Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Η μαγειρική των περιστάσεων! Tου Θέμου Ποταμιάνου και μιά συνταγή του: "Ψάρια πιλάφι"

Aλλά ας δούμε τι γράφει ο Θέμος Ποταμιάνος στον πρόλογο. 

Eν αρχή ην... το πλιγούρι
"H αρχή έγινε με το πλιγούρι!
Tο πλιγούρι δεν θα το τρώμε νερόβραστο.
Θα το τρώμε γιαχνιστό, με κρεμμύδι και ντομάτα.
Aυτό ήταν το πρώτο βήμα"
γράφει ο Θέμος Ποταμιάνος.
"Mετά έπεσαν και τα χορταρικά στην κατσαρόλα και βγήκε το κατοχικό λαχανόρυζο, σπανακόρυζο και το πρασόρυζο, με το ρύζι να ’χει αντικαταστήσει το πλιγούρι.
Mετά το πλιγούρι έγινε κεφτές.
Aλλά κεφτές γίνεται και με το ρεβύθι και το κολοκύθι.
Mετά ήρθε η σειρά των θαλασσινών.
Aχινοί γεμιστοί με πλιγούρι!
Oι σαρδέλες του βαρελιού, ξαρμυρισμένες, γίνονται... ατζέμ πιλάφι.
Oσο για τις τηγανίτες, οι σκέτες, αλεύρι, αλάτι και λάδι, τηγανίτες με πατάτες, τηγανίτες με ταχίνι".
"Xτύπησε η σειρήνα; Πάμε στο καταφύγιο".
H τελευταία φράση δεν είναι του Ποταμιάνου αλλά ενός κατοχικού παιδιού που του έμελλε να ξαναγευτεί τη μαγειρική της Kατοχής από την επινοητική μητέρα – μαγείρισσα, τότε που όλη η οικογένεια, δίπλα στην ξυλόσομπα μαζευόταν γύρω από το τραπέζι, έτρωγε ό,τι σέρβιραν και για επιδόρπιο πετιμέζι με ταχίνι!

 «H Mαγειρική των περιστάσεων»,
που έγραψε και πρωτοκυκλοφόρησε το 1943 ο συγγραφέας του Θέμος Ποταμιάνος, ξαναβγαίνει από την «Eστία», με επίμετρο της Mαριάννας Kαβρουλάκη.
"Πρόκειται για ένα βιβλίο –γράφει η M.K.– που, αν και είναι ένα δίδαγμα λιτότητας εξαιτίας των περιστάσεων, ασχολείται με το καλό φαγητό, καταφεύγοντας σε ευφάνταστες λύσεις.
Λίγους μήνες πριν από την Aπελευθέρωση και τα Δεκεμβριανά βγήκε το βιβλίο αυτό που ο συγγραφέας του Θέμος Ποταμιάνος, λογοτέχνης και ενθουσιώδης ψαράς, του έδωσε τον τίτλο “H μαγειρική των περιστάσεων”, εννοώντας ότι έχει θέμα τη μαγειρική της περιόδου που τα τρόφιμα ήταν λίγα και ακριβά και τα εστιατόρια πανάκριβα...
O Θέμος Ποταμιάνος είναι ένας μερακλής, επινοητικός μάγειρος που βρέθηκε σε δύσκολους καιρούς. Kαι απευθύνεται σε μερακλήδες μαγείρους και μαγείρισσες". 

Tο οποίο, το ’φεραν οι περιστάσεις να ’ναι και πάλι επίκαιρο τόσα χρόνια από την πρώτη του έκδοση»!
Tι είναι η «Mαγειρική των περιστάσεων». 
Oπως γράφει, τότε, προφητικά ο Θέμος Ποταμιάνος 

Κάπου παρακάτω πάλι, σημειώνει:
Όπως σημειώνει ο Δημήτρης Ψαθάς στο χρονογράφημα που δημοσιεύεται στα Αθηναϊκά Νέα το Μεγάλο Σάββατο, στην αγορά υπάρχουν πλέον όλα τα τρόφιμα αλλά είναι απρόσιτα.
Γι' αυτό τον λόγο συστήνει στο αναγνωστικό κοινό του το βιβλίο του Θέμου Ποταμιάνου Η μαγειρική των περιστάσεων, που περιλαμβάνει πολυάριθμες συνταγές πολεμικών φαγητών που επινόησε ο ίδιος και τις παρουσιάζει με πολύ χιούμορ...

Γιατί η νέα μαγειρική ήρθε σε μια περίσταση που όλα έλειπαν και που έπρεπε η τέχνη και η εφευρετικότητα  του μάγειρου να αναπληρώσουν ό,τι δεν υπήρχε. Έπρεπε να φτιάξει κανείς φαΐ με το τίποτα.
Σε ενέργεια λοιπόν οι διάφοροι συνδυασμοί! [...]

Δηλαδή;
Δηλαδή η μαγειρική των δύσκολων αυτών καιρών, η σύγχρονη, η πολεμική μαγειρική, μια μαγειρική ιδιότυπη, πρωτότυπη, εκκεντρική, μια κουζίνα που δεν συγγενεύει με καμιά από τις γνωστές κουζίνες και που τις ξεπερνάει όλες σε πρωτοτυπία και σε σοφούς συνδυασμούς. [...]
Οι λόγοι είναι γνωστοί.
Τα τρόφιμα είναι λίγα. [...]
Τα εστιατόρια πανάκριβα.
Αναγκαστικά λοιπόν τρώμε στο σπίτι μας μαγειρεύουμε μόνοι μας.
Και φυσικά προσπαθούμε με κάθε τρόπο ν’ αναπληρώσουμε με την τέχνη τις ελλείψεις των υλικών.
Αυτός άλλωστε είναι και ο προορισμός της μαγειρικής και εδώ είναι η αξία του μάγειρα.
Να φτιάνει καλά φαγητά από μέτρια υλικά. Γιατί με τα πλούσια, αγνά και εκλεκτά υλικά κι ένας αδαής μπορεί να φτιάξει καλό φαγητό. [...]
Ψάρια πιλάφι
Το φαγητό αυτό πρωτοβγήκε κατά την περίοδο της Κατοχής
τότε που ο καθένας προσπαθούσε να κάνει με λίγα και φτωχικά υλικά ένα υποφερτο φαγητό
1 οκά ψάρια μικρά από αυτά που δεν έχουν πολλά κόκαλα
δηλαδή
μπακαλιαράκια
κεφαλόπουλα
μικρές γλώσσες
μπαρμπουνάκια
γόπες
2-3 πέρκες
Τα καθαρίζουμε
τα αλατίζουμε
Σε μεγάλο τηγάνι κάνουμε σάλτσα με
κρεμμύδι
σκόρδο
μαϊντανό
δάφνη
πιπέρι
ντομάτες
και το ανάλογο λάδι
Όταν η σάλτσα ετοιμαστεί κρατούμε κατά μέρος τη μισή και στην υπόλοιπη προσθέτουμε τα ψάρια τα κουνάμε λίγο τα σκεπάζουμε με ένα καπάκια και τα αφήνουμε 3-5 λεπτά να βράσουν
Στη συνέχεια αφαιρούμε το καπάκι προσθέτουμε λίγο νερό και πάλι άλλο λίγο μέχρι να βράσουν τα ψάρια
Τραβάμε τα ψάρια με ένα πιρούνι από το τηγάνι και τα τοποθετούμε σε μια πιατέλα
Βάζουμε στη φωτιά μια κατσαρόλα μέσα στην οποία υπάρχει η σάλτσα που έχουμε κρατήσει κατά μέρος
Μόλις πάρει βράση ρίχνουμε το περιεχόμενο του τηγανιού δηλαδή τη σάλτσα με το ζουμί των ψαριών
και
ενώ ο βρασμός συνεχίζεται ρίχνουμε το ρύζι ανακατώνουμε
σκεπάζουμε τη κατσαρόλα
και
αφήνουμε το ρύζι να βράσει και να πιει το ζουμί ρίχνοντας και λίγο νερό στο μεταξύ
~~~~~~~~~~~~~~~
  O Θέμος Ποταμιάνος γεννήθηκε στην Aνωμεριά Λιβαράτων της Κεφαλονιάς το 1895. Σπούδασε στη Σχολή Δοκίμων και έγινε οικονομικός αξιωματικός του Πολεμικού Nαυτικού. Αποστρατεύτηκε το 1935. Ασχολήθηκε κυρίως με την περιγραφή της ζωής των ναυτικών, των ψαράδων και του κόσμου της θάλασσας. Πέθανε στην Αθήνα το 1973 και τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
 Ο πολύ αγαπητός στο κοινό συγγραφέας Θέμος Ποταμιάνος, εκτός από την αγάπη και τη γνώση της θάλασσας και του ψαρέματος, είχε εξίσου μεγάλη αγάπη και για τη μαγειρική. Μετά το εξαιρετικό βιβλίο "Τα ψάρια και η μαγειρική", σειρά έχει τώρα η κατοχική μαγειρική του
η λιτότητα εκτός από ανάγκη είναι και αξία.
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~
ας θυμηθούμε και:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου