...και κάθε φορά που ανοίγω την κατσαρόλα, νιώθω πως η φύση βρίσκει έναν ακόμη τρόπο να καθίσει στο τραπέζι μας!

Μου αρέσει να μαγειρεύω με τα βότανα της φύσης, να τα αφήνω να συναντιούνται μέσα στην κατσαρόλα μου και να δημιουργούν αρώματα και γεύσεις που ξυπνούν τις αισθήσεις.
Σήμερα, τα γιουβαρλάκια έχουν την τιμητική τους!
Ένα αγαπημένο, οικείο φαγητό, που τολμώ να το γεμίσω με πολλά, πολλά βότανα. Γιατί πιστεύω πως η μαγειρική δεν είναι απλώς η παρασκευή ενός γεύματος - είναι δημιουργία, 

φαντασία, 

γνώση και αγάπη για τα υλικά που μας προσφέρει η φύση.
Και κάθε φορά που ανοίγω την κατσαρόλα, νιώθω πως η φύση βρίσκει έναν ακόμη τρόπο να καθίσει στο τραπέζι μας!
η συνέχεια του άρθρου μου και της συνταγής μου:https://botanologia.gr/gioyvarlakia-me-polla-polla-votana-ena-agapimeno-fagito/

Αντώνιος Καπετάνιος - φασκόμηλο το φαρμακευτικό φυτό, με ευρεία χρήση ως βότανο.

Ένα πανέμορφο άρθρο που εντόπισα στο χρονολόγιο του Αντώνη Καπετάνιου
και αφορά το πολύτιμο φασκόμηλο!

     το επόμενο κείμενο είναι απόσπασμα του άρθρου που θα βρείτε εδώ:https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02Bv5qHM5pKcEvCrQZZ6Wqmco83f6Xu4fktK3A9adekCvzYFkvRapC6Z57HuNHJXbFl&id=100005305723928
                    Χρήσεις

Το φασκόμηλο είναι φαρμακευτικό φυτό, με ευρεία χρήση ως βότανο. 
Τα φύλλα του περιέχουν αιθέριο έλαιο, που είναι άχρωμο ή ερυθροκίτρινο,  με δραστικές ουσίες τη θουγιόνη, κινεόλη, δεψικές ουσίες της οικογένειας των χειλανθών, καρνοσόλη κι άλλα διτερπένια, πικρές ουσίες, τριτερπένια και φλαβονοειδή. Λόγω του αιθέριου ελαίου του έχει έντονη αρωματική οσμή. 
Το αιθέριο έλαιο του φασκόμηλου σε μεγάλες δόσεις γίνεται τοξικό, λόγω της περιεκτικότητας σε θουγιόνη. 

Τα φύλλα είναι το  μέρος του φυτού που συλλέγεται για χρήση. 
Η συλλογή γίνεται λίγο πριν ή κατά την έναρξη της ανθοφορίας, με ξηρό και ηλιόλουστο καιρό, τον Μάιο ή τον Ιούνιο. 
Τα φύλλα ξηραίνονται στη σκιά. 
Το αφέψημα του φυτού, το γνωστό φασκόμηλο, προέρχεται από τη βράση των φύλλων σε νερό. 

Αν το υγρό της βράσης παραμείνει αρκετή ώρα μαζί με τα φύλλα (που έβρασαν), τότε οι πικρές ουσίες επικρατούν μέσα στο αφέψημα (αυξάνονται) και η γεύση του γίνεται δυσάρεστη. 
Έρευνες έχουν δείξει ότι το φασκόμηλο είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά αφού περιέχει περισσότερες από 160 πολυφαινόλες. 
Έτσι, συμβάλλει στην ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού κι αποτελεί ασπίδα κατά των ελεύθερων ριζών, που όταν συσσωρεύονται στο ανθρώπινο σώμα μπορεί να οδηγήσουν σε εμφάνιση ή επιδείνωση χρόνιων παθήσεων όπως ο καρκίνος, 

