...μέρες νηστείας και ας δούμε ένα από τα χαρακτηριστικότερα νηστίσιμα πιάτα της χώρας μας!

εξαιρετική πηγή θειαμίνη/Β1 - 28% της ημερήσιας αξίας
νιασίνης/Β3 - 13% της ημερήσιας αξίας
βιταμίνη Β6 - 21% της ημερήσιας αξίας
φυλλικού οξέως/Β9 -  90% της ημερήσιας αξίας
παντοθενικού οξέως/Β5 -  25% της ημερήσιας αξίας
εξαιρετική πηγή φυτικής πρωτεΐνη, ιδανική για χορτοφάγους
εξαιρετική πηγή φυτικών ινών, οι οποίες βελτιώνουν την πέψη

σιδήρου - 37% της ημερήσιας αξίας

μαγνησίου - Μαγνήσιο: 17% της ημερήσιας αξίας

φωσφόρου -  28% της ημερήσιας αξίας

καλίου - 16% της ημερήσιας αξίας

ψευδάργυρου - 23% της ημερήσιας αξίας

χαλκού - 55% της ημερήσιας αξίας

μαγγανίου - 43% της ημερήσιας αξίας

     Και βέβαια είναι οι φακές!

...και ας δούμε μια από τις πολλές συνταγές που βρίσκουμε στον τόπο μας τις μέρες της νηστείας!

Οι φακές είναι ένα από αγαπημένα πιάτα των Ελλήνων.

Καλλιεργούνται σε πάρα πολλές περιοχές και είναι όλες πεντανόστιμες, όπως τόσα και τόσο προϊόντα της ελληνικής γης.

Δεν θα μιλήσω σε αυτό μου το άρθρο για τη διατροφική σπουδαιότητα της φακής, το αφήνω για άλλη φορά, γιατί θα επικεντρωθώ στην παρασκευή ενός νόστιμου πιάτου, παρά την απουσία του λαδιού και θα σας δώσω μόνο τη διατροφική αξία του πιάτου μου και πάντα με μία μικρή απόκλιση των ποσοστών.

Ίσως να έχουμε ακούσει το χαρακτηριστικό “το έφαγε η φακή το λάδι” που δηλώνει την μεγάλη ποσότητα λαδιού που χρειάζεται η φακή για να αποκτήσει τη βουτυράτη γεύση της, αλλά και χωρίς λάδι με τα κατάλληλα υλικά ξεχωρίζει για τη νοστιμιά της.

Η συνταγή που σας δίνω είναι από τις “συνταγές μου”

Η συνταγή έχει μεταφερθεί σε μας σήμερα "από στόμα σε στόμα" και από τετράδια συνταγών γυναικών του προηγούμενου αιώνα! 

Έχω αρκετές προσθήκες δικές μου, όπως τα μπαχάρια, τον πελτέ ντομάτας και τη σαλάτα με ντοματίνια και αγγούρι για καλύτερη απορρόφηση του σιδήρου από τον οργανισμό μας!

Για να ετοιμάσω τις φακές μου χρειάζομαι:

-. μία κούπα φακές

-. δύο μέτρια, προς μεγάλα ξερά κρεμμύδια ψιλοκομμένα

-. ένα πράσο κομμένο σε ροδέλες

-. δυο-τρία κρεμμυδάκια φρέσκα κομμένα σε ροδέλες

-. τρία με τέσσερα κλαράκια άνηθο ψιλοκομμένο

-. τρία με τέσσερα κλαράκια μαϊντανό κομμένα σε σχετικά μεγάλα κομμάτια

-. τρεις σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένες

-. ένα καρότο ολόκληρο*

-. δύο φύλλα δάφνης

-. αλάτι-όσο νομίζουμε

-. πιπέρι μαύρο-όσο θέλουμε

-. μισό κουταλάκι κουρκούμι

-. μισό κουταλάκι γλυκιά πάπρικα

-. πελτές ντομάτας (έχω πάντα τον δικό μου πελτέ ντομάτας)

Και:

-. καθαρίζω τις φακές μου από τυχόν ξένα σώματα, τις ξεπλένω πολύ καλά και τις ρίχνω στην κατσαρόλα.

-. προσθέτω στην κατσαρόλα με τις φακές όλα μου τα λαχανικά εκτός από το μαϊντανό και το σκόρδο.

-. προσθέτω τρεις κούπες κρύο νερό και περιμένω μέχρι να αρχίσει ο βρασμός.

-. μόλις αρχίσει ο βρασμός κλείνω την κατσαρόλα και σιγοβράζω σε χαμηλή θερμοκρασία.

-. στο μεταξύ κόβω σε σχετικά μεγαλούτσικα κομμάτια το μαϊντανό, και πολτοποιώ τα σκόρδα μου.

-. αφού περάσουν δέκα λεπτά από την πολτοποίηση των σκόδρων μου τα προσθέτω στην κατσαρόλα μου.

-. σκεπάζω την κατσαρόλα, αφού βεβαιωθώ ότι συνεχίζεται ο βρασμός.

-. στη μισή ώρα συνολικού βρασμού**, ανοίγω την κατσαρόλα μου.

-. με προσοχή βγάζω το καρότο, το τοποθετώ σε ένα πιάτο, το πολτοποιώ με ένα πιρούνι και το ξαναρίχνω στην κατσαρόλα μου

-. δυναμώνω τη θερμοκρασία και προσθέτω τον πελτέ της ντομάτας, το οποίο έχω αραιώσει σε λίγο χλιαρό νερό και

-. τα μπαχαρικά μου με τη δάφνη και το μαϊντανό

-. αφήνω το φαγητό μου σε μέτριο βρασμό για λίγα λεπτά να χυλώσει, προσέχοντας να μην μου  κολλήσει – οι φακές κολλάνε πολύ εύκολα

-. δοκιμάζω - οι φακές μας πρέπει να λιώνουν στο στόμα- τραβάω από τη φωτιά, σκεπάζω και αφήνω για πολύ λίγο το φαγητό μου να ξεκουραστεί.

-. σερβίρω τις φακές μου με μπόλικο χυμό λεμονιού και συνοδεύω με φρεσκοκομμένα στα τέσσερά, ντοματίνια, φρέσκα αγγουράκια κομμένα σε ροδέλες, πασπαλισμένα με αλάτι και ψιλοκομμένο μαϊντανό και κρίθινες μπουκίτσες!

-. είναι ένα πεντανόστιμο γεύμα, με πλήθος θρεπτικά συστατικά, παρ΄όλο που απουσιάζει το λάδι μας, για όλους όσους νηστεύουν!
     Και ίσως έχει έρθει η εποχή να ξαναθυμηθούμε τους ξεχασμένους (λόγω ευμάρειας;) θησαυρούς της κουζίνας των λαών της μεσογείου που ανάμεσά τους βρίσκεται και η χώρα μας
Να ψάξουμε στη μνήμη μας και να αναζητήσουμε ξεχασμένες γεύσεις, να τις ξαναμαγειρέψουμε,
να τις γνωρίσουμε στις νέες γενιές, ξεκινώντας από τα μικρά-μικρά παιδιά.
Η απλότητα και η καθαρότητα των γεύσεων είναι σίγουρο πως δεν θα τα αφήσει ασυγκίνητα.
Ο πλανήτης μας ήδη αναστενάζει από τα μεταλλαγμένα και μεταποιημένα προϊόντα.
Πρέπει να γνωρίζουμε τι προϊόντα αγοράζουμε, γιατί πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα συγκεκριμένα προϊόντα, πως πρέπει να τρώμε και γενικά, οι μαγειρικές μας τεχνικές πρέπει να αντανακλούν την ποιότητα του τρόπου ζωής μας.
Το να γνωρίζουμε ποιες και πώς να επιλέγουμε τις πρώτες ύλες και ποια είναι τα εποχικά προϊόντα για την κουζίνα μας είναι καθοριστικής σημασίας, καθώς και την υγεία μας θα προστατέψουμε αλλά και το πορτοφόλι μας.
                    Σημειώσεις:
*Δεν τεμαχίζουμε τα καρότα για να τα βράσουμε, γιατί οι θρεπτικές τους ουσίες είναι πιο ισχυρές αν αυτά είναι ολόκληρα και όχι τεμαχισμένα κατά διάρκεια του βρασμού.
Τα βρασμένα ολόκληρα καρότα περιέχουν 25% περισσότερη από την ισχυρότατη αντικαρκινική ουσία καροτοξίνη – carotatoxin, η οποία έχει το επίσημο όνομα φαλκαρινόλη – falcarinol
**Οι ώρες βρασίματος που δίνω αφορούν αποκλειστικά φακές νέας σοδειάς.
Εάν οι φακές σας δεν είναι φρέσκες ακολουθήστε τις οδηγίες της συσκευασίας.

              κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia

Πράσα, σπανάκι και αυγά- ένα από τα αγαπημένα μας φαγητά!

Η επιστήμη κάθε μέρα αποδεικνύει ότι η μακροζωία δεν είναι μόνο στα γονίδιά μας, είναι και στο πιάτο μας. 

Θρέφοντας τα κύτταρά μας με τις σωστές τροφές, δίνουμε στο σώμα μας τη δύναμη να καταπολεμήσει τον χρόνο από μέσα προς τα έξω!!!

Τα πράσα είναι στην ομάδα των πιο νόστιμων, ωφέλιμων και αγαπημένων μου  λαχανικών.
-. το πράσο ανήκει στην ίδια οικογένεια με το σκόρδο και το κρεμμύδι και είναι από τα πολυτιμότερα λαχανικά της οικογένειας αυτής , των σκιαδανθών/Allium, προσφέροντάς μας τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά τους και ενώ μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά, κάθε λαχανικό έχει τις δικές του μοναδικές ιδιότητες!
Ειδικά τώρα το χειμώνα που είναι η εποχή τους δεν λείπουν από την κουζίνα μου!
Είναι εκεί για την φασολάδα μου,
για τα ρεβίθια μου – απόλαυση μαζί με το σπανάκι,
για τα ψάρια μου…
και βέβαια δεν ξεχνώ να “ριζώσω” τις ρίζες τους σε κάποιες από τις γλάστρες μου – έτσι έχω για κάποιες  μέρες φρέσκα πράσα, κρεμμύδια, σκόρδα!!!
Και τώρα ένα από τα πιο εύκολα, γρήγορα και πεντανόστιμα φαγητά μου, που έχει να κάνει με τα πράσα!
Σας το δείχνω…
λοιπόν…
συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/prasa-spanaki-kai-ayga-ena-apo-ta-agapimena-mas-fagita/

