Ή, πώς εξηγείται το γεγονός ότι βλέποντας ένα αντικείμενο αυτομάτως θυμόμαστε το όνομά του και τανάπαλιν εάν και τα δύο δεν ήταν κάπου μαζί καταγεγραμμένα; Τέλος, πώς εξηγείται η ενίοτε απροσδόκητη και αυθόρμητη ανάδυση αναμνήσεων, εάν δεν ήταν όλες ήδη κάπου εγγεγραμμένες;

Τα ερωτήματα αυτά απαντώνται ικανοποιητικώς στο πλαίσιο μιας θεωρίας της μνήμης από όπου εκλείπει το αίτημα της εναποθηκεύσεως των μνημονικών κυκλωμάτων και η οποία προϋποθέτει, πολύ σχηματικά, δύο τινά.
Πρώτον, ότι ο εγκέφαλος εμπεριέχει μόνον μηχανισμούς επεξεργασίας εξωγενών και ενδογενών σημάτων - κάποιοι εκ των οποίων έχουν ήδη ταυτοποιηθεί. Δεύτερον, ότι οι μηχανισμοί αυτοί είναι συνδεδεμένοι έτσι ώστε τα σήματα που παράγει ο καθένας να αρκούν ως αίτια παραγωγής σημάτων από τους άλλους μηχανισμούς - δυνατότητα του νευρικού συστήματος ήδη αποδεδειγμένη:
Ο ήχος που προαναγγέλλει τροφή (δηλαδή ο σχηματισμός σημάτων που παράγονται από τον μηχανισμό αναλύσεως ακουστικών ερεθισμάτων) αρκεί να ενεργοποιήσει τους σιελογόνους αδένες του σκύλου στο πλαίσιο του γνωστού πειραματικού πρωτοκόλλου του Παβλόφ. Με τον ίδιο τρόπο, το άκουσμα "καρέκλα" (δηλαδή ο σχηματισμός σημάτων που παράγονται από τον μηχανισμό αναλύσεως ακουστικών ερεθισμάτων) αρκεί να ενεργοποιήσει τους μηχανισμούς επεξεργασίας οπτικών ερεθισμάτων για να δημιουργήσουν τον σχηματισμό σημάτων που αντιστοιχεί στο εν λόγω αντικείμενο δεδομένου ότι πολλές φορές στο παρελθόν το ίδιο άκουσμα (τα ίδια ακουστικά σήματα) συνυπήρξαν με αυτά που προέκυπταν από την παρουσία του αντικειμένου. Το δε σύνολο των σημάτων αντιστοιχεί στη γνώση (και την αναγνώριση) του αντικειμένου.  Ακολούθως, κάθε φορά που ενθυμούμαστε κάτι το αναπαράγουμε και δεν το ανακαλούμε ενεργοποιώντας το αντίστοιχό του μνημονικό κύκλωμα όπως προτείνεται στο πλαίσιο της κλασικής θεωρίας.
Οσο για την πεποίθηση ότι το αντικείμενο είναι οικείο, ότι είναι ήδη γνωστό, προέρχεται από την ευκολία και την αμεσότητα με την οποία προκύπτει ο σύνθετος σχηματισμός σημάτων, πράγμα που δεν συμβαίνει με άγνωστα αντικείμενα και ασαφείς έννοιες. Τέλος, δεδομένου ότι το συνειδησιακό γίγνεσθαι, η αλληλουχία, δηλαδή, των εμπειριών είναι συνεχής, πάντα κάτι προηγείται και προκαλεί την ανάδυση κάποιων αναμνήσεων, ασχέτως εάν ενίοτε αυτό το κάτι εκπίπτει της προσοχής μας. Καμία, επομένως, ανάμνηση δεν είναι απολύτως απρόκλητη και αυθόρμητη.
       
Ο κ. Ανδρέας Κ. Παπανικολάου είναι ομότιμος καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Tennessee, όπου διηύθυνε τον τομέα Κλινικών Νευροεπιστημών, επισκέπτης καθηγητής Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρόεδρος του Κέντρου Εφηρμοσμένων Νευροεπιστημών του Πανεπιστημίου Κύπρου.
πηγή του άρθρου:tovima.gr

Δημιουργήθηκε ένζυμο που «τρώει» πλαστικά μπουκάλια

Επαναστατικό επίτευγμα: Δημιουργήθηκε ένζυμο που «τρώει» πλαστικά μπουκάλια

Ένα επαναστατικό επίτευγμα κατάφεραν Βρετανοί και Αμερικανοί επιστήμονες. Δημιούργησαν ένα ένζυμο που μπορεί να «φάει» ένα από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα πλαστικά, το ΡΕΤ-polyethylene terepththalate.

Το επίτευγμα θα βοηθήσει μελλοντικά στη μάχη κατά της ρύπανσης σε ξηρά και θάλασσα, καθώς θα διευκολύνει για πρώτη φορά την ολοκληρωτική διάσπαση και ανακύκλωση εκατομμυρίων τόνων πλαστικών, ιδίως μπουκαλιών από ΡΕΤ, το οποίο σήμερα παραμένει επί εκατοντάδες χρόνια στο περιβάλλον. Το νέο ένζυμο αρχίζει να διασπά το πλαστικό μέσα σε λίγες μόνο μέρες, πολύ ταχύτερα από τη φύση.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζον ΜακΓκίαν του Ινστιτούτου Βιολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), μελετούσαν το φυσικό ένζυμο PETάση ενός βακτηρίου που είχε ανακαλυφθεί το 2016 στην Ιαπωνία και το οποίο από μόνο του «τρώει» το πλαστικό ΡΕΤ.
Τυχαία, όπως παραδέχθηκαν οι ερευνητές, βρήκαν ένα τρόπο - με την προσθήκη μερικών αμινοξέων - να τροποποιήσουν μέσω βιοτεχνολογίας το ένζυμο, έτσι ώστε να είναι πολύ πιο αποτελεσματικό στο «καταβρόχθισμα» του ΡΕΤ.
"Ελπίζαμε να καθορίσουμε την δομή του για να βοηθούσε τη μηχανική, αλλά καταλήξαμε ένα βήμα παραπέρα και κατασκευάσαμε κατά τύχη ένα ένζυμο που μπορεί να διασπά αυτά τα πλαστικά", είπε ο Γκρεγκ Μπέκαμ, μέλος της ερευνητικής ομάδας, σύμφωνα με το CNNi.
Οι επιστήμονες ήδη εργάζονται για να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο το τροποποιημένο ένζυμο, προκειμένου να μπορεί να αξιοποιηθεί σε μαζική βιομηχανική κλίμακα και με ταχύτερο ρυθμό για τη διάσπαση των πλαστικών.
Μάλιστα, ήδη διαπίστωσαν ότι το μεταλλαγμένο ένζυμο μπορεί να «φάει» και το PEF -polyethylene furandicarboxylate, ένα βιοπλαστικό υποκατάστατο του ΡΕΤ.
Το ΡΕΤ δημιουργήθηκε στη δεκαετία του 1940 και δεν υπάρχει στη φύση για πολύ καιρό, αλλά στο μεταξύ τεράστιες ποσότητες πλαστικών έχουν κατακλύσει τις θάλασσες σε όλο τον κόσμο, καθώς εκεί καταλήγουν πολλά πλαστικά απορρίμματα.
Περίπου ένα εκατομμύριο πλαστικά μπουκάλια πουλιούνται κάθε λεπτό ανά τον κόσμο και μόνο το 14% ανακυκλώνονται.
Αλλά και γι' αυτά η ανακύκλωση δεν είναι τόσο τέλεια, ώστε το ίδιο πλαστικό να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά για να φτιαχτούν νέα διαφανή πλαστικά μπουκάλια.
cnn.com

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Αυγά-ποιος είναι ο πιο υγιεινός τρόπος μαγειρέματος

Τα αυγά είναι ένα φτηνό αλλά απίστευτα θρεπτικό φαγητό.
Τα αυγά περιέχουν σχετικά λίγες θερμίδες,είναι γεμάτα με πρωτεΐνες, βιταμίνες, μέταλλα, υγιή λίπη και διάφορα ιχνοστοιχεία.
Πρέπει όμως να προσέχουμε τον τρόπο μαγειρέματος,ώστε να μην επηρεάζεται το θρεπτικό τους προφίλ.
Αυγά-και ας κάνουμε μια ανασκόπηση των διαφορετικών μεθόδων μαγειρέματος
Τα αυγά εκτός του ότι είναι νόστιμα είναι και εξαιρετικά ευέλικτα.
Μπορούν να μαγειρευτούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και είναι εύκολο να συνδυαστούν με άλλα υγιεινά τρόφιμα, όπως τα λαχανικά.
Το μαγείρεμά τους καταστρέφει επίσης κάθε επικίνδυνο βακτήριο, κάνοντάς το ασφαλέστερο για φαγητό.

Οι πιό δημοφιλείς μέθοδοι μαγειρέματος όπως όλοι γνωρίζουμε είναι:

Αυγά βραστά.
Βάζουμε τα αυγά σε κατσαρολάκι, προσθέτουμε λίγο αλάτι ή ξύδι και βάζουμε νερό τόσο όσο χρειάζεται για να καλύπτονται τα αυγά.
Βεβαιωνόμαστε ότι το νερό τα καλύπτει για τουλάχιστον 3 εκατοστά,και από τη στιγμή που αρχίζει ο βρασμός,βράζουμε τα αυγά μας για περίπου 5 λεπτά
Όσο πιό πολύ τα βράζουμε τόσο πιό σφιχτός θα γίνεται ο κρόκος του αυγού.
Αυγά ποσέ.
Ρίχνουμε νερό μέχρι τη μέση μια μικρής κατσαρόλας.
Ζεσταίνουμε το νερό σε μέτρια φωτιά, και λίγο προτού φτάσει στο σημείο βρασμού χαμηλώνουμε την ένταση και προσθέτουμε δύο με τρεις κουταλιές λευκό ξίδι.
Σπάμε το αβγό σε ένα φλιτζάνι.
Με το σύρμα χειρός ανακατεύουμε ελαφρά το νερό έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια δίνη στην οποία αφήνουμε να γλιστρήσει πολύ μαλακά το αβγό.
Ετσι δεν θα δημιουργηθούν ξέφτια στις άκρες του αυγού και θα αποκτήσει ένα στρογγυλό σχήμα.
Συνεχίζουμε το μαγείρεμα για περίπου 3 λεπτά, ανάλογα πόσο σφιχτό θέλουμε τον κρόκο. Μεταφέρουμε το αβγό από την κατσαρόλα σε πιάτο χρησιμοποιώντας τρυπητή κουτάλα
Αυγά τηγανητά
Ζεσταίνουμε πολύ λίγο το λάδι μας που έχουμε βάλλει σε ένα μεγάλο αντικολιτικό τηγάνι σε μέτρια προς δυνατή φωτιά.
Σπάμε τα αυγά, ένα ένα τη φορά, μέσα στο τηγάνι και τηγανίζουμε γέρνοντας ελαφρώς το τηγάνι ώστε να συγκεντρωθεί σε μία πλευρά το λάδι και με ένα κουτάλι το μαζεύουμε και περιχύνουμε με αυτό τα αυγά για να μαγειρευτεί και η πάνω επιφάνειά τους,μέχρι το ασπράδι να γίνει συμπαγές και αδιαφανές.
Αυτό ήταν.
Αυγά ομελέτα
Χτυπάμε καλά 3 αυγά και τα αλατίζουμε.
Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνουμε το λάδι μας  γέρνοντας ελαφρά το τηγάνι ώστε να καλυφθεί όλη η επιφάνεια με το λάδι και προσθέτουμε τα αυγά.
Κουνάμε το τηγάνι για την ισομερή κατανομή του μείγματος και αφήνουμε για περίπου 20 δευτερόλεπτα μέχρι να αρχίσει να φουσκώνει.
Γέρνουμε το τηγάνι και περνάμε ένα πιρούνι περιμετρικά κάτω από το χείλος της ομελέτας για να είμαστε σίγουροι  ότι δεν έχει κολλήσει.
Με τη βοήθεια μιας σπάτουλας ή ενός πιρουνιού, διπλώνουμε στη μέση κι αφήνουμε για λίγο ακόμα στη φωτιά.
Από το τηγάνι γλιστράμε την ομελέτα μας στο πιάτο.

Γιατί πρέπει να μαγειρεύουμε τα αυγά

Να θυμόμαστε πως το μαγείρεμα των αυγών κάνει μερικές θρεπτικές ουσίες πιο εύπεπτες,πιο εύκολες στην πέψη και γενικά πιο ασφαλέστερα για φαγητό τα αυγά μας.
Ένα παράδειγμα είναι η πρωτεΐνη των αυγών,για την οποία οι μελέτες έχουν δείξει ότι γίνεται πιο εύπεπτη όταν θερμαίνεται.
Στην πραγματικότητα, μια μελέτη διαπίστωσε ότι το ανθρώπινο σώμα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το 91% της πρωτεΐνης στα μαγειρεμένα αυγά, σε σύγκριση με μόνο το 51% στα ωμά αυγά.
Αυτή η μεταβολή της πεπτικότητας φαίνεται ότι συμβαίνει επειδή η θερμότητα προκαλεί δομικές αλλαγές στις πρωτεΐνες των αυγών,αυτό το βλέπουμε από την αλλαγή στην υφή και στον κρόκο αλλά και στο ασπράδι,κάνοντάς τα πιό εύπεπτα.
Η πρωτεΐνη στα ωμά αυγά μπορεί επίσης να επηρεάσει τη διαθεσιμότητα της βιοτίνης.
Τα αυγά είναι μια καλή πηγή βιοτίνης, η οποία είναι μια σημαντική θρεπτική ουσία που χρησιμοποιείται στον μεταβολισμό λίπους και ζάχαρης.
Και,πιθανώς, η βιοτίνη συμμετέχει και στην παθογένεια του σακχαρώδους διαβήτη μειώνοντας τα επίπεδα της γλυκόζης και εμποδίζοντας την ανάπτυξη διαβητικής νεφροπάθειας.
Έλλειψη βιοτίνης μπορεί να προκληθεί εξαιτίας όλων των ασθενειών που διαταράσσουν την ισορροπία της χλωρίδας του εντέρου.
Επίσης, η αβιδίνη, μία πρωτεΐνη που υπάρχει ενεργός στο λεύκωμα του ωμού αυγού, σχηματίζει με την βιοτίνη σταθερό σύμπλοκο και τη δεσμεύει.
Με τον τρόπο αυτό μπορεί να δημιουργηθεί τεχνητή αβιταμίνωση,η οποία μπορεί να συμβεί σε άτομα που καταναλώνουν ωμά αυγά για μεγάλες χρονικές περιόδους.
Αυτός είναι άλλος ένας λόγος που πρέπει να μαγειρεύουμε τα αυγά,διότι στο μαγειρεμένο αυγό η αβιδίνη μετουσιώνεται και χάνει την ικανότητα σύνδεσής της με τη βιοτίνη.
Αυτό καθιστά την βιοτίνη ευκολότερα απορροφήσιμη.
Η βιοτίνη ανήκει στο σύμπλεγμα βιταμινών Β,γνωστή ως βιταμίνη Β7, ή βιταμίνη Η,εντοπίστηκε πρώτη φορά στο ασπράδι του ωμού αυγού, όπου είναι συνδεδεμένη με την αβιδίνη.
Αυτό όμως που πρέπει να προσέχουμε όταν μαγειρεύουμε τα αυγά μας είναι οι υψηλές θερμοκρασίες,διότι,όπως είναι γνωστό,οι υψηλές θερμοκρασίες αλλά και το παρατεταμένο μαγείρεμα καταστρέφουν κάποια θρεπτικά συστατικά στα περισσότερα τρόφιμα.
Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο.
Μελέτες έχουν εξετάσει αυτό το φαινόμενο και στα αυγά.
Αν και το μαγείρεμα καθιστά κάποια θρεπτικά συστατικά των αυγών πιο εύπεπτα, μπορεί να βλάψει κάποια άλλα.
Έτσι έχει διαπιστωθεί πως οι υψηλές θερμοκρασίες και το παρατεταμένο μαγείρεμα των αυγών μείωσαν την περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α κατά περίπου 17-20% ,όπως και την ποσότητα των αντιοξειδωτικών κατά 6-18%
Συνολικά, η λίγη ώρα μαγειρέματος των αυγών -ακόμα και σε υψηλές θερμοκρασίες-έχει αποδειχθεί ότι διατηρεί περισσότερα θρεπτικά συστατικά.
Έρευνες έδειξαν ότι όταν τα αυγά μαγειρεύονται για 40 λεπτά, μπορεί να χάσουν έως και 61% της βιταμίνης D σε σύγκριση με το 18% όταν είναι τηγανισμένα ή βρασμένα για μικρό χρονικό διάστημα
Ωστόσο, αν και τα αυγά όταν μαγειρεύονται χάνουν μιά μικρή ποσότητα από τα θρεπτικά συστατικά τους εξακολουθούν να είναι μια πολύ πλούσια πηγή βιταμινών και αντιοξειδωτικών.
Επίσης σημαντικό είναι να επισημάνουμε πως,το τηγάνισμα σε υψηλή θερμοκρασία οξειδώνει τη χοληστερίνη στα αυγά και παράγονται ενώσεις γνωστές ως οξυστερόλες
Παρόλο όμως που η οξειδωμένη χοληστερόλη και οι οξυστερόλες στο αίμα έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων,οι μελέτες στα αυγά δεν έδειξαν ότι υπάρχει σχέση μεταξύ της κατανάλωσής τους και του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης καρδιακών παθήσεων σε υγιείς ανθρώπους.
Οι κύριες διατροφικές πηγές οξειδωμένης χοληστερόλης είναι τα τηγανητά τρόφιμα όπως το τηγανισμένο κοτόπουλο, τα ψάρια και οι πατάτες τηγανιτές.
Το τηγάνισμα σε υψηλή θερμοκρασία μπορεί να οξειδώσει τη χοληστερόλη στα αυγά. Ωστόσο, η κατανάλωση αυγών δεν έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων σε υγιείς ανθρώπους.
Χαρακτηριστικά σε μελέτη αναφέρεται πως-οι διαιτητικές συστάσεις που αποσκοπούν στον περιορισμό της κατανάλωσης αυγών δεν θα πρέπει να γενικευτούν ώστε να συμπεριλαμβάνουν όλα τα άτομα.
Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι διάφοροι υγιείς πληθυσμοί δεν αντιμετωπίζουν κανένα κίνδυνο ανάπτυξης στεφανιαίας νόσου, αυξάνοντας την πρόσληψη χοληστερόλης, αλλά, αντίθετα, μπορεί να έχουν πολλαπλά ευεργετικά αποτελέσματα με την προσθήκη αυγών στη διατροφή τους.*

Αυγά συμβουλές υγιεινού μαγειρέματός τους

-Τα βράζουμε και τα τηγανίζουμε σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία.
-Προτιμάμε τα βραστά αυγά και τα αυγά ποσέ
-Τα συνδυάζουμε με λαχανικά-η κατανάλωση αυγών είναι μια μεγάλη ευκαιρία για να αυξήσουμε την πρόσληψη λαχανικών και να προσθέσουμε επιπλέον φυτικές ίνες και βιταμίνες στα γεύματά μας.
-Τηγανίζουμε πάντα τα αυγά με ελαιόλαδο,που είναι το μόνο λάδι που αντέχει τις θερμοκρασίες τηγανίσματος.
-Επιλέγουμε όσο πιό φρέσκα και τα πιο θρεπτικά αυγά που μπορούμε να προμηθευτούμε-η διατροφική ποιότητα των αυγών μπορεί να επηρεαστεί από διάφορους παράγοντες, όπως η μέθοδος εκτροφής και η διατροφή της κότας.
Είναι γνωστό πως τα αυγά από κότες ελευθέρας βοσκής και τα βιολογικά αυγά θεωρούνται θρεπτικά ανώτερα
-Δεν παραμελούμε αυτούς τους κανόνες

Γενικό συμπέρασμα-η κατανάλωση αυγών είναι γενικά εξαιρετικά υγιεινή διατροφική συνήθεια.

~~~~~~~~~
thalia:botanologia.blogspot.gr
αναφορές:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21776466
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23021013
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24262542
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25608941
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23205520
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25748723
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26404361
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26471533
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17127475
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9772141
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24024145
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23459228
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24024145
*https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16340654
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25833969
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23295181