Herbal Medicine-Βοτανοθεραπεία Από την αρχαιότητα,τα βότανα εκτιμήθηκαν για τις αναλγητικές και θεραπευτικές τους ικανότητες. Σήμερα ένα ποσοστό περίπου 75% των φαρμάκων μας βασίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Οι κοινωνίες μας, διά μέσου των αιώνων, ανέπτυξαν τις δικές τους παραδόσεις για να καταφέρουν να κατανοήσουν τα φαρμακευτικά φυτά και τις χρήσεις τους. Κάποιες από αυτές τις παραδόσεις και τις ιατρικές πρακτικές μπορεί να μας φαίνονται παράδοξες και μαγικές, ενώ κάποιες άλλες λογικές και ορθολογιστικές, όλες τους όμως είναι προσπάθειες να ξεπεραστούν οι ασθένειες και ο πόνος και στο τέλος-τέλος να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Αυτά με λίγα λόγια ορίζουν την βοτανοθεραπεία.

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Παχυσαρκία και οστεοαρθρίτιδα και μια από τις πιο ελπιδοφόρες έρευνες.

 
Στόχευση της εντερικής χλωρίδας για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας που είναι αποτέλεσμα της παχυσαρκίας
 "Τα εντερικά προβλήματα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μεγάλα προβλήματα στα γόνατά μας και να τα καταστήσουν τελείως αδύναμα:ένα πρεβιοτικό μπορεί να δώσει τη λύση και να μεταβάλει τα αποτελέσματα της παχυσαρκίας στα βακτηρίδια του εντέρου με αποτέλεσμα να μας προστατεύσει από την οστεοαρθρίτιδα". 
Παχυσαρκία και αρθρίτιδα:
Η παχυσαρκία είναι γνωστό ότι σχετίζεται με αυξημένη γενική φλεγμονή στο σώμα και αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας.
Η οστεοαρθρίτιδα είναι εκφυλιστική ασθένεια που επηρεάζει πρωτίστως τις αρθρώσεις και προσβάλλει περίπου 250 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.
Ο αντίκτυπος της παχυσαρκίας στην οστεοαρθρίτιδας εξηγείται από τη συστηματική φλεγμονή και η αυξημένη συστηματική φλεγμονή προκαλείται από εντερική δυσβολία -παραβίαση της εντερικής μικροχλωρίδας.
Στην εντερική δυσβολία, υπάρχει μείωση των χρήσιμων γαλακτοβακίλλων και ο αριθμός των υπό όρους παθογόνων ή παθογόνων μικροοργανισμών αυξάνεται.
Oι μεταβολές στην κανονική μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου έχουν εμπλακεί σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του αλλεργικού άσθματος,την παχυσαρκία, διαβήτη τύπου 2, ασθένεια Parkinson, ρευματοειδής αρθρίτιδα και οστεοπόρωση.
Σε έρευνες που πραγματοποιήθηκαν παρατηρήθηκες πως,παραδόξως, τα αποτελέσματα της παχυσαρκίας στα βακτηρίδια του εντέρου, τη φλεγμονή και την οστεοαρθρίτιδα παρεμποδίστηκαν πλήρως όταν η δίαιτα παχύσαρκων ποντικών συμπληρώθηκε με ένα κοινό πρεβιοτικό, που ονομάζεται ολιγοφρουκτόζη
Τα πειραματόζωα που τρέφονται με δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά ανέπτυξαν παχυσαρκία, φλεγμονή και οστεοαρθρίτιδα.
Ωστόσο, τα παχύσαρκα ποντίκια που έλαβαν ένα συμπλήρωμα της πρεβιοτικής ολιγοφρουκτόζης είχαν ευεργετικές αλλαγές στη σύνθεση της μικροχλωρίδας του εντέρου τους που συσχετίστηκε με μειωμένη φλεγμονή και χωρίς ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας.
Μετά από αναλύσεις σε παχύσαρκα ποντίκια που τρέφονταν με διατροφή εμπλουτισμένη σε ολιγοφρουκτόζη παρατηρήθηκε πως 
όχι μόνο τα παχύσαρκα ποντίκια απέκτησαν στο εντερικό τους σύστημα διάφορους εντερικούς μικροβιακούς πληθυσμούς, αλλά και πως η ολιγοφρουκτόζη έτεινε να αντιστρέψει και τις βασικές αλλαγές και βλάβες που είχε προκαλέσει η παχυσαρκία.
Παρατηρήθηκε επίσης πως το B. pseudolongum,ένα βασικό μικρόβιο που είχε χαθεί με την παχυσαρκία,αποκαταστάθηκε ο πληθυσμός του μετά από συμπληρωματική χορήγηση του πρεβιοτικού.

Το ωφέλιμο πρεβιοτικό, η άπεπτη ολιγοφρουκτόζη

- Η ολιγοφρουκτόζη αντιστρέφει την επίδραση της παχυσαρκίας στο εντερικό σύστημα.
- Τα παχύσαρκα ποντίκια που έχουν πάρει συμπλήρωμα ολιγοφρουκτόζης έχουν μειωμένη συστηματική φλεγμονή. 
- Η ολιγοφρουκτόζη μετριάζει τη συστημική και αρθρική φλεγμονή σε παχύσαρκους ποντικούς
- Η ολιγοφρουκτόζη μετριάζει την προκαλούμενη από την παχυσαρκία αρθρική φλεγμονή, την υπερτροφία των χονδροκυττάρων και την ανοργανοποίηση του μηνίσκου. 
Συνοπτικά:
Το ωφέλιμο πρεβιοτικό, η άπεπτη ολιγοφρουκτόζη, υποστηρίζει τον πληθυσμό  των Bifidobacteria στο έντερο και κατά συνέπεια μειώνει τη φλεγμονή και βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη,αλλά δεν εμποδίζει την παχυσαρκία ή τη σύνθεση του σώματος
Η ολιγοφρουκτόζη δεν εμποδίζει την παχυσαρκία σε ποντίκια που καταναλώνουν δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά.
Τα παχύσαρκα ποντίκια που έλαβαν ολιγοφρουκτόζη παρέμειναν παχύσαρκα,και έφεραν το ίδιο φορτίο στις αρθρώσεις τους, όμως οι αρθρώσεις τους ήταν πιο υγιείς.
Η μείωση της φλεγμονής ήταν αρκετή για να προστατεύσει τον χόνδρο των αρθρώσεων από τον εκφυλισμό, υποστηρίζοντας την ιδέα ότι η φλεγμονή οδηγει στην οστεοαρθρίτιδα και στον εκφυλισμό των αρθρώσεων.
"Αυτό ενισχύει την ιδέα ότι η οστεοαρθρίτιδα είναι μια δευτερεύουσα επιπλοκή της παχυσαρκίας - όπως ο διαβήτης, οι καρδιακές παθήσεις και το εγκεφαλικό επεισόδιο, που όλα έχουν τη φλεγμονή ως μέρος της αιτίας τους", δήλωσε ο Mooney.
Οι έρευνες συνεχίζονται
Η ομάδα του URMC, με επικεφαλής τον Michael Zuscik, Ph.D, αναπληρωτή καθηγητή Ορθοπαιδικής στο Κέντρο Μυοσκελετικών Ερευνών (CMSR),τον Robert Mooney, Ph.D., καθηγητής Παθολογίας και Εργαστηριακής Ιατρικής, και τον  Steven Gill, Ph.D αναπληρωτή καθηγητή Μικροβιολογίας και Ανοσολογίας, ηγήθηκαν των ερευνών.

Μεταξύ άλλων σχολίασαν:
Αν και υπάρχουν παραλληλισμοί μεταξύ μικροβιακών ποντικών και ανθρώπων, τα βακτηρίδια που προστατεύουν τα ποντίκια από την οστεοαρθρίτιδα που σχετίζεται με την παχυσαρκία μπορεί να διαφέρουν από τα βακτηρίδια που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τον άνθρωπο.
Οι Zuscik, Mooney και Gill στοχεύουν στη συνεργασία με ερευνητές από το Military and Veteran Microbiome: Κοινοπραξία για την Έρευνα και την Εκπαίδευση τμήμα Υποθέσεων των Βετεράνων των ΗΠΑ  για να μεταφέρουν αυτή την έρευνα στους ανθρώπους.
Η ομάδα ελπίζει να συγκρίνει βετεράνους που έχουν οστεοαρθρίτιδα σχετιζόμενη με την παχυσαρκία με αυτούς που η υγεία των αρθρώσεών τους δεν σχετίζεται με την εντερική χλωρίδα.
Επίσης, ελπίζουν να ελέγξουν εάν τα πρεβιοτικά ή προβιοτικά συμπληρώματα που διαμορφώνουν τη χλωρίδα του εντερικού συστήματος μπορούν να έχουν παρόμοιες επιπτώσεις στους βετεράνους που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα με αυτή που είχαν στα ποντίκια.
"Δεν υπάρχουν θεραπευτικές αγωγές που να επιβραδύνουν την πρόοδο της οστεοαρθρίτιδας - και σίγουρα δεν υπάρχει κάτι που να την αντιστρέφει", δήλωσε ο πρώτος συγγραφέας Eric Schott, Ph.D., μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο CMSR και σύντομα επικεφαλής της κλινικής έρευνας στην Solarea Bio, Inc . "Αλλά αυτή η μελέτη θέτει τις βάσεις για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών που πραγματικά θα θεραπεύουν την ασθένεια."

Λίγα λόγια για την ολιγοφρουκτόζη και ποιές είναι η πηγές της.

H ολιγοφρουκτόζη είναι διαιτητική ίνα και συστατικό τροφών φυτικής προέλευσης.
Μαζί με την ινουλίνη και τους φρουτοολιγοσακχαρίτες αποτελούν τις φρουκτάνες.
Οι φρουκτάνες αποτελούν τροφή για τα βακτήρια bifidus, τα οποία βρίσκονται στην µικροχλωρίδα του εντέρου και ευνοούν την ανάπτυξή τους, παρεµποδίζοντας την ανάπτυξη άλλων ανεπιθύµητων βακτηρίων.
Σήµερα τα χαρακτηρίζουµε σαν πρεβιοτικά και αποτελούν τροφή για τα προβιοτικά που είναι µη παθογόνοι µικροοργανισµοί.
Τα προβιοτικά αυτά προστίθενται στα τρόφιµα ,π.χ. γιαούρτι,τα οποία ονοµάζονται λειτουργικά τρόφιµα και παρέχουν πολλές θεραπευτικές και προληπτικές ιδιότητες. 
Η ολιγοφρουκτόζη σχηµατίζεται από τη µερική υδρόλυση της ινουλίνης.
Πηγές ινουλίνης είναι:
η πικραλίδα,
το ωμό κρεµµύδι,
το ωμό σκόρδο,
τα ωμά πράσα,
τα αγριοράδικα,
τα σπαράγγια,
οι αγκινάρες της Ιερουσαλήµ και διάφορα φρούτα όπως
οι μπανάνες.
Η ινουλίνη και η ολιγοφρουκτόζη µπορεί να εκχυλιστoουν ειδικά από τις ρίζες ραδικιών και επίσης να συντεθούν από σακχαρόζη.
Τα βρασμένα λαχανικά διατηρούν την ολιγοφρουκτόζη και την ινουλίνη,αλλά σε μικρότερες ποσότητες.

Κείμενο,επιμέλεια-thalia botanologia.blogspot.gr

πηγές της έρευνας:
http://www.gotnutrients.net/tips.cfm
https://insight.jci.org/articles/view/95997
https://www.sciencedaily.com/releases/2018/04/180419100135.htm
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27734845