...όταν, κάθε ήσυχη στιγμή, κάθε στιγμή ρεμβασμού των παιδιών "ακυρώνεται" από μια οθόνη...

Θυμάστε εκείνα τα μακρινά ταξίδια με το αυτοκίνητο,(πολλές φορές και με το ΚΤΕΛ) στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, όταν κοιτούσαμε έξω από το παράθυρο με μόνη συντροφιά τη φαντασία; 

- τι ολόκληρος κόσμος χωρούσε πίσω από ένα παράθυρο!
Χωρίς tablets,
χωρίς ατελείωτο scrolling, απλώς χρόνος για να σκεφτούμε, να ονειροπολήσουμε και να αφήσουμε το μυαλό μας να περιπλανηθεί.
Κοιτούσαμε έξω και αφήναμε το βλέμμα μας να χάνεται στους δρόμους, στα χωράφια,
στα βουνά που ξεπρόβαλλαν στον ορίζοντα, στα σπίτια που περνούσαν σαν αστραπές και στους ανθρώπους που δεν θα γνωρίζαμε ποτέ.
Δεν είχαμε κινητά για να σκρολάρουμε, ούτε ατελείωτες οθόνες για να γεμίζουμε κάθε λεπτό.
Είχαμε τον χρόνο.
Και μέσα σ’ αυτόν τον χρόνο, η φαντασία μας έβρισκε χώρο να απλωθεί.
Μπορεί να βαριόμασταν καμιά φορά.
Μπορεί να ρωτούσαμε κάθε τόσο "φτάνουμε;"
Αλλά, όταν το βλέμμα ξαναγύριζε στο παράθυρο, ο κόσμος άρχιζε πάλι να μας μιλάει.
Με τον τρόπο που μιλούν τα πράγματα όταν δεν βιαζόμαστε να τους δώσουμε ένα όνομα.
Και το πιο παράξενο;
Δεν χρειαζόταν να συμβεί τίποτα σπουδαίο.
Αρκούσε ένας δρόμος που χανόταν στο βάθος, η σκιά ενός σύννεφου πάνω στα βουνά, οι κολόνες της εθνικής οδού που επαναλαμβάνονταν σαν ρυθμός, η μουσική του ραδιοφώνου και το φως του απογεύματος πάνω στο τζάμι.
Τότε δεν ταξιδεύαμε μόνο προς έναν προορισμό.
Ταξιδεύαμε και μέσα στο μυαλό μας.
Και κάθε φορά που φτάναμε, αφήναμε πίσω μας όχι μόνο χιλιόμετρα, αλλά και ολόκληρες ιστορίες που δεν είχαν γραφτεί ποτέ σε χαρτί.

    #. Μια ωδή στη σιωπή - η επιστήμη του να μην κάνεις τίποτα
Ξέρετε τι σκέφτομαι;
Ίσως εκείνα τα ταξίδια να μας λείπουν όχι επειδή ήταν όλα καλύτερα τότε, όχι, αλλά επειδή ξέραμε να αφήνουμε την πραγματικότητα να μας προσφέρει ένα ερέθισμα και τη φαντασία μας να κάνει τα υπόλοιπα.
Όχι, δεν ήταν καλύτερα τότε, δεν είμαι από τους ανθρώπους που αναπολούν το παρελθόν.
Απλά μελετώντας, παρατήρησα πως ξέραμε να αφήνουμε την πραγματικότητα να μας προσφέρει ένα ερέθισμα και τη φαντασία μας να κάνει τα υπόλοιπα - αυτό έχουμε χάσει και πολύ περισσότερο, δεν αφήνουμε και τα παιδιά μας να το ζήσουν αυτό καθισμένα μπροστά σε μια οθόνη ή κρυμμένα πίσω από ένα κινητό, από πολύ μικρή ηλικία - ας το προσέξουμε αυτό - έτσι απλά...
Διότι μέσα από μελέτες και έρευνες παρατηρήθηκε πως ο ρεμβασμός δεν είναι χαμένος χρόνος!

