Το σώμα και η ψυχή: δύο δρόμοι που συναντιούνται. Πως μας το εξήγησε ο Γαληνός 2000 χρόνια πριν!

Το σώμα και η ψυχή - δύο δρόμοι που συναντιούνται
                                         σαν πρόλογος

Την ψυχή δεν μπορούμε να την αγγίξουμε όπως αγγίζουμε το σώμα μας!

Μπορούμε, όμως, να παρατηρήσουμε τις εκδηλώσεις της στη ζωή μας.

Και για τον Γαληνό, η φροντίδα του σώματος είναι ένας δρόμος προς την καλλιέργεια αυτών των εκδηλώσεων.

Ο Γαληνός δεν μας δίνει μια οριστική απάντηση στο ερώτημα "τι είναι η ψυχή"

Μας δίνει, όμως, έναν τρόπο να εξετάζουμε τη σχέση της με το σώμα, ξεκινώντας από όσα μπορούμε να παρατηρήσουμε.

Αυτό έχει ιδιαίτερη αξία, διότι ξεκινά από την παρατήρηση του ανθρώπου και όχι από μια αυθαίρετη βεβαιότητα για την αόρατη φύση του.

                                   ............................

          Ο Γαληνός, με τη φράση "Ταῖς τοῦ σώματος κράσεσιν αἱ τῆς ψυχῆς δυνάμεις ἕπονται", μας αφήνει μια σκέψη που αξίζει να κρατήσουμε βαθιά μέσα μας - το σώμα και η ψυχή δεν ζουν χωριστά, ούτε ακολουθούν ανεξάρτητες πορείες.
Συνομιλούν αδιάκοπα, επηρεάζουν το ένα το άλλο και μαζί διαμορφώνουν αυτό που είμαστε.
Δεν φροντίζουμε το σώμα μας μόνο για να έχουμε γερά οστά, δυνατούς μυς και καλή υγεία.
Το φροντίζουμε γιατί μέσα από αυτό αισθανόμαστε τον κόσμο, σκεφτόμαστε, αγαπάμε, θυμώνουμε, επιθυμούμε, ονειρευόμαστε.
Ένα σώμα εξαντλημένο, που δεν έχει βρει την ισορροπία του, μπορεί να κάνει τη σκέψη βαριά, την υπομονή λιγοστή και την καρδιά πιο ευάλωτη.
Ακόμη και πράγματα που άλλοτε μας έδιναν χαρά μπορεί να χάσουν τη λάμψη τους.
Κι όταν, αντίθετα, το σώμα βρίσκει τον ρυθμό του, όταν τρέφεται με όσα χρειάζεται, κινείται, αναπαύεται και ανακτά τις δυνάμεις του, κάτι αλλάζει και μέσα μας.
Η σκέψη γίνεται καθαρότερη, 

η διάθεση φωτεινότερη, 

η καθημερινότητα πιο υποφερτή και η διάθεσή μας για ζωή ξαναβρίσκει χώρο να ανθίσει.
Ίσως, λοιπόν, η φροντίδα του σώματος να είναι ένας από τους πιο ουσιαστικούς τρόπους με τους οποίους φροντίζουμε και την ψυχή μας.
Γιατί δεν κατοικούμε απλώς μέσα στο σώμα μας - ζούμε, αισθανόμαστε και υπάρχουμε μέσα από αυτό.
Και όσο καλύτερα φροντίζουμε αυτή την πολύτιμη ενότητα, τόσο περισσότερες δυνατότητες δίνουμε στον εαυτό μας να ζήσει με ισορροπία, διαύγεια και πληρότητα.
κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia - botanologia.gr

Η κολλιτσίδα στο φλιτζάνι μου – Αφεψήματα και εγχύματα από τη ρίζα, τα φύλλα και τους μίσχους της

Αφέψημα από τη ρίζα της κολλιτσίδας
Η ρίζα της κολλιτσίδας κρύβει μέσα της τη γήινη δύναμη του βοτάνου. 

Για να την απελευθερώσω στο νερό, χρειάζομαι λίγο χρόνο και ήπια θερμότητα, ώστε τα πολύτιμα συστατικά της να περάσουν στο ρόφημά μου.
Σε ένα μικρό σκεύος βράζω περίπου ένα μεγάλο φλιτζάνι νερό. 

Μόλις αρχίσει να κοχλάζει, χαμηλώνω τη θερμοκρασία και προσθέτω δύο κουταλάκια του γλυκού αποξηραμένη ρίζα κολλιτσίδας.
Σκεπάζω το σκεύος και αφήνω τη ρίζα να σιγοβράσει για ακόμη πέντε λεπτά. 

Στη συνέχεια αποσύρω το σκεύος από τη φωτιά και αφήνω το αφέψημά μου να σταθεί για περίπου μισή ώρα, μέχρι να κρυώσει εντελώς.
Μπορώ να πίνω μέχρι ένα φλιτζάνι την ημέρα.
Το ίδιο αφέψημα μπορώ να το χρησιμοποιήσω και εξωτερικά, για να πλύνω περιοχές του δέρματος που παρουσιάζουν προβλήματα.
Αν θέλω να συνδυάσω την κολλιτσίδα με άλλα βότανα, μπορώ να τη συναντήσω σε ένα φυτικό μείγμα μαζί με τη ρίζα του αγριοράδικου και το κόκκινο τριφύλλι.
Το αφέψημά της έχει μια ευχάριστη, γλυκιά και καταπραϋντική γεύση, συνοδευόμενη από ένα αρκετά έντονο, χαρακτηριστικό άρωμα. 

Αν η γεύση της με ξενίζει, μπορώ να προσθέσω λίγο μέλι ή μερικές σταγόνες φρέσκου χυμού λεμονιού.
#. Έγχυμα από τα φύλλα και τους μίσχους της κολλιτσίδας
Τα φύλλα και οι μίσχοι της κολλιτσίδας μού προσφέρουν έναν διαφορετικό τρόπο να γνωρίσω το αγαπημένο και πολύτιμο βότανο! 

Εδώ δεν χρειάζεται να βράσω το ίδιο το βότανο• αρκεί το ζεστό νερό και λίγος χρόνος για να πραγματοποιηθεί η έγχυση.
Σε ένα σκεύος με καπάκι ρίχνω 400 ml νερό και το αφήνω να βράσει. 

Μόλις αρχίσει ο βρασμός, απομακρύνω το σκεύος από την εστία και προσθέτω μία κουταλιά της σούπας αποξηραμένα φύλλα και μίσχους κολλιτσίδας.
Σκεπάζω αμέσως και αφήνω το βότανο μέσα στο ζεστό νερό για δεκαπέντε λεπτά, όσο χρειάζεται για να ολοκληρωθεί η έγχυση.
Στη συνέχεια σουρώνω το έγχυμά μου σε ένα φλιτζάνι.
Αν επιθυμώ να του δώσω μια διαφορετική γευστική νότα, προσθέτω μία κουταλιά μέλι ή τον χυμό μισού λεμονιού. 

Ωστόσο, προτιμώ να απολαμβάνω τα περισσότερα βότανα στη φυσική τους γεύση, χωρίς να παρεμβαίνω στο άρωμα και στον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους.
Μπορώ να πίνω ένα φλιτζάνι την ημέρα, εφόσον η χρήση και η δοσολογία είναι κατάλληλες για εμένα.
#. Μια σημαντική υπενθύμιση
Η κολλιτσίδα (Arctium lappa) είναι ένα βότανο με ενδιαφέρουσες βιολογικές δράσεις, μεταξύ των οποίων έχουν μελετηθεί οι αντιοξειδωτικές, 

διουρητικές και υπογλυκαιμικές της ιδιότητες.

Η βιολογική δραστηριότητα ενός βοτάνου όμως, είναι ένας ακόμη λόγος να το προσεγγίζω με γνώση και σεβασμό.
Πριν χρησιμοποιήσω την κολλιτσίδα, ιδιαίτερα αν λαμβάνω φαρμακευτική αγωγή, φροντίζω να γνωρίζω τις ιδιότητές της, τις πιθανές αλληλεπιδράσεις και τις αντενδείξεις της. 

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν λαμβάνονται φάρμακα για τη ρύθμιση του σακχάρου ή της αρτηριακής πίεσης.

....στο άρθρο μου:Κολλιτσίδα/Arctium lappa -Ισχυρότατο αντικαρκινικό, διουρητικό και αποτοξινωτικό βότανο - σας δίνω αναλυτικά όλες τις ιδιότητες, δράσεις και χρήσεις του πολύτιμου βοτάνου!

          κείμενο και επιμέλεια κειμένου ntina/thalia - botanologia.gr

Πότε και πώς να κλαδεύω τη λεβάντα μου για μέγιστη ανθοφορία και όχι μόνο.

Στις γλάστρες μου εκτός από τα άλλα μου λουλούδια έχω και τις λεβάντες μου!
Η λεβάντα είναι ένα από τα πιο όμορφα και ευέλικτα φυτά σε κήπους και γλάστρες, γνωστή για το καταπραϋντικό της άρωμα και τα όμορφα μοβ άνθη της!

Για να διατηρήσω τη λεβάντα μου υγιή, συμπαγή και ανθισμένη χρόνο με το χρόνο, το σωστό κλάδεμα είναι απαραίτητο. 

Όταν γίνεται σωστά, το κλάδεμα ενθαρρύνει την πληρέστερη ανάπτυξη, αποτρέπει την ξυλώδη ανάπτυξη των στελεχών και παρατείνει τη διάρκεια ζωής της λεβάντας μου!
Και γιατί είναι σημαντικό το κλάδεμα της λεβάντας;
Η λεβάντα τείνει φυσικά να γίνεται ξυλώδης και αραιή με την πάροδο του χρόνου. 

Χωρίς τακτικό κλάδεμα, μπορεί να μεγαλώνει μακριά, να παράγει λιγότερα άνθη, ακόμη και να αρχίσει να διασπάται.

Έτσι το κλάδεμα βοηθά στην:
προώθηση πιο πυκνής και συμπαγούς ανάπτυξης
αύξηση της παραγωγής ανθέων
αποτροπή ξυλωδών, εύθραυστων στελεχών
παράταση της συνολικής διάρκειας ζωής του φυτού
Πότε να κλαδεύω τη λεβάντα μου
Ο χρόνος είναι το κλειδί όταν πρόκειται για κλάδεμα λεβάντας. 

Υπάρχουν γενικά δύο κύριες περίοδοι κλαδέματος:
1. Μετά την πρώτη άνθιση (τέλη Άνοιξης έως αρχές Καλοκαιριού)

Μόλις μαραθούν τα πρώτα λουλούδια, κλαδεύω ελαφρά το φυτό. 

Αυτό ενθαρρύνει μια δεύτερη άνθιση αργότερα.
Κόβω τους μίσχους των λουλουδιών ακριβώς πάνω από τα φύλλα.
2. Μετά την τελική άνθιση (τέλη Καλοκαιριού έως Αρχές Φθινοπώρου)
Αυτή είναι η πιο σημαντική περίοδος κλαδέματος.
Κλαδεύω την λεβάντα μου πιο προσεκτικά για να διατηρήσετε το σχήμα του.
Αφαιρώ περίπου το ένα τρίτο της ανάπτυξης του φυτού.
Αποφεύγω το κλάδεμα στην ξυλώδη βάση.
Είναι σημαντικό να σταματήσω το κλάδεμα τουλάχιστον 6-8 εβδομάδες πριν από τον πρώτο παγετό για να αποφύγω την καταπόνηση του φυτού πριν από τον χειμώνα.
Πώς να κλαδεύω σωστά τη λεβάντα μου
Ακολουθώ τα παρακάτω βήματα για αποτελεσματικό κλάδεμα
-. 1: Χρησιμοποιώ τα σωστά εργαλεία.
Χρησιμοποιώ καθαρό, κοφτερό ψαλίδι κλαδέματος για να κάνω ακριβείς κοπές και να αποτρέπω ασθένειες.
-. 2: Εντοπίζω νέα βλάστηση.
Εστιάζω στα μαλακά, πράσινα στελέχη. 

Αποφεύγω να κόβω τα ξυλώδη μέρη, καθώς η λεβάντα δυσκολεύεται να αναγεννηθεί από το παλιό ξύλο.
-. 3: Κοπή στρατηγικά
Κλαδέβω περίπου το 1/3 του ύψους του φυτού.
Αφήνω πάντα τουλάχιστον 2,5-4 εκατοστά πράσινης βλάστησης πάνω από τη ξυλώδη βάση.
Διαμορφώνω ένα στρογγυλεμένο ανάχωμα για να προωθήσω την ομοιόμορφη ανάπτυξη.
-. 4: Αφαιρώ τα νεκρά ή κατεστραμμένα φυτά.
Κόβω τυχόν ξερά, εύθραυστα ή νεκρά κλαδιά για να διατηρήσω το φυτό υγιές.
Τι έχω παρατηρήσει

Τα νεαρά φυτά χρειάζονται ελαφρύ κλάδεμα. 

Τα ώριμα φυτά μπορούν να αντέξουν περισσότερο σχηματισμό
Δεν κόβω ποτέ μέχρι την ξυλώδη βάση.

Η τακτική συγκομιδή των λουλουδιών λειτουργεί επίσης ως μια μορφή κλαδέματος
Το υπερβολικό κλάδεμα μπορεί να προκαλέσει σοκ στο φυτό
Το πολύ αργό κλάδεμα μπορεί να αφήσει το φυτό ευάλωτο σε ζημιές από το πολύ κρύο τον χειμώνα.
Μόλις η λεβάντα γίνει πολύ ξυλώδης, είναι πιο δύσκολο να αναζωογονηθεί.
Το κλάδεμα της λεβάντας δεν είναι περίπλοκο, αλλά η συνέπεια είναι το κλειδί. 

Με λίγα μόνο έγκαιρα κλαδέματα κάθε χρόνο, μπορώ να διατηρήσω τα λουλούδια μου πλούσια, αρωματικά και γεμάτα άνθη. 

Το κλάδεμα είναι ένας τρόπος να οδηγήσω τη λεβάντα μου στην καλύτερη δυνατή μορφή της - τόσο οπτικά όσο και βιολογικά.
Με τη σωστή φροντίδα, η λεβάντα μου με ανταμείβει με ομορφιά και άρωμα για πολλές εποχές.

     σαν επίλογος

Μερικές φορές οι μικρότερες αλλαγές κάνουν τη μεγαλύτερη διαφορά.
Ένα μόνο βότανο/λουλούδι, όπως η αγαπημένη λεβάντα μπορεί να βοηθήσει να ηρεμήσει το μυαλό μας, να ανακουφίσει το σώμα μας και να μετατρέψει το δωμάτιό μας σε καταφύγιο γαλήνης, ηρεμίας και αναζωογονητικού, ήρεμου και γαλήνιου ύπνου!

          Λεβάντα, ένα σπουδαίο βότανο – ίαμα για τη θεραπεία πολλών νευρολογικών διαταραχών.

                  η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενό μου είναι collage       

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia

Μυϊκές κράμπες και δύο ιδανικά λάδια βοτάνων για μασάζ

Οι σπασμολυτικές,
αντιφλεγμονώδεις και αναλγητικές ιδιότητες του χαμομηλιού και του ελαιόλαδου θα καταπραΰνουν τον πόνο και θα ελευθερώσουν τους πονεμένους μας μύες.

Κράμπες – 

και ξαφνικά μας ξυπνάμε μέσα στην νύχτα.

Αυτές οι ακούσιες και επώδυνες συσπάσεις των μυών μας.

Είναι οι συσπάσεις συνήθως των μυών στο πίσω μέρους της κνήμης μας-γαστροκνήμιοι

στο πίσω μέρος του μηρού μας– οπίσθιοι μηριαίοι

στο πρόσθιο μέρος του μηρού μας– πρόσθιοι μηριαίοι

σπανιότερα εντοπίζονται στα χέρια,

βραχίονες,

κοιλιά και στο θώρακα.

Μας δημιουργούν έντονο πόνο και οι προσβεβλημένοι μύες μας αδυνατούν να κινηθούν.

Και τι κάνουμε;

Σε περίπτωση που εμφανιστούν μυϊκές κράμπες πρέπει άμεσα να κάνουμε τα εξής:

– διατάσεις των πασχόντων μυών, μαλάξεις με ήπιο τρίψιμο του πάσχοντος μυός και μασάζ στο πονεμένο μας σημείο με λάδια βοτάνων...

συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/myikes-krampes-kai-dyo-idanika-ladia-votanon-gia-masaz/

Χυμός αγγουριού και καρπουζιού...μμμ... πάνγευστος!

...το καλοκαίρι πέρασε και για φέτος και διανύουμε ήδη τον δεύτερο μήνα του φθινοπώρου!
...και ναι, φθίνουν οι οπώρες, οι καλοκαιρινοί καρποί όλο και μειώνονται, όλο και λιγοστεύουν!
...πάνε τα καρπούζια μας, του χρόνου πάλι - πάνε τα αγγούρια μας, του χρόνου πάλι, παρόλα αυτά, εγώ θυμήθηκα να σας θυμίσω έναν πολύτιμο χυμό/ρόφημα!
...έναν πολύτιμο χυμό που θα ήθελα να τον έχετε εκεί, σε μιά γωνιά του νου σας φυλαγμένο, για να τον γευτείτε του χρόνου το καλοκαίρι!
Χυμός αγγουριού και καρπουζιού...μμμμ. πάνγευστος!
Ααα, ναι! 
Ο χυμός αγγουριού και καρπουζιού είναι ένας υπέροχος συνδυασμός!
Το καρπούζι δίνει τη γλυκύτητα και το άρωμά του, ενώ το αγγούρι προσθέτει μια δροσερή, φυτική νότα. 
Δύο φρούτα (είπαμε, το αγγούρι είναι φρούτο) πλούσια σε νερό που συμβάλουν στην ενυδάτωση του οργανισμού μας (μην ξεχνάτε - είμαστε 70% νερό!) και που μας προσφέρουν πάμπολλα από τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται ο οργανισμός μας. 
Το καρπούζι περιέχει περίπου 92% νερό και τόσα-τόσα άλλα, θυμηθείτε τα εδώ: Καρπούζι, το ζητά ο οργανισμός μας, το επιβάλλει το καλοκαίρι, το αγγούρι περιέχει περίπου 97% νερό  και τόσα-τόσα άλλα θυμηθείτε τα εδώ: Αγγούρι – το γνωστό μας άγνωστο καλοκαιρινό φρούτο, και έχουμε ένα αποτέλεσμα πραγματικά απολαυστικό.
Μαζί, τα δύο αυτά φρούτα δημιουργούν ένα δροσιστικό ρόφημα που αναπληρώνει τα υγρά και βοηθά τον οργανισμό σας να διατηρήσει τις φυσιολογικές λειτουργίες του, όπως η ρύθμιση της θερμοκρασίας και η μεταφορά θρεπτικών συστατικών στα κύτταρα. 
Και τα δύο μας παρέχουν φυσικές φυτικές ενώσεις, τις οποίες μελετούν οι ερευνητές για τα πιθανά καρδιαγγειακά οφέλη τους.
Και κάτι που θα εκτιμήσετε ιδιαίτερα - το καρπούζι περιέχει την πολύτιμη L-κιτρουλίνη, ένα αμινοξύ που συμμετέχει στον μεταβολισμό της L-αργινίνης και στη διαδικασία παραγωγής μονοξειδίου του αζώτου (ΝΟ) - για να ξαναφρεσκάρουμε την μνήμη μας και να θυμηθούμε τι είναι το ΝΟ: Το μυστικό του “μμμ…: Ένα μονοπάτι προς την εσωτερική ηρεμία
Αυτός ο χυμός/ρόφημα λοιπόν μπορεί να ενταχθεί (εκτός των άλλων) και σε ένα πρόγραμμα διαχείρισης βάρους, καθώς και τα δύο φρούτα έχουν σχετικά χαμηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες (τα 100gr αγγουριού έχουν μόνο 13 θερμίδες και τα 100gr καρπουζιού έχουν 30 θερμίδες)  και συμβάλλουν στην καθημερινή πρόσληψη υγρών. 
Έτσι η κατανάλωση φρέσκου χυμού καρπουζοαγγουριού καθημερινά, αυξάνει την αίσθηση κορεσμού, η οποία σχετίζεται με μείωση του σωματικού βάρους και της αρτηριακής πίεσης και το βασικότερο μας χαρίζουν όλα τους τα φυτοθρεπτικά και φυτοθεραπευτικά στοιχεία, τα τόσο αναγκαία στον οργανισμό μας!

...και ιδού πως τον ετοιμάζω:

-. καρπούζι, μία φέτα*

- αγγούρι, ένα μικρό, πολύ καλά πλυμένο (και βέβαια δεν ξεφλουδίζω-προτιμώ βιολογικά φρούτα)

-. 1/2 κουταλάκι του τσαγιού τζίντζερ σε σκόνη!

και

-. χτυπάω στο μπλέντερ

-. σερβίρω σε ποτήρια και απολαμβάνουμε!

* η ποσότητα των υλικών μου είναι για ένα μεγάλο ποτήρι

             κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

...όταν, κάθε ήσυχη στιγμή, κάθε στιγμή ρεμβασμού των παιδιών "ακυρώνεται" από μια οθόνη...

Θυμάστε εκείνα τα μακρινά ταξίδια με το αυτοκίνητο,(πολλές φορές και με το ΚΤΕΛ) στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, όταν κοιτούσαμε έξω από το παράθυρο με μόνη συντροφιά τη φαντασία; 

- τι ολόκληρος κόσμος χωρούσε πίσω από ένα παράθυρο!
Χωρίς tablets,
χωρίς ατελείωτο scrolling, απλώς χρόνος για να σκεφτούμε, να ονειροπολήσουμε και να αφήσουμε το μυαλό μας να περιπλανηθεί.
Κοιτούσαμε έξω και αφήναμε το βλέμμα μας να χάνεται στους δρόμους, στα χωράφια,
στα βουνά που ξεπρόβαλλαν στον ορίζοντα, στα σπίτια που περνούσαν σαν αστραπές και στους ανθρώπους που δεν θα γνωρίζαμε ποτέ.
Δεν είχαμε κινητά για να σκρολάρουμε, ούτε ατελείωτες οθόνες για να γεμίζουμε κάθε λεπτό.
Είχαμε τον χρόνο.
Και μέσα σ’ αυτόν τον χρόνο, η φαντασία μας έβρισκε χώρο να απλωθεί.
Μπορεί να βαριόμασταν καμιά φορά.
Μπορεί να ρωτούσαμε κάθε τόσο "φτάνουμε;"
Αλλά, όταν το βλέμμα ξαναγύριζε στο παράθυρο, ο κόσμος άρχιζε πάλι να μας μιλάει.
Με τον τρόπο που μιλούν τα πράγματα όταν δεν βιαζόμαστε να τους δώσουμε ένα όνομα.
Και το πιο παράξενο;
Δεν χρειαζόταν να συμβεί τίποτα σπουδαίο.
Αρκούσε ένας δρόμος που χανόταν στο βάθος, η σκιά ενός σύννεφου πάνω στα βουνά, οι κολόνες της εθνικής οδού που επαναλαμβάνονταν σαν ρυθμός, η μουσική του ραδιοφώνου και το φως του απογεύματος πάνω στο τζάμι.
Τότε δεν ταξιδεύαμε μόνο προς έναν προορισμό.
Ταξιδεύαμε και μέσα στο μυαλό μας.
Και κάθε φορά που φτάναμε, αφήναμε πίσω μας όχι μόνο χιλιόμετρα, αλλά και ολόκληρες ιστορίες που δεν είχαν γραφτεί ποτέ σε χαρτί.

    #. Μια ωδή στη σιωπή - η επιστήμη του να μην κάνεις τίποτα
Ξέρετε τι σκέφτομαι;
Ίσως εκείνα τα ταξίδια να μας λείπουν όχι επειδή ήταν όλα καλύτερα τότε, όχι, αλλά επειδή ξέραμε να αφήνουμε την πραγματικότητα να μας προσφέρει ένα ερέθισμα και τη φαντασία μας να κάνει τα υπόλοιπα.
Όχι, δεν ήταν καλύτερα τότε, δεν είμαι από τους ανθρώπους που αναπολούν το παρελθόν.
Απλά μελετώντας, παρατήρησα πως ξέραμε να αφήνουμε την πραγματικότητα να μας προσφέρει ένα ερέθισμα και τη φαντασία μας να κάνει τα υπόλοιπα - αυτό έχουμε χάσει και πολύ περισσότερο, δεν αφήνουμε και τα παιδιά μας να το ζήσουν αυτό καθισμένα μπροστά σε μια οθόνη ή κρυμμένα πίσω από ένα κινητό, από πολύ μικρή ηλικία - ας το προσέξουμε αυτό - έτσι απλά...
Διότι μέσα από μελέτες και έρευνες παρατηρήθηκε πως ο ρεμβασμός δεν είναι χαμένος χρόνος!

Δεν είναι χαμένος χρόνος ειδικά για τα παιδιά, διότι τα βοηθάει να αναπτύξουν τη δημιουργικότητά τους, να επεξεργαστούν τις εμπειρίες τους και να μάθουν να διασκεδάζουν μόνα τους.
Όταν αυτό συμβαίνει όλο και πιο συχνά, ο εγκέφαλος προσαρμόζεται στις στιγμές ησυχίας, χωρίς να χρειάζεται συνεχή ήχο ή απόσπαση της προσοχής.
Σήμερα, οι άνθρωποι δυσκολεύονται να βρίσκονται σε ένα ήσυχο δωμάτιο, χρειάζονται συχνά να έχουν ανοιχτή την τηλεόραση ή τη μουσική.
Για τα παιδιά, κάθε ήσυχη στιγμή, κάθε στιγμή ρεμβασμού "ακυρώνεται" από μια οθόνη.
Και όταν εξαλείφουμε κάθε στιγμή ρεμβασμού, εξαλείφουμε και τις ευκαιρίες για στοχασμό, φαντασία και ανεξάρτητη σκέψη.
Χρειάζονται ησυχία και ένα διάλειμμα από τα ερεθίσματα· αυτό βοηθά στη δημιουργία ενός υγιούς εγκεφάλου και νου.
Διότι χάνουν κάτι που δύσκολα μετριέται, γιατί δεν βρίσκεται σε αυτά που κάνουν, αλλά σε αυτά που δεν προλαβαίνουν να ζήσουν.
Ένα παιδί στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου, κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’80.
Έξω περνούν ελαιώνες,
μικρά χωριά,
βενζινάδικα στη μέση του πουθενά,
ένα κοπάδι πρόβατα, ένα παλιό σπίτι στην πλαγιά ενός βουνού.
Το παιδί κοιτάζει.
Δεν έχει κάτι συγκεκριμένο να κάνει.
Και τότε αρχίζει το ταξίδι μέσα στο ταξίδι.
Αναρωτιέται ποιος μένει σ’ εκείνο το σπίτι.
Φαντάζεται τι υπάρχει πίσω από το βουνό.
Δίνει ιστορίες στους ανθρώπους που βλέπει για λίγα δευτερόλεπτα. Κοιτάζει τα σύννεφα και ανακαλύπτει σχήματα.
Μπορεί να φτιάξει έναν ολόκληρο κόσμο χωρίς να το καταλάβει.
Ένα δέντρο μπορούσε να γίνει μέρος μιας ιστορίας.
Ένα εγκαταλειμμένο σπίτι έκρυβε ίσως ένα μυστικό.
Ένας μακρινός λόφος μπορούσε να είναι η αρχή μιας περιπέτειας.
Και το κάνει μόνο του, χωρίς κανείς να του έχει ετοιμάσει το περιεχόμενο.
Σήμερα, με ένα κινητό ή ένα τάμπλετ, το παιδί μπορεί να έχει αμέσως εικόνες,
παιχνίδια,
βίντεο, απαντήσεις.
Δεν χρειάζεται να περιμένει να συμβεί κάτι.
Δεν χρειάζεται να επινοήσει κάτι για να γεμίσει τον χρόνο του.
Η ψυχαγωγία έρχεται έτοιμη,
οργανωμένη,
σχεδιασμένη να κρατήσει την προσοχή του.
Αλλά η παιδική φαντασία δεν αναπτύσσεται μόνο όταν της προσφέρουμε ερεθίσματα.
Αναπτύσσεται και όταν δεν της προσφέρουμε τίποτα και την αφήνουμε να ανακαλύψει μόνη της τι μπορεί να κάνει με το τίποτα.
Και εδώ θέλω να διευκρινίσω το εξής - τα σημερινά παιδιά μπορούν να είναι εξίσου δημιουργικά,
να επινοούν ιστορίες,
να παίζουν και να ονειρεύονται.
Δεν είναι λιγότερο ικανά από εμάς - είναι πιο έξυπνα και πολύ πιο ικανά!
Το ζήτημα είναι αν τους αφήνουμε αρκετό ελεύθερο χρόνο, χωρίς διαρκή ερεθίσματα και χωρίς την ανάγκη να απασχολούνται κάθε στιγμή.
Και ίσως χάνουν κι ένα άλλο πράγμα - την εμπειρία του να βαριούνται.
Γιατί η βαρεμάρα, εκείνη η παλιά βαρεμάρα στο πίσω κάθισμα, μπορούσε να γίνει η πόρτα για κάτι εντελώς απρόσμενο.
Και ξέρετε τι με συγκινεί περισσότερο;
Εμείς μπορούσαμε να κοιτάζουμε ένα τοπίο για μισή ώρα και να μην έχουμε δει ποτέ το ίδιο πράγμα δύο φορές.
Το τοπίο ήταν το ίδιο· εμείς είχαμε αλλάξει μέσα από όσα φανταστήκαμε κοιτάζοντάς το.
Και αναρωτιέμαι αν αυτό είναι που πραγματικά κινδυνεύουν να χάσουν τα παιδιά μας, δεν είναι απλώς μερικές όμορφες αναμνήσεις από ταξίδια.
Είναι η δυνατότητα να ανακαλύψουν ότι ο κόσμος δεν είναι μόνο αυτό που τους δείχνει μια οθόνη.
Είναι κι αυτό που μπορούν να φανταστούν πίσω από όσα βλέπουν.
- με μόνη συντροφιά τη φαντασία!
Δεν είχαμε ανάγκη να μας διασκεδάζει κάποιος κάθε λεπτό

Μπορούσαμε να είμαστε μόνοι με τις σκέψεις μας και να περνάμε υπέροχα.
Και αυτό είναι ένα από τα πιο πολύτιμα πράγματα που μπορούμε να μεταδώσουμε στα παιδιά μας - να μη φοβούνται τις στιγμές που δεν συμβαίνει τίποτα, γιατί ακριβώς τότε μπορεί να αρχίσει να συμβαίνει κάτι μέσα τους!

       και σαν επίλογος μια πρόταση καίριας σημασίας

#. χρειαζόμαστε σιωπή και ένα διάλειμμα από τα ερεθίσματα - αυτό βοηθά στη δημιουργία ενός υγιούς εγκεφάλου και νου.

         κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia-botanologia.gr

*https://www.scuhs.edu/scu-news/science-of-doing-nothing-whole-health/

https://health.clevelandclinic.org/why-you-need-more-silence-in-your-life

η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενό μου, είναι εικονική/collage δημιουργημένη από εμένα

Ενεργειακά smoothies (ροφήματα) για επίπεδη και όμορφη κοιλιά.

Τα καλά νέα είναι ότι το σπλαχνικό λίπος ή κοιλιακό λίπος, το οποίο είναι και το λίπος που είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία διάφορων π s (ροφήματα) για επίπεδη και όμορφη κοιλιά. αθήσεων όπως ο διαβήτης τύπου 2, είναι πιό εύκολο να το πολεμήσουμε ενώ το υποδόριο, το οποίο δεν θεωρείται και ως μεγάλη απειλή για την υγεία μας, όπως το σπλαχνικό λίπος, είναι πιό δύσκολο να πολεμηθεί.

Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε όταν πρόκειται για το κοιλιακό λίπος είναι πως δεν υπάρχει τρόπος να εξαλειφθεί από μόνο του.
Πρέπει να δούμε το θέμα ολιστικά, με άλλα λόγια δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις και αν υπάρχουν, όπως το να ξεκινήσουμε την αφαίρεση ορισμένων κυττάρων λίπους,
μπορεί να καταλήξουμε να αποθηκευτεί το σωματικό λίπος κάπου αλλού και κατά πάσα πιθανότητα να το δούμε σε σημεία πολύ χειρότερα από ό, τι όταν ήταν στην κοιλιά ή τους γοφούς μας
Να το δούμε να συσσωρεύεται στα γόνατα,
κάτω από το πηγούνι ή κάτω από τα χέρια και ούτω καθεξής, διότι το σώμα μας συνεργάζεται με τα λιπώδη κύτταρα του!
Η αλήθεια είναι ότι το σώμα μας αποφασίζει πού να βάλει και που να μην βάλει λίπος – ας μη το εξαναγκάσουμε να το βάλει κάπου αλλού - και αυτό...

συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/energeiaka-smoothies-gia-epipedi-kai-omorfi-koilia/