Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

οι θεραπευτικές ιδιότητες των φλαβονοειδών

Ως φυσικό προϊόν χαρακτηρίζεται µια χηµική ένωση ή ουσία που παρασκευάζεται από ένα ζωντανό οργανισµό στη φύση και συνήθως παρουσιάζει φαρµακολογική ή βιολογική δράση.
Για το λόγο αυτό, τα φυσικά προϊόντα χρησιµοποιούνται για την ανακάλυψη και το σχεδιασµό νέων φαρµάκων.
Τα φυσικά προϊόντα διαθέτουν από µόνα τους την δραστικότητα, την επιλεκτικότητα και τα φαρµακοκινητικά χαρακτηριστικά που τα καθιστούν, κλινικά χρήσιµους, φαρµακευτικούς παράγοντες.
Τα φυσικά προϊόντα αποµονώνονται από φυτά και ζώα.
Έτσι, οι ερευνητές ταξιδεύουν ανά τον κόσµο προκειµένου να συλλέξουν δείγµατα προς ανάλυση και αξιολόγηση. 
Στο παρελθόν, η επιβίωση των αρχαίων πολιτισµών ήταν άµεσα εξαρτώµενη από την τοπική χλωρίδα και πανίδα.
Για παράδειγµα, οι θεραπευτικές ιδιότητες της παπαρούνας του οπίου - δραστικό συστατικό:µορφίνη - ήταν γνωστές στην αρχαία Αίγυπτο, ενώ στην αρχαία Ελλάδα χρησιµοποιούνταν τα φυτά του είδους Solanaceae (δραστικά συστατικά:ατροπίνη και υοσκίνη) για παρόµοια χρήση.
Η φαρµακογνωσία παρέχει τα εργαλεία για να τον προσδιορισµό, την επιλογή και την επεξεργασία των φυσικών προϊόντων που προορίζονται για ιατρική χρήση.
Πολλά από τα σηµερινά φάρµακα αποµονώνονται άµεσα από µια φυσική πηγή, όπως τα αλκαλοειδή και η µορφίνη.
Από την άλλη πλευρά, είναι δυνατόν να αναπτυχθούν φάρµακα από µια αρχική ένωση που αποµονώνεται από µια φυσική πηγή, όπως τοπικά αναισθητικά που αναπτύχθηκαν από την κοκαΐνη
Βασικό στοιχείο των φυσικών προϊόντων το οποίο τα καθιστά ενώσεις µεγάλης σηµασίας που αξίζει να µελετηθούν, είναι το γεγονός ότι πολλά από αυτά αποτελούν ‘προνοµιακές δοµές’.
Με βάση τη βιοσυνθετική τους προέλευση, τα φυτικά φυσικά προϊόντα µπορούν να κατηγοριοποιηθούν στις εξής µεγάλες οµάδες:
τα τερπενοειδή,
τα αλκαλοειδή,
τα φαινυλοπροπανοειδή και
τις φαινολικές ενώσεις.
Οι περισσότερες φαινολικές ενώσεις ανήκουν στην κατηγορία των φλαβονοειδών. 
π.χ ηλιγνίνη, το κύριο συστατικό του ξύλου, είναι το πιο γνωστό µέλος αυτής της οµάδας. 
Τα φλαβονοειδή είναι πολυφαινολικές ενώσεις, πολύ διαδεδοµένες στα φυτά και πολλές από αυτές είναι υπεύθυνες για το χρώµα των καρπών και των ανθέων.
Περίπου 3.000 ενώσεις, ίσως και µεγαλύτερος αριθµός, είναι γνωστές και απαντούν στα ανώτερα φυτά.
Στα φυτά απαντούν είτε σε ελεύθερη µορφή είτε σε µορφή γλυκοζιτών.
Επειδή είναι ευρέως διαδεδοµένα στη φύση συνιστούν µέρος της διατροφής του ανθρώπου.
Υπολογίζεται ότι ο άνθρωπος παίρνει µε την τροφή του 1 gr /ηµερησίως.
Κατηγορίες φλαβονοειδών
Τα φλαβονοειδή διαιρούνται σε κατηγορίες:
1. ανθοκυάνες
2. φλαβόνες, φλαβονόλες, και τα διµερή τους,φλαβανόνες, ισοφλαβόνες, ισοφλαβανόλες, ξανθόνες.
3. φλαβάνες, φλαβαν-3- όλες, φλαβαν-3,4-διόλες, χαλκόνες, διϋδροχαλκόνες, κατεχίνες.
4. ωρόνες
2.5.Βιολογικές ιδιότητες
Τα φλαβονοειδή εµφανίζουν πληθώρα βιολογικών ιδιοτήτων, οι πιο βασικές από τις οποίες αναφέρονται στη συνέχεια. 
2.5.1. Avτιφλεγµoνώδης δράση
Το 1930 ο Szant Györgi απέδειξε ότι εκχυλίσµατα από τα είδη του γένους Citrus αυξάνουν την αντοχή των τριχοειδών αιµοφόρων αγγείων.
Αργότερα, µελετώντας αρκετά φλαβονοειδή, διάφοροι ερευνητές έδειξαν ότι αυτά έχουν αντιφλεγµονώδη δράση, η οποία πιθανώς να οφείλεται στην αναστολή µερικών
ενζυµικών συστηµάτων τα οποία εµπλέκονται κατά το σχηµατισµό και εξέλιξη της φλεγµονής.
∆ιαπιστώθηκε µε αυτό τον τρόπο ότι ορισµένα φλαβονοειδή, όπως η κερσετίνη και οι προκυανιδίνες, αναστέλλουν την ελεύθερη ισταµίνη, ελέγχουν τη σύνθεση των προσταγλαδινών και λευκοτριενίων και µειώνουν τη διαπερατότητα και ευθραυστότητα των τοιχωµάτων των τριχοειδών αιµοφόρων αγγείων. 
2.5.2. Καρδιοπροστατευτική δράση
Γνωστή είναι η χρήση των εκχυλισµάτων των ειδών Grategus για τη θεραπεία διαφόρων τύπων διαταραχών της καρδιάς.
Επίσης οι πολυφαινόλες ειδών vitis π.χ. Vitis vinifera, έχουν αποδειχθεί ότι έχουν προστατευτικό ρόλο στην αρτηριοσκλήρυνση.
Το κόκκινο χρώµα του κρασιού οφείλεται σε πολυφαινολικές ενώσεις, όπως τις ανθοκυανιδίνες και τους γλυκοζίτες τους ανθοκυάνες, και σε προανθοκυανιδίνες
Οι πολυφαινολικές αυτές ενώσεις του κρασιού έχουν προστατευτικό ρόλο στην αρτηριοσκλήρυνση και αντιοξειδωτική δράση που εµποδίζει την οξείδωση της LDL(low density lipoprotein). 
Η ρεσβερατρόλη είναι µια φαινολική ένωση που βρίσκεται σε υψηλή συγκέντρωση στο φλοιό των σταφυλιών που προορίζονται για την παρασκευή κρασιού.
Η ένωση αυτή αποτελεί για τα σταφύλια ένα µέσο άµυνας έναντι των µικροβίων, ωστόσο µπορεί να παρασκευαστεί και τεχνητά µε τη βοήθεια υπεριώδουςακτινοβολίας.
Οι αµπελώνες που βρίσκονται σε περιοχές µε υγρό και ψυχρό κλίµα και έχουν υψηλότερη πιθανότητα εµφάνισης ασθενειών στους καρπούς τους, όπως το Μπορντώ και η Βουργουνδία παράγουν σταφύλια µε υψηλότερα επίπεδα ρεσβερατρόλης σε σχέση µε τις θερµότερες και ξηρότερες περιοχές όπως ηΚαλιφόρνια και η Αυστραλία. 
2.5.3. Αντιελκώδης δράση
Μερικά φλαβονοειδή αποτρέπουν το σχηµατισµό ελκών, µετριάζουν τον πόνο και σταµατούν την αιµορραγία.
Πρόσφατες µελέτες in vivo σε ποντίκια, έδειξαν ότι από τις ουσίες που εξετάσθηκαν, η µυρικετίνη ήταν µια από τις πιο αποτελεσµατικές. 
2.5.4. Συµβολή στη θεραπεία του καταρράκτη
Στην πάθηση του διαβήτη, υπάρχει αύξηση της γλυκόζης στο αίµα του ανθρώπου.
Επίσης, στο φακό του µατιού παράγεται σορβιτόλη ή δουλκιτόλη.
Η δουλκιτόλη δε µπορεί να µεταβολισθεί από τον οργανισµό όταν παράγεται, και ως εκ τούτου σχηµατίζεται µια υάλινη στοιβάδα µέσα στους φακούς (ο καταρράκτης).
Επί πλέον συγκέντρωση δουλκιτόλης στο µάτι, αυξάνει την ωσµωτική πίεση µε αποτέλεσµα τον πόνο.
Τα φλαβονοειδή είναι ισχυροί αναστολείς του σχηµατισµού της δουλκιτόλης.
Την ισχυρότερη δράση την έχουν η κερσετίνη και µυρικιτρίνη.
 Έτσι µπορεί να τους δοθεί ένας ρόλος στη θεραπεία του καταράκτη, αποτρέποντας το
σχηµατισµό της δουλκιτόλης.
2.5.5. Αντικαρκινική δράση
Τα φλαβονοειδή του γένους Citrus ιδίως τα πολυµεθυλιωµένα όπως η τανγεριτίνη (tangerιtin)
και νοβιλετίνη (nobiletin) παρουσιάζουν έντονη ανασταλτική δράση στους καρκινικούς όγκους από ότι τα υδροξυλιωµένα παράγωγα. 
2.5.6. Αντιθροµβωτική δράση
Οι επιδηµιολογικές µελέτες έδειξαν χαµηλό ποσοστό στεφανιαίας νόσου σε γαλλικές πόλεις, όπου οι κάτοικοι των περιοχών αυτών καταναλώνουν κόκκινο κρασί.
Επίσης,τα φλαβονοειδή των εσπεριδοειδών ελαττώνουν τη συγκόλληση των αιµοπεταλίων και δρουν αντιθροµβωτικά.
Ο χυµός του λεµονιού µειώνει την χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, ενώ του πορτοκαλιού ανεβάζει την υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη HDL (Ηigh Density Lipoprotein). 
2.5.7. Αντιοξειδωτική δράση
Σαν ισχυρότερα αντιοξειδωτικά θεωρούνται
η κερσετίνη,
µυρικετίνη,
γκοσυπετίνη,
κερκεταγενίνη.
Η κερσετίνη εµποδίζει την οξείδωση των πολυακορέστων λιπαρών οξέων και προστατεύει τους
χυµούς των εσπεριδοειδών από την αυτοοξείδωση της βιταµίνης C.
συμπερασματικά λοιπόν τα φλαβονοειδή
- διατηρούν την ελαστικότητα των αιμοφόρων αγγείων μας
- διατηρούν την υγεία του αγγειακού μας σύστηματος, ενώ γενικότερα προστατεύουν τα κύτταρά μας από τη γήρανση
- ενισχύουν την αντοχή των φλεβών, εξασφαλίζουν την υγιή ροή του αίματος μέσα στα αγγεία και
- προστατεύουν τα τριχοειδή αγγεία και τις μικρές φλέβες από διαρροές του πλάσματος του αίματος
και
- επειδή βελτιώνουν τη φλεβική αιμοκυκλοφορία και μικροκυκλοφορία, μας προστατεύουν από το ενοχλητικό φαινόμενο των πρησμένων αστραγάλων και
- ανακουφίζουν τις διογκωμένες φλέβες
δίνουν τεράστια ανακούφιση (και μάλιστα διαρκείας) σε συμπτώματα όπως
οι βραδινές κράμπες,
η αίσθηση βάρους,
το οίδημα και η φαγούρα στα πόδια αλλά και
στις αιμορροΐδες
- συμβάλλουν στη μείωση των μεταλλάξεων του κυττάρου, μειώνουν την πιθανότητα για καρκίνο και μπορού
-  να προλάβουν τις καρδιαγγειακές παθήσεις και
- τις νευροεκφυλιστικές ασθένειες
- αποτρέπουν τη συγκόλληση των αιμοπεταλίων και επομένως τη δημιουργία θρόμβων, ενώ μειώνουν την αρτηριακή πίεση
και που βρίσκουμε τα φλαβονοειδή;
η λέξη φλαβονοειδές προέρχεται από τη λατινική λέξη flavus που σημαίνει κίτρινο
και
εκτιμάται ότι είναι περίπου 4-6.000 τον αριθμό
και βρίσκουμε τις
• κατεχίνες:στο πράσινο και μαύρο τσάι, τη μαύρη σοκολάτα και τα σταφύλια.
• ανθοκυανιδίνες και ανθοκυανίνες:
στα κεράσια,
στις φράουλες,
στη φλούδα των κόκκινων μήλων και των κόκκινων σταφυλιών,
στο κόκκινο κρασί,
στα βατόμουρα,
στα κράνα,
στα μύρτιλλα,
στα δαμάσκηνα,
στα παντζάρια,στο μπρόκολο,
στο άγριο ραδίκι,
στο κόκκινο λάχανο,
στις μελιτζάνες,
στα κόκκινα φασόλια
• κουερσετίνη και ρεσβερατρόλη:
στη φλούδα των κόκκινων σταφυλιών,
των κόκκινων κρεμμυδιών και μήλων,
στο κόκκινο κρασί,
στο μαύρο και πράσινο τσάι,
στα βατόμουρα,
τα βερίκοκα,
το γκρέιπ φρουτ,
τη σίκαλη,
τα φασόλια και
στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά.
• Ισοφλαβόνες:οι οποίες έχουνκαι φυτοοιστρογόνα δράση και βρίσκονται
στα ρόδια,
το σιτάρι και
τα όσπρια.
• ρουτίνη:
στα σπαράγγια και
τα εσπεριδοειδή.
• σιλιμαρίνη:
στις αγκινάρες και
το γαϊδουράγκαθο.
• ναρινγκίνη:
στο γκρέιπφρουτ
στο πορτοκάλι
• τανίνες:
στα ρόδια,
στο μαύρο τσάι,
στα μούρα και
στα φύλλα της βελανιδιάς.
• εσπεριδίνη και διοσμίνη:
σε όλα τα εσπεριδοειδή και κυρίως
τα πορτοκάλια
αυτές οι δύο ουσίες σε έρευνες έχουν δείξει μεγάλη κλινική επιτυχία σε προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα πόδια μας  και στις αιμορροΐδες.επίσης συνεργάζονται πολύ καλά με τη βιταμίνη C
αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι η μεγαλύτερη συγκέντρωση φλαβονοειδών σε όλα τα εσπεριδοειδή βρίσκεται στο λευκό σαρκώδες μέρος του φρούτου για αυτό καλό είναι να προσέχουμε πολύ καλά όταν καθαρίζουμε τα εσπεριδοειδή ώστε να μην πετάμε στα σκουπίδια ττο πολύτιμο αυτό κομμάτι τους
αυτά για τα φρούτα ας δούμε τώρα και κάποια από τα πιό σημαντικά βότανα που περιέχουν φλαβονοειδή
τα σπουδαιότερα είναι:
ο βασιλικός,
ο μαϊντανός,
ο άνηθος,
η ρίγανη,
το θυμάρι,
το κάρδαμο,
το δεντρολίβανο,
το φασκόμηλο,
το πιπέρι καγιέν,
ο κορίανδρος,
η μέντα,
το χαμομήλι,
το γλυκάνισο,
η καλέντουλα και
το σκόρδο.
και τι γίνεται με το μαγείρεμα;
το ψήσιμο των λαχανικών περιορίζει τη δράση των φλαβονοειδών έως και 50%.
το βράσιμο λιγότερο
ενώ η κονσερβοποίηση και η μετατροπή τους σε χυμούς αφαιρεί σημαντικό μέρος από τα πλεονεκτήματά τους
πηγές πληροφόρησης:
http://nestor.teipel.gr/xmlui/bitstream/handle/123456789/14598/STEG_TEGEP_00414_Medium.pdf?sequence=1
http://dspace.lib.ntua.gr/bitstream/handle/123456789/5139/venetsanoua_chalcones.pdf;jsessionid=8C9109BB6B17112E0528A9C1BDD3ED3E?sequence=3
thalia

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου