Εγώ και το χαμομήλι.

Μερικές φορές, τα πιο ταπεινά βότανα είναι αυτά που κατέχουν τη μεγαλύτερη δύναμη. 
Και για αιώνες, το χαμομήλι υπενθυμίζει στους ανθρώπους την ειρήνη, 
την αρμονία και τη φωτεινή ενέργεια της ζωής.
Η ιστορία της χρήσης του χαμομηλιού, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, χρονολογείται χιλιάδες χρόνια πριν. 
Από πάντα το χαμομήλι αποτελούσε συστατικό πολλών φυτικών μιγμάτων και θεωρούνταν το βότανο που φέρνει υγεία,

ηρεμία, 

ισορροποία,

αρμονία.
Το χαμομήλι μοιάζει με ένα πολύ απλό αγριολούλουδο, αλλά πίσω από την απαλότητά του και την λεπτότητά του κρύβεται μια αρχαία ιστορία γνώσης, 
λαϊκών παραδόσεων και η δύναμη της φύσης.
Το μαγικό αυτό βότανο συνδέθηκε με τον καθαρισμό, 
την προστασία και την εσωτερική γαλήνη. 
Εναρμονίζει την ανθρώπινη ενέργεια, 

φέρνει ηρεμία,
εσωτερική υποστήριξη,
προάγει την αυτοπεποίθηση,
ηρεμεί το μυαλό και
βοηθάει να μπουν σε τάξη οι σκέψεις μας!
Η ενέργεια του χαμομηλιού μας καθοδηγεί απαλά και μας οδηγεί στην αγάπη και την ευτυχία!

...και ναι - πάντα έχω να πω κάτι για το χαμομήλι!

Διάλογοι με τα Βότανα». 

...πολλές φορές "συνομιλώ" με τα αγαπημένα μου φυτά! 

...και κάθε βότανο γίνεται αφορμή όχι μόνο για βοτανική γνώση, αλλά και για έναν μικρό φιλοσοφικό στοχασμό!

                    Εγώ και το Χαμομήλι

-. Γιατί όλοι σε αγαπούν;

ρώτησα το μικρό λουλούδι που λικνιζόταν απαλά στο ανοιξιάτικο αεράκι.

Δεν είσαι το πιο εντυπωσιακό,

δεν έχεις το άρωμα του γιασεμιού.

Δεν έχεις τη μεγαλοπρέπεια του κρίνου,

ούτε τα χρώματα της παπαρούνας.

Κι όμως, εδώ και χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι επιστρέφουν πάντα σε σένα.

Το χαμομήλι έμεινε σιωπηλό.

Έπειτα άφησε τον άνεμο να περάσει μέσα από τα πέταλά του, σαν να μου ζητούσε πρώτα να ακούσω τη φύση και ύστερα τα λόγια.

-.Επειδή, μου είπε,

οι άνθρωποι κουράζονται να κυνηγούν το μεγάλο και ξεχνούν τη δύναμη του μικρού.

Εγώ δεν γεννήθηκα για να με θαυμάζουν.

Γεννήθηκα για να παρηγορώ!

Χαμογέλασα.

-. Σε γνωρίζω καλά, του είπα.

Ξέρω την ιστορία σου.

Σε διάβασα σε παλαιά βοτανολόγια,

σε βρήκα στις παραδόσεις των λαών,

σε συνάντησα στα συγγράμματα των θεραπευτών,

σε γνώρισα στα μάτια της μάνας μου, όταν μου έδινε ένα φλυτζάνι αχνιστό, μυρωδάτου χαμομήλι τις κρύες νύχτες του χειμώνα!

Εδώ και χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι σε κρατούν δίπλα τους.

Σε φυτικά μίγματα,

σε αφεψήματα,

σε τελετουργίες,

σε στιγμές αγωνίας και σε στιγμές γαλήνης.

Ξέρω ακόμη ότι πίσω από την απλή μορφή σου κρύβεται μια ολόκληρη ιστορία γνώσης!

Το χαμομήλι έγειρε ελαφρά.

-. Η γνώση, αποκρίθηκε,

δεν αξίζει τίποτε αν δεν γίνει καλοσύνη.

Κοίταξέ με.

Δεν προσπαθώ να ξεχωρίσω από τα άλλα λουλούδια,

απλάα ανθίζω.

Και αυτό είναι αρκετό!

Έσκυψα και παρατήρησα τον μικρό χρυσό δίσκο στο κέντρο του άνθους.

Ήταν σαν ένας μικρός ήλιος που είχε αποφασίσει να κατοικήσει πάνω στη γη.

-. Οι άνθρωποι λένε, συνέχισα,

πως φέρνεις ηρεμία.

Ότι βοηθάς τις σκέψεις να βρουν τον δρόμο τους,

ότι προσφέρεις εσωτερική υποστήριξη,

ότι χαρίζεις αυτοπεποίθηση και γαλήνη.

Το χαμομήλι χαμογέλασε.

-. Δεν κάνω τίποτε από αυτά.

Απλώς τους θυμίζω κάτι που ήδη υπάρχει μέσα τους.

Η γαλήνη δεν βρίσκεται στα άνθη μου.

Βρίσκεται στην καρδιά εκείνου που σταματά για λίγο να με κοιτάξει!

Έμεινα σιωπηλή.

Για άλλη μια φορά δεν έβλεπα μπροστά μου ένα φαρμακευτικό φυτό.

Έβλεπα έναν δάσκαλο!

Έναν δάσκαλο που δεν ύψωνε τη φωνή,

που δεν απαιτούσε μαθητές.

Που δίδασκε χωρίς να γνωρίζει ότι διδάσκει!

-. Και ποιο είναι τελικά το μεγαλύτερο μάθημά σου; το ρώτησα.

Το χαμομήλι άφησε λίγα πέταλα να τα πάρει ο άνεμος.

-. Να μη φοβάσαι την απλότητα.

Η φύση δεν δημιούργησε τα πιο μεγάλα θαύματα για να εντυπωσιάζει.

Τα δημιούργησε για να θεραπεύει.

Και η θεραπεία αρχίζει πάντοτε από την ισορροποία!

Σηκώθηκα να φύγω.

Γύρισα όμως μία τελευταία φορά.

Το μικρό αγριολούλουδο ήταν ακόμη εκεί.

Ταπεινό,

αθόρυβο.

Σχεδόν αόρατο μέσα στο λιβάδι.

Και τότε κατάλαβα γιατί οι αιώνες δεν το ξέχασαν.

Δεν το ξέχασαν γιατί δεν ήταν μόνο βότανο.

Ήταν ένας τρόπος να θυμάται ο άνθρωπος ότι η αληθινή δύναμη δεν φωνάζει ποτέ.

Ανθίζει σιωπηλά!

          ...δάκρυσα!

                 ήταν δάκρυα ευγνωμοσύνης!

         ...έρρωσθε!!!

  κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina//thalia

και τι μας συμβουλεύουν τα βότανα ντίνα? - το χαμομήλι?

Ο πάππους μου μας ήλεε 
γι’ αυτό το χαμομήλι
πως είναι πάντα συνταγή πα’ 
στων γιατρών τα χείλη.
                                             Πόση ομορφιά σε τέσσερις στίχους!!!

                      τα βότανα μέσα από το λαϊκό λόγο του τόπου μας!!!

"και όπως μας λέει ο Henry David Thoreau, που έζησε τον 19ο αιώνα και που ήταν γνώστης και μελετητής της ελληνικής φιλοσοφίας και ποίησης:

 "Πιστεύω ότι υπάρχει ένας λεπτός μαγνητισμός στη Φύση, ο οποίος, αν τον εμπιστευτούμε, θα μας κατευθύνει σωστά.

Και αν έχουμε επίγνωση και είμαστε πάντα σε εγρήγορση και είμαστε πειθαρχημένοι, ώστε να κοιτάμε πάντα αυτό που πρέπει να βλέπουμε, θα μας επιτραπεί να δημιουργήσουμε εξαιρετικά περίπλοκες περιγραφές ενός ηλιοβασιλέματος!!!

Και ναι, υπάρχει μια τέλεια αναλογία μεταξύ της ζωής του ανθρώπου και της ζωής των φυτών και των βοτάνων!

Και να θυμόμαστε πως η φύση είναι "αρχέγονη, ανεξέλεγκτη και για πάντα αδάμαστη, μια θεϊκή δύναμη, αλλά όχι πάντα ευγενική"

Henry David Thoreau: "η γνώση εξαρτάται από την ικανότητα του ατόμου να βλέπει" 

     αλήθεια ποιο είναι πραγματικά το χαμομήλι; για να δούμε -  Χαμόμηλο το θεραπευτικό – Ένα φυτικό φάρμακο του παρελθόντος με λαμπρό μέλλον                                            

κείμενο και επιμέλεια κειμένου :ntina/thalia-botanologia.gr

Εγκυκλοπαίδεια Υγείας – Ένας οδηγός για κοινά φαρμακευτικά βότανα 2ο

Κύριες δράσεις των βοτάνων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Κάποιος σοφός της αρχαιότητας είχε πει: “Το να παίρνουμε μέτρα όταν ήδη είμαστε άρρωστοι είναι σαν να αρχίζουμε να ανοίγουμε ένα πηγάδι όταν πια έχουμε διψάσει-μήπως να μην το αφήσουμε για τόσο αργά;”

Ο Ιπποκράτης, ο οποίος ήταν από τους πρώτους γιατρούς που πίστευε και δίδασκε την πρόληψη, ταξινόμησε σε κατηγορίες όλες τις τροφές και τα βότανα ανάλογα με τη θεμελιώδη τους ιδιότητα – θερμό ή ψυχρό, ξηρό ή υγρό – και θεωρούσε ότι η καλή υγεία διατηρείται όταν οι ιδιότητες αυτές είναι σε ισορροπία στον οργανισμό μας, καθώς και με την φυσική άσκηση και τον άφθονο καθαρό αέρα.

Ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης έγραψε το κλασικό του κείμενο De Materia Medica γύρω στο 60μ.Χ. και το βιβλίο αυτό παρέμεινε το πρότυπο εγχειρίδιο για 1.500 χρόνια και μέσα σε αυτό βρίσκουμε πολλά στοιχεία ταξινόμησης των βοτάνων σύμφωνα με τις ιδιότητες και δράσεις τους, πολλές δε από τις δράσεις που μας περιγράφει, μας είναι ακόμα οικίες!
και ξεκινώ με την πρώτη ομάδα βοτάνων, τα οποία είναι:
-. θυμάρι για..

η συνέχεια του άρθρου μου: https://botanologia.gr/egkyklopaideia-ygeias-enas-odigos-gia-koina-farmakeytika-votana-2o/

Artemisia absinthium - σαν ποίημα, σαν μύθος…εκεί όπου η πίκρα γίνεται σοφία...

...σε ένα μονοπάτι, εκεί όπου ο ήλιος κουβαλά ακόμη τη μυρωδιά της πέτρας και του άγριου θυμαριού, στάθηκα μπροστά σε ένα φυτό που οι περισσότεροι προσπερνούν χωρίς να το προσέξουν...
...γιατί δεν ανθίζουν όλα τα φυτά για να γοητεύσουν το βλέμμα.
Κάποια γεννήθηκαν για να αφυπνίζουν τη μνήμη.
Να θυμίζουν στον άνθρωπο πως η φύση δεν έντυσε πάντα τα πολυτιμότερα δώρα της με αρώματα γλυκά και χρώματα λαμπερά. 

Άλλοτε τα σκέπασε με την πίκρα, σαν να ήθελε να τα προστατεύσει από τα βιαστικά χέρια και τις επιπόλαιες ψυχές.
Έτσι γνώρισα την Αρτεμισία.
Στεκόταν αγέρωχη στην άκρη ενός πετρώδους μονοπατιού, εκεί όπου ο άνεμος μιλούσε ακόμη τη γλώσσα των αρχαίων βοτάνων. 

Τα ασημοπράσινα φύλλα της έμοιαζαν να κρατούν επάνω τους το φως της αυγής και τη σκόνη αιώνων, ενώ το άρωμά της, βαθύ και αυστηρό, έμοιαζε περισσότερο με ανάμνηση παρά με ευωδιά.

Δεν μου συστήθηκε.
Δεν είχε ανάγκη από συστάσεις.

Artemisia absinthium.

Αψιθιά.

Μόνο με κοίταξε με τη σιωπή των φυτών.

Και μέσα σε εκείνη τη σιωπή άκουσα τη φωνή της.

"Με λένε πικρή..." μου ψιθύρισε.
"Μα δεν είναι η πίκρα που φοβούνται οι άνθρωποι. Είναι όσα τους καλεί να αντικρίσουν μέσα τους."
Έσκυψα κοντά της.

"Η φύση δεν χάρισε ποτέ την πιο βαθιά θεραπεία μέσα στη γλύκα. 

Την έκρυψε στην αλήθεια... κι η αλήθεια πολλές φορές έχει γεύση πικρή.
Για αιώνες περπάτησα δίπλα στους θεραπευτές, 

στους βοτανολόγους, 

στους μοναχούς, 

στις γυναίκες που φύλαγαν τη γνώση της γης σαν ιερή παρακαταθήκη. 

Με αναζήτησαν όταν το σώμα ζητούσε βοήθεια και όταν η ψυχή είχε ανάγκη να θυμηθεί πως η ίαση αρχίζει πάντοτε από την αποδοχή της αλήθειας."

Τότε κατάλαβα γιατί οι πρόγονοί μας τής χάρισαν το όνομα της Άρτεμης.
Γιατί, όπως η θεά των δασών, έτσι κι εκείνη δεν ζητά να την κατακτήσεις. 

Ζητά να τη σεβαστείς.
Η Artemisia absinthium, η δική μας αψιθιά, δεν είναι ένα βότανο που προσφέρει απλόχερα τα μυστικά του. 

Σε καλεί πρώτα να αφήσεις πίσω την ανάγκη για εύκολες απαντήσεις. 

Να δεχτείς πως η θεραπεία δεν είναι πάντοτε γλυκιά και πως η σοφία, όπως και η ζωή, πολλές φορές έχει τη γεύση της πίκρας.

Για αιώνες το βότανο που κουβαλά το όνομα της θεάς Άρτεμης, τη μνήμη των αρχαίων θεραπευτών, τους θρύλους των λαών, συντρόφευσε τον άνθρωπο στα δύσκολα. 

Πικρό στη γεύση, μα πολύτιμο στις ιδιότητές του. 

Ταξίδεψε από τους αρχαίους βοτανικούς κήπους μέχρι τα μοναστηριακά θεραπευτήρια και από τη λαϊκή παράδοση μέχρι τα σύγχρονα ερευνητικά εργαστήρια, υπενθυμίζοντάς μας πως πολλές φορές η φύση προστατεύει τους μεγαλύτερους θησαυρούς της πίσω από μια πρώτη, αυστηρή εντύπωση.

Ένα φυτό αυστηρό και λιτό, που δεν χαρίζει εύκολα την εμπιστοσύνη του. 

Σαν τους σοφούς ανθρώπους, πρώτα σε δοκιμάζει και ύστερα σου αποκαλύπτει τον πλούτο που κρύβει μέσα του.
Κι όμως...
Πίσω από αυτή την πρώτη, αυστηρή γεύση κρύβεται μια από τις πιο συναρπαστικές ιστορίες του φυτικού βασιλείου. 

Μια ιστορία που διασχίζει πολιτισμούς, θεραπευτικές παραδόσεις, 

μύθους, επιστημονικές ανακαλύψεις και αμέτρητες ανθρώπινες ζωές.
Ας περπατήσουμε λοιπόν μαζί στο μονοπάτι της.
Όχι για να γνωρίσουμε απλά, ένα ακόμη φαρμακευτικό φυτό.
Αλλά για να ακούσουμε μια παλιά σοφή ψυχή της γης, που εξακολουθεί, αιώνες τώρα, να ψιθυρίζει σε όποιον έχει ακόμη τη διάθεση να αφουγκραστεί.

Ας γνωρίσουμε λοιπόν την αψιθιά. 

Όχι μόνο ως ένα ακόμη βότανο, αλλά ως έναν από τους πιο ιδιαίτερους φυτικούς συμμάχους που μας χάρισε η γη.

Ένα βότανο που ιστορικά συνδέθηκε με τη μύηση, τη δοκιμασία και τη σοφία που αποκτάται μέσα από την εμπειρία.

Η Artemisia absinthium δεν  θα πει "θεραπεύω" ή "κάνω αυτό" με απόλυτο ιατρικό ισχυρισμό. 

Αντίθετα, θα μου μιλήσει σαν μια σοφή γερόντισσα της φύσης και θα μου αφηγηθεί πώς τη γνώρισαν οι άνθρωποι μέσα στους αιώνες και πώς τους στάθηκε. 

      ...και μέσα σε εκείνη τη σιωπή άκουσα τη φωνή της - Άκουσέ με... Είμαι η Αρτεμισία.

"Άκουσέ με... Είμαι η Αρτεμισία."

Είμαι η Artemisia absinthium.

Οι άνθρωποι με φώναξαν αψιθιά.

Άλλοι με αγάπησαν. 

Άλλοι με φοβήθηκαν.

Δεν τους αδικώ.

Η πίκρα μου είναι δοκιμασία. 

Κι όμως, όσοι τόλμησαν να με γνωρίσουν ανακάλυψαν πως κάτω από τη στυφή μου γεύση κρύβεται μια καρδιά γεμάτη προσφορά.

Για αιώνες στάθηκα δίπλα στον άνθρωπο, όταν το στομάχι του βάραινε, 

όταν η όρεξή του χανόταν, 

όταν η πέψη του χρειαζόταν ένα απαλό ξύπνημα. 

Η πίκρα μου έγινε το πρώτο κάλεσμα του πεπτικού του συστήματος· μια υπενθύμιση πως η ζωή αρχίζει πάντοτε από την καλή χώνεψη.

Οι θεραπευτές με διάλεγαν ακόμη όταν το σώμα ζητούσε να απομακρύνει ανεπιθύμητους επισκέπτες. 

Γνώριζαν την ιδιαίτερη φύση μου και με χρησιμοποιούσαν με σεβασμό και μέτρο, γιατί κάθε ισχυρό δώρο της φύσης απαιτεί γνώση.

Το άρωμά μου, γεμάτο αιθέρια έλαια, δεν πέρασε ποτέ απαρατήρητο. 

Οι άνθρωποι ανακάλυψαν πως ακόμη και η παρουσία μου μπορούσε να κρατήσει σε απόσταση μικρούς ανεπιθύμητους επισκέπτες των σπιτιών και των αποθηκών τους.

Μα δεν είμαι μόνο η πίκρα μου.

Είμαι τα πικρά Sesquiterpene Lactones που ξυπνούν τις αισθήσεις. 

Είμαι οι αρωματικές μου ουσίες που η επιστήμη εξακολουθεί να μελετά. 

Είμαι τα φλαβονοειδή και οι πολύτιμες φυτοχημικές ενώσεις που η φύση ύφανε μέσα στους ιστούς μου, πολύ πριν ο άνθρωπος μάθει να τους δίνει όνομα.

Δεν υπόσχομαι θαύματα.

Γεννήθηκα για να θυμίζω πως η φύση εργάζεται αθόρυβα, υπομονετικά και πάντοτε σε συνεργασία με τον άνθρωπο που τη σέβεται.

Γι' αυτό και σήμερα, ύστερα από τόσους αιώνες, εξακολουθώ να στέκομαι στις άκρες των δρόμων, στα ξεροβούνια και στους βοτανικούς κήπους, περιμένοντας εκείνον που δεν θα φοβηθεί την πίκρα μου.

Γιατί μόνο τότε θα μπορέσει να γνωρίσει την αλήθεια που κρύβω μέσα της.

    -. Και σήμερα… οι επιστήμονες εξακολουθούν να με ρωτούν*.

Για πολλούς αιώνες οι άνθρωποι με κράτησαν κοντά τους όταν η ασθένεια άγγιζε το πεπτικό σύστημα. 

Δεν γνώριζαν ακόμη τα μόρια μου ούτε μπορούσαν να διαβάσουν τη γλώσσα των κυττάρων. 

Είχαν όμως κάτι εξίσου πολύτιμο - την παρατήρηση.

Με είδαν να στέκομαι δίπλα τους ξανά και ξανά.

Έτσι γεννήθηκε η παράδοση.

Σήμερα, οι άνθρωποι δεν αρκούνται στην παράδοση. 

Θέλουν αποδείξεις.

Και καλά κάνουν.

Μελετούν κάθε σταγόνα από το εκχύλισμά μου, αναζητούν τις δραστικές ουσίες μου, χαρτογραφούν τα μονοπάτια που ακολουθούν μέσα στο κύτταρο και προσπαθούν να καταλάβουν πώς επικοινωνώ με τη ζωή.

Πρόσφατα, ερευνητές στράφηκαν ξανά προς εμένα, αναζητώντας απαντήσεις για τον καρκίνο του γαστρεντερικού σωλήνα. 

Η ιστορία έλεγε πως χρησιμοποιούμουν εδώ και αιώνες. 

Η επιστήμη όμως ήθελε να μάθει το "πώς"

Ανακάλυψαν ότι το εκχύλισμά μου περιέχει ένα ολόκληρο σύμπαν βιοδραστικών μορίων. 

Σε εργαστηριακές μελέτες παρατήρησαν ότι ορισμένα από αυτά μπορούν να επιβραδύνουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων και να ενεργοποιούν τους φυσικούς μηχανισμούς με τους οποίους ένα κύτταρο οδηγείται στην προγραμματισμένη αποδόμησή του - μια διαδικασία που οι επιστήμονες ονομάζουν απόπτωση.

Μα εγώ δεν βιάζομαι να πανηγυρίσω.

Γνωρίζω πως ένα εύρημα στο εργαστήριο είναι η αρχή ενός μεγάλου ταξιδιού και όχι ο προορισμός. 

Ανάμεσα σε ένα κύτταρο που μεγαλώνει μέσα σε ένα τρυβλίο και σε έναν άνθρωπο υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που πρέπει να εξερευνηθεί.

Γι' αυτό δεν ζητώ να με πιστέψεις.

Ζητώ να με γνωρίσεις.

Να αφήσεις την παράδοση να συνομιλήσει με την επιστήμη.

Γιατί μόνο όταν αυτές οι δύο περπατούν μαζί γεννιέται η πραγματική γνώση.

      επίλογος

...και αφήνω την παράδοση να συνομιλήσει με την επιστήμη.

Γιατί μόνο όταν αυτές οι δύο περπατούν μαζί γεννιέται η πραγματική γνώση.

Αυτή η ισορροπία είναι το πιο δυνατό στοιχείο, κατά την γνώμη μου, της βοτανολογίας!

Δεν δημιουργεί υπερβολικές προσδοκίες, αλλά ούτε και υποβαθμίζει τη σημασία των ευρημάτων. 

Αντίθετα, αναδεικνύει την ομορφιά της επιστημονικής αναζήτησης - ένα βότανο που η λαϊκή θεραπευτική εμπιστευόταν επί αιώνες αρχίζει σήμερα να αποκαλύπτει, βήμα-βήμα, τους μοριακούς μηχανισμούς του, που εξηγούν αυτή την εμπειρική γνώση. 

Αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, το πραγματικό "θαύμα" της Artemisia absinthium, αλλά και όλων των βοτάνων που γεννιούνται πάνω σε τούτον τον πλανήτη και έχουμε ιερό χρέος να τα προστατέψουμε! ntina/thalia

* Το άρθρο του Frontiers in Oncology ξεκινά με μια πολύ σημαντική φράση:

"Artemisia absinthium L. has a long history in the treatment of gastrointestinal cancer (GIC), but its molecular mechanisms remain unclear." 

Αυτή η πρόταση είναι εξαιρετική, γιατί αναγνωρίζει δύο αλήθειες ταυτόχρονα:

-. την ιστορική χρήση της αψιθιάς στις παραδοσιακές ιατρικές, 

-. αλλά και το γεγονός ότι η σύγχρονη επιστήμη μόλις τώρα αρχίζει να κατανοεί τους μοριακούς μηχανισμούς της. 

Στη συνέχεια, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν χημική ανάλυση (LC-MS), δικτυακή φαρμακολογία και πειράματα σε καρκινικές κυτταρικές σειρές του γαστρεντερικού. 

Τα αποτελέσματά τους έδειξαν ότι το αιθανολικό εκχύλισμα της Artemisia absinthium ανέστειλε την ανάπτυξη των κυττάρων και προήγαγε την απόπτωσή τους μέσω της μιτοχονδριακής οδού. 

Πρόκειται όμως για προκλινικά ευρήματα (εργαστηριακές μελέτες) και όχι για αποδεδειγμένη θεραπεία σε ανθρώπους!

    κείμενο και επιμέλεια κειμένουntina/thalia - botanologia.gr

https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11726897/

https://www.frontiersin.org/journals/oncology/articles/10.3389/fonc.2025.1644498/full

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1876382022000944

Βότανα με ισχυρότατες αντιμικροβιακές ιδιότητες, ιδανικά για λοιμώξεις του ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού.

Βότανα με ισχυρές αντιμικροβιακές ιδιότητες και δράσεις

Τα παθογόνα μικρόβια ως γνωστόν, είναι υπεύθυνοι για έναν αριθμό ανισορροπιών και ασθενειών του ανθρώπινου οργανισμού.
Αρκετές ασθένειες που δύσκολα θεραπεύονται και σύνθετα σύνδρομα όπως η νόσος του Alzheimer, ο διαβήτης τύπου 1 και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα έχουν συσχετιστεί με μικροβιακές λοιμώξεις.

Η συσχέτιση χρόνιων και σύνθετων νόσων με μικροβιακές λοιμώξεις αποτελεί ένα από τα πιο πρωτοποριακά και ταχέως εξελισσόμενα πεδία της σύγχρονης ιατρικής έρευνας.
Η παραδοσιακή άποψη ότι αυτές οι ασθένειες οφείλονται αποκλειστικά σε γενετικούς παράγοντες ή στον τρόπο ζωής αντικαθίσταται σταδιακά από την κατανόηση ότι οι παθογόνοι μικροοργανισμοί και η απορρύθμιση του μικροβιώματος λειτουργούν ως κρίσιμοι καταλύτες στην εμφάνιση και την εξέλιξή τους

συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/votana-me-ischyrotates-antiiikes-idiotites-idanika-gia-tis-iogeneis-loimoxeis/

Σέλινο - Φυσική υποστήριξη για αρθρίτιδα, ουρικό οξύ και αρτηριακή πίεση!

-. το σέλινο (Apium graveolens) παρέχει 3-n-butylphthalide - τη μοναδική phthalide ένωση που απαντάται σχεδόν αποκλειστικά στο σέλινο - η οποία βοηθά στην μείωση  της παραγωγής του ουρικού οξέος καθώς και στην μείωση την αρτηριακής πίεσης, παρουσιάζει ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες
-. έρευνα από το Journal of Ethnopharmacology επιβεβαίωσε ότι το εκχύλισμα σπόρων σέλινου μείωσε σημαντικά τα επίπεδα ουρικού οξέος στον ορό, σε ασθενείς με υπερουριχαιμία. 
-. το σέλινο παρέχει ταυτόχρονα τα φλαβονοειδή apigenin και luteolin, καθώς και αιθέρια έλαια που λειτουργούν ως φυσικά διουρητικά. 
Έτσι βοηθά τους νεφρούς να αποβάλλουν ταχύτερα τα περιττά υγρά και να απομακρύνουν τους κρυστάλλους ουρικού οξέος από τις αρθρώσεις, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα τόσο την παραγωγή όσο και την αποβολή του ουρικού οξέος. 
-. έρευνα του Journal of Ayurveda επιβεβαίωσε ότι το σέλινο μείωσε σημαντικά τόσο τη συστολική όσο και τη διαστολική αρτηριακή πίεση.
Η ομάδα χημικών ενώσεων που ονομάζονται phthalides, βοηθούν στη χαλάρωση των μυών γύρω από τις αρτηρίες, το οποίο επιτρέπει στα αιμοφόρα αγγεία να διαστέλλονται και διευκολύνει την ελεύθερη ροή του αίματος, ρίχνοντας την πίεση.
-.  η υψηλή του περιεκτικότητά του σε κάλιο εξουδετερώνει την επίδραση του νατρίου (αλατιού) στον οργανισμό, συμβάλλοντας στην καρδιαγγειακή ισορροπία
-. η έρευνα επιβεβαίωσε ότι η κατανάλωση χυμού σέλινου κάθε πρωί αποβάλλει το ουρικό οξύ, μειώνει την αρτηριακή πίεση και εξαλείφει τον πόνο της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικό τρόπο! 

-. οι σύγχρονες ποικιλίες έχουν επιλεγεί για τους μίσχους των φύλλων τους (σέλερι), 

έναν μεγάλο υποκοτύλιο που μοιάζει με βολβό (η γνωστή μας σελινόριζα) και τα φύλλα τους (το λεγόμενο και φυλλώδες σέλινο

      ...και όπως μου είχε πει κάποτε ένας αγρότης, που κάθε χειμώνα έκοβε με αγάπη και περίσσιο σεβασμό τα μπρόκολά του,

τα κουνουπίδια του, την μάπα του και το σέλινο, -. "το σέλινο μάνα μου, θέλει χάδι νερό και χώμα δουλεμένο,

μα άμα πιάσει η σοδειά, μοσχοβολάει ο τόπος όλος!"

                 κείμενο και επιμέλεια κειμένου :ntina/thalia - botanologia.gr
¨για περισσότερες πληροφορίες για το σέλινο στην σελίδα μου:https://botanologia.gr/to-selino-kai-i-kathoristiki-schesi-toy-me-tis-amynes-toy-organismoy-mas/
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10950410/
https://www.researchgate.net

Βότανα για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

...τα βότανα προσφέρουν πολλούς πιθανούς τρόπους βοήθειας στα άτομα με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, συμπεριλαμβανομένης της θεραπείας των υποκείμενων παροδικών χαλαρώσεων του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (TLESR), βοηθώντας στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στη μείωση της φλεγμονής.

Η φουμάρια ή καπνόχορτο-Fumaria officinalis και το χελιδόνιο ή χελιδονόχορτο-Chelidonium majus είναι δύο ισχυρότατα βοηθητικά βότανα.
Η αρτεμίσία ή αψιθιά-Artemisia asiatica, έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι μειώνει τα συμπτώματα που σχετίζονται με τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση,
Η μπελαντόνα-Atropa belladonna συμβάλλει στη θεραπεία της παροδικής χαλαρώσης του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (TLESR)– η μπελαντόνα είναι ένα από τα πιο τοξικά βότανα που απαντώνται στο Ανατολικό ημισφαίριο, θεωρείται ισχυρό δηλητήριο και χορηγείται μόνο με συνταγή ειδικού γιατρού-βοτανολόγου...

συνέχεια του άρθρου μου: https://botanologia.gr/votana-gia-ti-gastrooisofagiki-palindromisi/