ένα τυρόψωμο για όλες τις ώρες

Μια χορταστική και απολαυστική τυρόπιτα ή τυρόψωμο, πανεύκολο και γρήγορο στην εκτέλεση!
Το κάνω συχνά για να έχουμε κάτι για όποιον πεινάσει στο ενδιάμεσο των γευμάτων
Θα χρειαστώ
-. 3 φλιτζάνια αλεύρι η όσο μου πάρει για να έχω έναν παχύρευστο χυλό
-. 4 αυγά
-. 1lit γάλα
-. 1/2 κιλό τυρί φέτα
-. αλάτι, λίγο, ανάλογα πόσο αλμυρή είναι η φέτα
-. πιπέρι, όσο μου αρέσει
-. 1/2 κουταλάκι του γλυκού κουρκούμι
-. λίγο μοσχοκάρυδο
-. λάδι για να λαδώσω το ταψί μου
και
-. χτυπάω με σύρμα τα αυγά με το γάλα και
-. προσθέτω όλα μου τα μπαχάρια και το αλάτι
-. συνεχίζω να χτυπάω και προσθέτω λίγο-λίγο το αλεύρι μέχρι να έχω έναν παχύρευστο χυλό
και
-. σπάω το τυρί με τα ακροδάχτυλά μου και
-. το ρίχνω στο μείγμα μου
-. ανακατεύω με ένα κουτάλι πολύ καλά
και
-. προθερμαίνω τον φούρνο στους 200 °C
-. λαδώνω το ταψί - 38άρι - και
-. ρίχνω το μείγμα μου
-. το ραντίζω με ελαιόλαδο και
-. το τοποθετώ στον φούρνο 
-. ψήνω για 50' με 60' στους 180°C ή ανάλογα με τον φούρνο μέχρι να έχω το επιθυμητό αποτέλεσμα
      λεπτομέρειες:
-. το τυρόψωμό μου πρέπει να είναι τραγανό, για αυτό το σιγοψήνω και ανεβάζω τη θερμοκρασία 5 με 10' πριν την ολοκλήρωση του ψησίματος!
-. το μείγμα μου το βάζω σε μεγαλύτερο ταψί από ότι συνήθως, για αυτό και το 38άρι για αυτή την ποσότητα των υλικών μου!

από τις συνταγές μου ntina/thalia, botanologia.gr

το άρθρο μου στο botanologia.gr https://botanologia.gr/ena-tyropsomo-gia-oles-tis-ores/

απλά και κατανοητά - πάνγευστες σπιτικές σάλτσες με άριστα υλικά του πρωτογενούς τομέα της διατροφής για υγεία και ευζωία!

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής και η απαιτητική καθημερινότητα έχουν απομακρύνει τους περισσότερους από εμάς από την παραδοσιακή διατροφή και τα οφέλη που αυτή μας προσφέρει. 
Για αυτό η στροφή προς την παραδοσιακή κουζίνα και η απομάκρυνση από τα τυποποιημένα τρόφιμα, που στην πλειοψηφία τους στερούνται θρεπτικά συστατικά και η υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής, είναι αναγκαία και επιτακτική!
Και όταν λέω παραδοσιακά προϊόντα διατροφής, αναφέρομαι στη διατροφική κουλτούρα ενός τόπου, η οποία περιλαμβάνει έθιμα, 
παραδόσεις και τεχνογνωσία - π.χ πως έφτιαχναν τα "τουτουμάκια" στην Πελοπόννησο -  μιας συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής. 
Και ενώ η διατροφική αξία των παραδοσιακών τροφίμων,
των παραδοσιακών συνταγών  και του παραδοσιακού τρόπου μαγειρέματος είναι αναγνωρισμένη, διαπιστώνεται μια προοδευτική αλλαγή των διατροφικών συνηθειών ενός μεγάλου και συνεχώς αυξανόμενου τμήματος του πληθυσμού, το οποίο απομακρύνεται από την παραδοσιακή διατροφή και τα παραδοσιακά προϊόντα διατροφής, υιοθετώντας αλλότριες διατροφικές συνήθειες και τρόπο ζωής, με αποτέλεσμα όλο και περισσότερα παχύσαρκα άτομα, μεταξύ αυτών και πολλά παιδιά, δυστυχώς, με ότι αυτό συνεπάγεται 
Σε αυτό μου το άρθρο θα σας δώσω συνταγές για σπιτικές σάλτσες, με αναμφισβήτητη  διατροφική αξία, αλλά και εξαίσια γεύση, με τις οποίες συνοδεύω πολλά μου πιάτα....

συνέχεια του άρθρου μου - https://botanologia.gr/grigora-apla-kai-katanoita-pangeystes-spitikes-saltses-me-arista-ylika-toy-protogenoys-tomea-tis-diatrofis-gia-ygeia-kai-eyzoia/

ntina/thalia - botanologia.gr

Πώς φτιάχνω “βοτανοπαγάκια” με ροφήματα βοτάνων

Πάντα ψάχνω νέους και βολικούς τρόπους για να προσθέσω βότανα στη διατροφή μας
Στα άρθρα μου που περιλαμβάνει η ενότητα – “μαγειρεύω με βότανα, ένας συνοπτικός γευστικός οδηγός” σας έχω δείξει διάφορους τρόπους ένταξης των βοτάνων στη διατροφή μας, διότι οι μικρές καθημερινές συνήθειες είναι αυτές που πραγματικά συνθέτουν τις μεγαλύτερες αλλαγές στη συνολική μας υγεία και ευεξία.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που ξεκίνησα να φτιάχνω παγάκια από βότανα. 
Αυτή η απλή προετοιμασία είναι εύκολη, γρήγορη και προσφέρει μερικά υπέροχα οφέλη για το σκληρά εργαζόμενο σώμα μας και μυαλό μας. 
Απλώς προσθέτοντας μερικά “βοτανοπαγάκια” στο νερό μας,
στα ροφήματά μας, αλλά και στις σούπες μας εκμεταλλεύομαι τη δύναμη των βοτάνων χωρίς να καταβάλλω επιπλέον χρόνο ή προσπάθεια. 
Τα “βοτανοπαγάκια” ​​μου μετατρέπουν ένα απλό ποτήρι νερό σε γευστικό ρόφημα σε δευτερόλεπτα, και χαρίζουν σταδιακά επιπλέον βιταμίνες...

read more:https://botanologia.gr/pos-ftiachno-quot-votanopagakia-quot-me-rofimata-votanon/

                                  κείμενο και επιμέλεια κειμένου:thalia

Φροντίζουμε το σώμα μας – έχουμε ΜΟΝΟ ΕΝΑ!

-. να είμαστε σοφοί φίλοι μου! 
-. φροντίζουμε το σώμα μας – έχουμε ΜΟΝΟ ΕΝΑ!
-. εξετάζουμε πάντα τις φυσικές, διατροφικές επιλογές και τον τρόπο ζωής πριν από οποιαδήποτε άλλο!
-. η φύση είναι ειλικρινής και θα μας δώσει αυτό που μας αξίζει!
     Πως μπορούμε να ετοιμάσουμε μια απλή συνταγή με σκόρδο για να μην αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε τον πολύτιμο βολβό;
Ας δούμε: Σκόρδο, ένας από τους πολλούς τρόπους ένταξής του στη διατροφή μας
Υγιεινή διατροφή και θρέψη
– Τα περισσότερα προβλήματα που οφείλονται σε ασθένειες θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν γνωρίζαμε τα βασικά στοιχεία της διατροφής και της θρέψης*.
Ας δούμε: Διατροφική ποικιλομορφία για μακροζωία και ευζωία
και μια αγαπημένη μου συνταγή: Τα δικά μου γεμιστά – το αγαπημένο πιάτο του καλοκαιριού μας!

botanologia.gr

Υγιεινή διατροφή και θρέψη – Τα περισσότερα προβλήματα που οφείλονται σε ασθένειες θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν γνωρίζαμε τα βασικά στοιχεία της διατροφής και της θρέψης.

Πολλοί γιατροί και ερευνητές επιμένουν να "φωνάζουν": "Τα περισσότερα προβλήματα που οφείλονται σε ασθένειες θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν γνωρίζαμε τα βασικά στοιχεία της διατροφής και της θρέψης"

Πότε θα ξυπνήσουμε λοιπόν και θα καταλάβουμε ότι

- η ζάχαρη είναι επικίνδυνη

- τα τεχνητά γλυκαντικά είναι επικίνδυνα

- τα ζιζανιοκτόνα είναι επικίνδυνα

- οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί είναι επικίνδυνοι

- η μαργαρίνη είναι επικίνδυνη

- το ηλιέλαιο είναι επικίνδυνο

- το ραφιναρισμένο σιτάρι είναι επικίνδυνο

Μην παίζετε με τη ζωή σας!!!

Το πραγματικό φαγητό είναι αυτό:

- ανεπεξέργαστo,

- μη επεξεργασμένo,

- πλήρες,

- φυσικό και άφθονο.

Δεν χρειάζονται ετικέτες τροφίμων,

περιεκτικότητα σε θερμίδες και φανταχτερές δηλώσεις.

Απλό, λιτό και καθαρό φαγητό.

Τρώτε έτσι και θα βρείτε την υγεία σας και

φυσικά, αναζητάτε προϊόντα με την λιγότερη ή και καθόλου έκθεση σε χημικά και ζιζανιοκτόνα....

από τις συνταγές μου: https://botanologia.gr/tag/apo-tis-syntages-moy/

Αλιάδα και σκορδαλιά, ποιες οι διαφορές τους; και ποιο λάδι είναι πιο υγιεινό για το τηγάνισμα του μπακαλιάρου;

Πως έφτασε ο μπακαλιάρος στην Ελλάδα;
Πως τον ξαλμυρίζουμε και γιατί τρώμε βακαλάο στις 25 Μαρτίου;
Ποιο λάδι είναι πιο υγιεινό για το τηγάνισμα του μπακαλιάρου;

Ποια η διαφορά της αλιάδα από τη σκορδαλιά;
Ας δούμε:
Οι Βάσκοι ψαράδες, εφάρμοσαν πρώτοι σε μεγάλη έκταση την πρακτική του παστώματος ειδικά του μπακαλιάρου.

Και στην Ελλάδα πως έφτασε;

Ξέρετε ότι ο βακαλάος έχει άμεση σχέση με τη σταφίδα και μάλιστα με τη μαύρη σταφίδα της Αιγιάλειας και της ευρύτερης περιοχής που παρείγαγε μαύρη σταφίδα – ας δούμε πως και γιατί...

https://botanologia.gr/vakalaos-pos-ton-xalmyrizoyme-kai-giati-trome-vakalao-stis-25-martioy/

και λόγω των ημερών-μπακαλιάρος με φρέσκο λεμονάκι, ένα αγαπημένο μου φαγητό.

https://botanologia.gr/logo-ton-imeron-mpakaliaros-me-fresko-lemonaki-ena-agapimeno-fagito/

και Ποιο λάδι είναι πιο υγιεινό για το τηγάνισμα του μπακαλιάρου;

https://botanologia.gr/poio-ladi-einai-pio-ygieino-gia-to-tiganisma-toy-mpakaliaroy/

και Παραδοσιακή ελληνική κουζίνα – Αλιάδα Κεφαλλονιάς

https://botanologia.gr/paradosiaki-elliniki-koyzina-aliada-kefalonias/

και Σκορδαλιά με καρύδια και ψωμί, ένα απόλυτο έδεσμα!

https://botanologia.gr/skordalia-me-karydia-kai-psomi-ena-apolyto-edesma/

Ένα αέρινο επιδόρπιο – μους σοκολάτας με αβοκάντο και φράουλες

Απλά, νόστιμα και υγιεινά: μους σοκολάτας με αβοκάντο και φράουλες
Η μους σοκολάτας είναι ένα από εκείνα τα επιδόρπια που λατρεύουν όλοι, ειδικά τα παιδιά, γιατί είναι νόστιμη,
ελαφριά,
απολαυστική, ενώ παράλληλα τα θρεπτικά διατροφικά της στοιχεία μας χαρίζουν ενέργεια.
Η μους από το γαλλικό mus‎, που στη γλώσσα μας το αποδίδουμε με τη λέξη “αφρός” είναι μια αφράτη παρασκευή που ενσωματώνει φυσαλίδες αέρα για να μας χαρίσει ένα ελαφρύ και αέρινο επιδόρπιο.
Μπορεί να κυμαίνεται από ελαφριά και αφράτη έως κρεμώδες και παχιά, ανάλογα με τις τεχνικές προετοιμασίας...
read more:https://botanologia.gr/ena-aerino-epidorpio-moys-sokolatas-me-avokanto-kai-fraoyles/

Τσουκνίδα και τσουκνιδόρυζο – ένα πολύτιμο βότανο στην κουζίνα μας σε ένα απολαυστικό πιάτο

Έχω μια μακρά ερωτική σχέση με την τσουκνίδα και δεν δείχνει σημάδια υποχώρησης.
Αυτό το βότανο όχι μόνο έχει ωραία γεύση, αλλά νιώθω την ενέργειά της σε όλα μου τα ροφήματα και τα μαγειρέματά μου με πρώτο συστατικό αυτή.
Τα πολύτιμα καλούδια της, το σίδηρο,
το ασβέστιο,
το κάλιο,
το πυρίτιο,
η αμμωνία,
το μαγγάνιο
η βιταμίνη Α
η προβιταμίνη Α – σε πολύ μεγαλύτερη ποσότητα από το καρότο,
οι βιταμίνες Β,
η βιταμίνη C – σε πολύ μεγαλύτερη ποσότητα από το φραγκοστάφυλλο , η οποία βοηθά στην απορρόφηση του σιδήρου
η βιταμίνη Κ, όλα κρυμμένα μέσα της, αλλά και σε κοινή θέα με/μας προσκαλούν να τα τιμήσουμε!!!
Και ναι, θέλω να σας εμπνεύσω να ζήσετε σύμφωνα με τις επιταγές των εποχών, να γίνετε πιο αυτάρκεις και να προστατεύετε την υγεία σας.
Μοιράζομαι πληροφορίες σχετικά με τα βότανα και την τροφή, στην πιο αγνή τους μορφή,
τη ζύμωση και τη συντήρηση,
το μαγείρεμα αυτούσιων μη επεξεργασμένων τροφών,
την κηπουρική, την permaculture και την παραγωγή φυτικών προϊόντων.
Και αυτό είναι μόνο η αρχή...

Για πάμε:
τα υλικά μου:
-. μισό κιλό τρυφερές τσουκνίδες
-. ένα ποτήρι του κρασιού καστανό ρύζι
-. ένα μέτριο ξερό κρεμμύδι
-. αλάτι, αγνό παρθένο, αλάτι μεσολλογίου
-. πιπέρι, αρκετό
-. κουρκούμι- μισό κουταλάκι του γλυκού
-. ένα ποτήρι του κρασιού ελαιόλαδο και
-. το χυμό ενός μικρού λεμονιού, τα οποία λάδι και χυμό λεμονιού,  λίγο πριν τα ρίξω στην κατσαρόλα μου τα ενσωματώνω σε μια παχύρευστη σάλτα, με την οποία περιχύνω το φαγητό μου
Και πως εργάζομαι για να ετοιμάσω το πιάτο μου:
-. πλένω πολύ καλά τις τσουκνίδες μου σε μπόλικο νερό, όπως ακριβώς κάνω με όλα μου τα χόρτα, απλά επειδή οι τσουκνίδες τσιμπάνε φροντίζω να φοράω γάντια μια χρήσης κατά τη διαδικασία του πλυσίματος
-. ψιλοκόβω το κρεμμυδάκι μου και το τσιγαρίζω πολύ-πολύ ελαφρά στο λάδι σε βαθιά αναλόγου μεγέθους κατσαρόλα
-. προσθέτω αμέσως το ρύζι μου και αφού το φέρω ένα δύο γύρους
-. προσθέτω δύο ποτήρια ζεστό νερό
-. προσθέτω το αλάτι, το πιπέρι και το κουρκούμι, ανακατεύω
-. σκεπάζω την κατσαρόλα μου και χαμηλώνω τη θερμοκρασία της κουζίνας μου στο ελάχιστο**
-. σιγοβράζω το ρύζι μου είκοσι/20 λεπτά*
-. στα είκοσι λεπτά ανοίγω την κατσαρόλα μου και ελέγχω το νερό μου, θα πρέπει να έχει μείνει ελάχιστο, τόσο όσο να μην κολλάει το ρύζι μου και
-. προσθέτω τις τσουκνίδες
-. σκεπάζω την κατσαρόλα μου αμέσως, ελέγχοντας τη θερμοκρασία να είναι τόση ώστε το φαγητό μου να σιγοβράζει
-. ο χρόνος που θα χρειαστούν οι τσουκνίδες μου να βράσουν είναι μόνο δύο με τρία λεπτά – συνήθως βράζουν με τον εγκλωβισμένο ατμό της σκεπασμένης μου κατσαρόλας!!!
-. μόλις είναι έτοιμο το φαγητό μου το απομακρύνω από την εστία θέρμανσης και το αφήνω 3 με 4 λεπτά να ξεκουραστεί και
-. ανοίγω το καπάκι της κατσαρόλας μου και περιχύνω το φαγητό μου με τη σάλτσα του λαδιού και του λεμονιού που έχω ετοιμάσει
-. σκεπάζω την κατσαρόλα μου και πιάνοντάς την από τα χερούλια και με χαλαρές, αλλά γρήγορες περιστροφικές κινήσεις την φέρνω κάποιους γύρους
-. αφήνω το φαγητό μου λίγα λεπτά να ξεκουραστεί για λίγο ακόμα και
-. σερβίρω***

tips
*κάθε ρύζι έχει το δικό του χρόνο βρασίματος
**προσαρμόστε την κουζίνα σας σε μια θερμοκρασία που το φαγητό απλά να σιγοβράζει
***αν οι τσουκνίδες, για τον άλφα ή βήτα λόγο, δεν έχουν ομογενοποιηθεί με το ρύζι, ανακατεύω ελαφρά το φαγητό μου πριν να σερβίρω!!!
-. έχω συναντήσει άτομα, τα οποία ειρωνεύονται τα απλά αυτά πιάτα της γαστρονομικής μας κληρονομιάς, γιατί σίγουρα δεν γνωρίζουν πως το “ταπεινό” αυτό πιάτο είναι ένα πλήρες γεύμα με πλήθος θρεπτικών συστατικών και βέβαια η απόδειξη της ευστροφίας,
της ευφυΐας και της ικανότητας των γυναικών εκείνων των χρόνων, να μαγειρεύουν πεντανόστιμα φαγητά, εκ των ενόντων, με τα οποία  χόρταιναν μεγάλες οικογένειες, εκείνους τους καιρούς που το “έτοιμο  γεύματα”  ήταν κάτι άγνωστο…
-. μέσα από τα γραφόμενά μου προσπαθώ να σας εμπνεύσω να ζήσετε απλά, σύμφωνα με τις επιταγές των εποχών, να γίνετε πιο αυτάρκεις και να προστατεύετε την υγεία σας, φυσικά!
-. σας προσφέρω απλές, απέριττες  συνταγές, αλλά όχι απλοϊκές, με πάρα πολλά φυτοθρεπτικά συστατικά, εύκολες να κατανοηθούν και ακολουθηθούν.
-. θέλω η διατροφή μας, το σύνολο δηλαδή των τροφίμων και ροφημάτων που επιλέγουμε να καταναλώσουμε για να διατηρηθούμε στη ζωή, να μην εμποδίζει τη θρέψη μας, δηλαδή να μην εμποδίζει τη διαδικασία της αφομοίωσης της τροφής και την πρόσληψη μέσω αυτής, της τροφής, των θρεπτικών συστατικών και ουσιών.
Εδώ https://www.youtube.com/@botanologia_gr8178 ,  θα βρείτε και το κανάλι μου στο youtube, όπου και μπορείτε να εγγραφείτε για να εξερευνήσουμε, και από εκεί, μαζί τον μαγικό αυτό κόσμο!

Από τις συνταγές μου με πιάτα που αγαπήσαμε – thalia-botanologia.gr

Κοτόσουπα, η συνταγή της σούπας που αυξάνει την ανοσία του οργανισμού μας

Κοτόσουπα, την έχει ανάγκη ο οργανισμός μας την επιβάλει το κρύο του χειμώνα!!!

Η σούπα που αυξάνει την ανοσία του οργανισμού μας, δυναμώνει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, μας προστατεύει από τα κρυολογήματα και τη γρίπη και βοηθάει στην αποκατάσταση των προβλημάτων της αναπνευστικής οδού.

“Αυτό που δείχνει η δουλειά μας είναι ότι υπάρχουν συστατικά σε κοινά τρόφιμα που έχουν αντιφλεγμονώδη δράση.

Έτσι το παλιό ρητό που έλεγε ότι αυτό που μας βοηθάει δεν...

read more:https://botanologia.gr/kotosoypa-i-syntagi-tis-soypas-poy-ayxanei-tin-anosia-toy-organismoy-mas/

Αυτάρκεια - συκομυζήθρα, μια γεύση που μας έρχεται από τα βάθη των αιώνων

Θέλω να σας πω μια ιστορία πέρα για πέρα αληθινή απ’ αυτές που γοητεύουν- εμένα τουλάχιστον. 

Πριν από λίγα χρόνια μιλούσα με μια ηλικιωμένη κυρία από ένα μικρό χωριό της Μεσσηνίας κοντά στην Καλαμάτα. 
Για φαγητά μιλούσαμε βεβαίως κι εκείνη μου αφηγούνταν με μια φιλοσοφημένη ημεράδα που χαρίζει η ωριμότητα, ιστορίες από τα παιδικά της χρόνια: 

"Μεγάλη οικογένεια ήμασταν, εφτά παιδιά μαζί με μένα, οι γονείς και η γιαγιά. 
Είχαμε φτώχεια, δύσκολα τα φέρναμε βόλτα, ήταν και τα χρόνια δύσκολα. 
Είχαμε μια κατσίκα και μου την έδινε η μάνα μου να πάω κάτω να τη βοσκήσω κι εγώ της έλεγα να μου δώσει ένα κύπελλο -είχαμε τότε τσίγκινα κύπελλα- για να πιω νερό αλλά εγώ είχα στο νου μου ν’ αρμέξω λίγο γάλα να το πιω. 
Η μάνα μου όμως το καταλάβαινε και δεν μου το ‘δινε γιατί αυτή το γάλα ήθελε να το μοιράσει σε όλους μας. 
Πεινούσα. 
Μάζευα κανένα χορταράκι απ’ αυτά που ήξερα και το έτρωγα. 
Είχε ένα μικρό ρεματάκι και τα έπλενα.
Αλλά τι να σου κάνουν τα χόρτα. 
Όταν γύριζα για το σπίτι και τα μαστάρια της γίδας ήταν γεμάτα γάλα, έπαιρνα ένα φύλλο που ήταν φαρδύ, από μουριά ήτανε και άρμεγα πάνω λίγο γάλα από τη γίδα. 
Πόσο ήταν τώρα αυτό το γάλα, αλλά κι εγώ παιδί ήμουνα οκτώ εννιά χρόνων μήπως μου ‘κοβε το μυαλό; 
Έκοβα ένα φύλλο από συκιά και με το κοτσανάκι του που έχει λίγο γάλα -αυτό το άσπρο που βγάζει η συκιά- ανακάτωνα το γαλατάκι πάνω στο φύλλο κι αυτό έπηζε στη στιγμή. 
Γινότανε κάτι σαν απαλό τυράκι και το έτρωγα και μου φαινότανε άλλο πράμα. 
Μια σταλιά ήταν, αφού η μάνα μου ούτε που το καταλάβαινε…".

Όταν άκουσα την ιστορία θυμήθηκα τη γιαγιά μου που έλεγε παραφράζοντας το αρχαίο ρητό: 
"Η φτώχεια τέχνη αργάζεται" και νόμισα ότι πρόκειται για μια παιδική εμμονή σαν αυτή που έχουν τα πιτσιρίκια να ρουφούν το νέκταρ από τα λουλούδια του αγιοκλήματος.
Και στα Κύθηρα
Κι όμως, σύντομα μετά το παραπάνω περιστατικό, όταν ετοίμαζα τον τέταρτο τόμο του βιβλίου μου "Γεύση ελληνική" που αναφέρεται σε συντηρημένα τρόφιμα και τα τυριά, πήρα μια μαρτυρία από την κ. Αννέττα Κασιμάτη από τα Κύθηρα η οποία μου ανέφερε ότι στο χωριό της έφτιαχνε "συκομυζήθρα": 

"Κόβαμε κλαδιά από τη συκιά, τρυφερά τα χαράζαμε και βγάλουν ένα υγρό γαλακτώδες. 

Τα ρίχναμε σε μπολ με λίγο νεράκι, να βγει όλο αυτό το γάλα της συκιάς.

Βάζαμε το γάλα στη φωτιά, περιμέναμε να κάψει και ρίχναμε μέσα το νεράκι με το συκόγαλο και πήζει. 

Γι’ αυτό το τυρί αυτό το λέγαμε συκομυζήθρα. 

Το βάζαμε σε τουλπάνι κανονικά όπως κάθε άλλο τυρί, να στραγγίσει. 

Ήταν νόστιμο αλλά πιο συμπαγές από το τυρί που γίνεται με πυτιά. 

Μετά, αν θέλαμε, το αλατίζαμε και το κάναμε όπως όλα τα τυριά"*.

Βέβαια η τέχνη αυτή δεν ήταν κάτι καινούργιο.
Στα "Γεωπονικά" που συγκεντρώθηκαν από τον Κασσιανό Βάσο με εντολή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου, γύρω στο 950 μ.Χ. όπου αναφέρεται: 
"Γάλα επί πυρός χλιαινόμενον και κλάδω συκής κινούμενον πήγνυται"** 
Αλλά και πριν ακόμη, τον 1ο ή 2ο μ.Χ. αιώνα ο Αθήναιος αναφέρει στους Δειπνοσοφιστές του, ένα έργο που μας δίνει πολλές πληροφορίες για τα ώς τότε γαστρονομικά ήθη. 
"Κι ο Ευριπίδης στον Κύκλωπα ονομάζει οπίαν τυρόν το δυνατό τυρί που πήζουν με συκόγαλο -οπόν"***
Ο κτηνοτρόφος Κύκλωπας που τον συνάντησε ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του, πήζοντας τυρί με οπόν συκής -συκόγαλο, φαίνεται ότι ασκούσε μιαν ήδη διαδεδομένη πρακτική πράγμα που παρατηρούμε στην Ιλιάδα, σε μιαν ωραία παρομοίωση:
"Πώς με την πρώτη το συκόγαλο (οπός) το άσπρο γάλα πήζει, κι ας ειν’ αριό, κι ως το ανακάτωσες θωρείς το ευτύς πηγμένο όμοια γοργά κι αυτός τον γιάτρεψε τον αντρειωμένον Αρη"****
     Κατά τη δική μου γνώμη έτσι γίνεται ορατή μια γραμμή που ξεκινάει από πολύ παλιά και μεταφέρει μια γνώση, μια πληροφορία από τα βάθη των αιώνων σ’ ένα μικρό κορίτσι της Μεσσηνιακής υπαίθρου, τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα που μόλις πέρασε. 
Ένα πεινασμένο παιδί οδηγημένο από μια πληροφορία που έχει καταγραφεί στο πολιτισμικό  του DNA, ασκεί μια πανάρχαιη τεχνική χωρίς καν να το συνειδητοποιεί. 
Αυτό που με πρώτη ματιά μπορεί να ονομάσει κανείς ένστικτο δεν είναι παρά η εγγεγραμμένη ιστορία του πολιτισμού της κι αυτό κοντολογίς είναι η παράδοση.
Επανέρχομαι σ’ αυτήν την σημαντική έννοια που έχει πολύ κακοποιηθεί τελευταία και που παραμένει πάντα επίκαιρη και αναφέρομαι ειδικά στην γαστρονομία γιατί αυτή είναι που επανέρχεται διαρκώς ως θέμα τώρα που την… "ανακαλύπτουμε". 
Δεν έχουμε καμιά πρεμούρα για την παραδοσιακή ενδυματολογία -αλίμονο- αλλά ούτε και για τα κεντήματα ή τα υφαντά – θεός φυλάξοι!
Η λαϊκή αρχιτεκτονική λίγο μας συγκινεί αλλά κι αυτή παρουσιάζει χίλια δυο εμπόδια: πού να χτίζεις τώρα τέτοια πράγματα όταν στη στιγμή σκαρώνεις τρίπατο παλατάκι με τα μπετά του και τα αλουμίνια – πάντα με πρόσχημα το κόστος.
Το φαγητό όμως, ιδιαίτερα όταν γίνει μοδάτο, ε δεν χάλασε ο κόσμος, αφού τρελάναμε και τις αγελάδες και μας κυρίευσε ο φόβος και ο πανικός, θα δοκιμάσουμε μια γίδα. 
Αλλωστε θα την κάνουμε μενταγιόν και φιλετάκια κι αν η γιαγιά, η άξεστη τη μαγείρευε "γιαχνί με τ’ς αμανίτες" εμείς θα την κάνουμε μπρεζέ ως σαμπινιόν και θα είμαστε καλυμμένοι.
Πού βρίσκεται όμως το ζουμί, όχι της κατσίκας, της ιστορίας; 
Στο ότι δεν έχουμε πλαίσιο στο οποίο να εντάσσονται με φυσικό τρόπο τέτοιες δραστηριότητες μαγειρικές. 
Η παράδοση δεν είναι κάτι στατικό, τρέφεται από το παρελθόν και τροφοδοτεί το μέλλον, αλλά αλλάζει αργά και ενσωματώνει επιλεκτικά. 
Κυλάει μαζί με τη ζωή δηλαδή την ιστορία έτσι εξελίσσεται. 
Αυτό λοιπόν που λείπει είναι ο ζωτικός χώρος γύρω από τα πράγματα και είναι θλιβερό όταν διαπιστώνει κανείς ότι το μόνο "πλαίσιο" της παράδοσης που μας είναι γνωστό είναι αυτό που αντανακλά μια παλιότερη εποχή ενώ η "παράδοση" στο σήμερα χρειάζεται το δικό της σύγχρονο πλαίσιο ύπαρξης. 
Θα μου πείτε το αναζητούμε και η αναζήτηση χωράει πολλά στραβοπατήματα. 
Και αυτό σωστό είναι. 

Εχουμε όμως ελλείψεις στην υποδομή και χρειάζεται γενναιότητα για να το παραδεχόμαστε αυτό σε κάθε βήμα.
Σας υπενθυμίζω μιαν αποστροφή του λόγου του αείμνηστου ιστορικού, καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, Νίκου Σβορώνου: 
"Η παράδοση ενώνει το χθες με το σήμερα, ενώ η συντήρηση μένει προσκολλημένη, δεν επιθυμεί να αλλάξει".

Συκομυζήθρα - πως την παρασκευάζουμε:

-. κόβουμε κλαδιά απο τη συκιά, τρυφερά τα χαράζουμε και βγάζουν ένα υγρό γαλακτώδες.

-. τα ρίχνουμε σε μπολ με λίγο νερό, να βγει όλο αυτό το γάλα της συκιάς.

-. βάζουμε το γάλα στη φωτιά και όταν κάψει ρίχνουμε μέσα το νερό με το συκόγαλο, και πήζει.

-. το τοποθετούμε σε τουλπάνι κανονικά όπως κάθε άλλο τυρί, να στραγγίσει.

-. είναι νόστιμο αλλά πιο συμπαγές από το τυρί που γίνεται με πυτιά.

-. αν θέλουμε μετά, το αλατίζουμε και το κάνουμε όπως όλα τα τυριά...ntina-thalia - 

https://botanologia.gr/sykomyzithra-pos-tin-paraskeyazan-ta-makrina-ekeina-chronia/

Για δυνατές συζητήσεις…

Παξιμάδια, 

ψωμί, 

ωμά λαχανικά και τυριά, μαζί και λίγα φρούτα είναι ένα σπουδαίο γεύμα, ιδιαίτερα αν υπάρχει καλό κρασί. 

τυριά: 

-. φρέσκια ανάλατη μυζήθρα από εκλεκτή τυροκόμηση πρόβειου γάλακτος, μανούρες σε διαφορετικό βαθμό ωρίμανσης από τη Σίφνο. 

-. τσακώνικη σημουκουκήρα, μια σπάνια και δυσεύρετη λιχουδιά που προέρχεται από το καϊμάκι του γάλακτος το οποίο συγκεντρώνουν και μετά το χτυπούν για να βγει το βούτυρο. 

Ο,τι απομένει είναι η σημουκουκήρα, που δεν περιέχει κανένα άλλο υλικό, είναι υποκίτρινη και τρώγεται σκέτη ή με ψωμί. 

Η λέξη είναι τσακώνικη. 

Ενα γεύμα με τέτοιες λιχουδιές προσφέρεται για μεγάλη παρέα και δυνατές συζητήσεις.

Ξέρετε πόσα άχρηστα και παντελώς ανούσια πράγματα μπορεί κάποιος να παρακολουθεί νυχθημερόν τηλεόραση;

1. Εύης Βουτσινά «Γεύση ελληνική» Τόμος Δ’ με τίτλο «Παστά, καπνιστά, λιόκαυτα, ελιές, τουρσιά, τυριά, γαλακτερά» εκδ. Καστανιώτη.

2. Αθήναιου «Δειπνοσοφισταί XIV, 658 c, εκδ. Loeb.

3. K. Πορφυρογένητου «Γεωπονικά», Λειψία 1781.

4. Ιλιάδα Ε’ 902-904 μετάφρ. Καζαντζάκη – Κακριδή.

Σημείωση:

-. το άρθρο είναι από μια πολύ μεγάλη συλλογή που έχω καταχωρημένη στο αρχείο μου, με τίτλο "άρθρα που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον"...

είναι ένα άρθρο της Εύης Βουτσινά το οποίο είχε δημοσιευτεί στην καθημερινή στις 10.06.2001

-. είναι θέμα παιδείας η γεύση...

τι μαθαίνεις... 

όταν ήμασταν παιδιά, η μάνα μου έβαζε το ψάρι στο πιάτο ολωνών...

δεν μας το καθάριζε, αλλά δεν ήμασταν ηλίθια να φάμε τα κόκαλα...

δώστε σε ένα παιδί τώρα να καθαρίσει ένα ψάρι να το φάει... 

δεν έχει μάθει να το κάνει...είχε πει χαρακτηριστικά σε μια συνέντευξη στη lifo το 2013

botanologia.gr

kathimerini.gr

anthanassa.gr