Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Ζέστη: Ποια είναι τα ύποπτα συμπτώματα για θερμοπληξία

Τι ξέρετε για την θερμοπληξία;
Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό αλλά ουσιαστικό, διότι η παρατεταμένη έκθεση σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες, σαν κι αυτές που επικρατούν μέρες τώρα σε αρκετές περιοχές της χώρας, είναι κύριος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνισή της.
Ωστόσο δεν είναι ο μόνος.
Όπως αναφέρουν επιστήμονες από την Κλινική Μάγιο, στο Ρότσεστερ της Μινεσότα, άλλες αιτίες θερμοπληξίας είναι η σωματική καταπόνηση στη ζέστη, το υπερβολικό ντύσιμο που εμποδίζει την εξάτμιση του ιδρώτα (και επομένως το δρόσισμα του σώματος) και η κατανάλωση αλκοόλ, η οποία επηρεάζει την ικανότητα του οργανισμού να ρυθμίζει τη θερμοκρασία του.

Θερμοπληξία μπορεί να αναπτυχθεί και όταν ένας άνθρωπος αφυδατωθεί, επειδή δεν αναπληρώνει τα υγρά που χάνει με την εφίδρωση.

Το επακόλουθο μπορεί να είναι η υπερθέρμανση του σώματος, με τη θερμοκρασία να είναι επίμονα πάνω από 40-41 βαθμούς Κελσίου.
Εκτός από τον πολύ υψηλό πυρετό, άλλα συμπτώματα θερμοπληξίας είναι αλλαγές στη συμπεριφορά (π.χ. σύγχυση, εκνευρισμός, οξυθυμία), μπερδεμένη ομιλία, ναυτία και έμετος, κόκκινο δέρμα, γρήγορη αναπνοή, ταχυκαρδία και πονοκέφαλος.

Ένα άλλο πολύ χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι οι αλλαγές στην εφίδρωση: όταν η θερμοπληξία οφείλεται στις υψηλές περιβαλλοντικές θερμοκρασίες ο ασθενής μπορεί να πάψει να ιδρώνει (το δέρμα του θα είναι θερμό και ξηρό), αλλά όταν οφείλεται στην έντονη άσκηση, το δέρμα του πάσχοντος μπορεί να είναι μούσκεμα.

Στα παιδιά
Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να διαφοροποιούνται στα βρέφη και στα μικρά παιδιά, λέει η παιδίατρος δρ Άννα Παρδάλη, επιμελήτρια στο Νοσοκομείο Ιασώ Παίδων.

«Στα πρώτα στάδια τηςθερμοπληξίας στα μικρά παιδιά παρατηρείται εξάντληση από την παρατεταμένη θερμότητα, που χαρακτηρίζεται από διαταραχές της πνευματικής λειτουργίας, νωθρότητα, υπνηλία και μυϊκή αδυναμία», εξηγεί.

«Τα βρέφη αρχίζουν να κλαίνε ασταμάτητα, γίνονταικατακόκκινα, ανεβάζουν πυρετό και κάνουν συχνά διάρροιες.
Όταν, όμως, εξελιχθεί η θερμοπληξία και αρχίσει πια να κινδυνεύει η ζωή τους, γίνονται πολύ "ήρεμα", είναι καταβεβλημένα και αρνούνται να φάνε».

Η θερμοπληξία από την έντονη άσκηση είναι πιο συχνή σε νεαρά άτομα, ενώ η κλασική θερμοπληξία λόγω ζέστης είναι πιο συχνή στους αγύμναστους ηλικιωμένους, τους πάσχοντες από χρόνια προβλήματα υγείας (λ.χ. καρδιοπάθεια, νοσήματα πνευμόνων, παχυσαρκία) και στα πολύ μικρά παιδιά.

Τον κίνδυνο θερμοπληξίας αυξάνει επίσης η λήψη ορισμένων φαρμάκων τα οποία επηρεάζουν την ικανότητα του οργανισμού να παραμένει ενυδατωμένος και να ρυθμίζει τη θερμοκρασία του.
Τέτοια είναι, λ.χ., ορισμένα φάρμακα για την υπέρταση (π.χ. βήτα-αναστολείς, διουρητικά) ή για ψυχιατρικά συμπτώματα (π.χ. αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωτικά).

«Η θερμοπληξία αποτελεί ιδιαίτερα επείγουσα κατάσταση, τόσο για τους ενήλικες όσο και για τα παιδιά», λέει η δρ Παρδάλη
 «Η θνησιμότητά της στους ενήλικες είναι περίπου 12%, ενώ στα παιδιά 4%, με τα περισσότερα θύματα να έχουν ηλικία κάτω των 4 ετών (για παράδειγμα, ένα νήπιο μπορεί να υποστεί θερμοπληξία μέσα σε ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο, επειδή ο ενήλικας που ήταν μαζί του δεν σκέφθηκε να ανοίξει την πόρτα ή το παράθυρο).
Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν κινδυνεύουν τα μεγαλύτερα παιδιά και οι έφηβοι, αφού ειδικά το καλοκαίρι συνηθίζουν να έχουν αυξημένη δραστηριότητα υπό συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας και υγρασίας».

Οι πρώτες βοήθειες
Είναι προφανές πως οποιοσδήποτε παρουσιάσει τα προαναφερθέντα συμπτώματα, χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση.

«Το πάσχον άτομο πρέπει αμέσως να μεταφερθεί σε σκιερό, δροσερό χώρο και να αρχίσει το δρόσισμά του με όποιον τρόπο είναι διαθέσιμος.
Μπορεί π.χ. να τυλιχθεί από την κορυφή ως τα νύχια με βρεγμένες πετσέτες, να τοποθετηθεί σε μία μπανιέρα με δροσερό νερό, να το ψεκάζουμε με νερό μπροστά στον ανεμιστήρα ή να το καταβρέχουμε πάνω από τα ρούχα του με τον σωλήνα του κήπου», λέει η δρ Παρδάλη.

«Μπορεί ταυτοχρόνως να του τρίβουμε με παγάκια τα χέρια (και από την μέσα μεριά των καρπών και των αγκώνων), έως ότου έρθει το ασθενοφόρο, ένας γιατρός ή έστω το σταθεροποιήσουμε κάπως για να το μεταφέρουμε στο πλησιέστερο νοσοκομείο».
ygeia.tanea.gr
vkool.com

τα μυστικά της επιτραπέζιας ελιάς

σας μεταφέρω ένα ενδιαφέρον κείμενο που διάβασα στο gastronomos και αφορά τις επιτραπέζιες ελιές....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ολες οι ελιές μπορούν να γίνουν επιτραπέζιες, ωστόσο το μέγεθος του καρπού και η ποικιλία υποδεικνύουν ποιες είναι καταλληλότερες. Οι βασικές βρώσιμες ποικιλίες είναι οι χονδροελιές Αμφίσσης και Βόλου, οι Καλαμών, οι πράσινες Χαλκιδικής και οι θρούμπες.
Πώς γίνεται η επεξεργασία τους;
Υπάρχουν δύο τρόποι επεξεργασίας των βρώσιμων ελιών:  
  • Η φυσική μέθοδος. Μετά τη συγκομιδή πλένονται και ξεπικρίζουν σε διάλυμα άλμης, μια διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει μέχρι και τρεις μήνες. Οι ελιές ωριμάζουν χάρη στα ένζυμά τους, από τα οποία παράγεται γαλακτικό οξύ, ένα φυσικό συντηρητικό. Κατόπιν συσκευάζονται σε γυάλινα βάζα και μεταλλικές κονσέρβες μέσα σε άλμη ή σε συσκευασίες με κενό αέρος (vacuum) ή με τροποποιημένη ατμόσφαιρα (μείγμα αζώτου και διοξειδίου, που δεν επηρεάζει τη γεύση τους).
  • Το ξεπίκρισμα σε καυστικό νάτριο. Αφορά κυρίως τις πράσινες ελιές, που χρειάζονται περισσότερο καιρό από τις μαύρες (μέχρι 8 μήνες) για να ξεπικρίσουν. Οι ελιές μένουν σε διάλυμα σόδας (καυστικό νάτριο) περίπου 14 ώρες, που διαλύει την ελευρωπαΐνη, την ουσία που πικρίζει την ελιά. Επειτα, αφού ξεπλυθούν διεξοδικά από τα υπολείμματα της σόδας, μπαίνουν σε άλμη, και έτσι είναι έτοιμες σε διάστημα μόλις δύο μηνών. Η χρήση της σόδας πρέπει να είναι απολύτως ελεγχόμενη, καθώς διαποτίζει τη σάρκα και καταστρέφει τις πολυφαινόλες (σ.σ. αντιοξειδωτικές ουσίες). Η χρήση της απαγορεύεται στις βιολογικές ελιές. 
  • Υπάρχουν, ακόμη, τεχνητά μαύρες ελιές. Χρησιμοποιούνται κυρίως ελιές β΄ διαλογής (με μώλωπες, χτυπήματα από τη μεταφορά κ.λπ.), που εμβαπτίζονται σε καυστικό νάτριο για να ωριμάσουν γρήγορα. Τις ξεχωρίζουμε από το έντονο, λαμπερό, αφύσικo μαύρο και ομοιόμορφο χρώμα. Είναι ουδέτερες στη γεύση (κάποιοι τις ονομάζουν και γλυκές ελιές). Τέτοιες είναι συνήθως οι ελιές εισαγωγής.  
Χρήσιμες συμβουλές
  • Αποφεύγουμε τα ανώνυμα προϊόντα. Οι ελιές μπορούν να παρασκευαστούν οπουδήποτε, γι’ αυτόν το λόγο πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί, καθώς συχνά δεν ακολουθούνται οι κανόνες υγιεινής.
  • Η χρήση της καυστικής σόδας επιτρέπεται από τη νομοθεσία, ωστόσο καλό είναι να προτιμάμε ελιές που έχουν ξεπικρίσει μόνο σε άλμη. Επομένως αναζητάμε προϊόντα στην ετικέτα των οποίων αναγράφεται ότι έχουν υποστεί φυσική επεξεργασία ή ότι πρόκειται για φυσικές ελιές.
  • Ενας απλός τρόπος να ξεχωρίζουμε τις ελιές που έχουν περάσει από καυστικό νάτριο είναι να κόψουμε στη μέση μια ελιά. Αν στην περιφέρειά της το χρώμα είναι πιο σκούρο από τη σάρκα, αυτό σημαίνει ότι έχει περάσει από καυστικό νάτριο. Αν είναι ομοιόμορφο, τότε έχει ξεπικρίσει με φυσικό τρόπο στην άλμη. (Το «κόλπο» μάς το είπε ο Νίκος Βαλλής, πρόεδρος του Α.Σ. Ροβιών, παραγωγός ελιάς.)  
  • Οι ελιές που είναι συσκευασμένες σε άλμη μπορούν να διατηρηθούν στο ντουλάπι έως και δύο χρόνια. Αν η συσκευασία ανοιχτεί, τις διατηρούμε στο ψυγείο σύμφωνα με τις οδηγίες που αναγράφονται, αν και συνήθως διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα (μέσα σε άλμη). Καλυμένες με λάδι, θα αντέξουν περισσότερο χρόνο. Για τις ελιές που αγοράζουμε χύμα (και δεν έχουν άλμη) ο χρόνος συντήρησης μειώνεται σε μία εβδομάδα, στο ψυγείο.
kathimerini.gr

Τι πρέπει να γνωρίζουμε για την Άνοια;

Τι είναι η Άνοια;
Η Άνοια δεν αποτελεί μία ξεχωριστή νόσος. Η άνοια είναι ένα άθροισμα συμπτωμάτων που μπορεί να οφείλεται σε διάφορες νευροεκφυλιστικές διαταραχές οι οποίες προκαλούν εκφύλιση του εγκεφάλου.

Με τον όρο «Άνοια» περιγράφεται μία προοδευτική ελάττωση της μνήμης ή άλλων γνωσιακών λειτουργιών που εμπλέκονται στην ικανότητα του ατόμου να εκτελέσει τις συνηθισμένες καθημερινές του δραστηριότητες (οδήγηση, ψώνια, εργασία, επικοινωνία, διαχείριση οικονομικών θεμάτων της καθημερινότητας).

Η αποδιοργάνωση που προκαλεί η άνοια είναι περισσότερη από αυτή που αναμένεται στο φυσιολογικό ηλικιωμένο και οφείλεται σε κάκωση ή πάθηση. Στην άνοια συνήθως παρατηρείται απώλεια μνήμης. Η απώλεια μνήμης, όμως, από μόνη της δε σημαίνει ότι υπάρχει άνοια.

Η εμφάνιση της άνοιας στον πληθυσμό είναι συχνότερη διότι έχει αυξηθεί η μέση διάρκεια ζωής του ατόμου. Υπολογίζεται ότι παγκοσμίως εμφανίζουν άνοια 17-25 εκατομμύρια άνθρωποι. Στις Η.Π.Α αναφέρεται άνοια σε περίπου 3,4 εκατομμύρια άτομα άνω των 71 ετών, ενώ 5,3 εκατομμύρια Αμερικάνοι όλων των ηλικιών έχουν Νόσο Alzheimer.

Αν και διάφορες παθήσεις μπορεί να οδηγήσουν σε άνοια με την εκφύλιση του νευρικού συστήματος που προκαλούν, εν τούτοις η Νόσος Alzheimer είναι το συνηθέστερο αίτιο για τους ηλικιωμένους. Άλλες παθήσεις που προκαλούν Άνοια είναι:

Το Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο (Αγγειακή Άνοια)
Η Μετωποκροταφική Εκφύλιση του Εγκεφάλου (Μετωποκροταφική Άνοια)
Η εκφύλιση του Εγκεφάλου με εμφάνιση συμπτωμάτων παρκινσονικών λόγω δημιουργίας στον εγκέφαλο ειδικών σωματίων (Lewybodies) (Άνοια με σωμάτια Lewy).
Σε άτομα 65 ετών και άνω με εκδηλώσεις εκφυλιστικής άνοιας συνηθέστερα πρόκειται για Νόσο Alzheimer ή Αγγειακή Άνοια. Άτομα νεότερα των 65 ετών που εμφανίζουν Άνοια συνήθως έχουν Μετωποκροταφική Άνοια ή Νόσο Huntigton. Η εκφύλιση εγκεφάλου που προκαλεί κάθε μία από αυτές τις παθήσεις δημιουργεί ένα χαρακτηριστικό τύπο γνωσιακού ελλείμματος, ανάλογα με τις περιοχές του εγκεφάλου που έχουν υποστεί βλάβη από τη νόσο.

Η συχνότητα εμφάνισης των διαφόρων τύπων της άνοιας απεικονίζεται σχηματικά.

Έναρξη Άνοιας
Αν και δεν υπάρχουν ακόμη κατάλληλα φάρμακα για να σταματήσουν ή να αναστρέψουν τη βλάβη (νευροεκφύλιση) που προκαλείται από αυτές τις νευροεκφυλιστικές διαταραχές, υπάρχουν τρόποι να υποχωρήσουν ορισμένα από τα συμπτώματα της Άνοιας. Αυτό είναι δυνατόν να παρατείνει μία καλή ποιότητα ζωής για το άτομο, μειώνει το φορτίο των φροντιστών ή καθυστερεί την πιθανή νοσηλεία του πάσχοντος.
Γράφει η Δρ. Κλημεντίνη Ε. Καραγεωργίου, Νευρολόγος, Ψυχίατρος, Διευθύντρια Νευρολογικού Τμήματος Ιατρικού Κέντρου Αθηνών.