η αθηροσκλήρωση, 

τα καρδιαγγειακά νοσήματα, 

η αρθρίτιδα, 

η νόσος Αλτσχάιμερ, 

ο σακχαρώδης διαβήτης, 

η υπογονιμότητα, 

η οστεοπόρωση, 

το βρογχικό άσθμα, 

η νεφροπάθεια, 

οι παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα και η πρόωρη γήρανση. 
Θεωρείται πολύ καλό αντισηπτικό, αντιφλεγμονώδες και αντιμικροβιακό. 
Δρα τονωτικά στον οργανισμό, ανακουφίζει από τον βήχα, τον πονόλαιμο και το κρυολόγημα, κι έχει βλεννολυτική δράση. 
Παράλληλα με τις αντιμικροβιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του είναι ιδανικό ως αφέψημα για τη θεραπεία της φαρυγγίτιδας, 

της ιγμοριτιδας, 

της αμυγδαλίτιδας, καθώς και των λοιμώξεων της στοματικής κοιλότητας. 
Οι ουσίες που το φασκόμηλο έχει δρουν συνεργικά και έχουν αντιοξειδωτική, λιποδιαλυτική και διουρητική δράση. 
Είναι ευρέως γνωστό, επίσης, ότι βοηθάει στη γενικότερη αποτοξίνωση του οργανισμού. 
Περιέχει βιταμίνη Κ, η οποία είναι απαραίτητη για την υγεία των οστών, την κυκλοφορία και τη σωστή πήξη του αίματος. 
Μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι μειώνει την υψηλή πίεση του αίματος (υπέρταση), βοηθά στην κυκλοφορία του αίματος και μειώνει την «κακή» χοληστερόλη και την υψηλή πίεση. 
Ακόμα, το φασκόμηλο είναι ένα από τα ισχυρότερα προοιστρογονικά βότανα. 
Αυτό σημαίνει ότι έχει ιδιότητες παρόμοιες με αυτές των οιστρογόνων. 
Έτσι, δρα αποτελεσματικά στα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης και της δυσμηνόρροιας, καθώς είναι εμμηναγωγό.
Το φασκόμηλο χρησιμοποιείται ευρέως στην εναλλακτική ιατρική για την τη βελτίωση της μνήμης, την τόνωση της διάθεσης, καθώς και για την πρόληψη διαταραχών που σχετίζονται με τον εγκέφαλο όπως το Αλτσχάιμερ, ενώ συμβάλλει και στη σωματική και πνευματική τόνωση. Είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά όπως βιταμίνη Κ, 

ψευδάργυρο, 

μαγνήσιο, 

χαλκό και σίδηρο, ενώ επίσης αποτελεί πηγή φλαβονοειδών και πτητικών ελαίων, που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση προβλημάτων με τα οποία ασχολείται η εναλλακτική ιατρική. 
Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι πολλά είδη Salvia είναι αποτελεσματικοί αναστολείς του ενζύμου ακετυλοχολινεστεράση (ΑchΕ), που είναι η βάση των περισσότερων φαρμάκων για την ανακούφιση των συμπτωμάτων στα πρώιμα στάδια της νόσου Αλτσχάιμερ και για τη βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένης της μνήμης.
Το φυτό χρησιμοποιείται στη μαγειρική ως καρύκευμα, καθώς αρωματίζει φαγητά όπως το κρέας, τα ψάρια, τα ζυμαρικά κ.ά. 
Επειδή έχει χωνευτική επίδραση, προστίθεται στα λιπαρά φαγητά, όπως το χοιρικό, την πάπια και το χέλι, ενώ χρησμιοποιείται και σε γεμίσματα. 
Το χρησιμοποιεί επίσης ως συντηρητικό η βιομηχανία τροφίμων και ελαίων. 
Τέλος, έχει εφαρμογή στο δέρμα σαν εντομοαπωθητικό, ενώ χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιία, λόγω του αιθέριου ελαίου του.
                         Ιστορία - Παράδοση 
Το Φασκόμηλο χρησιμοποιείται παραδοσιακά από την εποχή του Ιπποκράτη και του Διοσκουρίδη για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της δυσμηνόρροιας, του μετεωρισμού, της εφίδρωσης και για τις τονωτικές, διεγερτικές και αφροδισιακές ιδιότητές του. 
Οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν ως πολυφάρμακο κι έχει εκθειαστεί από τον Διοσκουρίδη, 

τον Γαληνό, 

τον Αέτιο και τον Ιπποκράτη. 
Σε αρχαίες εποχές το χρησιμοποιούσαν για δαγκώματα φιδιών και εντόμων, και για να διώχνουν τα κακά πνεύματα. 
Στην αρχαία Ρώμη θεωρούσαν τη φασκομηλιά ιερό φυτό, καθώς, κατά τις ισχύουσες δοξασίες, προστάτευε τη ζωή και δημιουργούσε ζωή. 
Σύμφωνα με την παράδοση, οι γυναίκες που δυσκολεύονταν ν’ αποκτήσουν παιδί έπιναν επί τέσσερεις αφέψημα φασκόμηλου, για μπορέσουν να συλλάβουν. 
Οι Άραβες πίστευαν ότι μπορούσε το φασκόμηλο να θεραπεύσει τα πάντα. 
Οι Λατίνοι το θεωρούσαν ως το "ιερό φυτό της αθανασίας" και το χρησιμοποιούσαν σε τελετές. 
Οι Γάλλοι το ονομάζουν ως "ελληνικό τσάι" και το χρησιμοποιούν –όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι– τόσο στη μαγειρική όσο και για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. 
Οι Κινέζοι αποκαλούν το φασκόμηλο ως το "ελληνικό βραστάρι" και το θεωρούν καλλίτερο ρόφημα από το τσάι. 
Στην Κρήτη έδιναν στα παιδιά φασκόμηλο με μέλι για να κοιμούνται (χρήση ως καταπραϋντικό). 
Επίσης στην Κρήτη, που χρησιμοποιείται κατά παράδοση το φασκόμηλο ως βοτάνι, κυκλοφορεί το στιχουργικό απόφθεγμα για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες: "Όποιος δε θέλει να πεθάνει, να τρώει φασκόμηλο το Μάη"
Τα κηκίδια της φασκομηλιάς (γνωστά ως "φασκόμηλα") χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή γλυκού κουταλιού στη Χίο και την Κρήτη, καθώς και σε κάποια άλλα νησιά του Αιγαίου. Παράγονται από το μηλοφόρο φασκόμηλο (Salvia pomifera) και πήρε την ονομασία του από τα εξογκώματα –σα μήλα– που παρουσιάζει σε ορισμένες μασχάλες του βλαστού και τα οποία είναι αντίδραση του φυτού σε τσιμπήματα κάποιου είδους σφηγκών. 
Επίσης τα κηκίδια της φασκομηλιάς χρησιμοποιούνταν και ως φρούτα στην Κρήτη. 
Ο Γάλλος περιηγητής Tournefort το έτος 1700 τα βρήκε να πουλιούνταν στην αγορά του Ηρακλείου στην Κρήτη. 
Το βοτανικό όνομα Salvia προέρχεται από το λατινικό "salvere", που σημαίνει "θεραπεύω", γεγονός που υποδεικνύει τις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού.
(από το βιβλίο μου “Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΦΡΥΓΑΝΩΝ. Της ευωδιάς και του ανθού…”, έκδοση ιδίου, Αθήνα 2026, διαθέτης:https://www.bookstation.gr/Product.asp?ID=68604
https://www.facebook.com/profile.php?id=100005305723928

Στα βότανα της γης μας και στην ομορφιά μας και μόνο!

Έχω γεννηθεί σε ένα μικρό χωριό της Πελοποννήσου, όπου το περίφημο ξεροβόρι μας, τους κρύους και ξηρούς χειμώνες εκείνης της εποχής, καθόλου μακρινής, σφυρηλατούσε τη ρίγανη, το θυμάρι, το θρούμπι…

...και πιο κάτω την καλέντουλα,

την άρνικα,
το ιπποφαές,

το αναντικατάστατο χαμομήλι μας,
τα βάτα και στα πολύτιμα βατόμουρα...

Για γενιές ολόκληρες, οι γυναίκες των χρόνων εκείνων στρέφονταν στα ίδια βότανα που φύτρωναν στους λόγγους, 

στα βουνά μας, στις πεδιάδες μας. 

Τα γνώριζαν, τα μάζευαν, τα αποξήραιναν και τα φύλαγαν με εκείνη τη φυσική σοφία που περνούσε από μάνα σε κόρη, χωρίς βιβλία και περίπλοκες οδηγίες.

Ήταν τα βότανα του τόπου μας. 

Μεγαλωμένα στον ίδιο ήλιο, ποτισμένα από τις ίδιες βροχές, σμιλεμένα από τους ανέμους και το χώμα μας. 

Κουβαλούσαν μέσα τους το άρωμα της γης μας, 

τις εποχές της, την ιστορία της και κάτι από την ψυχή των ανθρώπων της.

Και αυτή ναι, είναι η μεγαλύτερη ομορφιά τους -  δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε μακριά κάτι ξεχωριστό. 

Η ομορφιά μας βρίσκεται ήδη εδώ, γύρω μας, στα ταπεινά φυτά που φυτρώνουν ελεύθερα στον τόπο μας. 

Στη ρίγανη, 

στο θυμάρι, στο θρούμπι… 

...και πιο κάτω, στην καλέντουλα,

στην άρνικα,
στο ιπποφαές,

στο αναντικατάστατο χαμομήλι μας,
στα βάτα και στα πολύτιμα βατόμουρα...

Στα βότανα της γης μας και στην ομορφιά μας και μόνο.

Στη μυρωδιά του τόπου μου και κυρίως σε εκείνη την γνωστή αίσθηση πως τα βότανα δεν είναι απλώς φυτά, αλλά ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής και της ομορφιάς του.

Στα βότανα της γης μας και στην ομορφιά μας και μόνο! 

Ο τόπος μου έχει ήδη όσα χρειάζεται για να τον αγαπάς!

                    κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia - botanologia.gr

Το σώμα και η ψυχή: δύο δρόμοι που συναντιούνται. Πως μας το εξήγησε ο Γαληνός 2000 χρόνια πριν!

Το σώμα και η ψυχή - δύο δρόμοι που συναντιούνται
                                         σαν πρόλογος

Την ψυχή δεν μπορούμε να την αγγίξουμε όπως αγγίζουμε το σώμα μας!

Μπορούμε, όμως, να παρατηρήσουμε τις εκδηλώσεις της στη ζωή μας.

Και για τον Γαληνό, η φροντίδα του σώματος είναι ένας δρόμος προς την καλλιέργεια αυτών των εκδηλώσεων.

Ο Γαληνός δεν μας δίνει μια οριστική απάντηση στο ερώτημα "τι είναι η ψυχή"

Μας δίνει, όμως, έναν τρόπο να εξετάζουμε τη σχέση της με το σώμα, ξεκινώντας από όσα μπορούμε να παρατηρήσουμε.

Αυτό έχει ιδιαίτερη αξία, διότι ξεκινά από την παρατήρηση του ανθρώπου και όχι από μια αυθαίρετη βεβαιότητα για την αόρατη φύση του.

                                   ............................

          Ο Γαληνός, με τη φράση "Ταῖς τοῦ σώματος κράσεσιν αἱ τῆς ψυχῆς δυνάμεις ἕπονται", μας αφήνει μια σκέψη που αξίζει να κρατήσουμε βαθιά μέσα μας - το σώμα και η ψυχή δεν ζουν χωριστά, ούτε ακολουθούν ανεξάρτητες πορείες.
Συνομιλούν αδιάκοπα, επηρεάζουν το ένα το άλλο και μαζί διαμορφώνουν αυτό που είμαστε.
Δεν φροντίζουμε το σώμα μας μόνο για να έχουμε γερά οστά, δυνατούς μυς και καλή υγεία.
Το φροντίζουμε γιατί μέσα από αυτό αισθανόμαστε τον κόσμο, σκεφτόμαστε, αγαπάμε, θυμώνουμε, επιθυμούμε, ονειρευόμαστε.
Ένα σώμα εξαντλημένο, που δεν έχει βρει την ισορροπία του, μπορεί να κάνει τη σκέψη βαριά, την υπομονή λιγοστή και την καρδιά πιο ευάλωτη.
Ακόμη και πράγματα που άλλοτε μας έδιναν χαρά μπορεί να χάσουν τη λάμψη τους.
Κι όταν, αντίθετα, το σώμα βρίσκει τον ρυθμό του, όταν τρέφεται με όσα χρειάζεται, κινείται, αναπαύεται και ανακτά τις δυνάμεις του, κάτι αλλάζει και μέσα μας.
Η σκέψη γίνεται καθαρότερη, 

η διάθεση φωτεινότερη, 

η καθημερινότητα πιο υποφερτή και η διάθεσή μας για ζωή ξαναβρίσκει χώρο να ανθίσει.
Ίσως, λοιπόν, η φροντίδα του σώματος να είναι ένας από τους πιο ουσιαστικούς τρόπους με τους οποίους φροντίζουμε και την ψυχή μας.
Γιατί δεν κατοικούμε απλώς μέσα στο σώμα μας - ζούμε, αισθανόμαστε και υπάρχουμε μέσα από αυτό.
Και όσο καλύτερα φροντίζουμε αυτή την πολύτιμη ενότητα, τόσο περισσότερες δυνατότητες δίνουμε στον εαυτό μας να ζήσει με ισορροπία, διαύγεια και πληρότητα.
κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia - botanologia.gr

Η κολλιτσίδα στο φλιτζάνι μου – Αφεψήματα και εγχύματα από τη ρίζα, τα φύλλα και τους μίσχους της

Αφέψημα από τη ρίζα της κολλιτσίδας
Η ρίζα της κολλιτσίδας κρύβει μέσα της τη γήινη δύναμη του βοτάνου. 

Για να την απελευθερώσω στο νερό, χρειάζομαι λίγο χρόνο και ήπια θερμότητα, ώστε τα πολύτιμα συστατικά της να περάσουν στο ρόφημά μου.
Σε ένα μικρό σκεύος βράζω περίπου ένα μεγάλο φλιτζάνι νερό. 

Μόλις αρχίσει να κοχλάζει, χαμηλώνω τη θερμοκρασία και προσθέτω δύο κουταλάκια του γλυκού αποξηραμένη ρίζα κολλιτσίδας.
Σκεπάζω το σκεύος και αφήνω τη ρίζα να σιγοβράσει για ακόμη πέντε λεπτά. 

Στη συνέχεια αποσύρω το σκεύος από τη φωτιά και αφήνω το αφέψημά μου να σταθεί για περίπου μισή ώρα, μέχρι να κρυώσει εντελώς.
Μπορώ να πίνω μέχρι ένα φλιτζάνι την ημέρα.
Το ίδιο αφέψημα μπορώ να το χρησιμοποιήσω και εξωτερικά, για να πλύνω περιοχές του δέρματος που παρουσιάζουν προβλήματα.
Αν θέλω να συνδυάσω την κολλιτσίδα με άλλα βότανα, μπορώ να τη συναντήσω σε ένα φυτικό μείγμα μαζί με τη ρίζα του αγριοράδικου και το κόκκινο τριφύλλι.
Το αφέψημά της έχει μια ευχάριστη, γλυκιά και καταπραϋντική γεύση, συνοδευόμενη από ένα αρκετά έντονο, χαρακτηριστικό άρωμα. 

Αν η γεύση της με ξενίζει, μπορώ να προσθέσω λίγο μέλι ή μερικές σταγόνες φρέσκου χυμού λεμονιού.
#. Έγχυμα από τα φύλλα και τους μίσχους της κολλιτσίδας
Τα φύλλα και οι μίσχοι της κολλιτσίδας μού προσφέρουν έναν διαφορετικό τρόπο να γνωρίσω το αγαπημένο και πολύτιμο βότανο! 

Εδώ δεν χρειάζεται να βράσω το ίδιο το βότανο• αρκεί το ζεστό νερό και λίγος χρόνος για να πραγματοποιηθεί η έγχυση.
Σε ένα σκεύος με καπάκι ρίχνω 400 ml νερό και το αφήνω να βράσει. 

Μόλις αρχίσει ο βρασμός, απομακρύνω το σκεύος από την εστία και προσθέτω μία κουταλιά της σούπας αποξηραμένα φύλλα και μίσχους κολλιτσίδας.
Σκεπάζω αμέσως και αφήνω το βότανο μέσα στο ζεστό νερό για δεκαπέντε λεπτά, όσο χρειάζεται για να ολοκληρωθεί η έγχυση.
Στη συνέχεια σουρώνω το έγχυμά μου σε ένα φλιτζάνι.
Αν επιθυμώ να του δώσω μια διαφορετική γευστική νότα, προσθέτω μία κουταλιά μέλι ή τον χυμό μισού λεμονιού. 

Ωστόσο, προτιμώ να απολαμβάνω τα περισσότερα βότανα στη φυσική τους γεύση, χωρίς να παρεμβαίνω στο άρωμα και στον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους.
Μπορώ να πίνω ένα φλιτζάνι την ημέρα, εφόσον η χρήση και η δοσολογία είναι κατάλληλες για εμένα.
#. Μια σημαντική υπενθύμιση
Η κολλιτσίδα (Arctium lappa) είναι ένα βότανο με ενδιαφέρουσες βιολογικές δράσεις, μεταξύ των οποίων έχουν μελετηθεί οι αντιοξειδωτικές, 

διουρητικές και υπογλυκαιμικές της ιδιότητες.

Η βιολογική δραστηριότητα ενός βοτάνου όμως, είναι ένας ακόμη λόγος να το προσεγγίζω με γνώση και σεβασμό.
Πριν χρησιμοποιήσω την κολλιτσίδα, ιδιαίτερα αν λαμβάνω φαρμακευτική αγωγή, φροντίζω να γνωρίζω τις ιδιότητές της, τις πιθανές αλληλεπιδράσεις και τις αντενδείξεις της. 

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν λαμβάνονται φάρμακα για τη ρύθμιση του σακχάρου ή της αρτηριακής πίεσης.

....στο άρθρο μου:Κολλιτσίδα/Arctium lappa -Ισχυρότατο αντικαρκινικό, διουρητικό και αποτοξινωτικό βότανο - σας δίνω αναλυτικά όλες τις ιδιότητες, δράσεις και χρήσεις του πολύτιμου βοτάνου!

          κείμενο και επιμέλεια κειμένου ntina/thalia - botanologia.gr

Πότε και πώς να κλαδεύω τη λεβάντα μου για μέγιστη ανθοφορία και όχι μόνο.

Στις γλάστρες μου εκτός από τα άλλα μου λουλούδια έχω και τις λεβάντες μου!
Η λεβάντα είναι ένα από τα πιο όμορφα και ευέλικτα φυτά σε κήπους και γλάστρες, γνωστή για το καταπραϋντικό της άρωμα και τα όμορφα μοβ άνθη της!

Για να διατηρήσω τη λεβάντα μου υγιή, συμπαγή και ανθισμένη χρόνο με το χρόνο, το σωστό κλάδεμα είναι απαραίτητο. 

Όταν γίνεται σωστά, το κλάδεμα ενθαρρύνει την πληρέστερη ανάπτυξη, αποτρέπει την ξυλώδη ανάπτυξη των στελεχών και παρατείνει τη διάρκεια ζωής της λεβάντας μου!
Και γιατί είναι σημαντικό το κλάδεμα της λεβάντας;
Η λεβάντα τείνει φυσικά να γίνεται ξυλώδης και αραιή με την πάροδο του χρόνου. 

Χωρίς τακτικό κλάδεμα, μπορεί να μεγαλώνει μακριά, να παράγει λιγότερα άνθη, ακόμη και να αρχίσει να διασπάται.

Έτσι το κλάδεμα βοηθά στην:
προώθηση πιο πυκνής και συμπαγούς ανάπτυξης
αύξηση της παραγωγής ανθέων
αποτροπή ξυλωδών, εύθραυστων στελεχών
παράταση της συνολικής διάρκειας ζωής του φυτού
Πότε να κλαδεύω τη λεβάντα μου
Ο χρόνος είναι το κλειδί όταν πρόκειται για κλάδεμα λεβάντας. 

Υπάρχουν γενικά δύο κύριες περίοδοι κλαδέματος:
1. Μετά την πρώτη άνθιση (τέλη Άνοιξης έως αρχές Καλοκαιριού)

Μόλις μαραθούν τα πρώτα λουλούδια, κλαδεύω ελαφρά το φυτό. 

Αυτό ενθαρρύνει μια δεύτερη άνθιση αργότερα.
Κόβω τους μίσχους των λουλουδιών ακριβώς πάνω από τα φύλλα.
2. Μετά την τελική άνθιση (τέλη Καλοκαιριού έως Αρχές Φθινοπώρου)
Αυτή είναι η πιο σημαντική περίοδος κλαδέματος.
Κλαδεύω την λεβάντα μου πιο προσεκτικά για να διατηρήσετε το σχήμα του.
Αφαιρώ περίπου το ένα τρίτο της ανάπτυξης του φυτού.
Αποφεύγω το κλάδεμα στην ξυλώδη βάση.
Είναι σημαντικό να σταματήσω το κλάδεμα τουλάχιστον 6-8 εβδομάδες πριν από τον πρώτο παγετό για να αποφύγω την καταπόνηση του φυτού πριν από τον χειμώνα.
Πώς να κλαδεύω σωστά τη λεβάντα μου
Ακολουθώ τα παρακάτω βήματα για αποτελεσματικό κλάδεμα
-. 1: Χρησιμοποιώ τα σωστά εργαλεία.
Χρησιμοποιώ καθαρό, κοφτερό ψαλίδι κλαδέματος για να κάνω ακριβείς κοπές και να αποτρέπω ασθένειες.
-. 2: Εντοπίζω νέα βλάστηση.
Εστιάζω στα μαλακά, πράσινα στελέχη. 

Αποφεύγω να κόβω τα ξυλώδη μέρη, καθώς η λεβάντα δυσκολεύεται να αναγεννηθεί από το παλιό ξύλο.
-. 3: Κοπή στρατηγικά
Κλαδέβω περίπου το 1/3 του ύψους του φυτού.
Αφήνω πάντα τουλάχιστον 2,5-4 εκατοστά πράσινης βλάστησης πάνω από τη ξυλώδη βάση.
Διαμορφώνω ένα στρογγυλεμένο ανάχωμα για να προωθήσω την ομοιόμορφη ανάπτυξη.
-. 4: Αφαιρώ τα νεκρά ή κατεστραμμένα φυτά.
Κόβω τυχόν ξερά, εύθραυστα ή νεκρά κλαδιά για να διατηρήσω το φυτό υγιές.
Τι έχω παρατηρήσει

Τα νεαρά φυτά χρειάζονται ελαφρύ κλάδεμα. 

Τα ώριμα φυτά μπορούν να αντέξουν περισσότερο σχηματισμό
Δεν κόβω ποτέ μέχρι την ξυλώδη βάση.

Η τακτική συγκομιδή των λουλουδιών λειτουργεί επίσης ως μια μορφή κλαδέματος
Το υπερβολικό κλάδεμα μπορεί να προκαλέσει σοκ στο φυτό
Το πολύ αργό κλάδεμα μπορεί να αφήσει το φυτό ευάλωτο σε ζημιές από το πολύ κρύο τον χειμώνα.
Μόλις η λεβάντα γίνει πολύ ξυλώδης, είναι πιο δύσκολο να αναζωογονηθεί.
Το κλάδεμα της λεβάντας δεν είναι περίπλοκο, αλλά η συνέπεια είναι το κλειδί. 

Με λίγα μόνο έγκαιρα κλαδέματα κάθε χρόνο, μπορώ να διατηρήσω τα λουλούδια μου πλούσια, αρωματικά και γεμάτα άνθη. 

Το κλάδεμα είναι ένας τρόπος να οδηγήσω τη λεβάντα μου στην καλύτερη δυνατή μορφή της - τόσο οπτικά όσο και βιολογικά.
Με τη σωστή φροντίδα, η λεβάντα μου με ανταμείβει με ομορφιά και άρωμα για πολλές εποχές.

     σαν επίλογος

Μερικές φορές οι μικρότερες αλλαγές κάνουν τη μεγαλύτερη διαφορά.
Ένα μόνο βότανο/λουλούδι, όπως η αγαπημένη λεβάντα μπορεί να βοηθήσει να ηρεμήσει το μυαλό μας, να ανακουφίσει το σώμα μας και να μετατρέψει το δωμάτιό μας σε καταφύγιο γαλήνης, ηρεμίας και αναζωογονητικού, ήρεμου και γαλήνιου ύπνου!

          Λεβάντα, ένα σπουδαίο βότανο – ίαμα για τη θεραπεία πολλών νευρολογικών διαταραχών.

                  η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενό μου είναι collage       

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia

Μυϊκές κράμπες και δύο ιδανικά λάδια βοτάνων για μασάζ

Οι σπασμολυτικές,
αντιφλεγμονώδεις και αναλγητικές ιδιότητες του χαμομηλιού και του ελαιόλαδου θα καταπραΰνουν τον πόνο και θα ελευθερώσουν τους πονεμένους μας μύες.

Κράμπες – 

και ξαφνικά μας ξυπνάμε μέσα στην νύχτα.

Αυτές οι ακούσιες και επώδυνες συσπάσεις των μυών μας.

Είναι οι συσπάσεις συνήθως των μυών στο πίσω μέρους της κνήμης μας-γαστροκνήμιοι

στο πίσω μέρος του μηρού μας– οπίσθιοι μηριαίοι

στο πρόσθιο μέρος του μηρού μας– πρόσθιοι μηριαίοι

σπανιότερα εντοπίζονται στα χέρια,

βραχίονες,

κοιλιά και στο θώρακα.

Μας δημιουργούν έντονο πόνο και οι προσβεβλημένοι μύες μας αδυνατούν να κινηθούν.

Και τι κάνουμε;

Σε περίπτωση που εμφανιστούν μυϊκές κράμπες πρέπει άμεσα να κάνουμε τα εξής:

– διατάσεις των πασχόντων μυών, μαλάξεις με ήπιο τρίψιμο του πάσχοντος μυός και μασάζ στο πονεμένο μας σημείο με λάδια βοτάνων...

συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/myikes-krampes-kai-dyo-idanika-ladia-votanon-gia-masaz/