Η Δάφνη στις Φακές: όταν η παράδοση συναντά τη γαστρονομική επιστήμη και γιατί βάζουμε φύλλα δάφνης στις φακές!

Η δάφνη συμβολίζει τη δόξα, την ποίηση και τη θεϊκή εύνοια,

οι φακές συμβολίζουν την καθημερινή ζωή, 

τη γονιμότητα της γης και την ανθρώπινη επιβίωση.

Και κάπου εκεί - στην κατσαρόλα μας συναντώνται!

Τα μυρωδικά φύλλα της δάφνη διευκολύνουν και την πέψη των φυτικών πρωτεϊνών
και
οι φυτικές πρωτεΐνες υπάρχουν κυρίως στα όσπρια και βέβαια και στις φακές -τα 100gr φακές περιέχουν 26gr πρωτεΐνες -

     . τι ακριβώς συμβαίνει με αυτόν τον ισχυρισμό;
Ας πάμε λίγο πιο βαθιά - λοιπόν...
Η δάφνη στις φακές δεν είναι απλώς μια "παραδοσιακή συνήθεια" της ελληνικής κουζίνας.
Η χρήση της έχει γαστρονομικούς, 

χημικούς, 

ιστορικούς και σε έναν βαθμό πρακτικούς λόγους, οι οποίοι αλληλοσυμπληρώνονται.

1. Η βασική γαστρονομική λειτουργία - δίνει βάθος σε μια κατά τα άλλα "γήινη" γεύση
Οι φακές έχουν σχετικά ήπια, 

γήινη και ελαφρώς ξηροκαρπάτη γεύση.
Από μόνες τους μπορούν εύκολα να καταλήξουν "επίπεδες" γευστικά.
Η δάφνη περιέχει πτητικά αρωματικά έλαια, κυρίως 1,8-cineole/eucalyptol, 

eugenol και linalool, τα οποία απελευθερώνονται αργά κατά το βράσιμο.

Αυτές οι ουσίες προσθέτουν ξυλώδεις, 

βοτανικές, ελαφρώς πιπεράτες και ευκαλυπτοειδείς νότες που δεν κυριαρχούν στο φαγητό αλλά "δένουν" με τις υπόλοιπες γεύσεις.

Στην ουσία, τα φύλλα δάφνης είναι το μαγειρικό αντίστοιχο ενός δευτερεύοντος ηθοποιού, δεν κλέβουν την παράσταση, αλλά το πιάτο δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς αυτά.
Οι επαγγελματίες μάγειρες συχνά περιγράφουν τη δάφνη ως ένα "background flavor/γεύση φόντου", μια γεύση που δύσκολα εντοπίζεις ξεχωριστά, αλλά αντιλαμβάνεσαι την απουσία της όταν λείπει.
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο ταιριάζει ιδιαίτερα με:
όσπρια,
φασόλια,
φακές,
ντομάτα,
ζωμούς,
αργομαγειρεμένα φαγητά - δένει άψογα με κοκκινιστό μοσχάρι! (κάποια στιγμή θα σας δώσω την συνταγή, ήταν η αγαπημένη συνταγή της ΜΑΝΑΣ μου!)
2. Η δάφνη "ισορροπεί" τη ντομάτα και το ξίδι
Οι κλασικές ελληνικές φακές περιέχουν συνήθως:
-. κρεμμύδι,
-. σκόρδο,
-. ντομάτα ή πελτέ,
-. ελαιόλαδο,
-. ξίδι στο τέλος.
Όλα αυτά δίνουν οξύτητα και ένταση.
Η δάφνη λειτουργεί σαν γευστικός μεσολαβητής ανάμεσα στην οξύτητα της ντομάτας και στη γήινη γεύση των οσπρίων, δημιουργώντας πιο "στρογγυλό" αποτέλεσμα.
Οι αρωματικές της ενώσεις συνδυάζονται ιδιαίτερα καλά με τα όξινα στοιχεία και με τις ενώσεις θείου του κρεμμυδιού και του σκόρδου.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η δάφνη εμφανίζεται τόσο συχνά σε μεσογειακές σούπες με ντομάτα ή όσπρια.

3. Η δάφνη θεωρείται παραδοσιακά "χωνευτική"

Στη μεσογειακή βοτανοθεραπεία η δάφνη χαρακτηρίζεται εδώ και αιώνες ως:
-. αρωματική,
-. διεγερτική,
-. καρμινώδης (carminative) - καρμινώδες σημαίνει ότι βοηθά στη μείωση αερίων και εντερικών σπασμών.
Αυτό όμως αφορά τη συνολική αίσθηση πέψης,
το φούσκωμα,
τη γαστρεντερική άνεση,
και όχι ειδικά την πέψη των πρωτεϊνών.

4. Οι άνθρωποι συχνά αποδίδουν το φούσκωμα των οσπρίων στις πρωτεΐνες

Στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο μέρος του φουσκώματος από φακές και φασόλια δεν οφείλεται στις πρωτεΐνες.

Οφείλεται κυρίως σε ολιγοσακχαρίτες όπως - 

-. raffinose, 

-. stachyose, 

-. verbascose. 

Αυτοί οι υδατάνθρακες δεν διασπώνται πλήρως στο λεπτό έντερο και ζυμώνονται από τα βακτήρια του παχέος εντέρου, παράγοντας αέρια.

Άρα όταν κάποιος λέει πως "η δάφνη βοηθά να χωνευτούν οι φακές"

συχνά εννοεί "με κάνει να νιώθω λιγότερο φουσκωμένος μετά τις φακές"

Αυτό είναι διαφορετικός ισχυρισμός.

5. Τα αιθέρια έλαια της δάφνης μπορεί να επηρεάζουν τη γαστρεντερική λειτουργία

Η δάφνη περιέχει - 

κινεόλη (1,8-cineole), 

ευγενόλη, 

λιναλοόλη, 

τερπένια. 

Αυτές οι ουσίες έχουν δείξει σε εργαστηριακές και ζωικές μελέτες σπασμολυτική δράση, 

αντιφλεγμονώδη δράση, 

επίδραση στην κινητικότητα του πεπτικού συστήματος. 

Αυτό κάνει την πέψη να φαίνεται πιο "άνετη"

Αλλά πάλι δεν είναι το ίδιο με καλύτερη πέψη πρωτεϊνών!

Από την υπάρχουσα βιβλιογραφία υπάρχουν αρκετές μελέτες για αντιοξειδωτικές, αντιμικροβιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες της δάφνης. 

Υπάρχουν έρευνες για πιθανές επιδράσεις στο σάκχαρο αίματος. 

Υπάρχουν παραδοσιακές αναφορές για " διαταραγμένη πέψη" και γαστρεντερική χρήση. 

Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν πως οι πρωτεΐνες των φακών απορροφώνται καλύτερα, 

αυξάνεται η πεπτικότητα των φυτικών πρωτεϊνών, αλλά υπολοίπονται ακόμα μελέτες για να επιβεβαιώσουν την αύξηση της βιοδιαθεσιμότητα αμινοξέων κα

την αύξηση της πεπτικότητας των φυτικών πρωτεϊνών,

επειδή προστέθηκε δάφνη, αλλά και πόση, στο μαγείρεμα.

6. Η παραδοσιακή αντίληψη ότι βοηθά την πέψη
Στην ελληνική λαϊκή γαστρονομία και τη μεσογειακή βοτανοθεραπεία υπήρχε η πεποίθηση ότι η δάφνη βοηθά - 
-. στη μείωση του φουσκώματος,
-. στη χώνεψη των οσπρίων,
-. στην ανακούφιση από τα αέρια.
Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση:
Δεν υπάρχουν ισχυρές σύγχρονες κλινικές αποδείξεις ότι ένα με δύο φύλλα δάφνης μέσα στην κατσαρόλα μειώνουν ουσιαστικά τα αέρια που προκαλούν οι φακές. 

Ωστόσο, η δάφνη περιέχει ουσίες με ήπια σπασμολυτική και πεπτική δράση, γι' αυτό και χρησιμοποιούνται παραδοσιακά σε αφεψήματα για το στομάχι.
Άρα η πεποίθηση αυτή δεν είναι αβάσιμη, αλλά χρειάζονται περισσότερες μελέτες!
7. Ιστορικός λόγος: κοινή μεσογειακή μαγειρική παράδοση
Η δάφνη/Laurus nobilis είναι φυτό της Μεσογείου και έχει βαθιές ρίζες στον ελληνικό πολιτισμό ήδη από την αρχαιότητα.
Η σύνδεσή της με τον Απόλλωνα και τα δάφνινα στεφάνια είναι γνωστή, αλλά παράλληλα η δάφνη χρησιμοποιούνταν και στην καθημερινή μαγειρική.
Οι παραδοσιακές αγροτικές κουζίνες βασίζονταν στα όσπρια,
στα δημητριακά,
στα λαχανικά και
στα βότανα που φύτρωναν τοπικά.
Η δάφνη ήταν διαθέσιμη σχεδόν παντού στην Ελλάδα, αποξηραινόταν εύκολα και διατηρούσε το άρωμά της για μήνες.
Έτσι έγινε φυσικό συνοδευτικό των οσπρίων, όπως συνέβη και σε πολλές άλλες μεσογειακές χώρες.
8. Υπάρχει και  αντιμικροβιακή δράση
Τα αιθέρια έλαια της δάφνης παρουσιάζουν σε εργαστηριακές μελέτες αντιοξειδωτική και αντιμικροβιακή δράση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι "συντηρούν" το φαγητό με τον τρόπο που κάνει το αλάτι ή το ξίδι, αλλά ιστορικά συνέβαλλαν στην εικόνα της δάφνης ως χρήσιμου συστατικού για μαγειρευτά που έμεναν αρκετές ώρες ή ημέρες. (ας θυμηθούμε τα ψάρια σαβόρο*)
Πρόκειται περισσότερο για δευτερεύον όφελος παρά για τον κύριο λόγο χρήσης της, άκρως όμως απαραίτητη!
9. Γιατί ειδικά στις φακές και όχι τόσο σε άλλα όσπρια;
Στην πραγματικότητα χρησιμοποιείται και σε φασολάδα,
γίγαντες,
ρεβίθια, (μαζί με δεντρολίβανο, τα ρεβίθια λαχταρούν για δεντρολίβανο!)
σούπες λαχανικών,
κοκκινιστά.
Απλώς στις φακές η παρουσία της έχει σχεδόν καθιερωθεί ως "κανόνας», επειδή οι φακές βράζουν σχετικά γρήγορα,
απορροφούν εύκολα αρώματα,
η γεύση τους είναι αρκετά ουδέτερη ώστε η δάφνη να γίνεται αισθητή χωρίς να καλύπτεται από άλλα υλικά.
               επίλογος
Ο σημαντικότερος λόγος που στην Ελλάδα βάζουμε δάφνη στις φακές είναι γευστικός, διότι η δάφνη προσθέτει αρωματική πολυπλοκότητα και εξισορροπεί τη γήινη γεύση των οσπρίων και την οξύτητα της ντομάτας. 

Παράλληλα, η πρακτική αυτή ενισχύθηκε από αιώνες μεσογειακής παράδοσης και από τη λαϊκή πεποίθηση ότι βοηθά την πέψη των οσπρίων. 

Οι σύγχρονες γνώσεις και μελέτες υποστηρίζουν με βεβαιότητα το γευστικό όφελος,

τις πεπτικές,

τις χωνευτικές και αντιμικροβιακές ιδιότητες της δάφνης.

Η δάφνη, ως χωνευτικό βότανο, συμβάλλει σε πιο άνετη πέψη των οσπρίων λόγω των αρωματικών και σπασμολυτικών συστατικών της!

Το θέμα παραμένει - και παρά το γεγονός ότι η δάφνη είναι ένα πανταχού παρόν μαγειρικό βότανο, φαίνεται να διχάζει τη λαϊκή γνώμη και τους ερευνητές, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο βότανο/μπαχαρικό.

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1878450X23001087?via%3Dihub
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7152419/?utm_source=chatgpt.com

https://scienceinsights.org/what-does-a-bay-leaf-do-flavor-and-health-benefits/?utm_source=chatgpt.com

https://www.mdpi.com/2223-7747/11/9/1209
Κείμενο επιμέλεια:thalia-botanologia.blogspot.com

μέλι βοτάνων, ένα πανίσχυρο ίαμα!

Σε πάρα πολλά παραδοσιακά θεραπευτικά συστήματα, εδώ και αιώνες, το μέλι συστήνεται ως φυσικό ίαμα/φάρμακο πολλών ασθενειών, με εκπληκτικές θεραπευτικές ιδιότητες!
Στην Ayurveda, το μέλι θεωρείται το πιο πολύτιμο και θαυματουργό προϊόν της φύσης και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών είτε μόνο του είτε μετά την έγχυσή του με βότανα. 
Είναι ένα φυσικό, πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και εξαιρετικά θρεπτικό τρόφιμο που χρησιμοποιείται ευρέως ως φυσικό γλυκαντικό και βέβαια, χωρίς παρενέργειες. 
Έχει αντιβακτηριακές, 
αντιιικές, 
αντιμυκητιασικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. 

Είναι υποστηρικτικό του ανοσοποιητικού μας συστήματος
Αποδεικνύεται επίσης ιδιαίτερα ευεργετικό στη διαχείριση/θεραπεία διαφόρων διαταραχών όπως κρυολογήματα, 
βήχας, 
καρκίνος, 
διαβήτης, 
επούλωση πληγών και καρδιαγγειακές διαταραχές. 
Έτσι, στο διάβα των αιώνων οι γιατροί και θεραπευτές, οι οποίοι αναζητούσαν τις καλύτερες δυνατές θεραπείες εμπότισαν το μέλι με βότανα, το οποίο καινούργιο μείγμα χρησιμοποίησαν επίσης για την αποκατάσταση των πληγών,
του διαβήτη, 
το λεμφοίδημα και για την πρόληψη χρόνιων δηλητηριωδών ασθενειών ως μέρος του λαϊκού φαρμακευτικού τους συστήματος. 
Όπως είναι κατανοητό, το μέλι βοτάνων έχει τις πανίσχυρες ιδιότητες τόσο του μελιού όσο και των βοτάνων. 
Των βοτάνων, τα οποία χρησιμοποιούνται και αυτά αιώνες τώρα, ολόκληρα ή ως ροφήματα - εγχύματα, αφεψήματα - για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων,
φλεγμονών, τραυμάτων,
πληγών κ.λπ. 
Έτσι, η συνδυασμένη επίδραση των βοτάνων και του μελιού με τη μορφή φυτικού μελιού ενισχύει περαιτέρω την ανοσία του οργανισμού μας, διατηρώντας την υγεία μας!

Το μέλι είναι ένα αποδεδειγμένο θεραπευτικό των πληγών, που χρησιμοποιείται από τους ανθρώπινους πολιτισμούς από αμνημονεύτων χρόνων και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε πολλά μέρη του κόσμου. 
Όταν εμποτίζεται με φαρμακευτικά βότανα, οι ιδιότητές του,
οι δυνατότητές του και
οι δράσεις του και οι  πολλαπλασιάζονται!

     σε επόμενο άρθρο θα σας δείξω πως εμποτίζω αγαπημένα σε μένα βότανα στο μέλι μου!

και ας θυμηθούμε: 

Σκόρδο και μέλι, ένα πανίσχυρο διατροφικό ίαμα – Πως το φτιάχνω

άνθη αγριοράδικου “μουλιασμένα” στο μέλι

Το μέλι και η βρεφική αλλαντίαση

Το μέλι και 40 από τις πιο ισχυρές και πολύτιμες δράσεις του και ιδιότητες.

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:thalia - botanologia.gr

https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-981-97-1529-9_5
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S240584402310510X

όταν με ρώτησαν - "ντίνα τι έχεις άλλο να μας πεις για την διατροφή" είπα...

...επειδή η διατροφή για μένα αποτελεί την πιο ειλικρινή μορφή καθημερινού σεβασμού προς τον εαυτό μου και προς όλους όσους ζουν κοντά μου, δείχνω έμπρακτα καθημερινά, την φροντίδα μου, μέσω της γνώσης και της επιλογής!

Με απλά λόγια γνωρίζω πως το φαγητό είναι η μοναδική σχέση, από την οποία δεν μπορούμε να "χωρίσουμε" και το πώς επιλέγουμε να τραφούμε είναι, τελικά, ο τρόπος που επιλέγουμε να ζήσουμε!

Κάτω από αυτό το πρίσμα λοιπόν (διότι δεν είμαι διατροφολόγος, είμαι βοτανολόγος και δεν μπορώ να σας δώσω συμβουλές για την διατροφή που μου ζητάτε) θα σας περιγράψω ένα από τα δικά μου γεύματα:

     . λοιπόν, σας δίνω το σημερινό μου γεύμα το οποίο ήταν
100gr κοτόπουλο,
2 μεγάλου μεγέθους αυγά μελάτα,
100gr βολβοί παντζαριού βραστοί πασπαλισμένοι με
2 κουταλιές της σούπας βιολογικό ελαιόλαδο και το χυμό μισού λεμονιού,
ένα φλυτζάνι ζωμός από κόκκαλα κοτόπουλου με τον χυμό μισού λεμονιού και καρυκεύματα, αλάτι,
μαύρο πιπέρι και κουρκούμι, σε πλούσιες ποσότητες ιδικά το κουρκούμι και το μαύρο πιπέρι.
        . Και εξηγώ γιατί αυτό το γεύμα μου.
-. κάνω διαλειμματική νηστεία * πάνω από δέκα χρόνια, οπότε μου είναι πάρα πολύ εύκολο να τρώω απλά φαγητά, χωρίς επεξεργασίες και διάφορες φιοριτούρες! (αυτό το έχω "περάσει" και σε όλη την οικογένεια)
Η διατροφή μου είναι ως επεί το πλείστο πρωτεϊνική!
Κύριος στόχος μου είναι οι πρωτεΐνες! 

Οπότε έχω:

-1. σύνολο πρωτεΐνης περίπου 51–56gr πρωτεΐνης
-. 100gr κοτόπουλο: 31gr πρωτεΐνη
-. 2 μεγάλα αυγά: 12 13gr
-. 1 φλυτζάνι ζωμός από κόκκαλα κοτόπουλου 10gr
-. 100gr βραστά παντζάρια: 2gr
Το γεύμα μου είναι δυνατό, με υψηλή βιολογικής αξίας πρωτεΐνη, 

με κολλαγόνο και αμινοξέα
-.2. συνολικές θερμίδες περίπου 630–665 kcal
-. κοτόπουλο 100gr ~165 kcal
-. 2 αυγά ~140–155 kcal
-. παντζάρια 100gr ~40–45 kcal
-. 2 κ.σ. ελαιόλαδο ~240 kcal
-. ζωμός από κόκκαλα ~40–60 kcal
-. 3. σύνολο λιπαρών: περίπου 40– 43gr
Τα περισσότερα λιπαρά είναι καλά μονοακόρεστα λιπαρά από το ελαιόλαδο.

-. αυγά 10gr
-. ελαιόλαδο 27gr
-. κοτόπουλο 4gr
-. 3. sύνολο υδατανθράκων περίπου 12gr
-. παντζάρια 10gr
Το γεύμα μου εν ολίγοις, είναι αρκετά χαμηλό σε carbs.
     . Η διατροφή η δική μου και όλης της οικογένειας είναι πρωταρχικής σημασίας για μένα και γενικά δεν αφήνω τίποτα στην τύχη, σε ότι την αφορά!
Δεν κάθομαι με την ζυγαριά στο χέρι, ούτε με κουράζει να έχω τα σωστά τρόφιμα στο τραπέζι μας!
Απλά είναι μία τακτική χρόνων και πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να δρα μηχανικά, διότι με το "μάτι" καταλαβαίνω πρώτα την ποιότητα αυτών που αγοράζω (κάνω πάντα ενδελεχή έλεγχο) και δεύτερον την ποσότητα που θα βάλω στα πιάτα μας και ειδικά στα πιάτα των παιδιών!
     . Και έρχομαι τώρα στα μικροθρεπτικά συστατικά και στα οφέλη του συγκεκριμένου μου πιάτου!
-. τα αυγά μου δίνουν την πολύτιμη χολίνη,
την Β12, και το σελήνιο
-. το κοτόπουλο μου προσφέρει πλήρη αμινοξέα και νιασίνη.
-. ο ζωμός από κόκκαλα έχει κολλαγόνο,
γλυκίνη και μεταλλικά στοιχεία (γενικά όλοι μου οι ζωμοί, πάντα με λεμόνι και ρίγανη ξετρελένουν τα παιδιά)
Είναι εξαιρετικός για το έντερο και τις αρθρώσεις, για το κολλαγόνο και την γλυκίνη που μου προσφέρει,
έχει βέβαια χαμηλότερη λευκίνη και λιγότερη μεθειονίνη, αλλά δένει πολύ καλά με το κοτόπουλο και τα αυγά.
-. τα παντζάρια βοηθούν στην κυκλοφορία λόγω νιτρικών.
-. το κουρκουμάς και τα άλλα μπαχαρικά μου έχουν ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση.
-. το πανίσχυρο ελαιόλαδο έχει μια πλθώρα - δες τε εδώ βιταμινών.
Και κάτι πολύ σημαντικό - το γεύμα μου περιέχει λευκίνη!
Η λευκίνη ενεργοποιεί αποτελεσματικά τη μυϊκή πρωτεϊνοσύνθεση (MPS), που είναι ο βασικός στόχος σε πρωτεϊνική διατροφή και διατήρηση/ανάπτυξη μυών - προστατεύει αποτελεσματικά από την φυσική απώλεια μυϊκής μάζας και δύναμης που σχετίζεται με την ηλικία!
-.5. συνολική λευκίνη στο γεύμα μου περίπου 4.0–4.5gr

-. 100gr κοτόπουλο: 31γρ πρωτεΐνη kai 2.4–2.7gr λευκίνη
-. 2 μεγάλα αυγά: 12.5γρ πρωτεΐνη kai 1.0–1.1gr λευκίνη
-. zωμός από κόκκαλα: 8γgr πρωτεΐνη kai 0.5–0.7gr λευκίνη
Οι περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι 2 με 3gr λευκίνης σε ένα γεύμα είναι αρκετά για μέγιστη ενεργοποίηση μυϊκής πρωτεϊνοσύνθεσης στους περισσότερους ενήλικες.

Έτσι το γεύμα μου είναι αναβολικό για μυϊκή διατήρηση/ανάπτυξη, έχει πλήρη αμινοξέα,
έχει πολύ καλή βιολογική αξία,
και συνδυάζει γρήγορες και πιο αργές πρωτεΐνες.
Το κοτόπουλο είναι η κύρια πηγή λευκίνης, ενώ τα αυγά βοηθούν πολύ στη συνολική ποιότητα αμινοξέων.
1. Η ποιότητα της πρωτεΐνης είναι υψηλή καθώς το κοτόπουλο έχει πλήρη αμινοξέα,
τα αυγά εξαιρετική βιολογική αξία και
ο ζωμό μου, υποστηρίζει τον συνδετικό ιστό και το κολλαγόνο
2. Τα λιπαρά βοηθούν ορμονικά και ενεργειακά, το ελαιόλαδο, προφυλάσσει από την φλεγμονή,
υποστηρίζει την ενεργειακή σταθερότητα,
ταιριάζει εξαιρετικά με low-carb/intermittent fasting/νηστεία χαμηλών υδατανθράκων/διαλειμματική νηστεία μοντέλο.

                       επίλογος

    . λίγα ακόμα λόγια για το πως βλέπω εγώ την διατροφή μας!
-. το "motto" μου είναι "υγεία, ενέργεια, ισορροπία - όλα αρχίζουν από τη διατροφή"

-, η σχέση μου με τη διατροφή είναι βαθιά συνδεδεμένη με τη σωματική και ψυχική μου ευεξία!

-. ο τρόπος που τρεφόμαστε επηρεάζει ουσιαστικά το σώμα, τη σκέψη και την καθημερινότητά μας!

-. νιώθω ευχαριστημένη όταν η τροφή μας δεν γεμίζει μόνο το σώμα,

μα γιατρεύει και την ψυχή.

-. νιώθω ευχαριστημένη όταν το αμόλυντο ψωμί, το αυγό, το τυρί, το φρούτο, το νερό γίνονται αγάπη για τα παιδιά, ρίζα ζωής και δύναμης.

-. και αυτή η απλή σοφία μένει χρόνια μέσα μου, από την ΜΑΝΑ μου και θα πάει στα παιδιά μου,

χωρίς άγχος, χωρίς βιασύνη, χωρίς κούραση,

σαν μια ήρεμη ανάσα που κρατά τον άνθρωπο αληθινά ζωντανό!

-. θεωρώ τον εαυτό του ευχαριστημένο, όταν αυτό που είναι η τροφή μας, είναι επίσης και το φάρμακό μας, ειδικά για τα παιδιά!

-. η τροφή που προσφέρουμε στα παιδιά δεν είναι μόνο γεύση και δύναμη·

είναι το πρώτο τους φάρμακο, μια σιωπηλή αγκαλιά ζωής που χτίζει υγεία, φως και μέλλον - ΜΗΝ το ξεχνάμε αυτό και όλα αυτά που σας λέω, τα λέω όχι σαν διατροφολόγος, αλλά σαν ένας άνθρωπος που η σχέση του με τη διατροφή δεν αφορά μόνο το σώμα·

είναι ο τρόπος με τον οποίο επιλέγει να φροντίζει τη ζωή μέσα του!

Πιστεύω ακράδαντα πως η τροφή δεν χτίζει μόνο το σώμα μας,

μα και τον τρόπο που υπάρχουμε στον κόσμο!

Πως η σχέση μας με την τροφή αποκαλύπτει τελικά την σχέση μας με τον ίδιο μας τον εαυτό!

Πως η διατροφή είναι μια καθημερινή πράξη συνείδησης, όπου η φροντίδα μετατρέπεται σε τρόπο ζωής!

Πως ο άνθρωπος γίνεται σιγά σιγά αυτό που επιλέγει να τον θρέφει!

                                   ντίνα

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia - botanologia.gr

~~~~~~~~

     * δυό λόγια ακόμα για την διαλειμματική νηστεία  (για όποιον θέλει περισσότερες πληροφορίες)
Η διαλείπουσα νηστεία (Intermittent Fasting) είναι μια πρακτική που υπάρχει εδώ και χιλιετίες ως φυσική ανθρώπινη ανάγκη και θρησκευτική παράδοση.
Ως συνειδητή θεραπευτική μέθοδος, εμφανίστηκε στην αρχαία Ελλάδα τον 5ο αιώνα π.Χ. από τον Ιπποκράτη, ο οποίος τη συνιστούσε για την αυτοθεραπεία και τον καθαρισμό του οργανισμού
Ως μοντέρνα διατροφική τάση, αναδύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 μέσα από την έκδοση βιβλίων και ντοκιμαντέρ όπως
-. The Warrior Diet (2001): Από τον Ori Hofmekler, η οποία έφερε στο προσκήνιο την πρώτη μεγάλη τάση.
-. The Fast Diet (2013): Η δίαιτα 5:2 που έγινε παγκόσμιο best-seller από τον Βρετανό γιατρό Michael Mosley.
-. Μέθοδος 16:8: Η δημοφιλέστερη παραλλαγή που έγινε ευρέως γνωστή από βιβλία όπως το "The Lean Gains" και διάφορες επιστημονικές έρευνες.
Η σύγχρονη επιστημονική κοινότητα άρχισε να τη μελετά συστηματικά τα τελευταία 15-20 χρόνια ως εναλλακτική λύση απέναντι στον κλασικό θερμιδικό περιορισμό για τον έλεγχο του βάρους και τη βελτίωση του

Στην κουζίνα επιστημονικά-Όταν μαγειρεύουμε,θέλουμε να ξέρουμε γιατί κάνουμε ό,τι κάνουμε.

 

Όταν μαγειρεύουμε, δεν θέλουμε απλώς να ακολουθούμε οδηγίες συνταγών. Θέλουμε να ξέρουμε γιατί κάνουμε ό,τι κάνουμε. Λίγη επιστημονική βοήθεια για περισσότερη γεύση και θρέψη

Επάνω σε απλό λευκό τραπεζομάντιλο, στρωμένο κάτω από τις ακτίνες ενός ήλιου που πυρπολεί το ελληνικό τοπίο και αυτό το καλοκαίρι, ο αναγνώστης των επόμενων σελίδων είναι καλεσμένος σε ένα γεύμα με λίγα πιάτα και ενσυνείδητα λιτό περιεχόμενο. 

Οι εξεζητημένα πειραγμένες συνταγές δεν βρήκαν θέση.
Ο μάγειρας που διάλεξε το φαγητό και θέλει να το προτείνει χωρίς ενοχές είχε αλλού τον νου του.
Ξόδεψε τον χρόνο του πιο πολύ και νοιάστηκε να βρει όσο γινόταν περισσότερες εξηγήσεις για αυτά που συμβαίνουν μέχρι να φθάσει το κάθε πιάτο στο τραπέζι. 

Από το να βρεις ποια να είναι τα καλά υλικά μέχρι να τα παντρέψεις σε γάμους εύγευστους και ευτυχισμένους παίρνει χρόνο.
Χώρια που μπορεί να παρασυρθείς από τα όσα (στραβά) καμώνονται οι τηλεσέφ και σαλπίζουν τα διαδικτυακά συνταγολόγια.
Οι επιστημονικές γνώσεις μας γύρω από την τροφή αυξάνονται με απίστευτους ρυθμούς τα τελευταία 25 χρόνια, χωρίς αυτό να σημαίνει και ότι τρώμε πάντα καλύτερα από τους ανθρώπους που γεννήθηκαν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
Ναι, έχουμε να φάμε περισσότερα από όσα εκείνοι αλλά δεν φροντίζουμε πάντα να μαθαίνουμε και περισσότερα γι' αυτά.
Και όμως, εκτός από διασκεδαστικό είναι και πολύ χρήσιμο να ξέρεις γιατί είναι σωστό να γίνονται κάποια πράγματα στις κουζίνες και στις κατσαρόλες μας έτσι και όχι αλλιώς.
Ενας απρόβλεπτος συλλογισμός φαντάζομαι πως είναι να συσχετίσεις κάποια ευρήματα της επιστήμης ως προς το μαγείρεμα μιας τροφής με την αρχαιολογία. Και προσπαθώ στα γρήγορα να υποστηρίξω κάτι τέτοιο με το παράδειγμα που μας έχει δώσει το καλαμπόκι.
Στην αρχαιολογία κάτι μένει εντελώς παραμελημένο ή μισοθαμμένο ίσως και επί αιώνες.
Κάποιος αποφασίζει να το φέρει στο πλήρες φως και τελικά μαθαίνουμε γι' αυτό θαυμάσια πράγματα.
«Αρχαίο» καλαμπόκι
Για το καλαμπόκι, τη βασική τους τότε τροφή, πριν και από το 1200 π.Χ., οι κάτοικοι της Κεντρικής Αμερικής ήξεραν ότι καλό είναι να βράζεται πρώτα με ασβεστόνερο ή στάχτη από ξύλα και μετά να γίνεται αλεύρι.
Όταν πήγαν εκεί οι Ισπανοί κατακτητές αγνόησαν την πρακτική αυτή ως πρόληψη και την άφησαν πίσω τους φέρνοντας μόνο το καλαμπόκι στην Ευρώπη, προκαλώντας έτσι μια σοβαρή έως και θανατηφόρα ασθένεια σε όσους το έκαναν βασική τροφή τους: την πελάγρα.
Σήμερα ξέρουμε ακριβώς γιατί δεν πρέπει να τρώμε το καλαμπόκι χωρίς να προηγηθεί αυτή η διαδικασία αλλά δεν δίνουμε και πολλή σημασία.
Η βιταμίνη Β3 έχει και άλλα δύο ονόματα: νικοτινικό οξύ και νιασίνη.
Ο άνθρωπος δεν την παράγει εύκολα και πρέπει να τη βρίσκει σε εξωτερικές πηγές.
Οι λαοί που έχουν ως βασική τροφή τους το καλαμπόκι, όπως εμείς έχουμε το σιτάρι, κάνουν τις τορτίγιας τους, τις "μικρές τούρτες" δηλαδή, με αλεύρι από καλαμπόκι που έχει μείνει 8 ώρες τουλάχιστον σε ασβεστόνερο, έχει βράσει για λίγο και μετά πια αλέθεται.
Με αυτή τη διαδικασία, που ονομάζεται nixtamalization:

• Μαλακώνει το σκληρό περικάρπιο του καλαμποκιού και μπορεί να εισχωρήσει το βασικό (Ph>7) διάλυμα στο εσωτερικό.
• Η βιταμίνη Β3 που υπάρχει μέσα στον σπόρο και είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό της δεσμευμένη "βγαίνει" και γίνεται αφομοιώσιμη από τον άνθρωπο.
• Εμπλουτίζεται το περιεχόμενο του σπόρου σε ασβέστιο.
• Το βασικό περιβάλλον εξουδετερώνει μυκοτοξίνες και κυρίως τις πολύ επικίνδυνες αφλατοξίνες.
• Διώχνει τις ζεΐνες που θεωρούνται κατώτερης ποιότητας πρωτεΐνες.
• Επιτρέπει να γίνει πολύ πιο εύκολα αλεύρι, και πολύ νοστιμότερο μάλιστα, από καλαμπόκι ακόμα και με την πρωτόγονη μέθοδο της τριβής του σπόρου επάνω στην πέτρα (matate).

Η πολέντα, το τριμμένο καλαμπόκι δηλαδή, είναι μια αγαπημένη τροφή των Ιταλών -που τη συνοδεύουν με σάλτσα ντομάτας, σκόρδο, ελαιόλαδο- όπως και πολλών αρχιμαγείρων.
Αλλά δεν έχω δει κανέναν να μπαίνει στον κόπο να ακολουθεί πρώτα αυτή τη διαδικασία.
Ούτε κάτι για το καλαμπόκι που πωλείται σε κονσέρβες ή ως κορνφλάουρ σε σουπερμάρκετ.
Αλλά εντάξει, ο καθένας σχεδόν αν θέλει μπορεί να γνωρίζει και μετά να πράξει όπως νομίζει.
Ως εισαγωγικό-πιατάκι- λοιπόν στο τραπέζι μας προτείνεται εδώ πολέντα που έχει στερεοποιηθεί μετά το απλούστατο βράσιμό της με νερό -1 προς 4 και λίγο αλάτι- κομμένη σε μικρά τετράγωνα που θα τα κυλήσουμε σε άψητη πολέντα, κάτι σαν πανάρισμα δηλαδή.
Και μετά αμέσως στο τηγάνι, στο καυτό λάδι, με λίγο αλάτι επάνω.
Σε ελάχιστο χρόνο βγαίνει από εκεί μια εύκολη πρώτη λιχουδιά.
Για να μην κόψει η μαγιονέζα
Ο,τι και να βάλεις στο τραπέζι θα ταιριάξει με μια μαγιονέζα.
Την επινόησε ο μάγειρας του Δούκα του Ρισελιέ μετά τη νίκη επί των Αγγλων το 1756 στο Πορτ Μαόν (και γι' αυτό έπρεπε να λέγεται κανονικά «μαονέζα»). Εννοείται εδώ, φτιαγμένη στο σπίτι.
Και δεν είναι δύσκολο αν έχεις καταλάβει κάποια πράγματα.
Χρειάζονται τα εξής: ένας κρόκος αβγού -χωρίς το ασπράδι-, σπάνια παραπάνω, ελαιόλαδο, ξίδι ή λεμόνι, μία κουταλιά μουστάρδα, αλάτι.
Και, για σωστό ξεκίνημα: όλα, μα όλα τα συστατικά σε θερμοκρασία δωματίου.
Πρώτα ένα καλό χτύπημα του κρόκου, που αποτελείται κυρίως από νερό και μόρια λεκιθίνης, έτσι ώστε να αφρίσει καλά.
Στη συνέχεια ρίχνουμε πολύ προσεκτικά και αργά το ελαιόλαδο.
Τα μόρια της λεκιθίνης θα χρησιμεύσουν ως διπλοί γάντζοι.
Θα περιτριγυρίσουν τις όσο γίνεται πιο μικρές, από το χτύπημα, σταγόνες λαδιού με την πλευρά που έχει συνάφεια με τη λιπαρή ουσία και με την άλλη πλευρά που παρουσιάζει συνάφεια με τα μόρια του νερού θα συγκρατήσουν όλο αυτό το "παρά φύσιν" κατασκεύασμα, αφού κανονικά λιπαρή ουσία και νερό δεν αναμειγνύονται.
Το λάδι προστίθεται πολύ αργά για να μη δημιουργούνται μεγάλες σταγόνες λιπαρής ουσίας.
Σε αυτό βοηθάει και η προσθήκη μουστάρδας που θα σταθεροποιήσει ακόμα περισσότερο τη σύνδεση υδατικής και λιπαρής ουσίας, ώστε να μην κόψει η μαγιονέζα.
Επίσης το αλάτι, το οποίο μόλις προστεθεί θα χωριστεί σε αρνητικά και θετικά ιόντα με τη βοήθεια και του χυμού λεμονιού -που θα σταθεροποιήσει και τις ισοθειοκυανάτες της μουστάρδας-, θα πρέπει να μπει στο τέλος, για να μη διαταραχθεί από τα ηλεκτρικά φορτία  η ισορροπία, και αφού έχουν δέσει τα υπόλοιπα υλικά. 
Αν κάνει πως κόβει, δηλαδή ξαναχωρίζουν τα υλικά, πρώτα ελάχιστο νερό και, αν είναι ανάγκη, ένας ακόμα κρόκος και χτύπημα θα είναι η άμεση θεραπεία.
Γεμιστά
Τα γεμιστά και ο σιμιγδαλένιος χαλβάς είναι υπόδειγμα γαστρονομικής λιτότητας και ταυτόχρονα νοστιμιάς.
Και δεν θα είναι ίσως υπερβολή να πει κάποιος ότι έχουν περίπου τον ίδιο αριθμό βασικών συστατικών και οπαδών.
Τα γεμιστά μπορούν να είναι ένα φαγητό πολύ υγιεινό.
Είτε για ντομάτες πρόκειται είτε για πιπεριές, το λυκοπένιο, ένα πολύ ωφέλιμο για τον άνθρωπο καροτένιο, αφού δεσμεύει τις όχι ωφέλιμες ελεύθερες ρίζες, είναι άφθονο.
Με το χαρακτηριστικό να αυξάνεται σε ποσότητα όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία, διότι η θραύση στα τοιχώματα των κυττάρων βγάζει περισσότερο στο φαγητό, έτσι ώστε και η μαγειρευμένη ντομάτα να είναι περισσότερο ωφέλιμη από την ωμή.
Η διαμάχη κιμάς ή ρύζι για τη γέμιση δεν μας απασχολεί, όπως θα καταλάβει αργότερα ο αναγνώστης, αλλά αν δεχθούμε την εκδοχή για το ρύζι ανακύπτουν δύο θέματα.
Ρύζι ναι, αλλά ποιο ρύζι;
Αρκεί να αναφέρουμε ότι τα περισσότερα ωφέλιμα συστατικά του ρυζιού είναι στον φλοιό του και ότι το άσπρο ρύζι προσφέρει μόνο άμυλο και υδατάνθρακες. Πάντως ο μάγειρας του τραπεζιού αυτού συνιστά και μιαν άλλη εκδοχή.
Αντί για ρύζι, γέμιση με μαυρομάτικα φασόλια ή φασόλια χάντρες κανονικά μαγειρευμένα πρώτα με το λάδι τους αλλά όχι εντελώς.
Προκύπτει άλλη γεύση βέβαια και ένα τρομακτικά χορταστικό φαγητό.
Τανίνες
Και για την προηγούμενη υπερπαραγωγή, τι κρασί;
Να πιούμε ένα κόκκινο, που είναι πλούσιο σε τανίνες και κατ' επέκταση στις πολύτιμες για τον ανθρώπινο οργανισμό ανθοκυανίνες;
Καλό θα ήταν, αλλά η επιστήμη λέει "όχι"
Και το "όχι" δεν έχει να κάνει με το γνωστό θέμα ότι με τον καιρό κάποια κρασιά πλούσια σε τανίνες χάνουν τη σπιρτάδα τους ενώ το βαθύ κόκκινο χρώμα τους πάει προς το ξανθό.
Αλλά με το ότι οι τανίνες δεσμεύουν τις πρωτεΐνες στο σάλιο μας και επιτείνουν την αίσθηση του στυφού.
Αρα με φαγητά φτωχά σε πρωτεΐνες αποφεύγουμε τα κρασιά τα πλούσια σε τανίνες.
Μια χορεύτρια επάνω στο τραπέζι
Αν πρέπει να μπει και ένα γλυκό στο τραπέζι, η επιλογή ανάμεσα σε αναρίθμητα και η τελική πρόταση είναι για μια Πάβλοβα.
Το γλυκό που έχει, καλώς ή κακώς, ταυτιστεί με την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, προς τιμήν μιας μεγάλης ρωσίδας χορεύτριας.
Φτιάχνεται με ελάχιστα υλικά, άρα περνάει εύκολα από το κριτήριο της λιτής γαστρονομικά παρουσίας.
Εκτός από τα κομμάτια ψημένης στέρεης μαρέγκας, χρησιμοποιείς οποιοδήποτε φρουτογλυκό που ρίχνεις από επάνω και για τους σκληρούς βάζεις και κάποια σαντιγί.
Πρωταγωνίστρια πάντως είναι η μαρέγκα, το σφιχτά αγκαλιασμένο ζευγάρι ασπράδι αβγού - ζάχαρη.
Και για τη μαρέγκα έχουν γραφτεί εκατοντάδες σελίδες, ενώ έχει μελετηθεί και επιστημονικά η συμπεριφορά της.
Εδώ προτείνεται ο λεγόμενος ιταλικός τρόπος παρασκευής.
Για έξι ασπράδια αβγών χρησιμοποιούμε ίση μάζα ζάχαρης άχνη, που αν θέλουμε της έχουμε βάλει από την προηγουμένη σπόρια βανίλιας για να αρωματιστεί.
Χτυπάμε τα ασπράδια έντονα, άρα εισάγοντας αέρα, τόσο όσο να γυρίζουμε το δοχείο ανάποδα και να μην πέφτει τίποτα.
Έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη σε νερό που ζεσταίνεται.
Δοκιμάζουμε το σιρόπι αυτό κάθε τόσο σε ένα ποτήρι με νερό.
Είναι έτοιμο μόνον όταν πέφτοντας στο νερό σχηματίζονται μικρές διακριτές αλλά όχι στερεοποιημένες σαν καραμέλα σταγόνες, όπως οι χάντρες του κομπολογιού -θερμοκρασία: λίγο μικρότερη από τους 127 βαθμούς Κελσίου-, διότι έως εκεί, έδειξαν οι έρευνες, υπάρχει αρκετό νερό για να δρα ως πλαστικοποιητής, μετά η ζάχαρη γίνεται καραμέλα και το χάνουμε.
Συνεχίζουμε το χτύπημα και ταυτόχρονα εισάγουμε το σιρόπι βαθμιαία.
Μετά ψήνουμε στον φούρνο, στους 160 βαθμούς Κελσίου.
Φθάνοντας στο τέλος θα ήταν επιτυχία αν οι αναγνώστες χόρτασαν κάπως με τα όσα κατατέθηκαν στο τραπέζι. 

Οι πλέον παρατηρητικοί θα έχουν μάλλον καταλάβει ήδη τη συνειδητή αδυναμία του μάγειρα να μη βάζει στο τραπέζι του κρέας, ψάρι, ούτε καν χταπόδι ή έστω μια πεταλίδα βίαια αποσπασμένη από τον βράχο της και την ηρεμία της. Ας το θεωρήσουν απλώς άποψη και όχι δόγμα ή φονταμενταλισμό.
10 μπουκιές γνώσης
1 Οχι τις ντομάτες στο ψυγείο, και μάλιστα σε σακούλα από πλαστικό!
Η ωρίμασή τους γίνεται μέσω της παραγωγής αιθυλενίου και το ίδιο ισχύει για τις μπανάνες.
Έξω από το ψυγείο και σε χώρο καλά αεριζόμενο, όχι η μία επάνω στην άλλη ώστε να... εισπνέει η μία το αιθυλένιο που παράγει η άλλη.
Έτσι επιτυγχάνεται καλύτερη ωρίμαση και γεύση.
2 Το 75% ενός κρεμμυδιού είναι νερό.
Έτσι, όταν βρεθεί στο τηγάνι και αρχίσει να ανεβαίνει η θερμοκρασία, το νερό εξατμίζεται διαρρηγνύοντας τους θύλακες που το συγκροτούν.
Αυτή η διάρρηξη γίνεται αισθητή από εμάς όταν το βλέπουμε να χάνει τη ζωντάνια του και αρχίζει να μαλακώνει.
Σάκχαρα, πρωτεΐνες και μερκαπτάνες, δισουλφίδια, τρισουλφίδια ελευθερώνονται και η κουζίνα γεμίζει αρώματα.
Συνεχίζοντας να παρέχουμε θερμική ενέργεια αρχίζει η καθαυτό καραμελοποίηση.
Οξειδώνονται τα σύνθετα σάκχαρα και προκύπτουν απλοί μονοσακχαρίτες, όπως γλυκόζη και φρουκτόζη, που έχουν πιο έντονα γλυκιά γεύση από τα σύνθετα σάκχαρα από όπου προήλθαν.
Δεν υπάρχει λόγος να προσθέτουμε σόδα, νερό ή ζάχαρη, όπως κάνουν στις κουζίνες που υπάρχει μεγάλη πίεση, για να επιταχύνουμε αυτή τη διαδικασία.
3 Σόδα όμως χρησιμοποιούν και για να βράσουν πιο γρήγορα τα λαχανικά.
Και ένζυμα όπως οι πηκτινάσες που... επιτίθενται στην πηκτίνη για να διαρραγούν τα κυτταρικά τοιχώματα, αφού αυτά αποτελούνται από κυτταρίνη και πηκτίνη.
Η καρβοξυλική ρίζα στο μόριο της πηκτίνης πρέπει να χάσει το υδρογόνο της και το φορτισμένο υπόλειμμα (-COO) με τις απωθήσεις που προκαλεί κάμπτει τη λαχανοαντίσταση.
Αλλά ο ευσυνείδητος μάγειρας δεν χρειάζεται τη σόδα, ούτε εδώ ούτε στα όσπρια ούτε στις ελιές.
4 Οι πολύ καυτερές πιπεριές αναγκάζουν τις TRP πρωτεΐνες που ελέγχουν τα κανάλια των νευρικών κυττάρων να λειτουργήσουν έτσι ώστε να δοθεί ερέθισμα στον εγκέφαλο για να παραχθούν ενδορφίνες που αντιδρούν στο ερέθισμα του καψίματος.
Έτσι το πολύ καυτερό φαγητό δρα κατά κάποιον τρόπο όπως η δόση μιας ουσίας που μας ηρεμεί τελικά.
5 Για όποιον επιμένει στο κρέας και τρώει μαζί και τυρί, καλό είναι να ξέρει ότι τον σίδηρο του κρέατος πολύ πρόθυμα οι φωσφορικές ρίζες που υπάρχουν στο τυρί τον δεσμεύουν και φεύγουν μαζί από το σώμα μας.
Ιδιαίτερα κακός είναι ο συνδυασμός κρέατος και τυριών που λιώνουν εύκολα με τη θερμοκρασία, γιατί έχουν ενισχυθεί με φωσφορικά για να ρέουν καλύτερα.
6 Η όχι ευχάριστη γεύση από τον φελλό σε κάποια μπουκάλια κρασιού οφείλεται σε μια ουσία με το εύκολο όνομα... 2-4-6-τριχλωροανισόλη, που χαλάει το κρασί μας ακόμα και όταν είναι σε νανοποσότητες.
Υπάρχει τρόπος απαλλαγής από αυτήν.
Επειδή της αρέσουν (!) τα μόρια του πολυαιθυλενίου, θα πρέπει πριν από το σερβίρισμα να περάσει για λίγο το κρασί (χωρίς το μπουκάλι) σε μια σακούλα από το υλικό αυτό για να επανέλθει η πλήρης γεύση του.
7 Για όποιον επιμένει να ποσάρει τα αβγά του, βοηθάει πολύ να έχει ρίξει από πριν σε ένα λίτρο νερό 8 γραμμάρια ξίδι και 15 γραμμάρια αλάτι.
Αυτά δίνουν φορτισμένα σωματίδια μέσα στο νερό και βοηθούν να σταθεροποιηθεί πιο γρήγορα το ασπράδι του αβγού.
Δεν φέρνουμε το νερό σε πλήρη βρασμό, δηλαδή στους 100 βαθμούς, αλλά πιο κάτω, στους 80 περίπου.
Τότε δίνουμε περιστροφική κίνηση στο νερό ώστε να δημιουργηθεί στη μέση μια κοιλότητα.
Εκεί μέσα αφήνουμε να γλιστρήσει απαλά το αβγό.
Και συνεχίζουμε την περιστροφή του νερού.
Όσο πιο φρέσκο το αβγό τόσο καλύτερο το αποτέλεσμα.
Συνιστάται επίσης να έχει περάσει πριν το αβγό από ένα σουρωτήρι ώστε να έχει φύγει το πολύ υδαρές τμήμα από το ασπράδι.
8 Να βάλουμε στο γλυκό όλο εκείνο το ακριβοπληρωμένο "φασόλι" της βανίλιας ή μόνο τα σποράκια που είναι μέσα του;
Στο Μεξικό κόβουν σε κομματάκια του ενός εκατοστού ολόκληρα τα "φασόλια" και τα χρησιμοποιούν ανάλογα.
Για πιο λεπτές αποχρώσεις όμως, ανοίγουμε στη μέση τον καρπό και με τη μύτη ενός μαχαιριού ξύνουμε το εσωτερικό, που δίνει και το εντονότερο άρωμα.
Ένα τέτοιο "φασόλι" είναι φρέσκο αν μπορούμε να το τυλίξουμε γύρω από το δάχτυλό μας χωρίς να σπάσει ή να ανοίξει.
9 Τα καροτενοειδή που υπάρχουν στην τροφή των αγελάδων περνούν στο γάλα δίνοντας το κίτρινο χρώμα στο τυρί.
Αν δεν βόσκουν σε λιβάδι, τα καροτενοειδή τα προσθέτει ο... παραγωγός. 

Αντίθετα, στο πρόβειο και στο κατσικίσιο γάλα δεν περνούν στο τυρί, γι’ αυτό τα γνήσια προϊόντα από αυτά δεν έχουν άλλο χρώμα από πολύ κοντά στο λευκό.
10 Για όποιον θέλει να μαγειρέψει με τα κόκκινα νήματα του φυτού κρόκος, καλό είναι να γνωρίζει ότι μόνο τα κόκκινα έχουν ουσία και για να πάρουμε όσο περισσότερη από την πολύτιμη αλλά τόσο λιγοστή ουσία θα πρέπει να βάλουμε από την προηγουμένη τα νήματα σε νερό που μόλις έχει βράσει και να το χρησιμοποιήσουμε την επόμενη ημέρα.
                                                                        botanologia.gr

Το καρότο, ο χυμός του και η αναγκαία για τον οργανισμό μας βιταμίνη Κ

Καρότο και βιταμίνη Κ
Η “βιταμίνη Κ”, είναι η γενική ονομασία μιας οικογένειας ενώσεων με μια κοινή χημική δομή,την 2-methyl-1,4-naphthoquinone.
Είναι μια λιποδιαλυτή βιταμίνη που είναι φυσικά παρούσα σε ορισμένα τρόφιμα.
Αυτές οι ενώσεις περιλαμβάνουν την phylloquinone ή βιταμίνη Κ1 και μια σειρά menaquinones ή βιταμίνη Κ2
Η phylloquinone ή βιταμίνη Κ1 είναι παρούσα κυρίως στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά και είναι η κύρια διατροφική μορφή της σπουδαίας και αναγκαίας στον οργανισμό μας βιταμίνης Κ.
Οι menaquinones, οι οποίες είναι κατά κύριο λόγο βακτηριακής προέλευσης, υπάρχουν στα προβιοτικά -ζυμωμένα τρόφιμα- και σε μέτριες ποσότητες σε διάφορα τρόφιμα ζωικής προέλευσης.
Σε σύγκριση με τις άλλες λιποδιαλυτές βιταμίνες, πολύ μικρές ποσότητες βιταμίνης Κ κυκλοφορούν στο αίμα.
Η βιταμίνη Κ μεταβολίζεται γρήγορα και αποβάλλεται....

συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/to-karoto-o-chymos-toy-kai-i-anagkaia-gia-ton-organismo-mas-vitamini-k/

όταν με ρώτησαν ποια η σχέση του ελαιόλαδου και της oleocanthal του, με τον ανθρώπινο εγκέφαλο, είπα...

και ρίχνουμε μια γενναιόδωρη δόση ελαιόλαδου στη σαλάτα μας και νιώθουμε την έντασή του,
τη γεύση του,
τη δύναμή του!
Και το χρυσό υγρό είναι έτοιμο να ενισχύσει τη ζωτικότητά μας, να προστατεύσει τον εγκέφαλό μας και να ξεκλειδώσει τα οφέλη της κυτταρικής υγείας επόμενου επιπέδου!

...και ναι, είναι πλήρες φυτοθρεπτικών συστατικών!

-. ελευρωπαΐνη/Oleuropein, βασική πολυφαινόλη της ελιάς, με νευροπροστατευτικές ιδιότητες, η οποία έχει ισχυρή αντιοξειδωτική και καρδιοπροστατευτική δράση.
-. υδροξυτυροσόλη/Hydroxytyrosol, από τα ισχυρότερα φυσικά αντιοξειδωτικά που έχουν μελετηθεί.
-. τυροσόλη/Tyrosol, ένα πιο ήπιο αλλά σταθερό αντιοξειδωτικό φαινολικό συστατικό.
-. ελαιοκανθάλη/Oleocanthal, η ένωση που προκαλεί το "κάψιμο" στον λαιμό, με ισχυρή αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση!
-. ελαιασίνη/Oleacein, ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδης πολυφαινόλη, η οποία συμβάλλει και στην σταθερότητα του λαδιού
-. σκουαλένιο/Squalene, ένα τριτερπένιο με προστατευτική δράση για δέρμα και κύτταρα.

-. τοκοφερόλες - κυρίως βιταμίνη Ε / α-tocopherol
-. λουτεΐνη και καροτενοειδή, φυτικές χρωστικές με δράση για μάτια και οξειδωτικό στρες.

Τα πιο "δραστικά" συνολικά φυοθρεπτικά συστατικά είναι:

-. η υδροξυτυροσόλη/Hydroxytyrosol
-. ελαιοκανθάλη/Oleocanthal
-. ελευρωπαΐνη/Oleuropein,
-. ελαιασίνη/Oleacein
Σε υψηλής ποιότητας εξαιρετικό βιολογικό παρθένο ελαιόλαδο, ειδικά πρώιμης συγκομιδής, αυτά βρίσκονται σε πολύ μεγαλύτερες συγκεντρώσεις.

      και ας σταθούμε λίγο περισσότερο στην ελαιοκανθάλη/oleocanthal

Η ελαιοκανθάλη/oleocanthal, είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό και φυσικό αντιφλεγμονώδες συστατικό που υπάρχει αποκλειστικά στο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, θεωρείται ασπίδα για τον ανθρώπινο εγκέφαλο. 

Μετατρέπεται σε ενεργές μορφές που διασχίζουν ταχύτατα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και δρα νευροπροστατευτικά*

Η σχέση της με τον ανθρώπινο εγκέφαλο βασίζεται στους εξής μηχανισμούς:

-. απομάκρυνση τοξικών πρωτεϊνών: Ενισχύει την άμυνα του εγκεφάλου ενάντια σε παθολογικές πρωτεΐνες, των οποίων η συσσώρευση οδηγεί στη νόσο Αλτσχάιμερ.
-. μείωση νευροφλεγμονής: ως φυσικό αντιφλεγμονώδες μειώνει τη χρόνια φλεγμονή, η οποία επιταχύνει τη γνωστική έκπτωση.
-. ενεργοποίηση αυτοφαγίας: Διεγείρει τα κύτταρα να απομακρύνουν κατεστραμμένα συστατικά τους, βελτιώνοντας συνολικά τη μνήμη και τη γνωστική λειτουργία.

Σύμφωνα με τις μελέτες τους οι επιστήμονες λένε πως "τα δεδομένα μας υποστηρίζουν ότι η προσθήκη έξτρα παρθένου ελαιόλαδου στην καθημερινή διατροφή προστατεύει από την νόσο Αλτσχάιμερ/Alzheimer's Disease - AD, η οποία είναι η συχνότερη μορφή άνοιας!"

Η ευεργετική επίδραση εξηγείται από την ελαιοκανθάλη/oleocanthal που ενισχύει τη γνωστική λειτουργία με πολλαπλούς μηχανισμούς.

Οι ιδιότητες και δράσεις της είναι:

-. αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και δράσεις!

-. αντιοξειδωτικές ιδιότητες και δράσεις- προστατεύει τα λιπίδια του αίματος από το οξειδωτικό στρες.

-. καρδιαγγειοπροστατευτικές ιδιότητες και δράσεις - συμβάλλει στην πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων.

-. νευροπροστατευτικές ιδιότητες και δράσεις - επιδράσεις έναντι νευροεκφυλιστικών παθήσεων!

                     tips

     *Τα νευροπροστατευτικά είναι ουσίες που προστατεύουν τα νευρικά κύτταρα από φθορές, εκφυλισμό ή δευτερογενείς βλάβες. 

Στοχεύουν στην πρόληψη νευροεκφυλιστικών παθήσεων, όπως το Αλτσχάιμερ, το Πάρκινσον ή στην προστασία μετά από οξείες κακώσεις.

     **Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός/blood-brain barrier είναι ένας εξαιρετικά επιλεκτικός, ημιπερατός κυτταρικός φραγμός. 

Αποτελεί την "ασπίδα" του εγκεφάλου μας, διαχωρίζοντας το κεντρικό νευρικό σύστημα από την κυκλοφορία του αίματος, επιτρέποντας ζωτικά θρεπτικά συστατικά να περνούν ενώ εμποδίζει τοξίνες και παθογόνα

     κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia - botanologia.gr

https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6703911/

...η φυσική και αμόλυντη σοφία των βοτάνων στην καθημερινή μας ζωή και η φύση γίνεται σύμμαχος του νου και της ψυχής μας!

Αν έχεις κάτι
για το οποίο αξίζει να παλέψεις,
πάλεψε και μην τα παρατάς!
Η ευτυχία είναι εφικτή.
Αν ξέρεις πού βρίσκεται και με ποιον θα τη βρεις, μην χάνεις χρόνο!
Άρπαξέ την και κράτα την γερά.
Η ζωή είναι φευγαλέα.
Και για να μην μετανιώνεις για χαμένες ευκαιρίες αργότερα στη ζωή σου, είναι καλύτερο να επαινείς τον εαυτό σου και να είσαι περήφανος για αυτόν,

για το θάρρος σου, τη δύναμη της θέλησής σου, 
τη δύναμη του πνεύματός σου και την ικανότητα να βαδίζεις σε ανεξερεύνητα, άγνωστα, δικά σου μονοπάτια.
και...
ποια βότανα ντίνα θα με βοηθούσαν να έχω θέληση και δύναμη πνεύματος?
Θα έλεγα πως δεν υπάρχει κάποιο βότανο που να “δίνει” κυριολεκτικά θέληση ή δύναμη πνεύματος, αλλά υπάρχουν βότανα που μπορούν να βοηθήσουν έμμεσα, προσφέροντας περισσότερη ενέργεια, 

περισσότερη συγκέντρωση, 

περισσότερη αντοχή στο στρες και περισσότερη καλή διάθεση, περισσότερο "κέφι"
1. και ας δούμε πρώτα τα βότανα της "πόρτας" μας:

-. το πολύτιμό μας χαμομήλι

το πανάρχαιο ίαμα με το πλήθος των ιδιοτήτων και χρήσεων

Οι θεραπευτικές δυνάμεις του χαμομηλιού, μας προστατεύουν από την αυγή του πολιτισμού μας - αποτελεσματικό για νευρική ένταση.

-. το απαραίτητό μας μελισσόχορτο, για την χαλάρωσή μας, 

για την ηρεμία μας, χωρίς απαραίτητα να φέρνει υπνηλία,

για την μείωση του οξειδωτικού στρες, αλλά και για ενίσχυση των γνωστικών μας λειτουργιών,
για την πνευματική μας διαύγεια και για καθαρό μυαλό!
-. το ιερό μας δεντρολίβανο, για την νεότητά μας,

για την μνήμη μας,

για την πνευματική εγρήγορση, 

για την διαύγεια,

την ψυχική αντοχή,

την κινητοποίηση όταν υπάρχει αδράνεια,

για την συγκέντρωσή μας -  και μόνο το άρωμά του επηρεάζει τη συγκέντρωσή μας, την μνήμη εργασίας και τη γνωστική επεξεργασία και οι μαθητές στην αρχαία Ελλάδα φορούσαν κλαδάκια κατά τη διάρκεια των εξετάσεων και είχαν δίκιο, η βιολογία επιτέλους το επιβεβαίωσε, ή μήπως το ξανα-ανακάλυψε;

-. το βότανο της "αθανασίας" μας και της σοφίας το φασκόμηλο - που συνδέεται με την καθαρή σκέψη και συγκέντρωση,

με την προσοχή,

την κρίση και την αξιολόγηση,

την πνευματική διαύγεια

την σταθερότητα σκέψης

την ενίσχυση μνήμης

τη συλλογιστική,

την επίλυση προβλημάτων και τη λήψη αποφάσεων!

-. το τσάι του βουνού μας για πνευματική κόπωση

ήπιο άγχος,

καθαρότητα σκέψης,

σταθερή ενέργεια χωρίς ένταση όπως ο καφές!

-. το θυμάρι μας με τον "φωτεινό" και διεγερτικό χαρακτήρα του για το θάρρος,

την ζωτικότητα,

ενεργητικότητα.

-. η λουίζα - δεν δίνει τόσο "ένταση", όσο την βοήθειά της όταν η θέληση πέφτει λόγω στρες και νοητικής υπερφόρτωσης!

μας χαλαρώνει χωρίς να μας βαραίνει,

μας χαρίζει ψυχική ισορροπία,

μας βοηθά να παραμένει καθαρό μυαλό μας σε περιόδους άγχους και υπερφόρτωσης!

-. το δίκταμο, το πολύτιμο κρητικό βότανο με τον "ζεστό" και ενισχυτικό χαρακτήρα του, συνδέεται με την εσωτερική μας αντοχή

την ανάκτηση των δυνάμεων,

την ψυχική ανάταση μετά από εξάντληση

2. τώρα πάμε στα λίγο πιο μακρυνά μας:
-. rhodiola rosea - η "χρυσή ρίζα"
η rhodiola rosea θεωρείται από τις πιο πολύτιμες ρίζες για την πνευματική μας αντοχή, για όλες εκείνες τις στιγμές που η κόπωση και ψυχικό στρες μας περιτριγυρίζουν,

για καθαρότητα σκέψης και επιμονή.

3. και στα μακρινά μας:
-. Panax ginseng
Συνδέεται παραδοσιακά με την ζωτικότητα, 

την αυτοπειθαρχία και αντοχή. 

Αυξάνει την εγρήγορση, αλλά χρειάζεται περισσότερη προσοχή από τα άλλα βότανα!
-. ashwagandha/Withania somnifera για εσωτερική σταθερότητα,

για όταν το άγχος αποδυναμώνει τη θέλησή μας,

για όταν η “έλλειψη θέλησης” προέρχεται από εξάντληση ή υπερφόρτωση! - όχι παρατεταμένη χρήση.
-. Yerba mate/Ilex paraguariensis και μας δίνει καθαρή ενέργεια,

συγκέντρωση, 

δύναμη,

κίνητρο.

Για ηρεμία και εσωτερική σταθερότητα!

...και τώρα θα προσεγγίσω περισσότερο  “παραδοσιακά” και πνευματικά:
-. το βότανο της "αθανασίας" μας το φασκόμηλο συνδέεται με σοφία και καθαρό μυαλό,
-. ο βασιλικός συνδέεται με την δύναμη και την προστασία!
Για ενέργεια
-. το Panax ginseng έμας χαρίζει εντονη ζωτικότητα και αντοχή και είναι πάντα παρόν όταν νιώθεουμε εξάντληση ή χαμηλό κίνητρο, συνδέεται με θέληση, αποφασιστικότητα και αντοχή.
-. το Yerba mate/Ilex paraguariensis μας χαρίζει “καθαρή” ενέργεια και συγκέντρωση! 
-. η rhodiola rosea - η "χρυσή ρίζα" μας ισορροπεί, μας χαρίζει ενέργεια χωρίς να μας “εξαντλεί” μας χαρίζει αυτοπειθαρχία και αντοχή πνεύματος!
Μας βοηθά στην ψυχική αντοχή, στη συνέπεια και στο να μην “σβήνεις” υπό πίεση.
... και να διαλέξω μόνο ένα ανά κατηγορία:
-. διαύγεια → δεντρολίβανο

-. ενέργεια → Yerba mate/Ilex paraguariensis
-. αυτοπειθαρχία → Rhodiola rosea
-. ηρεμία → Ashwagandha

...και να διαλέξω μόνο ένα για πνευματική πρακτική, διαλογισμό και ψυχική αντοχή:

-. τσάι του βουνού → γαλήνη

-. φασκόμηλο → διαύγεια

-. δεντρολίβανο → εγρήγορση

-. δίκταμο → αντοχή και ανθεκτικότητα

-. λουίζα → αρμονία και ισορροπία

-. θυμάρι → θάρρος

... και διαλέγω τον πιο ήσυχο συνδυασμό για πιο εσωτερική/στοχαστική πρακτική, ο οποίος είναι:

-. τσάι του βουνού + λουίζα

...και για ψυχική δύναμη και σταθερότητα:
-. φασκόμηλο + δίκταμο + λίγο δεντρολίβανο

...και για πρωινό διαλογισμό ή συγκέντρωση διαλέγω:
-. φασκόμηλο + δεντρολίβανο.

               επίλογος

...και να θυμόμαστε πως τα βότανά μας δεν χρειάζονται εργαστήρια για να συνθέσουν τις θεραπευτικές τους ουσίες. 

Ξέρουν ακριβώς πώς να επιβιώσουν στο κρύο ή στη ζέστη και πώς να αναπτύξουν συστατικά που προστατεύουν τόσο τα ίδια, όσο και εμάς τους ανθρώπους!

Είναι η σοφία της εξέλιξης εκατομμυρίων ετών.

Με την αμόλυντη σοφία τους, που δεν έχει διαφθαρεί από σκοπιμότητες, 

εγωισμό, 

κοινωνικά στερεότυπα και από την "πονηριά" του κόσμου, μας χαρίζουν μια "βαθιά", οργανική και θεραπευτική δύναμη και βοήθεια, ώστε να επαναφέρουμε τον οργανισμό μοας που τυχόν νοσεί, στη πρότερη υγιή του κατάσταση! 

Εδώ δεν μιλάμε για ανθρώπινη διάνοια, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο η ίδια η φύση έχει "κλειδώσει" λύσεις, 

γιατρειά και ισορροπία μέσα σε ένα μικρούλι άνθος, 

σε ένα φύλλο,

σε μία ρίζα!!!

                έρρωσθε

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia