Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

οίνος θυμίτης

"θυμίτης· θύμου κεκομμένου καὶ σεσησμένου ρ΄ ἐνδήσας εἰς ὀθόνιον κάθες εἰς γλεύκους κεράμιον. 
ἁρμόζει πρὸς δυσπεψίας,ἀνορεξίας,δυσενεργείας νεύρων,πόνους ὑποχονδρίων,φρίκας χειμερινὰς
καὶ πρὸς ἰοβόλα τὰ ψύχοντα καὶ πήττοντα." 
εδώ ο Διοσκουρίδης  μας περιγράφει λιτά και κατανοητά την παρασκευή
και
τη χρήση του θυμαρίσιου οίνου...
σε ένα πανί μέσα δένουμε εκατό δραχμές (περίπου μισό κιλό σημερινή αντιστοιχία) 
τριμμένου και κοσκινισμένου θυμαριού...
στη συνέχεια το ρίχνουμε μέσα στον αμφορέα με τον μούστο...
ενδείκνυται:
-1) στις δυσπεψίες...
-2) στις ανορεξίες...
-3) στην κακή λειτουργία των νεύρων...
-4) στους υποχόνδριους πόνους....
-5) στις χειμωνιάτικες ανατριχίλες και...
-6) στα τσιμπήματα από δηλητηριώδη ζώα που παγώνουν και προκαλούν δυσκαμψία...
τι ήταν οι υποχόνδριοι πόνοι;
για πρώτη φορά συναντάμε τη λέξη στον Ιπποκράττη..
"Ὑποχόνδριον δὲ χρὴ μαλθακὸν εἶναι καὶ ἄπονον καὶ ὁμαλές· φλεγμαῖνον  δὲ,ἢ  
ἀνωμάλως ἔχον,ἢ ἀλγούμενον,σημεῖον ἀῤῥωστίης ἐστὶν οὐκ  εὐήθεος."
"Καρδίης πόνος καὶ σφυγμὸς ὑποχονδρίων,πυρετοῦ περιψυχθέντος, κακὸν,ἄλλως τε κἢν ἐφιδρῶσιν."
"Ὑποχονδρίων σύντασις, μετὰ κώματος ἀσώδεος, κεφαλαλγικῷ, τὰ παρ´ οὖς ἐπαίρει."
με τον όρο αυτό οι γιατροί της εποχής εκείνης περιέγραφαν:
α) τις περιοχές του σώματος που εντοπίζονται υπό των χόνδρων των αρθρώσεων και τις παθήσεις αυτών...     
β) τις  πεπτικές διαταραχές που σχετίζονται με τη χοληδόχο κύστη,το συκώτι και την σπλήνα.... 
ποιο ήταν το βάρος μιας δραχμής;
το κυριότερο μέταλλο που χρησιμοποιούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες σαν νόμισμα ήταν ο άργυρος..
σαν μονάδα βάρους συνήθως χρησιμοποιούσαν την ασημένια αττική δραχμή που...
ισοδυναμούσε με 4,36 γραμμάρια...
ο οβολός...
η δραχμή... 
η μνα...και...
το τάλαντο ήταν οι μονάδες βάρους τους οι οποίες κατόπιν έγιναν νομισματικές μονάδες...
το βάρος της ασημένιας δραχμής ποίκιλε από τόπο σε τόπο:
αττική δραχμή: 4,36 γραμμάρια
χιο-ροδιακή δραχμή: 3,87 γραμμάρια
αιγινήτικη δραχμή: 6,06 γραμμάρια κ.α
thalia 

2 σχόλια: