Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2018

Το περπάτημα μειώνει τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας

Τις ωφέλειες του περπατήματος, κυρίως για τις μεσήλικες και ηλικιωμένες γυναίκες, επισημαίνει έρευνα Αμερικανών επιστημόνων. Σύμφωνα με τα ευρήματα όσο περισσότερο περπατά -ασκείται- μια γυναίκα 50 έως 80 ετών τόσο μικρότερες είναι οι πιθανότητες να πάθει καρδιακή ανεπάρκεια.

Η έρευνα, που βασίζεται σε στοιχεία για 137.303 γυναίκες, πραγματοποιήθηκε από τους ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, υπό τον αναπληρωτή καθηγητή Μάικλ ΛαΜόντε.

Σύμφωνα με όσα αναφέρουν στη δημοσίευσή τους στο περιοδικό «Heart Failure» (Καρδιακή Ανεπάρκεια) του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας, στο υπό μελέτη σύνολο 2.523 γυναίκες εκδήλωσαν καρδιακή ανεπάρκεια σε διάστημα 14 ετών.

Στην καρδιακή ανεπάρκεια ο μυς της καρδιάς αδυνατεί να στείλει αρκετό αίμα στο σώμα, με συνέπεια την κόπωση του ασθενούς, την αύξηση του βάρους λόγω κατακράτησης υγρών, τη δύσπνοια κ.ά.

Όπως διαπιστώθηκε, σε σχέση με τις γυναίκες που δεν ασκούνταν και δεν περπατούσαν καθόλου, όσες έκαναν κάποια έστω άσκηση όπως περπάτημα, ήταν κατά μέσο όρο 11% λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν καρδιακή ανεπάρκεια. Ο κίνδυνος ήταν μειωμένος κατά 35% για όσες περπατούσαν πολύ ή έκαναν άλλη τακτική άσκηση.

Ο καθηγητής ΛαΜόντε αναφέρει ότι αν και το περπάτημα ήταν η συχνότερη μορφή άσκησης (για σχεδόν το 40% των γυναικών) και είναι σημαντικό, η διαφορά οφέλους ανάμεσα στο περπάτημα και σε άλλες μορφές άσκησης είναι μικρή.

Επίσης, διαπιστώθηκε ότι όσο περισσότερο το περπάτημα τόσο μεγαλύτερο το όφελος, αλλά η ένταση του βαδίσματος δεν παίζει μεγάλο ρόλο.

Συνεπώς μεγαλύτερη σημασία για μια γυναίκα έχει να περπατάει και όχι να το κάνει με έντονο ρυθμό.

Οι γυναίκες που «έπιαναν» το συνιστώμενο όριο των 150 λεπτών περπατήματος (ή άλλης άσκησης) την εβδομάδα, είχαν 30% μικρότερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας. Κάθε πρόσθετη ώρα περπατήματος μέσα στην εβδομάδα μείωνε τον κίνδυνο κατά τουλάχιστον 10%.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι κάτι ανάλογο ισχύει και για τους ηλικιωμένους άνδρες, ωστόσο θα πρέπει να επιβεβαιωθεί από νέα μελέτη.

πηγή:efsyn.gr

Αυτό το κοινό παυσίπονο αυξάνει τον κίνδυνο για έμφραγμα και εγκεφαλικό

Αυτό το κοινό παυσίπονο αυξάνει τον κίνδυνο για έμφραγμα και εγκεφαλικό, σύμφωνα με έρευνα
Το Diclofenac (δικλοφαινάκη), ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο διεθνώς φάρμακο με αντιφλεγμονώδεις και αναλγητικές ιδιότητες, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για έμφραγμα, εγκεφαλικό και άλλα σοβαρά καρδιαγγειακά προβλήματα, γι' αυτό η χρήση του πρέπει να γίνεται με μέτρο και όχι για μακρύ χρονικό διάστημα.
 
Σε αυτό το συμπέρασμα-προειδοποίηση κατέληξε μια νέα διεθνής επιστημονική μελέτη, που συνέκρινε το εν λόγω φάρμακο με την παρακεταμόλη και με άλλα παραδοσιακά αναλγητικά. Οι ερευνητές επισήμαναν ότι το diclofenac δεν πρέπει να διατίθεται χωρίς συνταγογράφηση και στη συσκευασία του πρέπει πλέον να αναγράφεται προειδοποίηση για τους πιθανούς κινδύνους που ενέχει.
 
Η δικλοφαινάκη είναι φάρμακο που ανήκει στην κατηγορία των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ) και χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των πόνων και των φλεγμονών σε πολλές χώρες του κόσμου (στην Ελλάδα διατίθεται μόνο από τα φαρμακεία και είναι μη συνταγογραφούμενο).
 
Οι ερευνητές του Τμήματος Κλινικής Επιδημιολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ώρχους της Δανίας, με επικεφαλής τον δρα Μόρτεν Σμιντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal" (BMJ), μελέτησαν στοιχεία για περισσότερα από 6,3 εκατομμύρια άτομα, συγκρίνοντας όσους είχαν πάρει «ντικλοφενάκ» (μέση ηλικία 46 ετών) με όσους είχαν πάρει παρακεταμόλη, άλλα ΜΣΑΦ (ιμπουπροφέν, ναπροξέν) ή κανένα ΜΣΑΦ.
 
Διαπιστώθηκε αυξημένη συχνότητα σοβαρών καρδιαγγειακών περιστατικών μεταξύ όσων είχαν πάρει diclofenac επί ένα μήνα. Τα προβλήματα περιλάμβαναν εμφάνιση καρδιακής αρρυθμίας, καρδιακής ανεπάρκειας, ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου, εμφράγματος, πρόωρου θανάτου καρδιαγγειακής αιτιολογίας και γαστρεντερικής αιμορραγίας. Ο αυξημένος κίνδυνος υπάρχει και για τα δύο φύλα ανεξαρτήτως ηλικίας, ενώ ισχύει ακόμη και για χαμηλές δόσεις του φαρμάκου.
 
«Η θεραπεία του πόνου και της φλεγμονής με ΜΣΑΦ μπορεί να έχει αξία για μερικούς ασθενείς, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής τους, παρά τις πιθανές παρενέργειες. Όμως, λαμβάνοντας υπόψη τους καρδιαγγειακούς και γαστρεντερικούς κινδύνους, υπάρχει μικρή δικαιολογία για να ξεκινά μια θεραπεία με diclofenac, προτού δοκιμασθούν άλλα παραδοσιακά ΜΣΑΦ», συμπέραναν οι ερευνητές.
 
Πάντως, παρόλο που ο σχετικός κίνδυνος -σε σχέση με άλλα φάρμακα- είναι αυξημένος, επεσήμαναν ότι ο απόλυτος κίνδυνος του diclofenac παραμένει χαμηλός για τους ασθενείς.
 
Η επιστημονική δημοσίευση: bmj.com/

Πηγή:enallaktikos.gr

Ελπίδες για τον έλεγχο της παχυσαρκίας: Οι επιστήμονες ανακάλυψαν τα κύτταρα που ελέγχουν το σχηματισμό του λίπους

Μελέτη ερευνητών στην Ελβετία αποκάλυψε ένα νέο τύπο κυττάρου που ενυπάρχει στις αποθήκες λίπους του σώματος όπου μπορεί ενεργά να καταστέλλει το σχηματισμό λιποκυττάρων.
Η ανακάλυψη έγινε χρησιμοποιώντας τη μεταγραφομική (transcriptomics) [τη μελέτη του μεταγραφώματος] ενός απλού κυττάρου και ανοίγει εντελώς νέους δρόμους για την καταπολέμηση της παχυσαρκίας και σχετιζόμενων ασθενειών όπως ο διαβήτης.

Τα λιποκύτταρα ή αδιποκύτταρα (σπανίως) βρίσκονται στο κέντρο της διατροφικής και μεταβολικής ισορροπίας.
Η αδιπογένεση – ο σχηματισμός των ώριμων λιποκυττάρων από τα πρόδρομα κύτταρα – έχει συνδεθεί με την παχυσαρκία και τα σχετιζόμενα προβλήματα υγείας, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο διαβήτης τυπου-2.
Ωστόσο, έχει αποδειχθεί πολύ δύσκολο να προσδιοριστούν η ταυτότητα και οι μοριακές ιδιότητες των πρόδρομων λιποκυττάρων.
Αυτό συμβαίνει επειδή, εκτός από αδιποκύτταρα και αιμοσφαίρια, ο ιστός λίπους περιέχει ένα μεγάλο αριθμό στρωματικά κύτταρα που είναι δύσκολο να διακριθούν χρησιμοποιώντας παραδοσιακές προσεγγίσεις όπως η γενετική επισήμανση.

Σε μια νέα μελέτη, επιστήμονες από το εργαστήριο του Bart Deplancke στο EPFL, το εργαστήριο του Christian Wolfrum στο ETHZ (Eidgenössische Technische Hochschule Zürich) και το SSCF (Ελβετικό Ίδρυμα Βλαστοκυττάρων) υπό την ηγεσία του Gianni Soldati, χρησιμοποίησαν μια υψηλής ανάλυσης τεχνική που αποκαλείται «μεταγραφομική απλού κυττάρου» για να χαρακτηρίσουν για πρώτη φορά, τους διάφορους τύπους των στρωματικών κυττάρων που ενυπάρχουν μέσα στις αποθήκες ώριμου λίπους.
Η τεχνική αυτή παρέχει ένα μοναδικό στιγμιότυπο των γονιδίων που εκφράζονται σε ένα κύτταρο, σε χιλιάδες κυττάρων τη κάθε φορά.
Καθώς τα κύτταρα του ίδιου υποπληθυσμού θα μοιραστούν τα παρόμοια προφίλ γονιδιακής έκφρασης, τα αποκτώμενα δεδομένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν να ομαδοποιήσουν τα κύτταρα σύμφωνα με την μοριακή τους ομοιότητα.

Χρησιμοποιώντας αυτή την προσέγγιση, οι επιστήμονες πρώτα προσδιόρισαν τους υποπληθυσμούς διάφορων στρωματικών κυττάρων στον ιστό του λίπους των ποντικών.
Η ερευνητική ομάδα στη συνέχεια απομόνωσε τους υποπληθυσμούς αυτούς και μελέτησε την κυτταρική τους συμπεριφορά.
Αναπάντεχα, οι ερευνητές βρήκαν ότι ένας από τους υποπληθυσμούς αυτούς όχι μόνο αποτυγχάνει να διαφοροποιηθεί στα αδιποκύτταρα, επίσης καταστέλλει ενεργά την αδιπογένεση άλλων πρόδρομων κυττάρων των αδιποκυττάρων μέσω ενός μηχανισμού έκκρισης.
Οι ερευνητές, για αυτό, ονόμασαν αυτόν το νέο υποπληθυσμό «Aregs» από το «adipogenesis-regulatory cells», ρυθμιστικά κύτταρα αδιπογένεσης.

Στη συνέχεια οι επιστήμονες εξέτασαν το ανθρώπινο λίπος, όπου ανακάλυψαν την παρουσία ενός ανάλογου πληθυσμού κυττάρων καταστολής αδιπογένεσης. Τα ευρήματα αυτά δίνουν την ελπίδα τα Aregs, ή ο μηχανισμός δράσης τους, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να τροποποιήσουν την πλαστικότητα του ανθρώπινου λιπώδους ιστού.
Μακροπρόθεσμα, αυτό θα μπορούσε να βελτιώσει την ικανότητά μας να ελέγχουμε την παχυσαρκία και την ευαισθησία στην ινσουλίνη και έτσι να θεραπεύουμε μεταβολικές παθήσεις συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη τύπου-2.

«Η εργασία μας δείχνει ότι υπάρχουν ακόμη πολλοί τύποι ανθρώπινων κυττάρων που αναμένουν να ανακαλυφθούν», αναφέρει ο Christian Wolfrum. «Διάφορα από αυτά μπορεί επίσης να είναι πολύ σημαντικά για ιατρικούς λόγους, όπως τα Aregs που βρήκαμε σε αυτή την μελέτη».

«Ο έλεγχος το σχηματισμό των λιποκυττάρων δεν είναι μόνο σημαντικός για τη βελτίωση της μεταβολικής υγείας», λέει ο Bart Deplancke. «Θα μπορούσε επίσης να είναι σημαντικός για την επιβράδυνση της γήρανσης, καθώς διάφοροι ιστοί, όπως ο μυελός των οστών και οι μύες, συσσωρεύουν με το χρόνο κύτταρα λίπους, που επηρεάζουν αρνητικά τη λειτουργία τους.
Η ανακάλυψή μας συνεπώς έχει ευρείες βιοϊατρικές επιπτώσεις και δεν μπορούμε να περιμένουμε για να μάθουμε περισσότερα σχετικά με αυτά τα ενδιαφέροντα κύτταρα».

το διάβασα στο:egno.gr

Πηγές που δίνονται από το egno.gr : EPFL (Ecole Polytechnique Fédérale de Lausanne)

Περισσότερα στη δημοσίευση: A stromal cell population that inhibits adipogenesis in mammalian fat depots. Nature.