Πως εγώ, έχω κατανοήσει την "Υπόθεση της Προσομοίωσης"

Υπάρχουν ιδέες που διαβάζονται εύκολα, άλλες που απαιτούν υπομονή και κάποιες σπάνιες που είναι πραγματικά καταιγιστικές για τον νου μας! 

Δεν μας προσφέρουν απλώς νέες γνώσεις· ανατρέπουν τα ίδια τα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίζεται η αντίληψή μας για την πραγματικότητα. 

Η Υπόθεση της Προσομοίωσης ανήκει αναμφίβολα σε αυτή την τελευταία κατηγορία. 

Και από την στιγμή που κάποιος (εδώ εγώ, γιατί για μένα μιλάω) δέχομαι την ιδέα, έστω και ως πνευματικό πείραμα, το ενδεχόμενο ότι ο κόσμος που βιώνουμε ίσως δεν είναι η πρωτογενής πραγματικότητα αλλά μια εξαιρετικά προηγμένη προσομοίωση, βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν καταιγισμό ερωτημάτων που δύσκολα αφήνουν τον νου αμετάβλητο. 

...ακόμα και αν δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν είναι αλήθεια, το να το αναρωτιόμαστε...

διευρύνει τα όρια της σκέψης μας!

Τι σημαίνει τότε "πραγματικό"; 

Τι είναι η συνείδηση, 

η ελεύθερη βούληση, 

η επιστήμη, ακόμη και η ίδια μας (μου) η ύπαρξη; 

Η διερεύνηση αυτής της υπόθεσης δεν υπόσχεται εύκολες απαντήσεις· προσφέρει, όμως, ένα από τα πιο συναρπαστικά και διανοητικά απαιτητικά ταξίδια που μπορεί να επιχειρήσει ο άνθρωπος.

Η Υπόθεση της Προσομοίωσης (Simulation Hypothesis) δημοσιοποιήθηκε κυρίως το 2003 από τον φιλόσοφο Nick Bostrom, αν και η ιδέα ότι η πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση έχει τις ρίζες της στην αρχαία φιλοσοφία (ας θυμηθούμε τον μύθο του σπηλαίου του Πλάτωνα, και τον "κακό δαίμονα" του Καρτέσιου).

...αν οι πολιτισμοί έχουν την δύναμη να δημιουργούν προσομοιώσεις προγόνων τους, τότε οι προσομοιώσεις θα ξεπερνούν αριθμητικά τους πραγματικούς προγόνους!  Nick Bostrom

             Τι ακριβώς λοιπόν, πρεσβεύει η Υπόθεση της Προσομοίωσης (όπως εγώ την έχω καταλάβει);
Η βασική ιδέα είναι ότι η πραγματικότητα που βιώνουμε δεν είναι η "βασική"  πραγματικότητα, αλλά μια εξαιρετικά προηγμένη ψηφιακή προσομοίωση που εκτελείται από έναν ανώτερο πολιτισμό και η οποία υποστηρίζει ότι τουλάχιστον μία από τις τρεις ακόλουθες προτάσεις είναι αληθής: 

-. η πιθανότητα εξαφάνισης της ανθρωπότητας πριν την τεχνολογική ωριμότητα, 

-. η έλλειψη ενδιαφέροντος των προηγμένων πολιτισμών για προσομοιώσεις, ή 

-. το γεγονός ότι ζούμε σε προσομοίωση.

         Οι Τρεις Προτάσεις του Τριλήμματος 
Mία από τις τρεις παρακάτω προτάσεις λοιπόν, πρέπει να είναι αληθής:
Πρόταση 1 (Εξαφάνιση):Ολιστική εξαφάνιση - Σχεδόν όλοι οι πολιτισμοί εξαλείφονται πριν καταστούν τεχνολογικά ώριμοι ώστε να δημιουργήσουν προσομοιώσεις.
Πρόταση 2  Έλλειψη ενδιαφέροντος: Ο πολιτισμός που φτάνει σε αυτό το τεχνολογικό επίπεδο,  ένας μετα-ανθρώπινος πολιτισμός δεν ενδιαφέρεται να τρέξει προσομοιώσεις της εξελικτικής του ιστορίας
Πρόταση 3 Είμαστε σε προσομοίωση: Είμαστε σχεδόν σίγουρα μέσα σε μια προσομοίωση.
Αν λοιπόν οι προτάσεις 1 και 2 είναι ψευδείς, τότε σημαίνει ότι υπάρχουν πολλοί τεχνολογικά ώριμοι πολιτισμοί που θέλουν και μπορούν να φτιάξουν προσομοιώσεις. 
Ένας τέτοιος πολιτισμός θα μπορούσε να τρέχει εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια προσομοιώσεις. 
Επομένως, υπάρχει μόνο ένα "πραγματικό" σύμπαν, αλλά δισεκατομμύρια προσομοιωμένα. 
Μαθηματικά, οι πιθανότητες να είμαστε στο ένα και μοναδικό πραγματικό σύμπαν είναι αμελητέες σε σύγκριση με το να είμαστε σε ένα από τα δισεκατομμύρια τα προσομοιωμένα.
Η υπόθεση ενισχύεται από την εκθετική πρόοδο της δικής μας τεχνολογίας - σε λίγες δεκαετίες περάσαμε από το Pong και το Space Invaders* σε φωτορεαλιστικά VR περιβάλλοντα. 
Αν αυτή η πρόοδος συνεχιστεί για χιλιάδες χρόνια, η δημιουργία ενός ψηφιακού σύμπαντος με συνειδητούς "παίκτες" μέσα σε αυτό φαντάζει λογικό βήμα.
         #. Η γνώμη μου για την υπόθεση της προσομοίωσης που αποκρυσταλλώθηκε μέσα από τα διαβάσματά μου.
Ορισμένες ιδέες δεν διευρύνουν απλώς τους ορίζοντές μας - ανατρέπουν τον ίδιο τον ορίζοντα μέσα στον οποίο αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα.

Ως νοητικό πείραμα, η Υπόθεση της Προσομοίωσης αποτελεί ένα από τα πιο γόνιμα και καταιγιστικά για τον νου μας (μου) σενάρια της σύγχρονης σκέψης. 

Μας (με) αναγκάζει να επανεξετάσουμε (επανεξετάσω) την έννοια της πραγματικότητας, της συνείδησης και της γνώσης. 

Όταν όμως επιχειρεί να υπερβεί τα όρια του νοητικού πειράματος και να παρουσιαστεί ως επιστημονική θεωρία ή ως φιλοσοφική θέση που περιγράφει την πραγματική φύση του κόσμου, η κατάσταση γίνεται πολύ πιο σύνθετη. 

Η επιστήμη απαιτεί εμπειρικά δεδομένα, προβλέψεις και δυνατότητα διάψευσης, ενώ η φιλοσοφία απαιτεί λογική συνοχή και ισχυρή επιχειρηματολογία. 

Μέχρι σήμερα, η Υπόθεση της Προσομοίωσης παραμένει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εικασία, αλλά δεν διαθέτει εκείνα τα κριτήρια που θα της επέτρεπαν να θεωρηθεί επιβεβαιωμένη επιστημονική θεωρία, π.χ το πρόβλημα της αδιαψευστότητας του Karl Popper, όπως το έχω καταλάβει -  η υπόθεση της προσομοίωσης δεν είναι επιστημονική θεωρία, είναι μεταφυσική. 

Δεν υπάρχει πείραμα που θα μπορούσε να αποδείξει ότι δεν είμαστε σε προσομοίωση. 

Ακόμα και αν βρούμε "σφάλματα" στον κώδικα του σύμπαντος (π.χ. ανωμαλίες στην κβαντομηχανική), αυτό θα μπορούσε απλώς να είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η "πραγματική" φύση. 

Όταν μια υπόθεση δεν μπορεί να διαψευστεί, παύει να είναι επιστήμη και γίνεται θέμα πίστης.

Η αξία της βρίσκεται κυρίως στη δύναμή της να προκαλεί τη σκέψη και να διευρύνει τα όρια του φιλοσοφικού προβληματισμού, όχι στο ότι έχει αποδείξει πως ο κόσμος είναι πράγματι μια προσομοίωση, αλλά και αν αποδείξει ότι ο κόσμος είναι πράγματι μια προσομοίωση, το ερώτημα είναι:
                  Και λοιπόν;

Ακόμα και αν μάθαμε αύριο με απόλυτη βεβαιότητα ότι είμαστε σε προσομοίωση, τι θα άλλαζε; 
Ο έρωτας δεν θα νιώθεται λιγότερο αληθινός, 

η πείνα δεν θα κορεστεί με ψηφιακά εικονικά μήλα. 
Η εμπειρία μας είναι πραγματική, είτε το υπόστρωμά της είναι κβαντικά πεδία είτε δυαδικός κώδικας. 
Η υποκειμενική μας πραγματικότητα παραμένει αλώβητη!
                Το συμπέρασμα μου;
Η Υπόθεση της Προσομοίωσης είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για να δοκιμάζουμε τα όρια της λογικής μας και για να κατανοήσουμε πόσο λίγα γνωρίζουμε για τη φύση της συνείδησης και της πραγματικότητας. 
Η εξήγηση ότι ζούμε σε έναν υπολογιστή συχνά μας εντυπωσιάζει και μας προσελκύει, επειδή μας προσφέρει μια ψευδαίσθηση ελέγχου ή νοήματος (υπάρχει κάποιος "δημιουργός"), ενώ η άποψη ότι το σύμπαν είναι απλώς μια τυχαία, χημική και φυσική πραγματικότητα, είναι πολύ πιο τρομακτική, είναι όμως πιο πιθανή;

Η επιστήμη δεν επιλέγει ανάμεσα στις δύο εικόνες με βάση το ποια είναι πιο παρηγορητική ή πιο τρομακτική.

Σήμερα, η κοσμολογία, 

η φυσική, 

η χημεία και η βιολογία εξηγούν μεγάλο μέρος του σύμπαντος χωρίς να χρειάζεται να υποθέσουν έναν προγραμματιστή. 

Αυτό δεν αποδεικνύει όμως ότι δεν υπάρχει προγραμματιστής, απλώς σημαίνει ότι η υπόθεση δεν είναι αναγκαία για να εξηγηθούν τα διαθέσιμα δεδομένα.

Τελικά η γοητεία της Υπόθεσης της Προσομοίωσης να μην οφείλεται μόνο στην πρωτοτυπία της, αλλά και σε μια βαθύτερη ανθρώπινη ανάγκη. 

Η ιδέα ότι πίσω από το σύμπαν υπάρχει ένας "προγραμματιστής" ή ένας δημιουργός προσφέρει την αίσθηση ότι η πραγματικότητα διαθέτει σκοπό και ότι η ύπαρξή μας εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο. 

Αντίθετα, η εικόνα ενός κόσμου που εξελίσσεται αποκλειστικά μέσω φυσικών νόμων, χωρίς προκαθορισμένο σκοπό, μπορεί να φαίνεται ψυχρή ή ακόμη και υπαρξιακά απαιτητική. 

Ωστόσο, η ψυχολογική ελκυστικότητα μιας ιδέας δεν αποτελεί ένδειξη της αλήθειας της. 

Η ιστορία της επιστήμης μας υπενθυμίζει ότι η φύση δεν υποχρεούται να συμφωνεί με ό,τι μας παρηγορεί ή μας καθησυχάζει - η αλήθεια της πραγματικότητας και οι ανθρώπινες ανάγκες για νόημα, δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην!

       *Το Pong και το Space Invaders είναι δύο από τα πιο εμβληματικά βιντεοπαιχνίδια όλων των εποχών που σημάδεψαν την αυγή της βιομηχανίας των arcades (ουφάδικων) και άλλαξαν για πάντα την παγκόσμια ψυχαγωγία.         

                              κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

στο χώρο του παλιού μας σπιτιού, στο αέναο τώρα, μύρισα τις τριανταφυλλιές, γεύτηκα τις "μούρες"...

το παλιό μας σπίτι σε ένα μικρό χωριό της Αχαΐας, δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή του χρόνου, αλλά κάποια από τα δέντρα του στέκουν εκεί...

στο αέναο τώρα...

η τεράστια αμυγδαλιά, που για να αγκαλιαστεί πρέπει να ενώσουμε τέσσερες αγκαλιές και η μουριά μας, που παρόλο που κόπηκε πολλές φορές, αντιστέκεται με πείσμα και όλο ξαναφουντώνει...

αυτή οι μουριά κάθε καλοκαίρι μας χάριζε τις πάνγευστες και πάνγλυκες μούρες της ( έτσι λέγαμε τα μούρα)
Σήμερα, δυστυχώς, δεν υπάρχουν πολλές από αυτές τις παλιές μουριές...

και όμως η μουριά είναι ένα δέντρο που χαρίζει στον άνθρωπο ένα πλήθος ευεργετημάτων...
τα φύλλα της, ο φλοιός της και ο καρπός της έχουν χρησιμοποιηθεί από καταβολής κόσμου για ιατρικούς σκοπούς.
Με τα αποξηραμένα φύλλα της μπορούμε να κάνουμε ροφήματα για την κυστίτιδα,
τον πυρετό,
τον βήχας,
την ουρολοίμωξη,
τον πονόδοντο...
και θα επανέλθω με περισσότερες πληροφορίες για το αγαπημένο δέντρο που από μικρό παιδί χαιρόμουν την σκιά του και τις πολύτιμες "μούρες" του...
botanologia.gr - ntina/thalia

Tο DNA επαναπρογραμματίζεται από τις λέξεις και τις συχνότητες! Η Σοφία πίσω από το διαλογισμό και την πνευματικότητα!

Η δομή του DNA δεν αντιστοιχεί στις δομές της ανθρώπινης ομιλίας, αλλά όλη η ανθρώπινη γλώσσα ακολουθεί το πρότυπο του γενετικού κώδικα. 

Εξάλλου το DNA και ο γενετικός κώδικας υπήρχαν πολύ πριν ο πρώτος άνθρωπος εκφέρει την πρώτη λέξη. 

Έτσι, οι ανθρώπινες γλώσσες που εξελίχθηκαν από την χαραυγή της ανθρώπινης ιστορίας, ακολούθησαν το μεγάλο πρότυπο που είχε ήδη καθοριστεί στη δομή του γενετικού κώδικα.

Έρευνες εξηγούν φαινόμενα όπως η διόραση, 

η διαίσθηση, 

οι αυθόρμητες και απομακρυσμένες πράξεις θεραπείας, 

η αυτοθεραπεία, 

οι τεχνικές επιβεβαίωσης, 

οι ασυνήθιστες φωτεινές αύρες γύρω από ανθρώπους, 

η επιρροή του νου στα καιρικά φαινόμενα,

οι μπάλες φωτός και πολλά άλλα. 

Ρώσοι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το DNA μας μπορεί να προκαλέσει μοτίβα στο κενό, δημιουργώντας έτσι μαγνητισμένες σκουληκότρυπες! 

Οι σκουληκότρυπες είναι τα μικροσκοπικά ισοδύναμα των λεγόμενων γεφύρων Einstein-Rosen, που υπάρχουν στην περιοχή των μαύρων οπών/ό,τι μένει μετά την κατάρρευση ενός άστρου. 

Πρόκειται για συνδέσεις τούνελ μεταξύ εντελώς διαφορετικών περιοχών του σύμπαντος, μέσω των οποίων μπορούν να μεταδοθούν πληροφορίες εκτός χώρου και χρόνου. 

Το DNA προσελκύει αυτά τα κομμάτια πληροφορίας και τα μεταβιβάζει στη συνείδησή μας...

Μέσα από την επιστημονική έρευνα υπάρχουν ενδείξεις για ένα νέο τύπο ιατρικής θεραπείας, μέσω του οποίου μπορούμε να επηρεάσουμε και να επαναπρογραμματίσουμε το DNA με λέξεις και συχνότητες χωρίς την αφαίρεση και την αντικατάσταση μεμονωμένων γονιδίων, που κάνει η γενετική μηχανική.

Το ανθρώπινο γονιδίωμα έχει τρία δισεκατομμύρια ζεύγη βάσεων στο DNA του, αλλά μόνο ένα μικρό μέρος κωδικοποιεί πρωτεΐνες.

Βρισκόμαστε σε μια χρυσή εποχή κατανόησης του μη κωδικοποιημένου DNA και του μη κωδικοποιημένου RNA.

Το υπόλοιπο του ανθρώπινου γονιδιώματος που δεν κωδικοποιεί πρωτεΐνες ονομάζεται μερικές φορές φάντασμα ή άχρηστο DNA/junk DNA, αλλά η πραγματικότητα είναι πιο περίπλοκη από ό,τι υπονοεί αυτό το όνομα.

Πολλά μυστήρια εξακολουθούν να περιβάλλουν το ζήτημα του τι είναι το μη κωδικοποιούμενο DNA και αν είναι πραγματικά άχρηστο σκουπίδι ή κάτι περισσότερο.
Οι Ρώσοι ερευνητές πιστεύουν ότι η φύση δεν φέρεται ανόητα, έτσι συνεργάστηκαν με γλωσσολόγους και γενετιστές σε μία προσπάθεια να εξερευνήσουν αυτό το 98% του DNA που θεωρείται άχρηστο.
Τα αποτελέσματα, τα ευρήματα και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν θεωρούνται επαναστατικά! 

Τα ευρήματα των μοριακών βιολόγων Dr. Pjotr P. Garjajev και Dr. Vladimir Poponin της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών σχετικά με το "φαινόμενο Phantom-DNA", είναι πως το DNA μας δεν είναι μόνο υπεύθυνο για την κατασκευή του σώματός μας, αλλά λειτουργεί επίσης ως αποθήκη δεδομένων και ως μέσο επικοινωνίας. 

Σύμφωνα με τους εν λόγω επιστήμονες το DNA εκπέμπει ηλεκτρομαγνητικά κύματα που συνεχίζουν να εκδηλώνονται ακόμη και μετά την αφαίρεση του δείγματος DNA από το πείραμα. 

Εξ ου και η ονομασία "φαινόμενο Phantom-DNA". 

Οι γενετικές διαδικασίες που υιοθετούνται από αυτούς τους επιστήμονες έχουν σχολιαστεί και εξηγηθεί από τους Grazyna Fosar και Franz Bludorf στο βιβλίο τους Vernetzte Intelligenz, οι οποίοι διατύπωσαν τη θεωρία ότι οι αυτοεκπεμπόμενες σφαίρες φωτός που συχνά παρατηρούνται στον ουρανό, είναι στην πραγματικότητα ένα φαινόμενο ομαδικής συνείδησης που προκαλείται από την υπερεπικοινωνία εντός του DNA. 

Επιπλέον, θα αποδειχθεί ότι η ακριβής τεχνολογία που υιοθετείται από τους προαναφερθέντες επιστήμονες στη Μόσχα αντιπροσωπεύει μια νέα πηγή ενέργειας, άγνωστη προηγουμένως στην ανθρωπότητα, η οποία είναι ικανή και για τη δημιουργία ύλης!
Οι δε Ρώσοι γλωσσολόγοι διαπίστωσαν ότι ο γενετικός κώδικας, ιδιαίτερα στο φαινομενικά άχρηστο DNA ακολουθεί τους ίδιους κανόνες με αυτούς που ακολουθούν όλες οι ανθρώπινες γλώσσες.
Για τον σκοπό αυτό, συνέκριναν τους συντακτικούς κανόνες, δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο μπαίνουν σε μια σειρά οι λέξεις για να σχηματίσουν φράσεις και προτάσεις, την σημασιολογία, τη μελέτη του νοήματος και της ερμηνείας των λέξεων σε μια γλώσσα και τους βασικούς κανόνες της γραμματικής. 
Βρήκαν ότι τα αλκάλια του DNA ακολουθούν μια γραμματική φόρμα και έχουν κανόνες, όπως ακριβώς και οι γλώσσες.
Έτσι, μπορούμε να πούμε πως, οι ανθρώπινες γλώσσες δεν εμφανίστηκαν τυχαία, αλλά είναι μια αντανάκλαση του εγγενούς DNA μας.
Ο Ρώσος βιοφυσικός και μοριακός βιολόγος Pjotr Garjajev και οι συνεργάτες του, διερεύνησαν επίσης την δονητική συμπεριφορά του DNA. 

Ο Peter Garjajev και η ερευνητική του ομάδα απέδειξαν ότι το DNA μπορεί να επαναπρογραμματιστεί με λέξεις και με τη χρήση των σωστών συχνοτήτων συντονισμού του DNA

Ο Ρώσος κβαντικός βιολόγος Poponin προσπάθησε να αποδείξει ότι το ανθρώπινο DNA έχει άμεση επίδραση στον φυσικό κόσμο χρησιμοποιώντας ορισμένα πειράματα. 

Επίσης, διαπίστωσε ότι το DNA μας μπορεί να προκαλέσει ενοχλητικά μοτίβα στο κενό, δημιουργώντας έτσι μαγνητισμένες μικροσκοπικές σκουληκότρυπες.

Η συγκλονιστική ανακάλυψη του φαινομένου Phantom DNA από τους Dr. Grajajev και Poponin, όπως περιγράφεται από τους Fosar και Bludorf, συνέβη όταν προσπάθησαν να μετρήσουν το πραγματικό μοτίβο δόνησης ενός δείγματος DNA. 

Φώτισαν αυτό το δείγμα DNA με ένα φως λέιζερ που παρήγαγε ένα τυπικό μοτίβο κύματος σε μια οθόνη. 

Ωστόσο, όταν αφαίρεσαν το δείγμα, το κυματικό μοτίβο δεν εξαφανίστηκε εντελώς. 

Παρέμεινε στην οθόνη ένα κανονικό μοτίβο κύματος σαν να υπήρχε ακόμη ένα υλικό δείγμα DNA που φωτιζόταν. 

Ένα πείραμα ελέγχου έδειξε ότι αυτό το δευτερεύον μοτίβο κύματος πρέπει να προέρχεται ακόμη από το αρχικό δείγμα DNA που αφαιρέθηκε. 

Στο πείραμα ελέγχου δεν είχε τοποθετηθεί δείγμα DNA στην ακτίνα ακτινοβολίας και στην οθόνη δημιουργήθηκε μόνο ένα τυχαίο μοτίβο. 

Αυτό το φαινόμενο του φανταστικού DNA είναι πάντα επαναλήψιμο όταν χρησιμοποιείται ένα δείγμα DNA.

Επίσης ο βραβευμένος με Νόμπελ επιστήμονας Luc Montagnier, γνωστός για τη μελέτη του σχετικά με τον ιό HIV ισχυρίζεται ότι απέδειξε ότι το DNA μπορεί να δημιουργηθεί με τηλεμεταφορά μέσω κβαντικού αποτυπώματος και έδειξε επίσης ότι το DNA εκπέμπει ηλεκτρομαγνητικά σήματα που τηλεμεταφέρουν το DNA σε άλλα μέρη, όπως τα μόρια του νερού!!!

Και εδώ οι Fosar και Bludorf μας λένε πως η δομή του DNA δεν αντιστοιχεί στις δομές της ανθρώπινης ομιλίας, αλλά όλη η ανθρώπινη γλώσσα μάλλον ακολουθεί το πρότυπο του γενετικού κώδικα. 

Εξάλλου το DNA και ο γενετικός κώδικας υπήρχαν πολύ πριν ο πρώτος άνθρωπος εκφέρει την πρώτη λέξη. 

Έτσι, οι ανθρώπινες γλώσσες που εξελίχθηκαν από την έλευση των ανθρώπων πρέπει να ακολούθησαν το μεγάλο πρότυπο που είχε ήδη καθοριστεί στη δομή του γενετικού κώδικα.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες αυτούς εδώ έγκειται μια επαναστατική ανακάλυψη για ολόκληρο τον τομέα της γενετικής. 

Όσοι ενδιαφέρονται να εξετάσουν μόνο τα γνωστά γονίδια και απορρίπτουν υποτιμητικά το υπόλοιπο γονιδίωμα ως "άχρηστο DNA", ενδεχομένως να χάνουν αυτό που είναι πραγματικά θεμελιώδες. 

Πρόκειται πραγματικά για ένα παράδοξο, λένε οι Fosar και Bludorf, διότι είναι ακριβώς το "άχρηστο DNA" που στην πραγματικότητα μιλάει.

Σύμφωνα με τον Pjotr Garjajev: "Η πλειονότητα προσπαθεί να κατανοήσει τις αρχές των DNA-βιοϋπολογιστών και αναφέρεται αποκλειστικά στους κανόνες DNA-Watson-Crick: A-T, G-C. 

Αυτό είναι σωστό, αλλά δεν αρκεί. 

Το συνεχές DNA-Chromosomal στα ζωντανά συστήματα έχει χαρακτηριστικά κύματος, τα οποία παραμένουν ασύλληπτα για εμάς, και τα οποία είναι σαν ένα πρόγραμμα υπολογιστή για τη δομή των οργανισμών. 

Ο γνωστός γενετικός κώδικας είναι ένας κώδικας για τη σύνθεση πρωτεϊνών και τίποτα περισσότερο. 

Τα ζωντανά χρωμοσώματα όμως λειτουργούν ακριβώς όπως οι σολιτονικοί/ολογραφικοί υπολογιστές χρησιμοποιώντας την ενδογενή ακτινοβολία λέιζερ του DNA".

Οι Fosar και Bludorf απαριθμούν μερικές από τις εξαιρετικές συνέπειες αυτής της νέας προσέγγισης της γενετικής, στην οποία πρωτοστάτησε η ομάδα της Μόσχας. 

Κατάφεραν να διαμορφώσουν ορισμένα μοτίβα συχνοτήτων σε μια δέσμη λέιζερ με τέτοιο τρόπο ώστε να επηρεάσουν τη συχνότητα του DNA, δηλαδή να επηρεάσουν την ίδια τη γενετική πληροφορία. 

Δεν ήταν απαραίτητο δηλαδή να αποκωδικοποιήσουν με κόπο τις αλληλουχίες των ζευγών βάσεων στο DNA και να διαμορφώσουν έτσι τεχνητά τη γενετική πληροφορία. 

Πολύ απλά αυτοί οι Ρώσοι ερευνητές ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσουν τις λέξεις και τις προτάσεις της ανθρώπινης γλώσσας για να αλλάξουν τις πληροφορίες στο DNA, αφού είχαν διαπιστώσει ότι οι βασικές δομές ήταν συνώνυμες.

Η ομάδα της Μόσχας μπόρεσε να αποδείξει πειραματικά αυτή την εκπληκτική διαδικασία. 

Η ουσία DNA in vivo, δηλαδή ζωντανός ιστός, όχι in vitro, αντιδρά στο διαμορφωμένο με ομιλία φως λέιζερ, καθώς και στα ραδιοκύματα, εφόσον βρεθεί η σωστή συχνότητα. 

Κατάφεραν να κατευθύνουν το μοτίβο πληροφοριών από ένα δείγμα DNA σε ένα διαφορετικό δείγμα και έτσι να πραγματοποιήσουν μια μετάδοση της γενετικής πληροφορίας. 

Η λειτουργία αυτή μπορεί να αποδειχθεί σε φυσικά κύτταρα με διάφορους τρόπους. 

Ο Garjajev και οι συνεργάτες του έχουν ήδη καταφέρει με αυτόν τον τρόπο να επαναπρογραμματίσουν κύτταρα με πληροφορίες που προέρχονται από διαφορετικό γονιδίωμα. 

Συγκεκριμένα, κατάφεραν να μετατρέψουν έμβρυα βατράχου σε έμβρυα σαλαμάνδρας, ανταλλάσσοντας απλώς τα πρότυπα πληροφοριών στο αντίστοιχο DNA. 

Κατέδειξαν έτσι έναν ριζικά νέο τρόπο αλληλεπίδρασης και μάλιστα επικοινωνίας με το DNA μέσω φωνητικά διαμορφωμένων ακτίνων λέιζερ. 

Αυτό πρέπει να θεωρηθεί ως μια εντελώς νέα μορφή ενέργειας που ανακαλύφθηκε και αξιοποιήθηκε, η οποία ανοίγει ουσιαστικά απεριόριστες δυνατότητες για την εξέλιξη της ζωής όχι μόνο στη γη αλλά και στο Σύμπαν.

     Οι Fosar και Bludorf αναφέρουν επίσης τα ευρήματα των Ρώσων φυσικών Alexej Dimitrijev και Vjatcheslav Djatlov. 

Αυτοί οι δύο επεξεργάζονταν μια θεωρία, η οποία εισάγει ένα νέο εντυπωσιακό στοιχείο στη Νέα Φυσική, διότι ανοίγει τη δυνατότητα υπερεπικοινωνίας μέσω σταθερών σκουληκότρυπων σε άλλα μέρη του Σύμπαντος.

Η θεωρία αυτή έχει ωστόσο ριζικές επιπτώσεις και στη λειτουργία του DNA. 

Οι Fosar και Bludorf έχουν καταλήξει στη θεωρία ότι το ίδιο το DNA λειτουργεί ως δίκτυο νοημοσύνης που επιτρέπει την υπερεπικοινωνία μέσω αυτών των σκουληκότρυπων. 

Έχουν εξετάσει φαινόμενα που βασίζονται στην ομαδική συνείδηση που προκαλείται από την υπερεπικοινωνία μέσω των σκουληκότρυπων στο DNA. 

Με αυτόν τον τρόπο είναι σε θέση να εξηγήσουν τη συχνά αναφερόμενη εμπειρία ανθρώπων που έχουν δει μπάλες φωτός, οι οποίες μάλιστα αλληλεπιδρούν με διάφορους λεπτούς τρόπους σε ψυχικό επίπεδο.

Προκειμένου να αποδείξουν τη σχέση μεταξύ των σκουληκότρυπων στο χώρο και των σκουληκότρυπων στο DNA, οι Fosar και Bludorf αναφέρονται στη θεωρία του Φινλανδού φυσικού Matti Pitkänen, ο οποίος πριν από μερικά χρόνια διατύπωσε μια νέα θεωρία για την κατασκευή του σύμπαντος, βασισμένη σε μια οκταδιάστατη γεωμετρία του χώρου. 

Η θεωρία αυτή ονομάζεται TGD/Topological Geometrical Dynamics. 

Σε αυτή την πολύπλοκη θεωρία οι μαγνητικές σκουληκότρυπες παίζουν έναν πολύ σημαντικό βιολογικό ρόλο. 

Στην πραγματικότητα, η καινοτόμος κατεύθυνση της θεωρίας του είναι να δημιουργήσει έναν επιστημονικό σύνδεσμο μεταξύ της Φυσικής και της Βιολογίας. 

Η θεωρία του οδηγεί σε μια κοσμολογία των αισθανόμενων όντων. 

Το DNA περιέχει πολύ περισσότερα από τις απλές οδηγίες για τη σύνθεση πρωτεϊνών για την κατασκευή ζωντανών κυττάρων. 

Αυτά τα ισχυρά γενετικά βιομόρια περιέχουν επίσης τα δεδομένα για τη λειτουργία των μαγνητικών σκουληκότρυπων ως βιολογικών διαύλων επικοινωνίας.

..............

Έχει επίσης διαπιστωθεί επιστημονικά ότι οι πνευματικές μουσικές ψαλμωδίες συντονίζονται με το DNA. 

Ο Freddy Silva αναφέρεται σε αναφορές σε αρχαίες θρησκευτικές γραφές ότι η σανσκριτική γλώσσα είναι ιερή επειδή είναι "η γλώσσα του φωτός" και οι χαρακτήρες της θεωρούνταν "οι ήχοι του φωτός". 

Οι γεωμετρικές δονήσεις της γλώσσας όχι μόνο θεωρούνταν ικανές να αξιοποιήσουν τη δύναμη του φωτός, αλλά ήταν επίσης ικανές να δημιουργήσουν πραγματικά την ύλη. 

Και εδώ βρίσκουμε ακριβώς τις ίδιες αρχές να εφαρμόζονται από την ομάδα της Μόσχας που χρησιμοποιεί ακτίνες λέιζερ διαμορφωμένες με φωνή για να τροποποιήσει τα πρότυπα πληροφοριών στο DNA. 

Τα σανσκριτικά μπορεί να είναι η γλώσσα-πηγή για τις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, αλλά προφανώς όλες οι γλώσσες έχουν αυτή την ικανότητα να συντονίζονται με το DNA.

Ουσιαστικά οι ερευνητές μιλούν στο DNA μέσω αυτών των ακτίνων λέιζερ και το DNA ανταποκρίνεται. 

Υπάρχει επικοινωνία. 

Το DNA μας δείχνει πώς οι ηχητικές δονήσεις που περιέχονται σε δέσμες φωτός λέιζερ μπορούν να δημιουργήσουν περίπλοκα και ευφυή μοτίβα στην οργανική εξωτερική ύλη απλά τροποποιώντας τα μοτίβα πληροφοριών στο γονιδίωμα π.χ των φυτών. 

......... 

Έτσι είναι απολύτως φυσιολογικό και φυσικό το DNA να αντιδρά στις λέξεις που χρησιμοποιούμε.
Και οι επιστήμονες εργάστηκαν στην κατασκευή συσκευών που μπορούν να επηρεάσουν τον κυτταρικό μεταβολισμό μέσω κατάλληλα διαμορφωμένων ραδιοσυχνοτήτων και συχνοτήτων φωτός, για να επισκευάσουν γενετικές ανωμαλίες.

Η ερευνητική ομάδα του Garjajev απέδειξε ότι με τη μέθοδο αυτή, χρωμοσώματα που καταστράφηκαν από ακτίνες Χ, για παράδειγμα, κατάφεραν να επισκευαστούν.
Μεταβιβάστηκε το σύνολο των πληροφοριών, χωρίς καμία από τις παρενέργειες ή δυσαρμονίες που προκύπτουν από τις τεχνικές της κλασικής γενετικής μηχανικής στο DNA.

 Όλα αυτά μπορούν να γίνουν με την απλή εφαρμογή δονήσεων και τη χρήση της γλώσσας. 
Για χρόνια, από την αρχαιότητα, οι πνευματικοί δάσκαλοι γνώριζαν και δίδασκαν πως το σώμα μας προγραμματίζεται από τη γλώσσα, τις λέξεις και τη σκέψη. 

το DNA φάντασμα έχει την ικανότητα να συνδέεται με συμβατικά ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Με αυτόν τον τρόπο η δύναμη μπορεί να τροποποιήσει βιολογικά αδρανή ύλη, όπως το χώμα και ο βράχος, καθώς και το νερό που βράζει. Αυτό θυμίζει μια πτυχή αυτών των πειραμάτων με το DNA, όπου διαπιστώθηκε ότι το DNA ανταποκρίνεται μόνο σε δονήσεις της σωστής ακριβώς συχνότητας.

Φυσικά η συχνότητα στην οποία εκτίθεται το σώμα πρέπει να είναι σωστή για να υπάρξει η προσδοκώμενη επιτυχία.
Ο καθένας μεμονωμένα πρέπει να εξασκήσει με ωριμότητα τις εσωτερικές διαδικασίες ώστε να δημιουργηθεί μια συνειδητή επικοινωνία με το DNA. 
Οι Ρώσοι ερευνητές εργάζονται πάνω σε μια μέθοδο που δεν επηρεάζεται από αυτούς τους παράγοντες, αλλά θα λειτουργεί πάντα, εφόσον κάποιος χρησιμοποιεί τη σωστή συχνότητα.
Όσο υψηλότερη επίγνωση έχει ένα άτομο, τόσο μικρότερη είναι η ανάγκη για να χρησιμοποιήσει κάποια βοηθητική συσκευή. 
Κάποιος μπορεί να επιτύχει αυτά τα αποτελέσματα μόνος του, και η επιστήμη τελικά θα σταματήσει να ασκεί αρνητική κριτική σε τέτοιες ιδέες.
Οι Ρώσοι επιστήμονες επίσης, ανακάλυψαν ότι το DNA μπορεί να προκαλέσει παραμορφωτικές διατάξεις στο κενό, δημιουργώντας έτσι μαγνητισμένες σκουληκότρυπες! Αυτές οι κουληκότρυπες είναι τα ισοδύναμα σε μικρή κλίμακα των γεφύρων Einstein-Rosen, που υπάρχουν στην περιοχή των μαύρων οπών/ό,τι μένει μετά την κατάρρευση ενός άστρου. 
Αυτές οι σκουληκότρυπες είναι σήραγγες που συνδέουν διαφορετικές περιοχές του σύμπαντος, μέσω των οποίων μπορούν να σταλθούν και να μεταδοθούν πληροφορίες έξω από το χώρο και το χρόνο.
Το DNA έλκει αυτά τα bits των πληροφοριών και τα διαβιβάζει στην συνείδησή μας. 

Ο διαπρεπής μαθηματικός John von Neumann υπολόγισε ότι κατά τη διάρκεια μιας μέσης ζωής εβδομήντα ετών συσσωρεύουμε περίπου 280 τρισεκατομμύρια bits πληροφοριών

Αυτή η διαδικασία της υπερ-επικοινωνίας είναι πιο αποτελεσματική σε κατάσταση χαλάρωσης. 

Το άγχος, 

οι ανησυχίες, 

οι στενοχώριες και η υπερκινητική διάνοια αποτρέπουν την επιτυχή υπερ-επικοινωνία ή διαστρεβλώνουν και παραποιούν τις πληροφορίες που μεταβιβάζονται.

Ως παγκόσμιο είδος μπορεί να βρισκόμαστε στη δίνη μιας μετάβασης προς μια διαφορετική κατάσταση συνείδησης. 

Αυτή η νέα κατάσταση πιθανόν να χαρακτηρίζεται από κβαντικές ιδιότητες όπως η συνοχή και η μη τοπική πληροφορία πεδίου. 

Ένα τέτοιο "πεδίο συνείδησης" θα μεταμόρφωνε τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με τους άλλους ανθρώπους, τον κόσμο γύρω μας και θα διεύρυνε τις αντιληπτικές μας πραγματικότητες. 

Αυτή η εξελικτική εξέλιξη, όπως προτείνεται, εκδηλώνει μια μετάβαση από τις βιολογικές και κοινωνικοπολιτισμικές μορφές εξέλιξης στην ενσωμάτωση ενός νέου επιπέδου: αυτό της νευρογενετικής εξέλιξης. 

     Μακράν η μεγαλύτερη κατηγορία μη κωδικοποιητικού DNA στα γονιδιώματα του ανθρώπου και πολλών άλλων οργανισμών αποτελείται από τα transposons, τμήματα DNA που μπορούν να αλλάξουν τη θέση τους μέσα στο γονιδίωμα. 

Αυτά τα "γονίδια που πηδούν" έχουν την τάση να δημιουργούν πολλά αντίγραφα του εαυτού τους - μερικές φορές εκατοντάδες χιλιάδες - σε όλο το γονιδίωμα, λέει ο Seth Cheetham, γενετιστής στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία. 

Τα πιο παραγωγικά είναι τα retrotransposons, τα οποία εξαπλώνονται αποτελεσματικά, δημιουργώντας αντίγραφα RNA του εαυτού τους που μετατρέπονται ξανά σε DNA σε άλλο σημείο του γονιδιώματος. 

Περίπου το ήμισυ του ανθρώπινου γονιδιώματος αποτελείται από transposons- σε ορισμένα φυτά αραβοσίτου, το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε περίπου 90%.

Ο Seth Cheetham, πιστεύει ότι το δόγμα για το "άχρηστο DNA" έχει επιβαρύνει την έρευνα σχετικά με το πόσο από αυτό αξίζει αυτή την περιγραφή. 

"Βασικά αποθαρρύνει τους ανθρώπους από το να ανακαλύψουν αν υπάρχει ή όχι κάποια λειτουργία", είπε. 

Από την άλλη πλευρά, λόγω της βελτίωσης της αλληλουχίας και άλλων μεθόδων, "βρισκόμαστε σε μια χρυσή εποχή κατανόησης του μη κωδικοποιημένου DNA και του μη κωδικοποιημένου RNA", δήλωσε ο Zhaolei Zhang, γενετιστής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ο οποίος μελετά τον ρόλο των αλληλουχιών αυτών σε ορισμένες ασθένειες.

     Στο μέλλον, οι ερευνητές μπορεί να είναι όλο και λιγότερο διατεθειμένοι να περιγράψουν οποιαδήποτε από τις μη κωδικοποιητικές αλληλουχίες ως άχρηστες, επειδή υπάρχουν τόσοι πολλοί άλλοι πιο ακριβείς τρόποι για να τις χαρακτηρίσουν τώρα. 

Για τον Sisu, ο καλύτερος δρόμος του πεδίου προς τα εμπρός είναι να διατηρεί ανοιχτό μυαλό όταν αξιολογεί τις εκκεντρικότητες του μη κωδικοποιημένου DNA και RNA και τη βιολογική τους σημασία. 

Οι άνθρωποι θα πρέπει "να κάνουν ένα βήμα πίσω και να συνειδητοποιήσουν ότι τα σκουπίδια του ενός είναι ο θησαυρός του άλλου", είπε.

................

Ισχυρά γενετικά βιομόρια περιέχουν τα δεδομένα για τη λειτουργία των μαγνητικών σκουληκότρυπων που λειτουργούν ως βιολογικά κανάλια επικοινωνίας. 

Υπάρχει μια μεταφυσική σύνδεση μεταξύ των σκουληκότρυπων του DNA μας και των μαγνητικών σκουληκότρυπων του Σύμπαντος. 

Το DNA από μόνο του λειτουργεί ως δίκτυο νοημοσύνης που επιτρέπει την υπερ-επικοινωνία με αποτέλεσμα τη βαθιά κατανόηση του Σύμπαντος, της δημιουργίας του και της σχέσης και της θέσης μας μέσα σε αυτό. 

Αυτό θα ανοίξει τελικά το δρόμο για μια νέα αλλαγή παραδείγματος για τους ανθρώπους που είναι σε θέση να απορροφήσουν και να συσχετιστούν με τις αλλαγές, επιτρέποντας την υπέρβαση σε μια ανώτερη συνείδηση και την ενότητα με τη Μητέρα Γη, το Σύμπαν και τη Θεϊκή μας Ουσία.

................

Κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/taneatisgaleras

     περισσότερες πληροφορίες στα επόμενα άρθρα

https://www.quantamagazine.org/the-complex-truth-about-junk-dna-20210901/

http://www.rexresearch.com/gajarev/gajarev.htm

https://academic.oup.com/gbe/article/14/5/evac055/6583081

https://www.shaman-australis.com/forum/index.php?/topic/23824-crop-circles-worm-holes-dna-manipulation/

https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/02604027.2010.503549 / Κβαντική συνείδηση: Συμφιλίωση Επιστήμης και Πνευματικότητας προς το εξελικτικό μας μέλλον

Θεραπευτικό χιούμορ - η θεραπευτική δύναμη του γέλιου

Αισιοδοξία!

Γέλιο!

-. το θεραπευτικό γέλιο δεν είναι απλώς μια θεραπευτική αντίληψη, αλλά μια θεραπευτική φιλοσοφία!

Ας θυμηθούμε για άλλη μια φορά τα οφέλη του γέλιου, μαζί με κάποιες πληροφορίες για το γέλιο, που πιθανόν να μην είναι πολύ γνωστές.

Λοιπόν...
Τα μωρά δεν γελούν παρά μόνο αφού συμπληρώσουν 3 μήνες ζωής. 
Όταν γελάμε, ο αέρας που εκπνέουμε, φεύγει από τους πνεύμονες με ταχύτητα 96 χλμ/ώρα. Χρησιμοποιούμε 17 μυς του προσώπου μας για να γελάσουμε και 47 για να κατσουφιάσουμε. Οι χαρούμενοι άνθρωποι έχουν 40% μειωμένο κίνδυνο για καρδιοπάθεια συγκριτικά με τους απαισιόδοξους. 

17 λεπτά γέλιου την ημέρα, αυξάνουν το προσδόκιμο ζωής σας κατά μία ημέρα. 
Ένα 6χρονο παιδί γελά κατά μέσο όρο 300 φορές την ημέρα. 
Ένας ενήλικος γελά μόλις 15 φορές την ημέρα. 
Oι χαμογελαστοί σερβιτόροι παίρνουν 50% περισσότερα φιλοδωρήματα από τους αγέλαστους συναδέλφους τους. 
Ένα καλό γέλιο μπορεί να διαρκέσει μία ώρα. 
Οι περισσότεροι γελαστοί άνθρωποι ζουν στην Κούβα και τη Βραζιλία. 
Στον αντίποδα βρίσκονται οι κάτοικοι των σκανδιναβικών χωρών. 
Οι επιστήμονες έχουν καταγράψει 18 είδη χαμόγελου. 
Πρέπει να χαμογελάσετε περίπου 250.000 φορές για να κάνετε μία ρυτίδα. 
Το να γελάσετε 100 φορές ισοδυναμεί με το να κάνετε 10-15 λεπτά ποδήλατο. 15 λεπτά γέλιου έχουν τα ίδια οφέλη με 2 ώρες ύπνου. 
Σύμφωνα με έρευνα του γερμανού ψυχολόγου, Dr. Michael Titze, τη δεκαετία του ‘50, οι άνθρωποι γελούσαν κατά μέσο όρο 18 λεπτά την ημέρα. Σήμερα, είναι 4-6 λεπτά την ημέρα.

dr. Michael Titze -. πριν από όλα να ξεκαθαρίσουμε πως μιλάμε για μια ολιστική έννοια. 

Στην έρευνα του εγκεφάλου, μιλάμε για ένα "δίκτυο γέλιου" που λειτουργεί στους ανθρώπους.

Έρευνα του Πανεπιστημίου Vanderbilt διαπίστωσε ότι με το γέλιο καίμε λίγο παραπάνω από μία θερμίδα ανά λεπτό. 
Το γέλιο ακούγεται το ίδιο σε όλους τους πολιτισμούς και όλες τις κουλτούρες. 
Oι επιστήμονες, μάλιστα, πιστεύουν ότι το γέλιο συνέβαλε στην ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των προγόνων μας. 
Ο ήχος του γέλιου είναι τόσο κοινός και οικείος που είναι αναγνωρίσιμος ακόμη και αν παιχτεί ανάποδα στο μαγνητόφωνο. 
Με το γέλιο ο εγκέφαλος απελευθερώνει τις βήτα-ενδορφίνες, τις φυσικές οπιούχες ουσίες με αναλγητική δράση. 
Το γέλιο ρίχνει τα επίπεδα της κορτιζόλης, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο το ανοσοποιητικό σύστημα και αποτρέποντας την εμφάνιση ασθενειών. 

Θεραπευτικό χιούμορ - η θεραπευτική δύναμη του γέλιου

"Τι κάνει τους ανθρώπους να γελούν; 

Γελούν όταν τους γαργαλάς,

ή γελούν όταν ακούνε τους άλλους να γελούν. 

Αλλά με τι γελούν οι άνθρωποι όταν το μυαλό και η καρδιά τους είναι μέσα σε αυτό; Αυτό είναι εύκολο να το πούμε: γελούν με τις αντιθέσεις! 

Νομίζω ότι θα ήταν διαφωτιστικό, και συχνά εντελώς αποκαλυπτικό, να μελετήσουμε το γέλιο λεπτομερώς. 

Έχω βρει ακόμη και ένα όνομα για αυτή την πολλά υποσχόμενη μέθοδο. 

Ονομάζεται "επιστήμη του γέλιου"". Erich Kästner

Έτσι, λοιπόν ανακαλύπτουμε τρόπους κι ευκαιρίες να γελάμε!
Κάνουμε παρέα με ευχάριστους ανθρώπους. 
Δεν χάνετε κωμωδίες και ευχάριστα θεάματα. 
Λέμε και ακούμε ανέκδοτα, με κάθε ευκαιρία. 
Κι ακόμα ξεκινάμε να λέμε το χο χο χο, χι χι χι, χα χα χα, μέχρι να γελάσουμε!
Είναι μια άσκηση γέλιου, που ειδικά αν γίνεται μαζί με παρέα, φέρνει γέλιο. 
Όλα είναι θέμα άσκησης και συνήθειας. 
Χαμογελάμε στους ανθρώπους και θα μας χαμογελάσουν, χαμογελάμε στη ζωή και θα μας χαμογελάσει. 
Δεν παίρνουμε τίποτα πολύ σοβαρά. 
Η ζωή είναι πολύ λίγη, φεύγει τόσο γρήγορα. 
Δεν είμαστε μίζεροι, 

δεν είμαστε πικρόχολοι,

δεν είμαστε κακοί και κακεντρεχείς,

κακόβουλοι και κακοήθεις!

Λέμε πάντα το καλό, 

σκεφτόμαστε το καλό και προσπαθούμε γελάμε κάθε μέρα! 
Να έχουμε μια χαρούμενη μέρα, με πολύ-πολύ γέλιο. 

     επιμέλεια κειμένου:ntina

https://www.humor.ch/titze/titzemain.htm

https://de.wikipedia.org/wiki/Michael_Titze
alithia.gr