Στα βότανα της γης μας και στην ομορφιά μας και μόνο!

Έχω γεννηθεί σε ένα μικρό χωριό της Πελοποννήσου, όπου το περίφημο ξεροβόρι μας, τους κρύους και ξηρούς χειμώνες εκείνης της εποχής, καθόλου μακρινής, σφυρηλατούσε τη ρίγανη, το θυμάρι, το θρούμπι…

...και πιο κάτω την καλέντουλα,

την άρνικα,
το ιπποφαές,

το αναντικατάστατο χαμομήλι μας,
τα βάτα και στα πολύτιμα βατόμουρα...

Για γενιές ολόκληρες, οι γυναίκες των χρόνων εκείνων στρέφονταν στα ίδια βότανα που φύτρωναν στους λόγγους, 

στα βουνά μας, στις πεδιάδες μας. 

Τα γνώριζαν, τα μάζευαν, τα αποξήραιναν και τα φύλαγαν με εκείνη τη φυσική σοφία που περνούσε από μάνα σε κόρη, χωρίς βιβλία και περίπλοκες οδηγίες.

Ήταν τα βότανα του τόπου μας. 

Μεγαλωμένα στον ίδιο ήλιο, ποτισμένα από τις ίδιες βροχές, σμιλεμένα από τους ανέμους και το χώμα μας. 

Κουβαλούσαν μέσα τους το άρωμα της γης μας, 

τις εποχές της, την ιστορία της και κάτι από την ψυχή των ανθρώπων της.

Και αυτή ναι, είναι η μεγαλύτερη ομορφιά τους -  δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε μακριά κάτι ξεχωριστό. 

Η ομορφιά μας βρίσκεται ήδη εδώ, γύρω μας, στα ταπεινά φυτά που φυτρώνουν ελεύθερα στον τόπο μας. 

Στη ρίγανη, 

στο θυμάρι, στο θρούμπι… 

...και πιο κάτω, στην καλέντουλα,

στην άρνικα,
στο ιπποφαές,

στο αναντικατάστατο χαμομήλι μας,
στα βάτα και στα πολύτιμα βατόμουρα...

Στα βότανα της γης μας και στην ομορφιά μας και μόνο.

Στη μυρωδιά του τόπου μου και κυρίως σε εκείνη την γνωστή αίσθηση πως τα βότανα δεν είναι απλώς φυτά, αλλά ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής και της ομορφιάς του.

Στα βότανα της γης μας και στην ομορφιά μας και μόνο! 

Ο τόπος μου έχει ήδη όσα χρειάζεται για να τον αγαπάς!

                    κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia - botanologia.gr