Δεν είναι χαμένος χρόνος ειδικά για τα παιδιά, διότι τα βοηθάει να αναπτύξουν τη δημιουργικότητά τους, να επεξεργαστούν τις εμπειρίες τους και να μάθουν να διασκεδάζουν μόνα τους.
Όταν αυτό συμβαίνει όλο και πιο συχνά, ο εγκέφαλος προσαρμόζεται στις στιγμές ησυχίας, χωρίς να χρειάζεται συνεχή ήχο ή απόσπαση της προσοχής.
Σήμερα, οι άνθρωποι δυσκολεύονται να βρίσκονται σε ένα ήσυχο δωμάτιο, χρειάζονται συχνά να έχουν ανοιχτή την τηλεόραση ή τη μουσική.
Για τα παιδιά, κάθε ήσυχη στιγμή, κάθε στιγμή ρεμβασμού "ακυρώνεται" από μια οθόνη.
Και όταν εξαλείφουμε κάθε στιγμή ρεμβασμού, εξαλείφουμε και τις ευκαιρίες για στοχασμό, φαντασία και ανεξάρτητη σκέψη.
Χρειάζονται ησυχία και ένα διάλειμμα από τα ερεθίσματα· αυτό βοηθά στη δημιουργία ενός υγιούς εγκεφάλου και νου.
Διότι χάνουν κάτι που δύσκολα μετριέται, γιατί δεν βρίσκεται σε αυτά που κάνουν, αλλά σε αυτά που δεν προλαβαίνουν να ζήσουν.
Ένα παιδί στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου, κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’80.
Έξω περνούν ελαιώνες,
μικρά χωριά,
βενζινάδικα στη μέση του πουθενά,
ένα κοπάδι πρόβατα, ένα παλιό σπίτι στην πλαγιά ενός βουνού.
Το παιδί κοιτάζει.
Δεν έχει κάτι συγκεκριμένο να κάνει.
Και τότε αρχίζει το ταξίδι μέσα στο ταξίδι.
Αναρωτιέται ποιος μένει σ’ εκείνο το σπίτι.
Φαντάζεται τι υπάρχει πίσω από το βουνό.
Δίνει ιστορίες στους ανθρώπους που βλέπει για λίγα δευτερόλεπτα. Κοιτάζει τα σύννεφα και ανακαλύπτει σχήματα.
Μπορεί να φτιάξει έναν ολόκληρο κόσμο χωρίς να το καταλάβει.
Ένα δέντρο μπορούσε να γίνει μέρος μιας ιστορίας.
Ένα εγκαταλειμμένο σπίτι έκρυβε ίσως ένα μυστικό.
Ένας μακρινός λόφος μπορούσε να είναι η αρχή μιας περιπέτειας.
Και το κάνει μόνο του, χωρίς κανείς να του έχει ετοιμάσει το περιεχόμενο.
Σήμερα, με ένα κινητό ή ένα τάμπλετ, το παιδί μπορεί να έχει αμέσως εικόνες,
παιχνίδια,
βίντεο, απαντήσεις.
Δεν χρειάζεται να περιμένει να συμβεί κάτι.
Δεν χρειάζεται να επινοήσει κάτι για να γεμίσει τον χρόνο του.
Η ψυχαγωγία έρχεται έτοιμη,
οργανωμένη,
σχεδιασμένη να κρατήσει την προσοχή του.
Αλλά η παιδική φαντασία δεν αναπτύσσεται μόνο όταν της προσφέρουμε ερεθίσματα.
Αναπτύσσεται και όταν δεν της προσφέρουμε τίποτα και την αφήνουμε να ανακαλύψει μόνη της τι μπορεί να κάνει με το τίποτα.
Και εδώ θέλω να διευκρινίσω το εξής - τα σημερινά παιδιά μπορούν να είναι εξίσου δημιουργικά,
να επινοούν ιστορίες,
να παίζουν και να ονειρεύονται.
Δεν είναι λιγότερο ικανά από εμάς - είναι πιο έξυπνα και πολύ πιο ικανά!
Το ζήτημα είναι αν τους αφήνουμε αρκετό ελεύθερο χρόνο, χωρίς διαρκή ερεθίσματα και χωρίς την ανάγκη να απασχολούνται κάθε στιγμή.
Και ίσως χάνουν κι ένα άλλο πράγμα - την εμπειρία του να βαριούνται.
Γιατί η βαρεμάρα, εκείνη η παλιά βαρεμάρα στο πίσω κάθισμα, μπορούσε να γίνει η πόρτα για κάτι εντελώς απρόσμενο.
Και ξέρετε τι με συγκινεί περισσότερο;
Εμείς μπορούσαμε να κοιτάζουμε ένα τοπίο για μισή ώρα και να μην έχουμε δει ποτέ το ίδιο πράγμα δύο φορές.
Το τοπίο ήταν το ίδιο· εμείς είχαμε αλλάξει μέσα από όσα φανταστήκαμε κοιτάζοντάς το.
Και αναρωτιέμαι αν αυτό είναι που πραγματικά κινδυνεύουν να χάσουν τα παιδιά μας, δεν είναι απλώς μερικές όμορφες αναμνήσεις από ταξίδια.
Είναι η δυνατότητα να ανακαλύψουν ότι ο κόσμος δεν είναι μόνο αυτό που τους δείχνει μια οθόνη.
Είναι κι αυτό που μπορούν να φανταστούν πίσω από όσα βλέπουν.
- με μόνη συντροφιά τη φαντασία!
Δεν είχαμε ανάγκη να μας διασκεδάζει κάποιος κάθε λεπτό

Μπορούσαμε να είμαστε μόνοι με τις σκέψεις μας και να περνάμε υπέροχα.
Και αυτό είναι ένα από τα πιο πολύτιμα πράγματα που μπορούμε να μεταδώσουμε στα παιδιά μας - να μη φοβούνται τις στιγμές που δεν συμβαίνει τίποτα, γιατί ακριβώς τότε μπορεί να αρχίσει να συμβαίνει κάτι μέσα τους!

       και σαν επίλογος μια πρόταση καίριας σημασίας

#. χρειαζόμαστε σιωπή και ένα διάλειμμα από τα ερεθίσματα - αυτό βοηθά στη δημιουργία ενός υγιούς εγκεφάλου και νου.

         κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia-botanologia.gr

*https://www.scuhs.edu/scu-news/science-of-doing-nothing-whole-health/

https://health.clevelandclinic.org/why-you-need-more-silence-in-your-life

η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενό μου, είναι εικονική/collage δημιουργημένη από εμένα

Ενεργειακά smoothies (ροφήματα) για επίπεδη και όμορφη κοιλιά.

Τα καλά νέα είναι ότι το σπλαχνικό λίπος ή κοιλιακό λίπος, το οποίο είναι και το λίπος που είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία διάφορων π s (ροφήματα) για επίπεδη και όμορφη κοιλιά. αθήσεων όπως ο διαβήτης τύπου 2, είναι πιό εύκολο να το πολεμήσουμε ενώ το υποδόριο, το οποίο δεν θεωρείται και ως μεγάλη απειλή για την υγεία μας, όπως το σπλαχνικό λίπος, είναι πιό δύσκολο να πολεμηθεί.

Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε όταν πρόκειται για το κοιλιακό λίπος είναι πως δεν υπάρχει τρόπος να εξαλειφθεί από μόνο του.
Πρέπει να δούμε το θέμα ολιστικά, με άλλα λόγια δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις και αν υπάρχουν, όπως το να ξεκινήσουμε την αφαίρεση ορισμένων κυττάρων λίπους,
μπορεί να καταλήξουμε να αποθηκευτεί το σωματικό λίπος κάπου αλλού και κατά πάσα πιθανότητα να το δούμε σε σημεία πολύ χειρότερα από ό, τι όταν ήταν στην κοιλιά ή τους γοφούς μας
Να το δούμε να συσσωρεύεται στα γόνατα,
κάτω από το πηγούνι ή κάτω από τα χέρια και ούτω καθεξής, διότι το σώμα μας συνεργάζεται με τα λιπώδη κύτταρα του!
Η αλήθεια είναι ότι το σώμα μας αποφασίζει πού να βάλει και που να μην βάλει λίπος – ας μη το εξαναγκάσουμε να το βάλει κάπου αλλού - και αυτό...

συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/energeiaka-smoothies-gia-epipedi-kai-omorfi-koilia/

Ενεργειακά smoothies (ροφήματα) για επίπεδη και όμορφη κοιλιά.

Τα καλά νέα είναι ότι το σπλαχνικό λίπος ή κοιλιακό λίπος, το οποίο είναι και το λίπος που είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία διάφορων παθήσεων όπως ο διαβήτης τύπου 2, είναι πιό εύκολο να το πολεμήσουμε ενώ το υποδόριο, το οποίο δεν θεωρείται και ως μεγάλη απειλή για την υγεία μας, όπως το σπλαχνικό λίπος, είναι πιό δύσκολο να πολεμηθεί.

Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε όταν πρόκειται για το κοιλιακό λίπος είναι πως δεν υπάρχει τρόπος να εξαλειφθεί από μόνο του.
Πρέπει να δούμε το θέμα ολιστικά, με άλλα λόγια δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις και αν υπάρχουν, όπως το να ξεκινήσουμε την αφαίρεση ορισμένων κυττάρων λίπους,
μπορεί να καταλήξουμε να αποθηκευτεί το σωματικό λίπος κάπου αλλού και κατά πάσα πιθανότητα να το δούμε σε σημεία πολύ χειρότερα από ό, τι όταν ήταν στην κοιλιά ή τους γοφούς μας
Να το δούμε να συσσωρεύεται στα γόνατα,
κάτω από το πηγούνι ή κάτω από τα χέρια και ούτω καθεξής, διότι το σώμα μας συνεργάζεται με τα λιπώδη κύτταρα του!
Η αλήθεια είναι ότι το σώμα μας αποφασίζει πού να βάλει και που να μην βάλει λίπος – ας μη το εξαναγκάσουμε να το βάλει κάπου αλλού- και αυτό...

συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/energeiaka-smoothies-gia-epipedi-kai-omorfi-koilia/

τι μας δίδαξαν οι σοφοί στο πέρασμα του χρόνου και που τα αγνοήσαμε - Edgar Cayce

-. Αυτό που σκεφτόμαστε και αυτό που τρώμε, μαζί, διαμορφώνουν αυτό που είμαστε, σωματικά και νοητικά.
-. Μέσα Του δεν υπάρχουν περιορισμοί. 
Ο άνθρωπος περιορίζει τον εαυτό του μόνο με την αμφιβολία ή τον φόβο.
-. Ό,τι ο άνθρωπος πιστεύει βαθιά μέσα του ότι είναι, καλό ή κακό, αυτό θα γίνει.
-. Ό,τι φοβάται ο άνθρωπος ότι θα του κάνουν οι άλλοι, αυτό ακριβώς θα του κάνουν.
-. Ό,τι ελπίζει ο άνθρωπος ότι θα του κάνουν οι άλλοι, πρέπει πρώτα να το κάνει ο ίδιος σε αυτούς, αφού έτσι δημιουργεί ένα "πρότυπο συνείδησης" που θα επιστρέψει για να τον ευλογήσει στο βαθμό που έχει ευλογήσει τους άλλους.
-. Όποια ασθένεια φοβάται ο άνθρωπος, θα πέσει θύμα της, διότι θα έχει δημιουργήσει ένα "πρότυπο συνείδησης" ακριβώς για αυτό που λιγότερο θέλει να βιώσει.
-. Ό,τι εκπέμπεται από το μυαλό και την καρδιά του ανθρώπου, επιστρέφει σε αυτόν εν καιρώ με τη μία ή την άλλη μορφή, αλλά να θυμάστε ότι το όμοιο γεννά πάντα το όμοιο. 
-. Οι έντονα συναισθηματικές σκέψεις είναι "σπόροι συνείδησης" που φυτεύονται μέσα στην ίδια την τροχιά της συνείδησης του ανθρώπου. 
-. H ελπίδα και η πίστη είναι ζωντανά, ζωντανά, πράγματα! 
Έτσι, η ελπίδα αναγεννιέται με την ανάπτυξη, 
τη γνώση και την κατανόηση του φωτός στον δρόμο της ζωής και η ζωή είναι πράγματι μια αιώνια έκφραση της αγάπης.
-. Όσο περισσότερη γνώση, τόσο μεγαλύτερη ευθύνη. (Γιατί η γνώση χωρίς ευθύνη μπορεί να γίνει εργαλείο εξουσίας αντί για προσφοράς)*
-. Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα. 
Όσο υπάρχει ελπίδα, υπάρχει πιθανότητα. 
Όσο υπάρχει πιθανότητα, η αγάπη μπορεί να καθοδηγήσει καλύτερα από το μίσος.
-. Το πνεύμα είναι η ζωή, ο νους είναι ο δημιουργός και το σώμα είναι το αποτέλεσμα.
(Από τις επαναλαμβανόμενες διατυπώσεις του Cayce για τη σχέση πνεύματος, νου και σώματος, όπου μας καλεί να εξετάσουμε τη σχέση ανάμεσα σε όσα σκεφτόμαστε και σε όσα κάνουμε.)
-. Οι σκέψεις είναι πράγματα και μπορούν να γίνουν εγκλήματα ή θαύματα!
(Μια χαρακτηριστική διατύπωση της αντίληψής του ότι η σκέψη έχει συνέπειες στην πραγματική ζωή)
-. Αν κάποτε φτάσουμε στον Παράδεισο, θα φτάσουμε στηριζόμενοι στο μπράτσο κάποιου που βοηθήσαμε.
(μία ιδιαίτερα δυνατή ρήση του, δεν μιλά για το πόσα γνωρίζουμε, πόσο ανώτεροι θεωρούμε ότι είμαστε ή πόσο καλά μιλάμε για την αγάπη. 
Μιλά για έναν άνθρωπο που φτάνει κάπου επειδή, στην πορεία του, δεν άφησε τους άλλους να πορεύονται ολομόναχοι)
-. Μη λυπάσαι τον εαυτό σου αν διάλεξες λάθος δρόμο - γύρισε πίσω!
(από τις πιο δυνατές του ρήσης - γιατί δεν χρειάζεται να παραμένουμε φυλακισμένοι σε μια λανθασμένη επιλογή μόνο και μόνο επειδή την κάναμε....δεν μας λέει ότι πρέπει να είμαστε αλάνθαστος. Μας λέει ότι, όταν αντιληφθούμε το λάθος μας, έχουμε ακόμη τη δυνατότητα να αλλάξουμε πορεία. )
-. Δεν αρκεί να πιστεύουμε κάτι· σημασία έχει τι αλλαγή φέρνει αυτή η πίστη στη ζωή μας.
-. Μην ανησυχείς τόσο για το πού ζεις, όσο για το πώς ζεις!

      Ο Edgar Cayce (1877–1945), γνωστός ως "ο κοιμώμενος προφήτης", άφησε ένα μεγάλο σώμα από καταγεγραμμένες απαντήσεις και νουθεσίες, τις λεγόμενες readings. 

Τα θέματα που επανέρχονται περισσότερο είναι η αγάπη, 

η ευθύνη απέναντι στους άλλους, 

η δύναμη της σκέψης, η πνευματική εξέλιξη και η σχέση του ανθρώπου με το θείο!

     *ότι είναι εντός παρενθέσεως και με μπλε γράμματα είναι διευκρινήσεις από εμένα

            κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia

Παραδοσιακές τεχνικές θεραπείας με το κρεμμύδι σε διάφορα μέρη του κόσμου που χρονολογούνται από αρχαιοτάτων χρόνων...

-. για τα κρυολογήματα και διάφορα προβλήματα του ανώτερου αναπνευστικού (όπως φαρυγγίτιδα,  λαρυγγίτιδα, αμυγδαλίτιδα)

Σε πολλά μέρη όταν βλέπουν ότι "επέρχεται" κρυολόγημα ή ήδη τους έχει "επισκεφτεί" πριν πέσουν για ύπνο, ετοιμάζουν κρεμμυδόζουμο με μέλι ή πετιμέζι

Βράζουν μισό κρεμμύδι σε ένα φλιτζάνι νερό για 10-15 λεπτά, σουρώνουν και, αφού γίνει χλιαρό, προσθέτουν ένα κουταλάκι μέλι, το οποίο μαλακώνει επίσης τον λαιμό

-. για τους δοθιήνες κοινώς “καλόγερους”

α) Καθαρίζουν ένα ξερό κρεμμύδι το πολτοποιούν και το βάζουν κατάπλασμα στον “καλόγερο”

β) Παίρνουν ένα ξερό κρεμμύδι και το βάζουν να ψηθεί για λίγη ώρα και αφού το αφήνουν να κρυώσει για λίγο, το καθαρίζουν από τα εξωτερικά φύλλα  και το τοποθετούν πάνω στον “καλόγερο”, το δένουν με έναν επίδεσμο και το αφήνουν έτσι όλο το βράδυ.

Οι βιταμίνες,

τα ιχνοστοιχεία,

τα μέταλλα και οι ισχυρές αντιφλεγμονώδεις και αποτοξινωτικές ιδιότητες του κρεμμυδιού δρουν

και βοηθούν να αποκατασταθεί η ισορροπία.

-. σπυριά με πύον

Ψήνουν ένα κρεμμύδι και ζεστό το βάζουν κατάπλασμα πάνω στο “σπυρί”, το οποίο “ανοίγει” και βοηθάει να απομακρυνθεί το πύον.

-. για τσιμπήματα εντόμων

Παίρνουν μια φέτα κρεμμυδιού και την βάζουν κατευθείαν πάνω στο πονεμένο από το τσίμπημα του εντόμου σημείο και ο πόνος υποχωρεί αμέσως

-. για το βήχα-βρογχίτιδα

Τρίβουν στον τρίφτη ένα μεγάλο κρεμμύδι και με τη βοήθεια ενός σουρωτηριού παίρνουν το χυμό του, τον οποίο ανακατεύουν με μιά κουταλιά της σούπας μέλι ή με πετιμέζι

Από το σιρόπι παίρνουν μιά κουταλιά της σούπας, τρεις φορές τη μέρα

-. για τις ευρυαγγείες

Ένα κρεμμύδι σχεδόν κάθε μέρα στη διατροφή-π.χ σε σαλάτες-προλαμβάνει την εμφάνιση των ευρυαγγειών

-. για τα χτυπήματα

Πολτοποιούν ελαφρά ένα κρεμμύδι και το βάζουν κατάπλασμα αμέσως πάνω στο χτύπημα.

Ο πόνος θα υποχωρήσει και δεν θα υπάρξει ούτε πρήξιμο ούτε μελανιά!

-. για την αποτοξίνωση

Βράζουν κρεμμύδια και πίνουν το χυμό τους αλλά και τα προσθέτουν σε σούπες ή κάνουν σιρόπι με μέλι από το χυμό ξερών κρεμμυδιών, τον οποίο πίνουν τρεις φορές τη μέρα.

-. για την παρακράτηση ούρων

Τα κρεμμύδια ως συστατικό της καθημερινής μας διατροφής δρουν ως διουρητικά αυξάνοντας την παραγωγή ούρων

-. για την κυτταρίτιδα

Το κρεμμύδι δρα και ως φυσικό διουρητικό και βοηθά στην απομάκρυνση των περιττών υγρών από το σώμα προστατεύοντάς το και από την κυτταρίτιδα!

-. για το διαβήτη τύπου 2

Τα φρέσκα κρεμμυδάκια στις σαλάτες και στις σούπες και ο χυμός από τα ωμά ξερά κρεμμύδια, βοηθάνε στη σωστή διαχείριση του ζακχάρου από τον οργανισμό.

-. για την πίεση

Από πολύ παλιά σε διάφορα μέρη για να αντιμετωπίσουν την υψηλή πίεση έπιναν χυμό από ξερά κρεμμύδια.

Αυτό επιβεβαίωσαν εκ των υστέρων πολλές έρευνες, τα αποτελέσματα των οποίων έδειξαν πως το κρεμμύδι μειώνει την αρτηριακή πίεση σε υπερτασικά άτομα

Τα αποτελέσματα των μελετών διαπίστωσαν ότι μόλις 2 ή 3 κουταλιές της σούπας χυμός κρεμμυδιού την ημέρα, μπορεί να ρίξει την πίεση κατά μέσο όρο 25 μονάδες τη συστολική και 15 μονάδες τη διαστολική.

-. για το ουρικό οξύ

Σε πολλά μέρη θεραπεύουν το ουρικό οξύ με την απλή κρεμμυδόσουπα.

Βάζουν σε μιά κατσαρόλα ένα κιλό ολόκληρα κρεμμύδια τα σκεπάζουν με νερό και τα βράζουν για μιά ώρα περίπου σε χαμηλή φωτιά.

Κάθε πρωί πίνουν από το θεραπευτικό ζωμό.

Σύμφωνα με μια παλιά αγγλική δοξασία, το πάχος της εξωτερικής φλούδας του κρεμμυδιού προοιώνιζε το είδος του χειμώνα.
Λεπτές φλούδες; – ήπιος χειμώνας, παχιές φλούδες; – σκληρό χειμώνας.

               επίλογος
Πολλοί βοτανολόγοι, ειδικά των προηγούμενων αιώνων, δεν βασίζονταν σε έρευνες και κλινικές μελέτες, αλλά στις δικές τους παρατηρήσεις και στις παραδόσεις των λαών και όπως έλεγε και ο Εθνοφαρμακολόγος Paul Alan Cox, "Όταν οι λαοί ζουν εδώ και πολλές δεκαετίες σε περιοχές όπου η χλωρίδα ποικίλει και μεταδίδουν τις συνταγές τους από γενιά σε γενιά,η χρήση ενός θεραπευτικού φυτού παρέχει τόσες ορθές πληροφορίες όσες και οι κλινικές δοκιμές μεγάλης κλίμακας" 
Ο ίδιος ο Paul Alan Cox έχει εργαστεί με παραδοσιακούς θεραπευτές στη Σαμόα. 
Η γνώση τους για το δέντρο Homalanthus nutans οδήγησε στην έρευνα της προστρατίνης, μιας ουσίας με ενδιαφέρουσα αντιμικροβιακή δράση που μελετήθηκε ως πιθανός παράγοντας για την αντιμετώπιση του HIV. 
Το παράδειγμα αυτό δείχνει κάτι ουσιαστικό - η παραδοσιακή γνώση μπορεί να προηγείται της εργαστηριακής ανακάλυψης και να υποδεικνύει δρόμους που η συμβατική έρευνα δεν είχε ακόμη εξερευνήσει.
Δεν αποδεικνύει, βέβαια, ότι κάθε παραδοσιακός ισχυρισμός είναι σωστός. 
Αποδεικνύει όμως ότι η συστηματική καταγραφή και η σοβαρή διερεύνηση της παραδοσιακής γνώσης έχουν πραγματική αξία.
Χαρακτηριστικά ο Paul Alan Cox είχε πει πως "Κάθε φορά που πεθαίνει ένας από τους θεραπευτές, είναι σαν να καίγεται μια βιβλιοθήκη"

            κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia - botanologia.gr

                      έρρωσθε!
πλήρες το άρθρο μου για το κρεμμύδι: Κρεμμύδια – Μια μοναδική και πολύτιμη πηγή φυτοθρεπτικών συστατικών

https://www.latimes.com/archives/la-xpm-1994-09-18-me-39918-story.html?utm_source=chatgpt.com
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC2739453/?utm_source=chatgpt.com

Το σώμα κραυγάζει… όσα το στόμα αποσιωπά

"Η ασθένεια ειναι μια σύγκρουση μεταξύ της προσωπικότητας και της ψυχής"
Η φράση "η ασθένεια είναι μια σύγκρουση μεταξύ της προσωπικότητας και της ψυχής" αποδίδεται στον Άγγλο γιατρό Edward Bach (Έντουαρντ Μπαχ, 1886–1936), γνωστό για την ανάπτυξη του συστήματος των ανθοϊαμάτων Bach!
"Η ασθένεια είναι στην ουσία το αποτέλεσμα σύγκρουσης μεταξύ της Ψυχής και του Νου, και δε θα μπορέσει ποτέ να εξαλειφθεί παρά μόνο εάν και εφόσον καταβληθεί ψυχική και νοητική προσπάθεια. 
Τέτοιες προσπάθειες, αν γίνουν με κατανόηση, μπορούν να θεραπεύσουν και να προλάβουν την ασθένεια απομακρύνοντας αυτούς τους βασικούς παράγοντες που είναι η πρωταρχική αιτία. 
Μία προσπάθεια που ρυθμίζεται μόνο από το σώμα δεν μπορεί παρά να διορθώσει το πρόβλημα ΜΟΝΟ επιφανειακά, αλλά δεν είναι ίαση, καθώς η αιτία είναι ακόμα εν ενεργεία και μπορεί από στιγμή σε στιγμή να εκδηλώσει ξανά την παρουσία της σε κάποια άλλη μορφή!
Στην πραγματικότητα, σε πολλές περιπτώσεις η φαινομενική ανάρρωση είναι επιβλαβής, καθώς κρύβει από τον ασθενή την πραγματική αιτία των προβλημάτων του, και στην ικανοποίηση της φαινομενικά ανανεωμένης υγείας, ο νοσογόνος παράγοντας (το  παθογόνο αίτιο), περνώντας απαρατήρητο, ενδέχεται να ισχυροποιηθεί" λέει μεταξύ άλλων πολλών, ο  γιατρός Edward Bach!

                  ...και συνεχίζω με ένα κείμενο** που έχω στο αρχείο μου:

[ -. Το σώμα κραυγάζει… όσα το στόμα αποσιωπά**

"Η ασθένεια είναι μια σύγκρουση ανάμεσα στην προσωπικότητα και την ψυχή". - Έντουαρντ Μπαχ

Πολλές φορές…

Το κρυολόγημα κάνει τη μύτη να τρέχει, όταν το σώμα δεν κλαίει.

Ο λαιμός φράζει, όταν δεν μπορείς να εκφράσεις όσα σε βασανίζουν.

Το στομάχι καίει, όταν ο θυμός δεν βρίσκει διέξοδο.

Ο διαβήτης εισβάλλει, όταν η μοναξιά πονάει.

Το σώμα παχαίνει, όταν η δυσαρέσκεια σε πιέζει.

Ο πονοκέφαλος σε καταβάλλει, όταν οι αμφιβολίες πληθαίνουν.

Η καρδιά εξασθενεί, όταν το νόημα της ζωής μοιάζει να χάνεται.

Η αλλεργία εμφανίζεται, όταν η τελειομανία γίνεται αφόρητη.

Τα νύχια σπάνε, όταν οι άμυνές σου απειλούνται.

Το στήθος σφίγγεται, όταν η υπερηφάνεια σε κρατά δέσμιο.

Η πίεση ανεβαίνει, όταν ο φόβος σε φυλακίζει.

Οι νευρώσεις σε παραλύουν, όταν το εσωτερικό παιδί γίνεται δυνάστης σου.

Ο πυρετός ανεβαίνει, όταν οι άμυνες ξεπερνούν τα όρια της ανοσίας.

Τα γόνατα πονούν, όταν η υπερηφάνειά σου αρνείται να λυγίσει.

Ο καρκίνος σκοτώνει, όταν κουράζεσαι να "ζεις"

Κι εσύ; Οι πόνοι που κρατάς σιωπηλούς πώς μιλούν μέσα από το σώμα σου;

Η ασθένεια δεν είναι κακή• σε προειδοποιεί ότι έχεις πάρει τον λάθος δρόμο.

Ο δρόμος προς την ευτυχία δεν είναι ευθύς. 

Υπάρχουν στροφές που ονομάζονται "Λάθη", υπάρχουν φανάρια που ονομάζονται "Φίλοι", προειδοποιητικά φώτα που ονομάζονται "Οικογένεια" και όλα αυτά προσεγγίζονται ή απομακρύνονται αν διαθέτεις ένα εφεδρικό λάστιχο που ονομάζεται "Απόφαση", 

έναν ισχυρό κινητήρα που ονομάζεται "Αγάπη", 

μια καλή ασφάλεια που ονομάζεται "Πίστη", 

άφθονο καύσιμο που ονομάζεται "Υπομονή".- ]

                    σημειώσεις δικές μου:

Το "αποσιωπά" του τίτλου υποδηλώνει κάτι που μένει ανείπωτο, συνειδητά ή ασυνείδητα.

Στην πρόταση "Το σώμα παχαίνει, όταν η δυσαρέσκεια σε πιέζει", το "σφίγγει" ή "πιέζει", μεταφέρει την αίσθηση μιας εσωτερικής πίεσης που γίνεται ασφυκτική.

Η δύναμή του κειμένου βρίσκεται στην ποιητική μεταφορά του σώματος ως φορέα της εσωτερικής μας δυσφορίας. 

Και ίσως με ρωτήσετε τι βρίσκω ενδιαφέρον σε αυτό το κείμενο; 

Το ό,τι μας προσκαλεί να κοιτάξουμε το σώμα μας όχι μόνο ως ένα σύνολο οργάνων, 

ιστών και βιοχημικών διεργασιών, αλλά και ως μέρος μιας ολόκληρης ανθρώπινης εμπειρίας, στην οποία συνυπάρχουν τα συναισθήματα, 

οι σκέψεις, 

οι φόβοι, 

οι επιθυμίες και οι σιωπές μας!

Και υπάρχει κάτι ακόμη που με αγγίζει ιδιαίτερα - μερικές φορές, πριν αναζητήσουμε τι προσπαθεί να μας πει το σώμα μας, χρειάζεται να αναρωτηθούμε πόσο καιρό έχουμε πάψει να ακούμε τον εαυτό μας.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι κάθε ασθένεια κρύβει κάποιο συναισθηματικό μήνυμα. 

Σημαίνει όμως ότι ο άνθρωπος είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια διάγνωση και ότι η φροντίδα του δεν εξαντλείται πάντοτε στην αντιμετώπιση των σωματικών συμπτωμάτων.

Για αυτό πρέπει να εξερευνούμε αυτές τις ιδέες με δύο πράγματα ταυτόχρονα -  ανοιχτό πνεύμα και κριτική σκέψη. 

Να μη φοβόμαστε τις βαθιές ερωτήσεις, αλλά και να μη βιαζόμαστε να βαφτίζουμε κάθε όμορφη σκέψη αλήθεια.

Έτσι, άλλωστε, γεννιούνται οι πιο ενδιαφέρουσες συζητήσεις.

                            Nelson Torres

**Το κείμενο είχα εντοπίσει πριν πολλά χρόνια σε διάφορα ιστολόγια και ιστοσελίδες, κυρίως Ισπανικές.
Το έχω στο αρχείο μου και πολλές φορές έψαχνα στοιχεία για τον αρθρογράφο του.
Τα περισσότερα στοιχεία δείχνουν σαν αρθρογράφο τον Nelson Torres.
Ο Nelson Torres Jiménez, είναι συγγραφέας και ιδρυτής του Ινστιτούτου Ψυχογλωσσολογίας της Βενεζουέλας.
Η επίσημη ιστοσελίδα του αναφέρει σπουδές στην κοινωνική εργασία, μεταπτυχιακό στην ψυχολογία και διδακτορικό στη φιλοσοφία και την ψυχογλωσσολογία.
Το κείμενο ίσως προέρχεται από κάποιο βιβλίο του Torres, πιθανώς από το La venganza del inconsciente (Η εκδίκηση του ασυνειδήτου), ή μπορεί να ήταν αρχικά μια αυτοτελής δημοσίευση που διαδόθηκε μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων και ιστολογίων.
Μια σημαντική ένδειξη για την προέλευση του κειμένου είναι η δημοσίευση στις 8 Απριλίου 2011,σε ισπανόφωνο ιστολόγιο με τίτλο "El cuerpo grita… lo que la boca calla" που το είχε αποδώσει στον Nelson Torres, αναφέροντάς τον ως ψυχίατρο και ειδικό στην ψυχονευροανοσογλωσσολογία στη Βενεζουέλα.Το κείμενο τεκμηριωμένα κυκλοφορούσε στο διαδίκτυο τουλάχιστον από τον Απρίλιο του 2011.
                  κείμενο* και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia-botanologia.gr
*εκτός του κειμένου εντός των αγκυλών
https://www.youtube.com/@IVEPSI.NelsonTorres

https://www.critica.com.pa/opinion/el-cuerpo-grita-lo-que-la-boca-calla-65010?utm_source=chatgpt.com
https://miaguilucho.wordpress.com/2011/04/29/el-cuerpo-grita-lo-que-la-boca-calla/
https://katy-pasitoscortos.blogspot.com/2011/04/el-cuerpo-grita-lo-que-la-boca-calla.html?utm_source=chatgpt.com

τι δεν βλέπουμε σε ένα κουνουπίδι...

να μαι και γω το κουνουπίδι!
μόλις ήρθα και θα ήθελα να σας πω δυό λόγια γνωριμίας για μένα!
λοιπόν...
...είμαι το κουνουπίδι, με τις πυκνές, λευκές ταξιανθίες του και κρύβω μέσα στην απλότητά μου έναν μικρό διατροφικό θησαυρό -
έχω θερμίδες μόνο 25!
έχω πρωτεΐνη 1,9 γρ.
έχω συνολικούς υδατάνθρακες 4,9 γρ.
φυτικές ίνες 2,0 γρ.
ζάχαρη 1,9 γρ.
λίπος 0,28 γρ
βιταμίνη C 48,20 mg (το 54% της ημερήσιας αξίας μιας διατροφής των 2000 θερμίδων - καταπληκτικό!)
βιταμίνη Κ 15,5 μg
βιταμίνη Β9/φολικό οξύ 57 μg
κάλιο 142 mg
ασβέστιο 22 mg
σίδερο 0,42 mg
μαγνήσιο 12 mg
φώσφορο 26 mg
νάτριο 30 mg
νερό 92,1 γρ.....και
όλα αυτά σε 100γρ κουνουπίδι!
Ένα λαχανικό που συχνά περνά απαρατήρητο, ενώ η θρεπτική του αξία και οι πολλαπλές δυνατότητές του στην κουζίνα μας το καθιστούν έναν πολύτιμο σύμμαχο της καθημερινής μας διατροφής.
Βιταμίνες,
μέταλλα,
φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικές ενώσεις συνθέτουν το πλούσιο διατροφικό του προφίλ, συμβάλλοντας στην εύρυθμη λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος, στην υποστήριξη του ανοσοποιητικού μας μηχανισμού και στη διατήρηση της καρδιαγγειακής μας υγείας. 

Παράλληλα, η χαμηλή ενεργειακή του αξία και η σχετικά μικρή περιεκτικότητά του σε υδατάνθρακες το καθιστούν μια ενδιαφέρουσα επιλογή για όσους επιθυμούν να διαχειριστούν το σωματικό τους βάρος ή να εμπλουτίσουν τη διατροφή τους με περισσότερα λαχανικά.
Ωστόσο, όπως συμβαίνει και με άλλες τροφές, το κουνουπίδι έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες. 

Σε ορισμένους ανθρώπους μπορεί να προκαλέσει φούσκωμα ή πεπτική δυσφορία, ενώ περιέχει φυσικές ενώσεις, γνωστές ως βρογχοκηλογόνες, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία του θυρεοειδούς υπό συγκεκριμένες συνθήκες, κυρίως όταν συνυπάρχει ανεπαρκής πρόσληψη ιωδίου.
Η κατάλληλη προετοιμασία και το μαγείρεμα μπορούν να περιορίσουν ορισμένες από αυτές τις επιδράσεις.
Έτσι, το κουνουπίδι δεν είναι απλώς ένα ακόμη λαχανικό στο τραπέζι μας.
Είναι μια υπενθύμιση πως η θρεπτική αξία δεν κρύβεται πάντοτε σε ό,τι εντυπωσιάζει, αλλά συχνά σε ό,τι παραμένει απλό, προσιτό και οικείο.
Με τη διακριτική του παρουσία, μπορεί να δώσει γεύση και ποικιλία στα γεύματά μας, ενώ παράλληλα συμβάλλει, ως μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής, στη φροντίδα του οργανισμού μας.
                επίλογος
Η ενσωμάτωση του κουνουπιδιού στη διατροφή μας είναι εύκολη και ευέλικτη, επιτρέποντάς μας να απολαμβάνετε τα οφέλη του για την υγεία μας σε διάφορες νόστιμες μορφές.
Κάθε χειμώνα είναι η εποχή του και θα το δούμε να φιγουράρει, μαζί με το μπρόκολο και την μάπα σε όλους τους πάγκους των παραγωγών μας, λαϊκές μας αγορές!

Είναι εκεί και μας περιμένουν!

Δεν τα αγνοούμε!

                    έρρωσθε!!!

   κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia-botanologia.gr