Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

το βότανο της Λουίζα με λατινικό όνομα "Aloysia triphylla" της οικογένειας των Verbenaceae

λουίζα ή λιππία η κιτρίοσμος,
η  λουίζα  είναι ένα γένος της μεγάλης οικογένειας -περιλαμβάνει περίπου 250 είδη- των verbenacea!

τη γνωρίζουμε και ως "το λεμονόχορτο"

είναι ένας φυλλοβόλος και πολύ όμορφος θάμνος που φτάνει σε ύψος περίπου τα δύο μέτρα...
η δε "καταγωγή της" από την Αμερική,
έχει όμως εγκλιματιστεί πλήρως στην χώρα μας που πολλοί νομίζουν ότι είναι γηγενές βότανο της Ελλάδας...
Lemon Verbena ή Aloysia triphylla όπως
είναι η επιστημονική της  ονομασία σήμερα και
-όπως επισημαίνουν οι σύγχρονοι βοτανολόγοι- αυτή είναι και η σωστή ταυτότητα αυτού του είδους φυτών και
όχι Lippia citriodora όπως ήταν γνωστή παλαιότερα...
το όνομα  Aloysia triphylla το έδωσε στις αρχές του 20ου αιώνα o Αμερικανός Nathaniel Lord Britton  
ωστόσο
το όνομα Aloysia citrodora,που της δόθηκε από τον Antonio José Cavanilles στα τέλη του 18ου αιώνα, είναι αυτό που πιο συχνά χρησιμοποιείται...
Aloysia είναι η λατινική εκδοχή του λουίζα
ως εκ τούτου όταν
ακούμε lemon verbena να ξέρουμε ότι είναι το βότανο  λουίζα...
σύμφωνα με το βιβλίο, "What Flower is That?" του Stirling Macoboy" υπήρξαν κάποιες συζητήσεις ως προς το ποιος είναι ο θάμνος αυτός και γιατί ονομάστηκε έτσι...
"ορισμένες πηγές επιμένουν ότι πήρε το όνομά του από τη Maria Aloysia, Βασίλισσα της Ισπανίας», λέει ο Macoboy
"άλλοι πάλι λένε από τη Maria Louisa, δούκισσα της Parma και χήρα του Ναπολέοντα»...
έχει υπέροχο άρωμα και πανέμορφα μικρά λευκά ή ανοιχτόχρωμα πράσινα έως μοβ άνθη που
αν τα πιάσουμε στα χέρια μας μυρίζουν έντονα λεμόνι...
από δω "το λεμονόχορτο"ένα από τα ονόματα της λουίζας...
τα φύλλα της είναι
λογχοειδή
σκούρα πράσινα τα οποία περιέχουν αιθέριο έλαιο με μέγιστη απόδοση όταν είναι συνήθως μικρά...
το αιθέριο έλαιο της λουίζας χρησιμοποιείται ευρέως στην αρωματοθεραπεία για να 
ανακουφίσει από
το άγχος
την αϋπνία και
την κατάθλιψη
το αιθέριο έλαιο της λουίζας όμως
α) δεν πρέπει να χρησιμοποιείται άμεσα στο δέρμα σε άτομα που είναι ευαίσθητα στο φως του ήλιου διότι
η λουίζα είναι φωτοευαίσθητο βότανο και
β) δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης χωρίς την συμβουλή γιατρού ή ειδικού αρωματοθεραπευτή...
η λουίζα είναι ένα φαρμακευτικό και αρωματικό  βότανο με 
φύλλα
άνθη και 
βλαστούς ιδιαίτερα ευεργετικά για τον οργανισμό μας...
όπως όλα τα βότανα όμως
έτσι και η λουίζα πρέπει να χρησιμοποιείται με μέτρο διότι
περιέχει καμφορά και όπως πολλές φορές τονίζω "παν μέτρον άριστον"...
η υπερβολική και αλόγιστη  χρήση της μπορεί να επιφέρει προβλήματα στα νεφρά για αυτό χρειάζεται προσοχή στις ποσότητες...
το βότανο λοιπόν της λουίζας χρησιμοποιείται  ευρύτερα
1) για νοσήματα του στομάχου
2) σταματά την διάρροια και την αιμορραγία
3) είναι βοηθητικό του αδυνατίσματος καθώς λιώνει τα λίπη του οργανισμού
4) είναι αποτελεσματικό τονωτικό αλλά ταυτόχρονα και
5) καταπραϋντικό
είναι
6) αντιπυρετικό
7) διουρητικό και συνίσταται σε περιπτώσεις νεφρολιθιάσεων
βοηθάει αποτελεσματικά η λουίζα 
1) στην αποτοξίνωση του οργανισμού
2) στην κυτταρίτιδα και
3) στην αποβολή των περιττών υγρών
το αφέψημα της είναι άκρως ευεργετικό για
το πεπτικό σύστημα καθώς βοηθάει τα άτομα που υποφέρουν από
1) δυσπεψία
2) μετεωρισμό
3) νευραλγίες και
4) κολικούς του στομάχου και των εντέρων
είναι δηλ
1) αντισπασμωδικό
2) αντιπυρετικό
3) ηρεμιστικό και 
4) άριστο στομαχικό με
5) ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες
# ~ το ζεστό έγχυμα του μυρωδάτου βοτάνου της λουίζας είναι φημισμένο για της αφροδισιακές του ιδιότητες όπως και
το ότι ανακουφίζει όσα άτομα πάσχουν από ημικρανίες
# ~ χρησιμοποιούμε το αφέψημα της λουίζας όταν 
α) ακολουθούμε διατροφή αδυνατίσματος και θέλουμε να κάψουμε τα περιττά λίπη του οργανισμού μας
β) όταν υποφέρουμε από το στομάχι μας και έχουμε 
καούρες
δυσπεψίες και
όταν έχουμε κολικούς
γ) όταν υποφέρουμε από κακοσμία του στόματος
# ~ χρησιμοποιούμε το έγχυμα του βοτάνου για
να πλύνουμε και να καθαρίσουμε το πρόσωπό μας...
# ~ το πίνουμε  ζεστό το βράδυ με λίγο μέλι για έναν ήρεμο και ευχάριστο ύπνο και
αν μας βρίσκετε αιθέριο έλαιο λουίζας και τύχει και χτυπήσουμε,για να βοηθήσουμε την πληγή να κλείσει,σταλάζουμε πάνω της μερικές σταγόνες του
.................
αυτά τα λίγα για το μυρωδάτο βότανο της λουίζας....
ελπίζω να τα βρείτε κατατοπιστικά.....
(παράθεση 2-2-2011,2-12-2011 και 19-4-2012)
δες τε και -λουίζα και γοργογιάνι
όλοι μπορούμε να είμαστε υγιείς!!!!!!!!!! 
botanologia.blogspot.gr-thalia

βότανα και τρόποι χρήσης:Έλαια με έγχυση ή εγχύματα βοτάνων σε έλαια

Όταν γίνεται έγχυση ενός βοτάνου σε έλαιο επιτρέπεται
στα λιποδιαλυτά και
ενεργά συστατικά του να εκχυλιστούν...
τα εν θερμό εγχεόμενα βότανα σε λάδια βράζονται σιγανά-σιγανά σε μία εστία φωτιάς με την μέθοδο του bain marie ενώ
τα εν ψυχρώ θερμαίνονται με φυσικό τρόπο κάτω από τον ήλιο...
και τα δύο αυτά  λάδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν εσωτερικά,
να χρησιμοποιηθούν εξωτερικά για μασάζ,
να προστεθούν σε κρέμες και σε αλοιφές.
τα έλαια που έχουν προέρθει από έγχυση βοτάνων δεν πρέπει να συγχέονται με κανένα τρόπο με τα αιθέρια έλαια...
τα αιθέρια έλαια είναι εγγενή ενεργά συστατικά των ίδιων των βοτάνων,τα έχουν από την φύση τους
βότανα έγχυσης εν θερμώ ή έλαια θερμοδιαβροχής:
πρότυπη ποσότητα:
250 gr αποξηραμένου ή 500 gr νωπού βοτάνου σε 750 ml ελαιόλαδου...
βέβαια μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε λάδι αρίστης ποιότητας κατάλληλο για φαγητό...
τα έλαια που παίρνουμε από την εν θερμώ έγχυση μπορούν να αντέξουν περίπου ένα χρόνο είναι όμως
πιό δυνατά όταν είναι φρέσκα...
αν θέλουμε να χρησιμοποιούμε τα λάδια μας περιστασιακά πρέπει να παρασκευάζουμε  ποσότητες μικρότερες της πρότυπης με την ίδια αναλογία βοτάνου και ελαίου...
παρασκευή εν θερμώ:
# ~ επιλέγουμε το βότανο που θα χρησιμοποήσουμε και το ψιλοκόβουμε...
το ανακατεύουμε με το λάδι μέσα σε ένα κατάλληλο σκεύος...
# ~ αφού τα ανακατέψουμε πολύ καλά ώστε
να εμβαπτιστεί το βότανό μας με το λάδι σκεπάζουμε το σκεύος μας και σιγοβράζουμε το μείγμα σας για τρεις περίπου ώρες με την τεχνική του Bain Marie...
# ~ με το πέρας το τριών ωρών το βγάζουμε από την φωτιά και
# ~ το αφήνουμε να κρυώσει...
# ~ μόλις κρυώσει το γυρίζουμε σε ένα άλλο σκεύος που έχουμε προσαρμόσει ένα φίλτρο για ζελέ,
ένα φίλτρο του καφέ ή
ένα τουλπάνι...  
# ~ πιέζουμε να βγει όλο το λάδι στραγγίζοντας πολύ-πολύ καλά... 
# ~ χρησιμοποιώντας ένα χωνί ρίχνουμε το  λάδι μας  σε σκουρόχρωμες γυάλινες φιάλες... 
# ~ κλείνουμε αεροστεγώς τις φιάλες μας και τις τοποθετούμε σε ένα σκοτεινό ντουλάπι της κουζίνας μας...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
καλή επιτυχία!!!!!!!
thalia